เกิดอารมณ์พิคาด smth หรือเพราะอ่านไดของ ดงวาน และ อิริค จาก shinhwa มากเกิน..ทำให้เราเหมือนว่าจะ ต๊องบ๊องๆตามพวกเค้าไปเสียแล้ว ก็ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายหน้าตาดีๆ จะทำตัวประหลาดได้ขนาดนี้ (ยิ่ง Eric นี่ตูงง ส่วน ลุงดงวาน..ชีวิตก็มีแต่กิน กิน กิน) บางทีผู้ชายก็แปลกนะ อัพไดที ก็อัพว่าตัวเองทำกับข้าว กินอะไร ไรแบบเนี่ย ก็เออ น่ารักดี เหอๆ แต่เอาเหอ คนหล่อๆ เซอร์ๆแบบนี้ทำไรไม่น่าเกลียด แต่เราว่านะ ได เป็นอะไรที่สามารถบอกความเป็นตัวเองได้อีกทาง

 

ตอนนี้ก็load เพลงของ shinhwa (ดูเหมือนชีวิตเราจะตัดขาดจากโทรศัพท์ไปเลยนะ)ดีใจที่โหลดยังไงก็เหมือนว่าจะไม่หมด...เฮ้ย Shinhwa..รักวะ..เพลงก็เพราะ..

 

อ๋อตอนนี้ยังไม่สามารถหา heading ดีๆ ให้กะ บทความสัมพาดของตัวเองได้...ก็ไม่เอาคนไกลตัวอะ ..สัมพาด ยายตัวเองเลยสะงั้น...อ้าว..ยายเรามีอะไรดีอะเหรอ..เอาเป็น ถ้าตาไม่ไปเที่ยวเนี่ย (เข้าใจที่เรา imply "ไปเที่ยว"เปล่า) เราก็สัมพาดตาเราไปแล้วล่ะ..คิดว่า ตาต้องมีคำตอบพร้อมสาระดีๆแน่นอน(อ้าว คำตอบ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม ปี 2538) แต่ในเมื่อตาไปเที่ยว เราก็ต้องถาม ยาย ซึ่ง...อืมมม คุณคงยังไม่รู้จัก พันเอก หญิง บุบผา สารฤทธิ์ สินะ...ก็เป็นผู้หญิงเทห์ๆคนหนึ่ง (ก็คงไม่มียายคนไหน hip เท่ายายเราแล้วล่ะ...ที่ถามหลานว่า "มีเพื่อนสนิทยัง" เราก็ตอบ "ยัง" "แล้วพี่สนิทล่ะ" เราก็ "ยัง" "อ้าวน้องสนิทล่ะ" เราก็จะตอบ "ยัง" และยายก็จะ "เหรอ..ดีๆ..ไปเที่ยวกัน"..เออ ยายเราจะ feel เนี่ยอะ)แล้วเมื่อตาเป็นปลัดกระทรวง ปีเดียวกันนั้น ยายก็ต้องเป็น "ประธานสมาคมแม่บ้านทหารบก" เออ..ก็..อืมม เขียนบทความเกี่ยวกะคนในครอบครัวก็แอบเขินนะ...ถ้าสัมพาดแม่...พันเอก พิเศษ หญิง ปาณิศา สารฤทธิ์ หัวหน้ากองตรวจ...เออสักอย่าง งานแม่ก็เทห์ดีเหมือนกัน (ว่าไปแล้ว ปลุกแม่มาสัมพาดดีม่ะ...เหอๆ)คืองานของแม่จะประมาณ ตรวจดูว่า ส่วนไหนของทหารที่ไม่ทำตามกฎอะ..เอาเป็นว่า บ้านเราก็ทหารทั้งบ้านอะ...

 

แล้วคิดดูนะ ถ้าเราเรียนจบ..ทำไปทำมา เรากลายเป็น ร้อยตรี หญิง สุทธาทิพย์ สารฤทธิ์ ขึ้นมาอะ..โอ้...งั้นเราไม่สามารถแต่งงานกะชาวต่างชาติได้อะสิ...นอยไปเลยสิ..เหมือนตัด optionวะ แต่เราอยากเป็น ครู วะ...ตามโรงเรียนนี่แหละ เคยคิดเปล่า ว่า ชีวิตได้เกิดมาเป็นนักเรียน แล้ว ทำไม ไม่เป็นครูบางล่ะ..คือ ตอนเด็กๆ บางเรื่องที่มันคาใจ ที่ ไม่ค่อยจะมีใครอธิบาย แล้วใช้คำตอบที่ว่า "เด้วโตก็รู้เอง" เราก็คิดนะว่า โตนี่มันจะเท่าไร แต่พออายุผ่านมาพอสมควร ก็จะเข้าใจบางเรื่องจริงๆ ...ก็สนุกดี ชีวิตคน..ก็นั้นแหละ ถ้าเราเป็นครู..นักเรียนจะว่าไงวะ..จะ GTO เปล่าวะเรา (เฮ้ย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เราติดมากที่สุดเหอ)

 

ว่าไป อนาคต ก็เป็นอะไรที่น่าค้นหา...ตอนนี้เราจะจบปีหนึ่งแหละ...ไม่ใช่ลืมตาอีกที..เราเป็นบัณฑิต นะเว้ย...สัญญากะตัวเองไว้ว่า จะต้องจบ 4ปี - -"

เออ..นี่เราไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนนะ...เด็กซิ่วกันเพราะอะไรเหรอ? เราอาจจะเป็นคนหนึ่งที่ซิ่ว(ตอนนี้ยัง) บางทีก็เคยคิดนะ ทำไมไม่เลือก รัดสาด ทำไมไม่เลือก นิติ

แล้วทำไมไม่เลือก วารสาร (ก็แม่ไม่ให้..นี่เป็นอันเดียวที่แม่ไม่ปลื้ม..ตัดไป) อะ เป็น รัดสาด..เราเครียดง่ายพวกเหตุบ้านการเมือง แล้วก็..โหดไปมั้ง..รัดสาด IR ..ตัดไป

นิติ...(เคยคิดมั้ยว่า สาว นิติ มธ เป็นสาวที่เปรี้ยวและ Legelly Blonde มากๆ เหมือนกะสาว วิดวะที่ ใส่สายเดียวใต้เสื้อshop..สุดยอด..สิดสาดถึกไปเลยทีเดียว)..เราว่านิติต้องหัวไว..แบบว่า โต้เถียงอย่างมีเหตุผลเก่ง..ซึ่งเรามักคิดอะไรช้า (เฮ้ย..ไม่เชื่อเหรอ?เรา delayจริงๆ..คือถั่วเขียนเรียงไม่เป็นระเบียบ) อะ ท่องจำก็เยอะ..นิติตัดไป..สุดท้าน ศิลปศาสตร์ นี่แหละ โดนที่สุดแหละ..เราเลือก เอก ภาษาวรรณคดีอังกฤษ (ต่อไปนี้ เราคงต้องอ่านหนังสืออย่างจริงจังเลยสินะ) ส่วนโท เราคิดว่าจะโทเยอรมัน (ก็เหลือเก็บอีก 8 หรือ 6 ตัวนี่แหละ)

แต่เยอรมัน แบ มากเลยอะ..

 

โอ้ย..บ่นๆ...งานก็ไม่เส็ด...เหอๆ..แก้เยอะแน่ๆ..ภาษาไทยนี่หว้า..พูดปกติเรายังไม่ค่อยจะเข้าใจตัวเอง..ตอนนี้เลยตัดปัญหาเป็นไม่พูด(เหรอวะ..เราขยับตลอดอะ)เอาเป็นว่าไปหา เค้ก strawberry challotte จาก ร้าน piece of cake ที่แช่ไว้ในตู้เย็นเอามากินดีกว่า (เวร จะอ้วนไปไหน) เฮ้ยแต่มันอร่อยจริงๆ..เหมือนกัย Banaffel(เขียนถูกเปล่าวะ) ในที่ ice berry นั้นก็สุดยอด...แต่แอบผิดหวังกะLe Notreนะ (เขียนไงวะ ที่มันแพงๆอะ..กินกะน้อง ล่อไปสะครึ่งพัน) นั้นแหละ..piece of cake อ.ยิ่งศักดิ์ดีกว่า (เค้าทำร้านนี้ใช่ม่ะ..)

 

โอ้ยไม่จบสักที...จบ

 

 

ตั้งแต่ meeting ภาษาวรรณ ก็เหมือนว่า สุทธาทิพย์ จะถูกดูด ให้ หลงใหล(ได้ปลื้ม) กะ ความรักสุดๆ เพราะ มีกลอนเด็ด ที่พี่ๆนำใส่ในหนังสือเอก เหมือนกะรู้ว่า น้องๆนั้น...

สนใจอย่างแรงกล้า (ไอ้พวกรักๆเนี่ย)

ว่าไปก็ใกล้Valentineแล้ว...แล้วไงวะ..ช่วงนี้ หัวใจของเพื่อนๆน้ำพุ4 ก็เบ่งบานกันเหลือเกิน..มีแต่แกนโต๊ะ สินะ...ไม่เห็นมีไรเลย..เรียนวิชา 110นั่งเรียงกันหมดเลย..เกือบทั้งโต๊ะ ก็..เหมือน updateข่าวอย่างใกล้ชิด(วันนี้เจิ้งกะแตง เสนอ มี จุลสารโต๊ะดีมั้ย..โอ้โฮ..เมิงจะ updateอะไรในโต๊ะวะ.."ดาวโต๊ะ hot หนุ่ม SI ตามจีบ" "theติ๋ม SocWorkรอน้องปุ้ยหน้าห้องเรียน") แต่ เรื่องดาวโต๊ะ เรื่องจริงวะ..she hot จริง ก็อย่างที่บอก..ช่วงนี้ คนในโต๊ะ..ต้อนรับ เทศกาลแห่งความรักจัง...มีใจชุ่มชื่น..เบิกบาน...จะในโต๊ะ(ก็มี) จะนอกโต๊ะ(ก็มี) นอกคณะ(ก็มี)...เฮ้ย...แต่ว่าไป...เราก็ยัง...เฉยๆวะ...ก็พูดไปงั้น..

 

เมื่อกี้นั่งดูรายการ inside สักอย่าง เค้าก็เอา Soul much in love มา...ก็พวก AF นั้นแหละ...เค้าก็ถามเว้ยว่ามุมมองความรักของแต่ละคนเปรียบเหมือนอะไร..เราก็สะดุดกะ คำตอบของโจ เว้ย พี่แกว่า "ความรักเนี่ย เป็นลูกเต๋า เพราะว่า ให้ถอยเท่าไรก็ไม่ได้ศูนย์ เหมือนกันความรักที่ ไม่มีทางเป็นศูนย์ เวลาให้ก็จะมีให้" คำตอบ feel ประมาณเนี่ย เราก็โอ้โฮ...ก็จริงนะเว้ย ถ้าได้รัก...มันไม่มีทางเป็น 0 ก็มีแต่ให้อะ..ให้มากให้น้อย...ก็คนมันรักนี่หว้า...แล้วความรักของเราเป็นแบบไหนอะเหรอ...ก็...เราคิดว่า ความรักของเรา จะต้องเป็นเหมือน ท้องฟ้า ถ้าเราได้รักใครแล้ว เราอยากเป็นท้องฟ้า..แบบว่า เค้าไม่ต้องการใช่ม่ะ..ก็ไม่เป็นไร เราก็ยังอยู่..ไม่ได้วุ่นวาย แต่ก็ยังอยู่ ถ้าเค้าต้องการก็แค่ เงยหน้ามองฟ้า ท้องฟ้าก็ยังอยู่ เหมือนกะรักที่เรามีให้...โว้ว...ตูไม่ได้เน่านะเว้ย....ตูคิดอย่างนี้จริงๆ..ก็กว่าจะรักใครสักคน มันยากนะ..ให้รักด้วยใจ ไม่ได้รักด้วย แบบ..ขำๆ แล้วเราก็ไม่คิดจะขำๆกะเรื่องพวกนี้..ก็หวังว่า ในอนาคต จะมี คนเข้าใจแล้วก็ รักเราอย่างนั้นบ้าง..ไม่ต้องมากมาย แค่ อย่าปล่อยเราไว้ระหว่างทางก็พอ (shit..เตรียมพร้อมเรียน ภาษาวรรณ แล้วล่ะ)

 

 

ก็ งานบอลครั้งแรกในชีวิต...และการไปเชียร์บอลในสนามครั้งแรกในรอบ 4 ปี (เห็นจะได้ ครั้งสุดท้ายตอน Leeds United มาเมืองไทยอะ) กิจกรรมงานบอลของเรา คือ ลีดตลก

ซึ่ง ใครที่รู้จักก็บอกว่า มันเหนื่อย มันจะไม่มีเสียงในวันต่อมา ... สำหรับเรา...ก็เต้นได้เรื่อยๆ ร้องเพลงก็แหกปากได้เรื่อย...ถ้าปีหน้า..พี่ๆไม่เกลียดเรา..(เอิ๊กๆ)ขอ ทำลีดตลก อีกได้มั้ย

 

มันเริ่มที่ไปนอนที่บ้านบัณฑิตอาสาสมัคร..ซึ่ง..เก่าได้อีก..(หนูไฮโซ อะค่ะ...ล้อเล่น) เรานอนไม่หลับเลย..ไม่ได้ตื่นเต้น..แต่ก็หาคำตอบไม่ได้ว่าทำไมไม่นอน น้องเมย์ (เพื่อนในโต๊ะ)ก็อุสามานอนเป็นเพื่อน (ซึ้งใจตั้งแต่มาเป็น ลีดตลกด้วยแล้ว...ถ้าไม่มีเมย์...เราคงแอบเสียself..เราขี้อายนะ...โว้ว)แล้วเราก็เห็น เมย์ มันก็ยังไม่นอนเหมือนกัน ก็เลย ออกมานั่ง(ให้ยุงกัด)เล่นหน้าห้อง จน ตี สาม ก็ แต่งตัว เสื้อลีดตลกปีนี้คงconcept อนุบาลธรรมศาสตร์ (ก็น่ารักดี..เพราะพวกเรา หน้าอ่อนเหมือน เด็กอนุบาล..ว่าไปนั้น)แล้ว หลังจากที่คนเริ่มตื่น เราก็ลงไปชั้นหนึ่ง(คือ อิจฉาพี่ๆ ได้อยู่ห้องแอร์ง่ะ) ไปแต่งหน้า พี่เซฟ เป็นคนแต่งหน้าให้..พี่เค้าแต่งแบบ ปราณี (แต่งอ่อนๆอะนะ) แต่เรานี่สิ..โชคดี ได้ ละเล้ หัวแกนโต๊ะรุ่น 44 พี่หั่งนั้นเอง..ก๊ากๆ ทำให้หัวพี่มี เขา เฮ้ย..ชี้ๆ หลายชี้ๆอยู่ สนุกดี (ได้เล่นหัว ปีสูง..ขยี้ไป ขยี้มาก...อยากตัดหัวทิ้ง...เฮ้ย) แล้วพอ ตะวันเริ่มฉายแสง เราก็ออกเดินทาง ด้วย รถทัวร์(อย่างหรู)พร้อม มี ตำรวจนำอีกต่างหาก (หรูมากกก...)พอถึสนามศุภ ก็กินข้าวเช้า และก็เต้นcombo set ใหญ่ พวกเราเดินทางไป discovery ก็ดีอะ...เราก็ร้อง สุดๆนะเว้ย เต้นก็สะบัด (อุสาเป็น น้ำพุ4..นี่ เรารักโต๊ะได้อีกอะ) นั้นแหละ แล้วก็ไปเต้นที่ โรงหนังสยาม (ที่มันมีที่เรียนพิเศษเยอะๆอะ) เราเป็น หนึ่งใน ประมาณ แปด คนมั้ง ขึ้นไปเต้น ชั้นสอง คือ ตรงที่ ชั้นเรียนพิเศษอะ ตรงลานชั้นหนึ่ง ก็กว้างๆ เราแม้ง บ้า ขึ้นไปข้างบน ก็เต้น เป็น บ้า..มีเรา เมย์ พี่หั่ง และก็พี่อีกคน และก็ มิค แคด(วิดยา)เจี๊ยบ กะ เมย์ (สังเคราะ) และก็ใครอีกนี่แหละ..สนุกดี จากนั้น เราก็ไป center point ไปเจอ สันปีศาจ ของ จุฬา ... ท่าเต้นเค้าเหมือนพวก dancer ดีอะ ก็เต้นสวย ..เราประทับใจ เสียงกลองเค้าสุดๆอะ ตีมันส์ดี แต่เราไม่ค่อยได้ยินเค้าร้องเพลงนะ เราว่า มธ ร้องดัง และ เต้นด้วย ดีกว่า...แต่เสียงกลองของ สันปีศาจ ชอบมากๆ แล้วมันก็จะให้ เต้นจับคู่ สันปีศาจกะลีดตลก...คู่เราที่เป้น จุฬา หน้าไม่เหมือนเด็กจุฬาเลยวะ...ก๊ากๆ เหมือน พลทหาร..อยากจะถามว่า เป็นบัณฑิตแล้วรึเปล่า ก็กลัวโดนถีบ(ก๊ากๆ)หน้าเค้าตลกมากเลยอะ...แล้ว ตอนเต้นเพลง แม่มด อะนะ มันจะมี จับมือแล้ว กระโดด อีนี่ก็กระโดดสูงได้อีก เราก็ ตัวลอยตาม...เออ..ประทับใจวะ ผู้ชายคนนี้ แล้วก็ เต้นเพลงละ หลายๆรอบ พวกเรา กะ พวกจุฬา นี่ มึนกันไปเลยสิ แล้ว กลองจุฬาจะชอบเร่งจังหวะตอนท้าย..โอ้โฮ เต้นกันเป็นบ้า (คาดว่า ลดได้หลายโล มากๆ) จากนั้น ก่อนที่เราไป mbk ลีดปีศาจของจุฬาก็เคลื่อนทัพมาพอดี ...โอ้ย เราก็ยังบ้า สู้กะเค้าต่อ...มันส์ดีเหมือนกัน (แต่ ชอบ สันปีศาจ มากกว่า ลีดปีศาจ..กลองเค้าไม่เพราะ ก๊ากๆ) จากนั้น ระหว่างทาง พี่อ้วน (พี่ที่โต๊ะ รุ่น 46) พี่เค้าก็ ชวนให้ไป ขอ BAKA กะ เด็กจุฬา กลุ่ม(หกคนเองมั้ง)แล้ว ลีดตลก มีเป็น ห้าสิบคนได้(หรือมากกว่า) ไปล้อม เด็กจุฬากลุ่มนั้น 555 บอก ขอ BAKA ขอ BAKA(ดูโคตรบ้าและโรคจิตได้อีก) แล้วเราก็ไป TU BOOM เค้าเว้ย จากนั้น เพื่อนพ้อง จุฬา (แค่สามคน) ก็เค้าช่วย ไอ้หกคนที่เหลือ และก็ boom BAKA และขอโทษ...ลีดตลก ก็ช่วยเค้าร้องด้วย (อ้าว พวกเรา globalize) ก็ขำๆไม่มีอะไร ...จากนั้นก็ไป mbk ไปเต้นที่นั้นต่อ ที่นั้นมี ลีดจุฬาเต้นด้วย และก็เค้าห้ามใช้โข่ง ใช้กลอง พวกพี่ๆจะอยู่ชั้นสอง ส่วนพวกน้องๆจะอยู่ ชั้น7 เต้นกัน โดยมีพี่เปีย(วิดวะ ปีสอง)ค่อยบอกท่าสันอยู่ชั้น ห้า(มั้ง)แบบ เทห์โคตรอะ แล้วเราก็ได้เต้นกะ สันปีศาจอีกแล้ว (ไม่นยักกะเจอคู่เราเว้ย เสียใจ) เต้นไปเต้นมา จน สันปีศาจเค้าเคลื่อนทัพหายไป แต่ลีดตลกยังบ้าอยู่(เราคึกง่ะ)และเราก็ได้ไปเต้น mbk ชั้น 1 ตรงหน้า KFC ที่มัน ยาวๆ เจอรุ่นน้อง (ที่จริงเจอรุ่นน้องเยอะมากๆ) รุ่นน้อง ไอ้นพ กะ น้องจ๋า (เด็ก ห้อง6 เก่า)มองเรา โชว์ลีลา..shock...(ที่จริง คุณกิฟท์ก็ไปสยามนะ..เหมือนจะมาดู และเธอก็ไม่มา...ไม่มาอะดีแล้ว..ก๊ากๆ..น้องบัวก็ไม่มา..ไม่เป็นไร..)จากนั้น ก็ได้ไปเต้นที่ state ของ TUมันส์ดี เจอ พี่โอ พี่จาก sec GR พี่เค้าก็เคยเป็นลีดตลก มีการบอกกันว่า "ฉันเห็นนะ เธอทำอะไรลงไป" ตายแหละ วันจัน..ต้องไปถามความรู้สึกว่า เห็นตั๊บแล้วพอวัดรอยเท้า พี่โอได้มั้ย อิอิ

 

และเราก็ไป นิมิตรบุตร ที่ตอนเช้าที่ลงรถ แล้วก็กินข้าวเที่ยง และก็ พักเหนื่อย ... พี่หั่ง..ก็นอน(ท่าทางจะหลับสนิท) เราก็ให้กระเป๋าconvertเราหนุน...ทำให้พี่แกระลึกได้ว่า ปีนี่ สิ่งที่ขาดหายไป คือ พี่แกไม่มีแฟน (โถ..แกนโต๊ะเหมือนกัน..ตั๊บก็ไม่มีก๊ากๆ..อยู่เป็นโสด เป็นเพื่อนกันก่อน..เพราะ ท่าว่า พุ4 จะมีคนสละโสดอีกแล้ว !!! ไอ้แตง..)จากนั้น เชียร์ก็เรียกให้เราไปเต้นหน้าประตู 5 พร้อมกะ สัน นิติ (อี สันคณะนี่ เต้นอย่าง ลีลาศ) ว่าไป ก็ตลก...เพราะในลีดตลก มีคนทายเราว่า เรียน แต่ วิศวะ (นี่เข้าใจ..เราถึกใช่ม่ะ) กะ ทายว่าเรา เรียน นิติ (โอ้ย..นิติ เนี่ยนะ..ตอนเอน นี่ไม่เคยคิดจะเลือก) เค้าว่าหน้าเราดูเหมาะ คุมกฎหมาย (เออ..ดีหรือไม่ดีวะ) แล้วจากนั้น ก็ได้ ขึ้น stand ของ Staff เสียใจไม่ได้ดู แปลอักษรของ มธ เพราะนั่งฝั่งเดียวกัน ได้เห็นแต่ของ จุฬา (เลยยิ่งทำให้อยากรู้ไง ว่า เรากะจุฬา โต้กันยังไงบ้าง) ตอนแข่งบอลก็...หลังจาก ตีเสมอ เค้าได้อะ เลยเริ่มมันส์ สำหรับเรา และก็ฮาโคตร เพราะว่า ตอนที่เราตีเสมอเค้าเว้ย แบบว่า มธ จุดพลุ staff นักบอล วิ่งกอดกันใหญ่ อย่างกะจะจบเกมส์ และที่สำคัญ...อย่างกะ บอลโลกรอบสุดท้าย...โอ้ย ได้อีก เรานี่นั่งฮากัน

มองหน้าเบียร์ นั่งเม้าส์แตก...นี่บอลโลกใช่มั้ย เนี่ย...เออ เลยทำให้รู้ว่า งานบอล ธรรมศาสตร์ จุฬา มันมีเสน่ห์ ตรงคนดู มากกว่า การแข่งบอล เสียอีก แปลอักษรของ จุฬา ก็ กัดเจ็บเหลือเกิน ของ มธ ก็ไม่แพ้กัน ... กัดกันไป กัดกันมา แต่ไม่ชอบ โฆษก ในสนามวะ...เม้ง กัดมธ จัด...เรากะวาง bomb แหละ แต่ เราไม่ควรอารมณ์ชับวูบตัดสินปัญหา...ก๊ากๆ

 

เรื่องดีๆในงานบอล :

ขอบคุณ ลีดตลก ที่ให้หลายอารมณ์มาก ให้รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ น้ำตา ความเสียself แต่ขณะเดียวกัน ก็สร้างความมั่นใจให้ ขอบคุณ ที่เป็นเหมือนบ้านใหม่ (เหมือน นัดโต๊ะ ด้วย ก๊ากๆ)ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ประทับใจคือบางวันที่ไม่มีใครมาซ้อม ก็มีหน้าเดิมๆอยู่กัน เจ็ด แปด คนได้..ก็ยังเต้น ยังฮาๆกัน อืมมม ... ขอบคุณ นะ ..ทุกๆคนเลย จริงๆ

 

ขอบคุณเพื่อนน้ำพุ4 โดยเฉพาะ เมย์ ที่อุสามาเป็นเพื่อนอยู่ลีดตลกด้วย ตั้งแต่วันแรก อุสามานอนที่บ้านบอ. ทั้งๆที่มันไม่อยาก..ขอบคุณจริงๆง่ะ หมู ที่ฮาได้อีก และมาคุยเล่นตอนอยู่ stand (พอดี อยากหาที่ไปพอดี)...เมียส เบียร์ แตง แพร ที่ ถ้าไม่ขึ้นstandมาด้วยกัน เราอาจเสียselfได้กว่านี้..ฮ่าๆ..

 

ขอบคุณทุกๆอย่าง...ฟังดูน้ำน่า แต่เราอยากขอบคุณแม้กระทั้งคนที่ทำให้เราเสียself เสียน้ำตา หรือ คนที่ทำให้เรา peak ด้วยความรำคาญ(ไอ้คนใต้เตียง)อย่างน้อยก็ทำให้เรารู้ว่า..ควรทำยังไง เพราะ ต่อๆไป เราก็ต้องเจอแบบนี้อีก. แต่เราก็มี ประสบการณ์ จะต้องทนได้ เพราะ เรื่องที่ผ่านมา และเรื่องที่เจอ ไม่มีเรื่องใดเป็นเรื่องใหม่เลย...เรื่องพวกความเสียใจเนี่ย..สนุกดี..จบข่าว

 

ลีดตลกเค้าจบด้วย รักนะ....แต่เรา จะจบด้วย ...ขอบคุณ นะ

ว่าไป มันก็ไม่เหนื่อยเท่าไรหรอก ก็ เต้นสุดริดเลยก็เท่านั้น...วันนี้มี ซ้อมเชียร์ใหญ่ ก็ ลีดตลกนัดเจอกันตอน ห้าโมงครึ่ง (เด้วนี้ไม่รู้เป็นไร เหนื่อยง่ายจริงๆ...)

เราก็ออกจากหอ เดินไป ลานโดม (ก็คือ จักรยานหาย...โดยฝีมือรองประธานลีดตลกคนปัจจุบัน) แล้วก็ซ้อมเต้นกัน...

พอ ทุ่มกว่าเราก็เคลื่อนทัพไป สนามหอ A สถานที่จัดงาน ซ้อมเชียร์ใหญ่...คนดูไม่เยอะ แหะ...เราจอดทัพที่ โต้รุ่ง เพื่อทำการสัน อย่างบ้าคลั่ง(ลีดตลกทะลุเป้า..อยู่กันเยอะมากๆ)

พวกเราเกลื้อนกลิ้งกันอย่างสุดเหวี่ยง..ทุ่มกานสุดตัว..(และมั่นใจได้ว่า..ถ้าหนุ่มใดเห็นเราเต้น..เราคงได้อยู่เป็นโสดแน่ๆ..เฮ้อ...เหนื่อยใจ)

มีผู้คนให้ความสนใจ วางจานข้าว เด็กๆดูไปขำไป...เราอะ รักเด็ก ทำน้องๆมีความสุขได้ เราก็ดีใจ

(เราตะโกนสุดเสียง เพราะ เต้นกันเยอะจริง แต่เสียงเพลงเบาเหลือเกิน..) พอเต้นเส็ด เจอเพื่อนชาว ส.ว.ที่ดำรงหน้าที่ PR มันก็ถามว่านี่ลีดตลกหมดเลยเหรอ...เพราะ เยอะมาก มันนึกว่า กองสันโชว์ฟอร์มใหญ่...เหอๆ..พวกกรูสู้กองสันได้ด้วยเว้ย...เยส..(เค้าแรงอะ ต้องเข้าใจ)จากนั้น กองสันก็มา..เค้ามาแบบ..โคตรได้ใจอะ..

ทำให้ลีดตลกดูเรียบร้อยไปเลย (คิดดู เอาลีดตลกเรียบร้อย...กองสันเม้งได้อีก..แต่การเต้นเนี่ย เราไม่แพ้หรอกนะ...)จากนั้นพวกเราก็รอแล้วรอเล่า...เราก็นั่งเม้าส์กะเมย์กระจาย...

เรื่องที่คุยกัน...ยิ่งคุยยิ่งงง..และ แล้ว ประมาณ สี่ทุ่มกว่าๆ เค้าก็ให้เราไป stand by (ได้เต้นสักที หลังจากที่รอมานาน)...

 

เค้าคัดคนขึ้นเวที (ไม่ใช่เรา) แต่เราอะ อยู่หน้าเวที...ตากล้อง ก็ชอบฉายไฟส่องหน้าเหลือเกิน...โคตรนอย...แต่ก็ไม่ได้ทำให้เต้นเฉื่อยลงแต่อย่างใด..ยังสบัดลีลา..ได้อีก...

 

ว่าไป..เราก็ดีใจนะ ที่ได้ทำกิจกรรมอย่างลีดตลก..ดีใจที่ตอนสุดท้ายของการเต้นวันนี้..มีคนบอกว่า "ลีดตลกน่ารัก" คือเราไม่เคยไปเต้นใน public place นี่เป็นที่แรกไง(นอกจากตอนรับน้องที่โรงเรียน)แต่ก็มีคนให้ความสนใจเยอะ (ทั้งๆที่บางคน มีความคิดแรกว่า ลีดตลกเหมือนกองสัน) มันยากนะ ที่จะต้องทำให้ได้แตกต่าง ทั้งๆที่ดูว่าแนวเดียวกัน..แต่จิงๆ ลีดตลกไม่เหมือนกองสัน..เราต้องมีจุดยืนที่แข็งแรง..เราคิดว่า คนนอก น่าจะเข้าใจแล้ว(บางส่วนก็ยังดี)

 

อยากทำลีดตลกจนจบ ปี 4 ถ้าเป็นไปได้ อยากเป็น staff นะ..แต่..แล้วแต่

 

Love,i need somebody Love อยากขอสักคนเพื่อรัก ให้หัวใจได้รักใคร มีคนที่รักกัน มีคืนวันที่ดีด้วย...Love -- ถึงแอบล้าสมัยไป..แต่ก็ โดนวะ

พระเจ้า..ช่วยทำให้เราได้รักใครที่เค้ารักหน่อยได้มั้ย...หรือถ้า เราไม่มีวันดีพอ ไม่มีวันเหมาะสมที่จะรักใครเลย ถ้ารักแล้วต้องจบเหมือนๆกัน

...พระเจ้าก็ช่วยมาบอกตรงๆหน่อย ลงมาจากสวรรค์เลย..เราจะได้ไม่ต้องคิดอะไร ไม่ได้ต้องหวังว่าจะในอนาคตจะมีอะไร...เราก็เสียใจเป็นนะ พระเจ้า

(และไม่น่าเชื่อ เพลง บี้ก็ฉายใน จอทีวี ที่ดูตอนนี้..ตอกย้ำไปอีกสิ...เออ...เราโสด)

 

 

 

ดีใจกะ เพื่อนในโต๊ะ คือ กวาง kitty ที่แข่งดนตรี(มันเปนมือกีต้าของวง) ได้ รางวัลที่ 1 ของ ETC ครั้งที่ 4 ชื่อวงคือ RestRoom (ชื่อได้อีกอะ)

โต๊ะ น้ำพุ4 นี่มีแต่หนุ่มๆรักเสียงเพลงจริงๆนะ

 

วันนี้ ไป งาน Rugby ประเพณี จุฬา ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 23 โฆษกเนี่ย ฮาได้อีก...ตอนแรก stand มธ ช่างน่าอายเพราะ ไม่เต็ม คนน้อยมากๆ

เสื้อนักกีฬาก็ไม่มี (กว่าเสื้อจะมาก็ครึ่งหลังไปแล้ว) เราก็ ไปกะลีดตลกนี่แหละ...เรามีการเปลี่ยนเพลงเล็กน้อยด้วย อย่าง boom ลีดตลก ต้อง ตะโกน "งานบอล"

เราก็เปลี่ยนเป็น "รักบี้" เหอๆ ตอนแรกแอบรู้สึกแย่ เพราะว่า คนไม่ค่อยร้องเพลง ก็อย่าง ลีดตลกเงี่ย ก็เอาแต่ เต้น...

ส่วนมี..aka เพื่อนรัก...(เหอๆ พุ4 และ สิดสาด รู้ดี คือใคร) เจ๊ก็เอาแต่พูดอะไรก็ไม่รู้ เข้าใจ...ย้ายstand ไป อีกข้างเลยก็ได้นะ

ถ้าจะขาดใจตายขนาดนั้น แต่ พองานดำเนินไปเรื่อยๆ มันก็ฮาๆดี ...ฮา แบบที่ว่า...ไม่ค่อยมีแบบแผนเท่าไร เหอๆ เพราะมันดมั่วๆ

แต่ มันก็ออกมา ใช้ได้ อะ...อีกอย่างที่ดีมากๆคือ ธรรมศาสตร์ แข่งชนะ จุฬา ขอใงนบอล เราก็ได้ชัยชนะเหมือนกัน

 

เออ ลีด มหาลัย ไม่มีใครหล่อเลยวะ มีแต่น่ารัก เราเคยอ่านสัมพาดของ ลีดคน เป็น ปี1 SI (พอการันตีได้มั้ยว่า หน้าตาดี เหอๆ อย่างน้อย Si รวย..เหรอวะ?)

แบบว่า เค้าเต้น แช่วับ ผิดเว้ย...พลาดรุนแรง เหมือนเค้าเต้นเร็วกว่า คนร้อง...ผิดอยู่คนเดียวสะงั้น แต่ท่าทางจะมีแต่คนให้อภัย เพราะมัน น่ารักมากๆ

ตอนท้ายบ ที่ ลีด มธ กำลังเต้น...นักรับบี้จุฬา เต้นลูกรับบี้พลาด..ลูกกระเด็นมาโดนหัว อีตาลีด SI ปี1 คนนี้...น่าสงสารจริงๆ...เหอๆ มันเลย popเลย

 

สุดท้าย..วันนี้ก็สนุกดี แม้ลีดตลกจะมากัน...แอบน้อย (เหอๆ..รุ่นพี่ไม่สนิทกะรุ่นน้องเลยวะ...หรือเค้าหนิทกัน แต่เราไม่รู้)

ถึงแม้ พวกที่ไปเชียร์ดูรักบี้ไม่เป็น..เราก็ เฮ ได้ (แต่เราดูพอเป็นนะเว้ย..ผลพลอยได้จากการ ปลื้มนักรับบี้..ว่าไป..เป็นเด็กจุฬาด้วยนะ..แต่นานมาแหละ)

 

 

ไม่รู้อะ พอดี คิดประโยคนี้ได้ เลยอยากเขียนเป็น topic

เออ เมื่อวันก่อน ไปเช่าหนังมาดูเรื่อง The Chorus เป็นหนังฝรั่งเศส เป็นหนังที่ดีมากๆ ถึงมันจะเป็นเรื่อง ครู นักเรียน ธรรมดา แต่เราก็ยังซึ้งอะ

เรื่องราวมีอยู่ว่า นักดนตรีตกกระป๋องคนหนึ่ง เลยต้องไปเป็นครูแนะนำให้โรงเรียนประจำชายล้วนที่แอบเหมือนคุก

เด็กนักเรียนก็ก้าวร้าว เค้าก็เลยคิดว่า การทำวงประสานเสียงน่าจะขัดเกลาจิตใจของเด็กๆได้ (อืมมม เด็กๆที่มาเล่น หน้าตาดีกระชากใจมากๆ)

คือเรื่องราวในหนังก็ยังไม่หมด แต่บอกเด้วไม่อยากดูกัน...ก็เลย ขอ แนะนำ เรื่อง The Chorus เขียนเป็นฝรั่งเศสว่า Les Choristes

ก็ลองไปหาดูกันนะ

 

ตอนนี้ก็อ่านหนังสืออยู่เล่ม (ที่จริงอ่านหลายอยู่ไม่เกี่ยวข้องกะบทเรียนเลย..เหอๆ โง่)หนังสือชื่อว่า Exprerience perfered but not required

มันจะรวมเรื่องเกี่ยวกะ ชีวิตอาจารย์ฝรั่งแบบต่างๆในประเทศไทย...อ่านไปมันก็ฮานะเว้ย (คิดอยู่เกิดมีเรื่องไหนเหมือนเรื่องที่เราเคยทำเนี่ย...โอ้โฮ)

เราอ่านไปก็ตื่นเต้นไป จะถึงเรื่องไหนที่เหมือนเรื่องของเรามั้ย...แต่ตอนนี้ยังอ่านไม่จบนะ เพราะบอกแล้วสมาธิสั้น บางเรื่องคำที่ใช้ก็หยาบเกิน..เฮ้อ..

 

อยากเป็นแบบนี้ไปนานแสนนาน...อารมณ์เฉยๆ สงบๆ...เค้าว่าคนเหงามักจะสามารถสัมผัสทุกสิ่งทุกอย่างรอบกายได้ดีเกินเหตุ...

เราก็ไม่รู้วะ...เราแค่รู้ว่า เราไม่ได้ต้องการใคร...ชอบที่อยากทำไรก็ทำ ไปไหนก็ไป...อืมมม..

 

ตอนนี้อ่าน บทความ "ถ้าคุณเปนครูอนุบาล" ของ Shinhwa อยู่ พร้อมกับดู con ของ Shinhwa เป็นช่วงของ Minwoo พอดี

คือ เค้าถาม ถ้าเด็กร้องไห้จะทำยังไง...จินนี่บอก จะหาสาเหตุที่ทำให้เด็กร้อง(ดูดีนะ) แต่ มินวู บอก..อ๋อ ผมจะเปิดเพลง teletubby techno

โอ้ย..แล้วเห็นพี่แกใน clip con ... เป็นภาพเบื้องหลัง..มินวู มีหนวด เถื่อน เหมือนเพิ่งตื่นนอน..ชอบมากเลยอะ..แมน และหน้าชั่วมากๆ..โดน

Eric นี่ก็ปลื้ม...หล่อแบบไม่ต้องแต่งอะ.. Andy ก็น่ารัก นั่งดู พี่ดี้เต้นใส่ชุดนอนสีเขียวแล้ววิ่งไปรอบๆห้อง...โอ้ย น่ารักมากๆ ส่วน พี่ซอง..พี่เค้าคุณชาย ปล่อยเค้าไป

แต่ จินนี่เนี่ย..ทำไรก็น่ารัก ก๊ากๆ..เมื่อวานเปิดดู clip พี่แกนอนหลับมา...ได้ใจ ได้ใจ...ขนาดนอนยังหล่อ ไม่รู้ทำบุญด้วยอะไร..แต่แอบนอนกัดฟันด้วย...อิอิ ตลก

 

จบข่าว ไปเรียนแหละ

เกรดออกครบ....ช็อค...จบข่าว....(ดมยาดมแล้วก็อัพต่อ)

คะแนนTU GET ออก...แม่(แอบ)ปลื้ม..เพราะวันที่ไปสอบTU ต้องไปสอบ 110ต่อเลยออกจากห้องสอบ1ชม ทำได้ชิวและฮามาก..(ไม่ต้องดมยาดม..จบข่าว)

มีแต่คนwarningเรื่องภาษาวรรณ ว่าเป็น เอกที่หินมาก (มากกว่าJapอีกเหรอวะ...)เค้าว่า เด็กเรียนวรรณต้องทนความกดดันให้ได้(ดมยาดม..สืดๆ)

บางคนร้องห่มร้องไห้ออกจากเอก เพราะเรียนไม่ไหว(อะ..ตูยังมีเยอรมัน..แต่ว่าไป รุ่นพี่โต๊ะเราที่เป็นวรรณ เค้าก็ดูสบายดีนะ)...เราก็คิดว่า ไม่ลองไม่รู้..จะสู้..(พูดดูดี)..จบข่าว

พรุ่งนี้เรียนเยอรมันที่ท่าพระจันท่าทางจะได้รู้คะแนนmidterm(ดมยาดมแน่ๆ..)แล้วคะแนนวิชาอื่นก็จะทะยอยออกมาให้สะพรึ่งกลัวเล่น ยิ่งกว่าระเบิดวันปีใหม่ (ดมยาดมอีกรอบ)

 

เพราะฉนั้นหาของจรรโลงใจนิดนึง....SHINHWA

 

เด้วนี้นั่งฟัง shinhwa ทั้งวันทั้งคืน...เพลงเค้าดีจริง State of Art ตอนนี้ดูMVช่วงแรกๆของshinhwa (ทุกคนยังดูลาวมาก MVที่ดูก็คงอายุไม่ต่ำกว่า 7ปีเหอ เค้าdebutกันมา 8ปีแล้ว แต่มี Eric กะ Jinnieนี่แหละ ไม่เคยเป็นลูกเป็ด..เมิงดูดีคงที่กันจริงๆ ยิ่ง Ericเนี่ย...คาราวะ)mv ที่ดูอยู่เนี่ย ชื่อ wild eye ดูน่ากลัวเหอ พี่จินนี่ skin head แล้วย้อมทอง(เมิงคิดไงเนี่ย)แล้วก็ลูบหัวไปมา เป็น alien โอ้ย..เถื่อนได้อีกจริงๆ(แต่ปัจจุบัน จินนี่กลับทำผมยาว เป็น คุณป้าแถวปากคลอง)แถม พี่จินก็ rap ได้ใจมาก (แต่สำเนียงอังกิด แบ นะค่ะ...ติวตัวต่อตัวกะตั๊บมั้ยค่ะ)

เหตุผลที่รัก Shinhwa....1.เพลงเค้าเพราะจริง 2.เค้าเต้นเก่งกันมากๆ(ถึงปัจจุบันจะ 20ปลายๆก็ยัง hot ลีลาเยี่ยม) 3.เค้าไม่lip อะ 4.ดูแล้วว่า ไม่ค่อยทำศัลยกรรม (แจ ดงบังมั้ย..แบบนั้น หล่อด้วยแพทย์เวอร์ๆ) 5.ชอบ จอนจิน...ชีวิตพี่แกยิ่งกว่าละคร...

 

 

 

Oh my god...how could i explain this thing clearly?

แบบว่า จอนจิน น่ารักเวอร์....

ปกติเราก็ไม่ได้ชอบ คนใส่แนว hippop อะไรหรอกนะ ชอบ พวก ใส่shirt ไรแบบเนี่ย แต่ จินนี่ ทามอารายก็น่ารักก๊ากๆ

(เว้นเรื่อง ทรงผม...เออ ไอ้ทรงผมยาวๆที่ไว้เนี่ย แล้วไม่ยอมตัด เอาแต่รวบเนี่ย..จะไปแข่งกะปากแถวปากคลองเหรอจ้ะ..หรือ บางกระบือ ดี..)

ตัดเรื่องผมทิ้งไป..ในที่สุดก็ได้เห็น clip จินนี่ เต้น...

จินนี่เต้นได้ ลืมตาย มากๆ...เมิงสะบัดกว่านี้ได้อีก...ทำเอาหัวใจดวงน้อยๆของน้องตั๊บ(โอ้ย..ดววงน้อยๆเขียนมาได้)แทบวายกันเลยทีเดียว

ใครจะไปเชื่อ...ว่า พ่อบุญเหลือ อายุมากแล้ว...ยี่สิบหกยังแจ๋ว...แจ๋วสะจนน่าจีบ

 

ยังไม่จบไปเจอ clip เมื่อหลายปีที่แล้ว(ถ้าได้เห็นทรงผมของ มินวู ก็จะรู้ว่า ลาวสิ้นดี..)

ก็คือว่า นายมินอู ไม่รู้เปลี่ยวใจอะไร อยู่ดีๆก็เล่นมุขเสี่ยว...ทำเป็นบิดขี้เกียจ and thenก็สวมกอด หนูจอนจิน..

และก็บอกใบ้ว่า..."ไหล่มันว่าง..ซบพี่ที" หนูจินนี่ก็ว่านอนสอนง่ายเหลือเกิน...ก้มลงไปซบอกพี่มินวู เลยทีเดียว(โอ้ย..แรดได้อีก)

แล้วพี่มิน ไม่รู้เคลิ้มอะไร ก้มลงไปจะจูบ หนูจิน (ของเจ๊)...หนูจินตกใจ สะบัดหัวหนี(แต่ใจจริงอะ...ชอบใช่ม่ะล่ะ)

เรานี่ ผู้หญิงยิงเรือ บ่ใช่ กระเทยใจงาม..นั่งน้ำตาแทบซึม...(อิจฉา มิน อะ ไม่ใช่อะไร)

 

อีกclip เป็นตอนที่ หนูเฮซอง ขับรถแบบ หลุดโลก...มีผู้โดยสารเป็น ดงวาน(พี่ก่อสร้างข้างบ้าน-ชื่อที่เราเรียกพี่เค้าส่วนตัว..ก็หล่อนะเว้ย แต่ หน้าก่อสร้างมากอะ)

พี่มินวู (อีนี่ ชอบ ลวนล่าม น้อง จินนี่) และ น้อง จิน (นางงามประจำ Shinhwa วะ เราว่า)

แล้ว รถเหมือนจะดับ ไงไม่รู้ ต้องเข้าเกียร์ใหม่ น้องจิน พูดเหมือนเด็กมีปัญหาว่า "ห้ามเบรก ห้ามเบรก..."เป็นเพลงเลยเว้ย น่าสงสาร พี่ซอง ชอบโดนแกล้ง

ยังไม่หมด...ก็มีตอนที่ออกรายการอะไรไม่รู้ พี่ ซองกำลังร้องเพลง อย่างซึ้ง (ซองจ้า..สู้เค้าหน่อยนะ)

น้อง จินนี่ ค่ะ อยู่ดีๆก็ยืดแข้งยืดขา ส่วนพี่มินก็ออกมาเต้น อย่างบ๊อง น้องจินยอมไม่ได้(เป็นไรเนี่ย สามี ภริยา คู่นี้)ออกมา เต้น breakdance เอาหัวทิ่มพื้นและก็หมุน เอาขาชี้ฟ้า

โอ้โฮ คุณวง Shinhwa คุณ hyper ได้อีกนะค่ะ

 

นี่ยังไม่หมดนะค่ะ..ความน่ารักของ JunJin ยังไม่หมด แต่ถ้า พูดไรมากกว่านี้...เด้ว ตัวเองจะละลาย เสียชีวิตไปก่อน

ยิ่งตอนผมสั้นเนี่ย และทำยุ่งๆ ตั้งๆเนี่ย...โอ้ย...บาดใจมาก...ไม่รู้เป็นโรคจิตรึเปล่านะค่ะ...แต่ไอ้ทรง ป้าแถวปากคลองนี้

ขอร้องนะจิน...ไปตัดมันเถอะ..มันไม่ได้หล่อเลย ที่รัก..

 

คืนนี้ท่าทางจะฝันดี...ฝันเห็นจินนี่เดินไปเดินมาในฝัน(ดี..ขอฝันถึงจินนี่เยอะๆ..เพราะที่ผ่านมา ชอบฝันเห็นคนอื่น)

แต่ในฝันนี่ ไม่ต้อง ลาก พี่มิน มาด้วยนะ..กลัว..ถึงว่า ที่เค้าว่า Shinhwaนอน แล้ว แต่ละคนชอบทำอะไร

ที่ในวงแซ่วว่า มินอู ต้อง คว้าหา จินนี่ ตอนนอน(ทำไม..เมิงไม่มีอีนี่จะนอนไม่หลับใช่มั้ย)เพราะ เหตุนี้นี่เอง...

 

สุดท้าย ขอให้ Jinnie ปลอดภัย (แต่ Shinhwaก็ล่อมา 8ปีแหละ..เราว่า จินไม่เหลือแล้วล่ะ)

เพราะ น้องจินเป็นที่ใฝ่ฝันของอีกห้าคนเหลือเกิน...เฮ้อ..สู้ๆนะ...- -" อ่อนใจแทน

-------ขอเพิ่ม--------