Tubby 的个人资料http://leesungjinnrg.blo...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
10月30日 Opa...ich denke an dich.คิดถึงตา
เห็นเครื่องแบบทหาร เห็นชุดขาวใหญ่ เห็นกระบี่ เราคิดถึงได้แค่ ตา เราจริงๆ
จริงๆแล้ว ไม่ใช่เท่านั้นหรอกที่ทำให้เราคิดถึงตา ... เราว่า ทุกอย่าง ..สามารถบอกให้เราคิดถึงเค้า
ทำไมตาไปเที่ยวนานจัง แล้วเมื่อไร ตาจะมารับตั๊บไปอยู่ด้วยสักที
อย่าเพิ่งหนีกันไปไกลซี่ รอตั๊บบ้าง มาหาตั๊บบ่อยๆ...หรือตาเบื่อตั๊บแล้ว
ตาเป็นคนสอนตั๊บขับรถ..ตาใจเย็นมากๆ ตาไม่ว่าตั๊บเหมือนแม่ เหมือนพ่อ
ตาเป็นคนสอนตั๊บขี่จักรยาน...ไม่น่าเชื่อว่า พ่อพยายามสอนตั๊บตั้งนาน..ตั๊บก็ไม่เป็น
ตาสอนตั๊บแป๊บเดียว ไม่กี่ชั่วโมง..ตั๊บก็เป็นแล้ว
ตาพาตั๊บไปเที่ยว...พาตั๊บไปโน่นไปนี่ แล้วทำไมตอนนี้ไปเที่ยวคนเดียว ไม่อยู่กันก่อน
ตาเห็นตั๊บบ้างรึเปล่า...เพราะว่า ตั๊บไม่เห็นตา...
ตาเป็นคนใจเย็นมาก ตั๊บรู้สึกผิดที่ ตั๊บมักหงุดหงิดง่าย และ เอาแต่ใจ
ตาก็ยังให้ทุกอย่างที่ตั๊บต้องการ และไม่เคยว่าตั๊บเลย...ตาไม่เบื่อตั๊บเหรอ...ถ้าเป็นคนอื่นเค้าเบื่อตั๊บไปแล้ว
ตอนนี้ตั๊บขับรถเป็นแล้วนะ...ตา
ตั้บอะ อยากขับรถให้ตานั่ง...อยากพาตาไปไหนเหมือนตาเคยพาตั๊บไป
ตั๊บอะ..ไม่เคยคิดว่าตั๊บขาดอะไร เพราะตั๊บมี ตา
ตั๊บเสียดายเวลาที่ตั๊บเสียน้ำตาให้คนอื่น...คนไร้ค่า...คนที่ไม่คู่ควร
ตั๊บเสียใจที่ตั๊บพยายามหา...เพราะตั๊บนึกว่าตั๊บขาด
ตั๊บคิดเอาเองว่า...ตั๊บขาดความรักจากตรงนี้ในชีวิต คนเราคงมีพ่อได้คนเดียว แม่ก็คนเดียว
และทำให้ตั๊บต้องการความรักจากอีกที่
ตั๊บก็เสียใจเพราะรักที่เค้าบอกมา มันเป็นเรื่องไม่จริง..แถมเค้ายังบอกว่า ทุกอย่างที่เคยทำ คือ ตั๊บโง่เองที่เชื่อเค้า
เค้าคิดว่าตั๊บรักเค้ามาก ตั๊บเลยเสียใจมาก..เปล่า...ตั๊บเสียใจ เพราะ ทำไมตั๊บต้องค้นหาสะไกล และเราก็ผิดหวัง
ที่จริงแล้ว...ตั๊บไม่ได้ขาด...รักที่ตั๊บต้องการ อยู่ใกล้แค่นิดเดียว..แค่ตั๊บไม่ทำความเข้าใจ
แล้วตอนนี้ ตั๊บขาดรึเปล่า
ตาไม่อยู่ตรงนี้แล้ว...หายไปไหนไกล...ตั๊บมองไม่เห็น
ค้นเจอแค่สิ่งที่ผ่านมา...ความทรงจำ
ตอนตั๊บอยู่ australia ตาโทรหาตั๊บทุกวัน แค่ตั๊บบอก ตั๊บ homesick คิดถึงบ้าน ตั๊บร้องไห้
ตาจองตั๋วเครื่องบิน บินมาหาตั๊บเลย ตอนนั้นตั๊บก็เด็ก ตั๊บขอมาเอง..ป6 หลานตาselfจริง
พอตั๊บโต ตาก็ยังดูแลเสมอ
ตอนตั๊บอยู่อังกฤษ เยอรมัน แคนาดา ทุกๆที่บนโลก ไกลแค่ไหน แค่โรงเรียน บ้านใกล้ๆกัน
ตาติดต่อกับตั๊บเสมอ ตั๊บต้องได้ยินเสียงตา...แล้วตอนนี้ล่ะ
ทำไมไม่ได้ยินเสียงทักทาย ไม่ได้ยินคำเดิมๆ ทำไมไม่เจอตาเดินมาเหมือนเคย
ตั๊บรักตาทุกๆวัน ตั้งแต่ตั๊บเกิด ตอนนี้ และ ต่อๆไป
ตาเป็นผู้ชายคนเดียว ที่ตั๊บกล้าบอกรัก และรู้ว่าจะไม่ทำตั๊บเสียใจ
ตาอาจเป็นคนๆเดียวที่ตั๊บรัก แล้วไม่มีครั้งไหนที่ตาทำให้ตั๊บเสียใจ ไม่เคยมีสักครั้ง
ตาไม่เคยบอกรักตั๊บ..แต่ตาทำให้ตั๊บเข้าใจ..สายตาที่มอง ทุกสิ่งทุกอย่างที่ตาทำ
ตั๊บขอบคุณตากับทุกสิ่งทุกอย่างที่เติมเต็มชีวิต..มันอาจมีว่างอยู่บ้าง ที่ว่างที่ไม่ใหญ่ ที่ตั๊บคงต้องรอคอยจากคนอื่น
แต่ ที่ที่มีอยู่แล้ว เป็นสิ่งที่ตาให้เกือบทั้งหมด...ความรู้สึกแบบที่ตาให้ตั๊บ...เป็นความรัก ที่ทำให้ตั๊บเข้าใจที่สุดแล้ว
และตั๊บขอบคุณ กับการให้อภัย ไม่เคยขึ้นเสียง ไม่เคยบ่น ไม่เคยว่า ไม่เคยไม่พอใจ ขอบคุณที่มีแต่รอยยิ้มให้ตั๊บ
ตั๊บไม่หวังให้ใครรักตั๊บ หรือ ทำอย่างที่ตาทำให้...แค่ครึ่งเดียวของตา ตั๊บก็ไม่คิด๊บหวัง
แต่ตั๊บหวังว่า ตั๊บจะสามารถทำให้คนที่ตั๊บรัก...รู้สึกเหมือนกับที่ตาทำให้ตั๊บรู้สึก
ตั๊บหวังว่า สักวัน เราคงจะได้เจอกันอีก ที่ไหนก็ได้ แค่อยากเพิ่งไปไหนไกลนะ
รอกันก่อนนะ
10月29日 โคตรผีดุ2....โกยเถอะโยมเคยมีรุ่นน้องบอกเราว่า
เราไม่เหมาะที่จะมีความรัก
เราไม่เหมาะจะมีแฟน
เราก็เคยคิดก็นะ เออ เราไม่เหมาะจริง
เพราะ เราเจอมาก็ทุกข์ เราเลยอยากทำให้มันดีๆ
ไอ้น้องมันยังบอกอีกว่า คนราศี เรา มันเศร้าเรื่องรัก
แล้วพวก ราศี เรา มันแต่งงานไปได้ไงล่ะวะ
ตลกแหละ
ใครๆก็มีรักได้อะ รักษาได้มั้ย มันคืออีกเรื่อง
คนจะเป็นแฟนกัน...เป็นไงก็ได้ จูนกันติดเปล่า
จะแต่งงานกัน ... แต่งก็ได้ .. อยู่กันได้ก็แต่งเลย
ไม่ต้องดี แต่ว่า จูน กันติด
-------การเริ่มต้นที่ดี ทำให้เรื่องดำเนินต่อได้-----
วันนี้ไปดู The grudge 2
Edison ก็น่ารักดี ก๊ากๆ (เมื่อก่อนหล่อกว่านี้ปะ ฟิว่าชอบผู้ชาย ผมตั้งๆ ชี้ๆเลยอะ แต่ไม่ชอบไอ้หนุ่มผมยาวนะ..นอย)
ตอน Eddy เล่น Gen X นะ โอ้ย หล่อหนัก ... เอาใจไปเลย
ส่วนเนื้อหาหนัง...คือเราว่า ผีฝรั่งอะทำดีนะ production ของ hollywood อะ
แต่ว่า เรามักไม่กลัวเวลาเดินออกนอกโรง
เพราะว่า เคยเรียน Access เว้ย เค้าบอกว่า เนี่ย กระสือมันคงไม่ลอยข้ามน้ำข้ามทะเลไปหลอกเราที่เมกา
แดรคูล่า ก็คงไม่ทนร้อนมา ดูดเลือดเราที่เมืองไทย
ผีก็คงไม่หลอกกันข้ามศาสนา...แต่เรื่อง The Grudgeนี่ก็ global ไปปะ
แม้ง ใครเข้าบ้าน ... เดิน ออกมา มีผีตามมาด้วย สุดๆอะ เค้าลอยไปไกลถึง เมกา ...(เด็กคนที่เล่นJade ก็น่ารักดี..พี่จองนะน้อง)
จาก ญี่ปุ่นไปเมกา...แล้วนี่เลย ฝึกมาแล้วจาก ผีคนเป็น (แม้ง ทำไมเราดูหนังผีบ่อยเนอะ...ไม่ได้ชอบอะ )
หนีผีเข้าห้อง (แต่ ผีคนเป็นนี่ อึ้งหนัก ... หนีผีเข้าลิฟต์แล้วผีตามต่อไม่ได้...นอยหนัก)
แต่เรื่องนี้ ผีเค้าทุกซอก ... น่ากลัวจริง
แต่สุดท้าย...เสียดาย นึกว่ามันจะน่ากลัวมาก...ผีหลบอยู่หลังเสื้อ...ไม่ดิ ในเสื้อเลย แล้วก็ กรอกตาไปมาเว้ย
แล้วเราก็หลับตา ... สักพัก...คนข้างๆ ดันหัวเราะ แบบว่า เฮ้ย...นี่หนังผีนะ หัวเราะอะไรอะคุณ
เราก็ลืมตามาดูเว้ย...เออ คนในเสื้อหายไปแหละ คนข้างๆเค้าบอกว่า ... ผีดูด คนหายไปในเสื้อ
O_o นอยป่าวหว้า
เราไปดูดคนบ้างได้เปล่าวะ...ดูดลงใจ (เวร เน่าได้อีก...นี่ถ้าไม่ติด ความเป็น กุลสตรี...เราเน่ากว่านี้อีก...)
รวมๆก็ หนังหนุกดี..อาม่าในชนบทสามารถเว้า อังกิด ไฟแล่บ แต่ นางพยาบาลใน รพ ญี่ปุ่น เว้าไม่ได้สักคำ...นอยหนัก ออกทาง งง
เด้วนี้ ผีญี่ปุ่นเค้าดังจริง ... ลอยไปได้ถึง เมกา นี่แค่มี แม่ กะลูก นะเนี่ย ... ของเค้าแรงจริง
คนโดนผีเข้า...ดื่มนมเป็นแกลลอน แล้วก็ บ้วนคืน....ไม่เข้าใจ มันทำไปทำไม...นอย
ผีเด้วนี้ เค้าซ่อนในผ้าห่มไม่พอ...แม้ง หลบในเสื้อได้ด้วย ... เปรี้ยว ...แถม ดูดร่างได้ด้วย...แจ่ม
เออ ว่าไป ถ้ามีภาค 3 ช่วยบอกตูด้วยนะว่า เอาคนที่ดูดๆแล้วไปไหน...ขนาด the ring ยังมี birthday บอกเหตุการณ์..สงเคราะห์หน่อย
เห็นดูดไปหลายคน
น้องJade หล่อ โดนใจ...โตขึ้นพี่คงไม่ปล่อยให้น้องลอยนวล ...น้องผี ก็เหมือนกัน แม้จะตะโกนเป็นเสียงแมว แต่พี่ว่าน้องก็น่าอร่อยดี อิอิ
(พรากผู้เยาว์อีกนานมั้ย สุทธาทิพย์)
จบๆไปแหละ
whatever it takes or how my heart breaks.
i will be right here waiting for you.
10月27日 เมื่อเพื่อนรวมตัวเราก็ไม่ได้ทำงานอะไรกันนะเนี่ย
แค่เรียน มหาลัย ปีหนึ่งกันเอง ทามมายมานหาเวลารวมตัวกันยากจัง
กลุ่มเรามี แปด คน ประกอบด้วย เล้ง อุ้ย จิ๊บ สีผึ้ง หญิง แพร พลอย และก็ตัวเรา
ซึ่งเราเนี่ย เจอไอ้อุ้ยบ่อยสุด เพราะอยู่ ม เด้วกัน แต่มันอยู่ นิติ
ก็ มีมาเจอกัน ทั้งหมด ห้า คน ที่หายๆไปเพราะ ไอ้เล้ง ... บ้านเม็ง น้ำท่วม....ไอ้จิ๊บ...บอกเกรดทำนอย
แต่กูว่า ที่จริง เมิงอยู่กะ เด็ก เตรียมตำรวจ คนนั้นใช่ม่ะล่ะ ชิชะ
ไอ้พลอย แต่ไอ้นี่ มันมาเจอก่อน แต่ว่า ไม่ได้เที่ยวกันต่อ
มันก็ขับรถมาส่งไอ้อุ้ย กะ สีผึ้งที่บ้านเรา(ซึ่ง...คราวหน้าอย่าอย่างนี้นะเมิง...กูขับรถออกมาครึ่งทางแล้ว)
ไอ้พลอยก็ขับรถ แบบ... เออ...โชคดีเมิง
แล้วก็ มันไปส่ง เรา อุ้ย สี ที่ รถไฟฟ้าใต้ดินอะ บางซื่อแล้วก็ไปเจอ ไอ้แพร กะ ไอ้หญิง ที่ งานหนังสือ
เพื่อนๆก็ไม่แปลกไปเท่าไร ... นอกจาก...สาวขึ้น...ไม่มีผมสั้น...มีแต่เราล่ะมั้ง...ผมสั้นสุด
ไปที่โน่น ก็ไปเจอน้องๆด้วยนะ...รุ่น 104.... ก็แอบเขินน้องนะ...น้องมาลง comment เราแต่งสะหญิง
น้องบอก...ทนไม่ได้....(เออ ช่างเมิง...ตูชอบผู้ชาย แล้วจะแต่ง แมน แข่งกะเค้าเพื่อ)
แล้วก็เจอ พี่ต้อม ของ ไอ้หมู...เพื่อนเราลงความเห็น "ธรรมศาสตร์ มีได้เท่าเนี่ย"...โอ้โฮ...ของดีต้อง มธ ที่จบแล้ว...(เอ๊ะ)
แต่ ขอบอก คณะ นิติ ของ ไอ้อุ้ย...ผู้ชายแม้งหล่อจริง...เดินผ่านแล้ว งง เลย สิดสาด..สู้ไม่ได้เลย ก๊ากๆ
(เค้ามักบอก SI หล่อ หนุ่มวิดวะ ไรเงี่ย แต่ เราว่า นิติ วะ...แต่ก็เข้าตัว...ปิดประเด็น)
แล้วพอเพื่อนๆ..คือ ไอ้ หญิง แพร อุ้ย ส่วนเรากะสีผึ้ง..ออกอาการว่า เหนื่อย...ไปหาที่นั่งคุยเล่นตามประสา
"คนมีเยอรมัน มาตามหลอกหลอน"
ส่วนอีกสามคน แม้ง เอาแต่เลือกหนังสือของ "จามไส้" ภาษาคนปกติเค้าเรียก "แจ่มใส"
(มุขนี้ได้จาก หมู... Jamsai...อ่านให้เป็น จามไส้ สิ)
แต่เด้วอ่านอย่างนี้ไป...จะโดนพี่ฝน พี่ในโต๊ะฆ่ามั้ย พี่เค้าทำงานให้กะแจ่มใส
พอเส็ดจาก งานหนังสือ ไอ้แพรก็เจอรุ่นพี่ (ไอ้นี่แม้ง top form เจอ ญาติจาก มศว มันเยอะจริงๆ) ก็ติดรถพี่ที่ ม มัน ไป สยาม
(โถ ทำฝันสลายหมด...ล้อเล่นๆ)
พอไปสยาม ก็ไปหาร้านทานข้าว
ตอนแรกว่าจะไปถ่ายรูป แต่ว่า ไอ้แพร กะ สีผึ้ง บอก นอยหนัก..หน้าไม่เด้ง ไม่ถ่ายก็เลยไปกินข้าว
ไอ้หญิงแม้งจะกลับบ้าน บอกตัวเองกินเจ....คือ เออ เพื่อน ชีวิต 3 steps ของเมิงนี่ฮาหนัก
ร้านไหนเค้าก็มี เจ....แม้ง
ก็ไปทานข้าวกัน หลังจากนั้นก็ไป คาราโอเกะ แต่ คุณ สีผึ้ง ค่ะ เธอไม่ยอมร้อง..เธอบอก ไม่รู้จักค่ะ...
เออ เพื่อนๆ ขัดเกลา สี ที ก๊ากๆ แต่น่าเสียดาย หญิง กะ สีผึ้งต้องกลับก่อน ทิ้ง เรา ไอ้อุ้ย ไอ้แพร นั่งบ้าในเกะ
รู้มั้ย ทำไร...นั่งดู mv G jr ค่ะ....บ่งบอก ความ อยากทานหญ้าอ่อนมาก...แต่แม้ง บางคนก็แก่กว่าเราพอ ก๊ากๆ แค่พวกที่เราชอบ...
มันยังเป็น แรกแย้ม
(กรรม..ศัพท์แต่ละตัว นอยหนักอะ....)
ก็กิจกรรมก็จบสิ้น...ไว้เจอกันใหม่คราวหน้านะเมิงๆ
มากันให้ครบหน่อย..อย่ากลัวแม้ธรรมชาติจะไม่เป็นใจ..อย่ากลัวจะไม่มีเวลาอยู่กะแฟน..ถ้ามันรักเราจริง มันต้องรอได้เว้ย
(เหอๆ ก็ตูไม่มีแฟนไง...ตูเลยพูดได้ ก๊ากๆ...ร้อง black vanilla อยู่...)
และ ไม่ต้องกลัวแม้วันมามาก เพราะว่า เค้ามี ขอบปกป้อง....เฮ้ย
เรายังเจอกันอีกหลายครั้ง เพื่อนเอ่ย ไม่ลืมกัน เชื่อดิ
ขอให้พวกเมิงมีความสุขมากๆ แม้ว่า ตอนเที่ยงของปัจจุบัน เราคงไม่ได้นั่งทานข้าวกันเหมือนเดิม ตอนเช้าอาจไม่ได้ยืนเข้าแถวที่เดียวกัน
เจอหน้าก็ไม่ได้เจอกันทุกวันเหมือนก่อน แต่ว่า ความทรงจำเราก็ไม่ได้หายไปไหนนะเว้ย
ขอบคุณสำหรับ มิตรภาพ และ การให้อภัย
กูรักเมิงวะ (เหมือน การ์ดปีใหม่มั้ยวะ...จะซึ้งแหละ จบดัน โหด)
-------- ๖.๑๒ ส.ว. ๑๐๑ ไข่ --------
นี่ก็นะ สไตล์ห้อง 12
ว่าไปก็คิดถึงเพื่อนห้อง 6 (ที่จริง หมด 14 ห้อง เราก็มีเพื่อนมันทุกห้องแหละ...ดูดีแหะ...แค่ห้อง 6 เราไปเล่นบ่อยสุด)
ห้องวิทย์อะไร โคตรเนียน(และเราก็ชอบไปเนียนกะห้องเค้า..ขนาดไปนั่งเรียนด้วย...สนุกจัด)
ห้องวิทย์อื่นเค้าอยู่อีกซีก ไอ้ห้อง 6 อย่างฮา มามั่วตึกอยู่กะสายศิลป์...
แม่เราก็อยู่ห้องนี่ (หน้าแพรว...เหมือนแม่เราอะ ก็เรียกแม่สะงั้น)มีไอ้แนนซ์..มันเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆอะ แต่เราสงสารผู้ชายที่ได้มันไป
และมีอีกมากมายที่กล่าวมาไม่หมด
ปลื้มห้อง 6 เวลา ประตู ปิด
...เปล่าหรอก...เล่นไพ่ กัน - -" แต่เล่น พวก ไพ่มีความรู้ สไตล์ห้อง 6 อะ snap house ไรพวกเนี่ย
ถ้าเราเลือกวิทย์ ก็ได้อยู่ห้องนี่แหละ intensive เหมืนกัน (programme พิเศษ อังกิด)
ว่าไป เราจะผูกพันกะคนห้อง 6 เกินไปแหละ
...ม ต้น ห้อง 6 ยังไปเนียนกะเค้า...เออ ประมวลดูก็ ขำดีแหะ
----------------เปลี่ยนโหมด---------------
จะเจอตอนนี้ หรือ เจอตอนไหน ก็คงไม่ต่างกันหรอก
เพราะ ถึงก่อนหน้านี้ตั๊บก็ไม่รู้จริงๆจะเป็นไง หลังจากนี้ ตั๊บก็สุดจะไม่รู้
.....ตอนนี้แหละ ดีแล้ว....
อย่าพูดให้ลุ้นเล่นเลย...แกล้งเด็ก ไม่ดี ไม่ดี
แถวบ้านไม่ได้สร้าง time machine ย้อนเวลาไม่ได้
ชะตามันกำหนดมาเงี่ย...อยากโกดมันเหมือนกัน แต่ ช่างเหอ
(เขียนเหมือนให้น่ารักไปงั้น...จริงๆ ก็ไม่ได้ คิคุ ขนาดนี้หรอกอะ...ปกติ โหด..สร้างภาพอยู่ หิหิ)
10月25日 ทำได้อย่าง ลับๆไม่จำเป็นต้องเป็นวันนี้
ไม่จำเป็นต้องปีนี้
ปีหน้า ปีต่อไปก็มี
เลือกสิ่งที่ดีที่สุดนะ
อย่าเลือกเพราะอยากให้ใครมีความสุข
เลือกเพราะ ตัวเองจะได้มีความสุข
^_^
วันนี้ที่จริงมีเรื่องเล่ามากมาย แต่อยากเขียนแค่เนี่ย
วันนี้ได้อยู่กะเพื่อนๆสตรีวิทย์ แม้มาไม่ครบ เราก็ยังดีใจที่ได้เจอ
นิสัย ยังเหมือนเดิมเลยนะเมิงๆ
เฮ้อ คิดถึงการเป็น นักเรียน แต่การเป็น นักศึกษาก็ดี
(นี่ เพิ่ม เหตุผลด้วยได้ม่ะ แบบว่า อยู่ ญ ล้วน มา 14 ปี เข้ามหาลัย ก็ สห แล้วโว้ย...เออ จะบ้าไปไหน)
แม้ ถึงมาเป็น สห เราก็ไม่ได้ประทับใจใครวะ บางทีจะเซ็งผู้ชายด้วยซ้ำ
เหมือน...คือ คุยไม่ค่อยรู้เรื่องอะ
หรือเราผิดปกติเอง เออ เราก็คงด้วยอะ
เฮ้ย แต่เราชอบผู้ชายนะเว้ย..(โอ้ย..อย่าเข้าใจผิด...อิฉัน เพศ หญิง แน่นอน)
คนที่เราชอบก็ เวลาเค้าพูดไรมา อะไรที่เค้าทำ เราก็getอะ มันไม่บ้าพลังจนเกิน แล้วก็ ไม่ล่องลอยจนไปโลกพระจันทร์
แต่สำหรับเค้า เราอาจโคตรเพ้อ เราก็ไม่รู้อะนะ ^_^"มีไรก็ ชี้แนะ ด้วยล่ะกัน
รักนะ และ สุดจะแสดงออก...Girly Berry อายไปเลยอะ ก๊ากๆ
อ้าว ทำเป็นไม่เชื่อ.....เพื่อ?นอยหนัก ^_^ ...
10月22日 ปิดเทอม แอบน่าเบื่อปกติ ปิดเทอมเป็นอะไรที่ สุทธาทิพย์ ชอบมากๆ
สุทธาทิพย์ จะแบบว่า อยู่บ้าน ไปเล่น handball ที่โรงเรียน แบบว่า แอบ อินดี้(ว่าแต่ อินดี้มันแปลว่าอะไร) ไม่ก็อยู่บ้าน
เมื่อก่อนโน่น ปิดเทอมก็ไปที่ทำงานตา คือ TRUE อะ ตอนบ่ายก็ไปเล่น bowling ที่ RCA
ส่วนมากแล้ว กิจกรรมของ สุทธาทิพย์ มักจะทำคนเดียว ไม่ใช่เพื่อนไม่มีนะ แต่ว่า สุทธาทิพย์ชอบความคล่องตัว
พอชีวิต มหาลัย สุทธาทิพย์ก็เริ่มเปลี่ยน
สุทธาทิพย์ แอบติดเพื่อนรุนแรง (แต่ไม่ใช่อยู่คนเดียวไม่ได้นะ)แบบว่าคิดดูนะ
นอนก็นอนกะเพื่อน ตื่นก็มาเจอเพื่อน วันเสาร์ตอนเช้าก็ยังอยู่กะเพื่อน วันอาทิตย์กลับมาชิวที่บ้าน (เปล่าหรอก มาดูShane)
วันจันก็กลับไปเจอ เพื่อน อีกแหละ ชีวิตก็เหมือนเป็นโลกใบใหม่ (เวอร์ม่ะ) ที่มี เพื่อนๆ
แล้วชีวิตมหาลัย สุทธาทิพย์ก็ยังคงอินดี้บางเวลา (ว่าแต่ สุทธาทิพย์จะเข้าใจคำว่า อินดี้ ถูกมั้ยเนี่ย)
อินดี้ของสุทธาทิพย์คือ อะไรง่ายๆ ชิวๆ บางทีที่สุทธาทิพย์เบื่อๆ สุทธาทิพย์ก็ขี่จักรยาน ทัวร์มหาลัย และสุดท้ายก็กลับมาเจอ เพื่อน ก๊ากๆ
พอปิดเทอมแบบนี้ ทำให้สุทธาทิพย์ แอบ นอยหนัก
เพราะ แอบอยากไปเที่ยว น้ำตก ทะเล
แต่ว่า ที่บ้าน ไม่ใช่ไม่ปล่อยนะ แต่ไม่มีบุคคากรพาไป (เหอๆ ดีจริงๆนะ)
อยากไปเที่ยวกะเพื่อน
จริงๆแล้วก็ไปงานหนังสือกะเพื่อนมา เด้ววันที่ 25 ก็จะไปอีกที ไปกะเพื่อนที่สตรีวิทย์ แต่ก็นั้นแหละ
อยากไปไหนไกลๆบ้าง เช่น พัทยา ชลบุรี กาญ ไรแบบเนี่ย
(ตอนแรก ได้ข่าวว่า 6.12 จะนัดกันไม่ใช่เหรอวะ เมิงรู้มั้ยว่า เด็ก ม2 มันยังนัดกันได้เลย พวกเรานี้ แก่ๆกันแล้วนะ แพ้เด็กได้ไง)
ตอนนี้เราก็ขับรถเป็นแล้ว แค่ไม่ค่อยรู้ทางเท่านั้นเอง
เออช่าย อยากเล่า ฟิวที่ได้ขับรถ..โดยไม่มีคนคุม
เฮ้ย มัน สนุกดี เราเพิ่งได้ขับเดี่ยวๆเป็นครั้งแรก วันเสาร์ ไปมหาลัย แล้วก็ขับกลับเอง
มันแบบว่า เราอยู่คนเดียวอะ ในรถ ที่แล่นไปเรื่อยๆ
คิดไรไปเรื่อยๆ ฟังเพลง แบบที่เราฟัง สุดจะได้อารมณ์ (คิดดูเราเปิด Jazzอะ album soundtrack ของหนัง Three to Tango)
แล้ววันนี้เห็น Nissan Tiida (เขียนงี้มั้ง) เออ ว่าสวยดี ก็น่าได้นะ แต่ว่า ไม่รู้จะเอารถไปทำไมวะ
รถที่บ้านก็มี (ถึงแม้ Altis ที่ขับอยู่ สีจะไม่ค่อยถูกใจ)แต่ก็ไม่รู้เหตุผลของการที่มีรถไปเพื่อ
แต่บอกจริงๆนะ ถ้า Beatles มันไม่แพงง่ะ คงจะซื้อแล้วล่ะ (แต่ แบมือของตังแม่...อยู่มหาลัย โอ้ยเรื่องนี้ ไร้สาระ จัด)
คือ ถ้าจะบอกว่าชอบ รถอะไร ก็ชอบ BMW z3เว้ย แล้วก็ Yaris นะ แต่ว่า ไม่ชอบที่มัน ใช้ปุ๋มstartรถ
แล้วก็ ชอบ Beatles นี่แหละ รักจริง หวังแต่งกะเค้ามานาน แต่ว่า เค้าไม่ยอมลดตัวมารักเราสักที(ตูหมายถึง ราคา เค้า ขู่รีดมาก)
แล้วเราก็ชอบ feel ใหญ่ๆไปเลย เช่น Jeep รู้สึก มัน ถึกๆดี เหมาะกะเรา
ที่บ้านก็มี Izsusu ก็เออ ชอบเหมือนกัน แต่สีไม่โดนใจอีกแหละ (สีเด้วกะ Altis อะ ทำไมบ้านเราชอบมีรถแบบนี้วะ)
อีกอย่าง Izsusu เป็น sponsor WWE ตอนมาไทย Shaneก็ไปที่ showroom เลยรักหนักเลย ก๊ากๆ
แต่เรื่อง มี รถ ยังห่างไกลจากเราอะ แต่เราขับรถ เป็นไว้ก็ดีอะ แบบว่า เพื่อขับไปส่ง ยาย ส่ง แม่ (แม่นี่ไม่เคยยอมนั่งอะ เหอๆ บอกกลัว เราก็เปล่าขับเร็ว)
ตั้งแต่เกิดมาก็ นอกจาก พ่อ แม่ คนขับรถที่บ้าน เราก็ไม่ค่อยได้ขับให้ใครนั่งนะ
ก็มีแค่เพื่อนๆ น้องคน แล้วก็ มีพี่อีกคน
ภูมิใจด้วยอะ ได้สอนคนขับรถด้วยอะ (เหมือนเราจะขับรถแข็ง ที่จริง คือ เปล่า ก๊ากๆ ชีวิตคนพวกนี้ แขวนบนเส้นด้ายนะเนี่ย ก๊ากๆ)
เขียนเยอะ แหละ ใครจะอ่าน เนี่ย พรรณนาไปเรื่อยๆ เออ ดีๆ วันนี้ ไม่ค่อยมีเรื่อง รักๆ
เด้ว คนเค้าจะเบื่อหมด ชีวิตเราก็ต้องมีเรื่องอื่นให้คิดใช่ม่ะ (ซึ่งตูสามารถโยงทุกอย่าง เข้าจุดเดียวได้)
แต่ก็ อืมมม หัดโต ได้แล้ว ไอ้ตั๊บ เอ่ย
ความสุขของเรา คงไม่สมควรที่จะขึ้นอยู่กะคนเพียงคนเดียว
แต่
แอบทำยากนะเนี่ย อย่างนี้มั้ง เค้าบอกว่า ให้รักทีละน้อยๆเผื่อใจไว้เจ็บ ไรพวกเนี่ย
นี่ก็ เราก็ทีละน้อยแล้วนะเว้ย รู้จักเราตอนเด็กๆแล้วจะ งง...ตอนโน่นเค้าเรียกว่า คลั่ง
แต่ว่าไป เราก็ไม่ได้ feel อารมณ์นี้มานานเป็น ปีแล้วนะเนี่ย
เยี่ยม รู้สึกเหมือนเป็น วัยรุ่นอีกครั้ง (แต่ไม่ใช่ 14อีกครั้งนะ เหอๆ นั้นนอยหนัก 14 ตูยังวิ่งเล่นอยู่เลย แฟนอะไรไม่มี..มีแต่ Shane)
10月21日 โฮ้ย เล่นตูนอนไม่หลับเลย(หน้านี่เขียนเอาฮา ไม่มีไรทำ จงอย่าคิดมาก เตรียมถังมาอ้วกด้วยก็ดี)
เคยได้ยินเพลง สักวันฉันจะดีพอ ของ bodyslam ม่ะ
เพลงนี้ hit มากในหมู่พวกเรา น้ำพุ4 เว้ย ปี 1 กะ 2 เห่าหอนเพลงนี้ตลอด
แต่พวกผู้หญิง พวกเราอะ หยิ่งเว้ย (เหรอวะ) แบบว่า เราว่า เราอะ ดีพอ เราเลยต้องเปลี่ยนชื่อเพลงเว้ย
"สักวัน ฉันจะ ผอม พอ"
ชื่อเพลงที่พวกตู ตั้งกัน นอยหนัก ม่ะอะ
๐อยากผอมพอให้เธอได้มั่นใจ (ตูนี่ต้อง add ขาวด้วยมั้ย)...เธอ เธออย่าเพื่งไปบอกรักใคร รอฉันได้หรือไม่ วันที่ ฉัน
จะผอม พอ อยากจะขอเวลาหน่อย มันคงไม่นานเกินรอ๐
สุดๆอะ แล้วคนพูดคนแรกคือ ไอ้เบียร์ เมิงอะ ผอมแล้ว จะหุ่นดีกว่านี้ไปไหน เด้ว บัดโบกให้
แต่เออ ไม่ดี ไม่มีไรสักอย่าง นี่ตูยังหน้าด้านไปรักใครได้อีกวะเนี่ย
ตายแล้วเกิดใหม่ ก็คงไม่ช่วยอะไร ตูอยู่เป็นตูอย่างนี้ไปก็ได้
ง่วงแหละ นอนดีกว่า
10月20日 เซ็งตัวเอง (อยากอินเทรนบ้างอะ)ลบไดหน้าเมื่อกี้ทิ้ง แต่คงไม่ค่อยมีใครได้อ่านอะเนอะ
คือ แค่อยากบอกเพื่อน พุ4 ว่ารักเมิงอะ และก็ อยู่กันอย่างนี้ ครบๆแบบนี้ ไปนานๆ
อย่าออกจากโต๊ะ เพราะแค่ รักคุด ตุ๊ดเมิน เพราะ ในเมื่อ เปนส่วนหนึ่งแล้ว ถ้าขาดไปส่วน มันก็ไม่เหมือนเดิมจริงๆ
กิติสับ (โอ้โฮ สะกดได้ สิดสาด มากอะ)ของ space เราคือ เน่า เพ้อ สุดๆ
ตอนโน่นที่เขียนตอนแรก ซึ่งลบไปหมดแหละ(มั้ง) เอา ไว้ ว่าคน โกดจัด แต่รัก ได ของ story เกิดไปที่จะเขียนพรรณาในนั้นได้
มาตอนนี้ มี space เหมือนเอาไว้ ลงรูป
ไว้เขียนอะไรที่ไม่กล้าพูด
แล้วช่วงนี้ขอ intrend หน่อย
เพื่อนๆบอกเราเหมือน ไม่ค่อยมีเรื่องทุกข์ใจ ไม่ค่อยนอย เอิ๊กๆ(เพื่อนที่ มธ นี่แหละ)
เพราะ พวกมัน เซ็งชีวิตกัน เซ็งเรื่องความรัก เออวะ มีแต่ความรักนะ
ส่วนเราเนี่ย เครียดกับ TU130 นั้นแหละ peak หนัก เพิ่งเทอมแรกเลยนะเว้ย
โอ้ว ตูไม่เซ็งหรอก เรื่องความรัก
ตูอายมากกว่า อย่างเรานี่ไปชอบใคร คนที่โดนชอบ คงไม่ค่อยตื่นเต้นอะ เราแนวเพ้อ
อย่าถือสา อารมณ์ศิลปินจัด ถ้าหมั่นไส้ให้เตะได้ ไม่ว่ากัน
เราไม่ค่อย คาสาโนวี่ อะ 55 (เออ เพิ่งไปดู คาสาโนว่า มา พระเอกหล่อจัด add ใส่ list เรียบร้อย ..โอ้โฮ)
พวก คาสาโนวี่ ต้องแบบว่า ถึงห่วงก็เหมือนไม่ห่วง ไรแบบนั้นอะ
เราไม่ค่อยงั้นวะ
เออถามหน่อย ใครรู้บ้างว่า
เลข access remote เรานี่มันจะเลขอะไรฟร่ะ
ไม่มีแล้ว กด ดูเกรดไม่ได้
แล้วถ้าต้องการรู้ต้องไปติดต่อที่ไหนอะ ติดต่อไง แนะนำด้วย
วันนี้เปิด จะดูเกรด แต่ว่า ฟ้ายังมีตา ให้เวลาเราทำใจต่ออีกหน่อย
เหอ กดเกรด แม้ง ลุ้นระทึก (อย่าไปรู้มันเลย ยิ่ง TU130 TU 117 โอ้ว พลังชีวิตหาย)
มันเหมือน ผู้เสพวิญญาณ อะ แล้วเราไม่ได้เสกคถา Patonum แบบว่า ท่องคถาไม่บรรลุอะ แค่โสดาบันยังไม่สามารถ เออ ตายไปเลยไง
แล้วอยากเล่าประสบการณ์ บริจาคเลือด ครั้งแรกในชีวิต
ก็ไปบริจาคที่ รพ ธรรมศาสตร์ นี้แหละ ได้เข็มติดเสื้อมาด้วย เหมือนสวย เอิ๊กๆ
ก็มีเพื่อนเคยไปบริจาคก่อน มันบอกเจ็บมาก บ้านเกิดมันคือ ตจว ยังเจาะได้นุ่มนวลกว่า
กรรม ตู ครั้งแรกเลยนะ
เค้าก็เจาะเราไปสองครั้ง เพราะว่า เจาะเส้นผิดไรไม่รู้
จริงๆแล้ว เจาะเลือดมันก็ไม่เจ็บขนาดนั้นอะ หรือว่า เรา ซาดิสวะ
พอดี ตอนนั้นเค้าบอกว่า คนกรุ๊ป เอ ไม่ค่อยมีมา บริจาคไง
เลยภูมิใจ เหมือน เลือด เราเป็นที่ต้องการ
ตอนให้เส็ด เราก็นึกว่า เราจะเป็นลม (แหม แต่ถ้าเราเป็น ลม นี่ ฮาหนัก เสียชื่อ เหรียญทอง handball 3สมัยติดต่อ)
แต่ มีคนบอกเราหน้าซีด แต่ เออ อายวะ วันนั้นนะ ชุดที่หอก็มีแต่ แบบ สไตล์ อยู่บ้านสุดๆ ที่หนีบผม หวีม้วนก็ไม่มี
ผมก็แนวว่านอยหนัก อายหนักไปเลยตู โทรมหนัก แต่ช่างเหอ ไงก็ไม่สวย ไม่น่ารัก
อยาก โป้ง พระเจ้า อะ..โป้ง
แต่ก็ บริจาคเลือดมาก็สนุกดี ได้ดูหนังฟรี เรื่อง HP3 แม้ง น้อง Ron บาดใจเจ๊จริงๆ แต่ ภาค4 ผมน้อง นอยหนัก
เด้วรอภาค5 จะออกมาสไตล์ไหน
แต่เนี่ย รอเล่ม7 อยู่ แต่ขอร้องอย่าจบแบบ6นะ ไอ้นั้น เน่าจัด harry แกจะพระเอกไปไหน
ตอนบริจาคเลือด เรื่องดีๆก็คือได้ ทำบุญ เว้ย วันนั้น 18 วันเกิด เพื่อนในโต๊ะด้วย(ไอ้เบียร์) คิดสะว่า ทำบุญให้มันแล้วก็ทำบุญให้ตัวเองด้วย
TU 130 สาธุๆ
ps. ขอขอบคุณ บุคคลนิรนาม ที่ให้วันที่ 18 สนุกมากๆ ได้บริจาคเลือดเป็นครั้งแรก และก็ ทำให้ ไอ้เบียร์ ไม่นอยหนักในวันเกิด
แล้วก็ อย่าเซ็งชีวิตนะ
แบบว่า คิดสะว่า บางทีเราเบื่อชีวิตตัวเองเงี่ย อยากหนีเงี่ย ชีวิตเราอาจมีค่าสำหรับคนอื่นก็ได้
อาจมีใครสักคนที่เป็นห่วงเราอยู่ และทุกข์ไปพร้อมกะเรา
แต่ เราอาจจะมองไม่เห็นอะ แต่มันต้องมีอะ ใครเซ็งๆเบื่อๆก็ อย่าเบื่อนานนะ
อันนี้เขียนถึง รวมๆ เพราะ ออน เอม ที เห็นชื่อเพื่อนๆ
ยิ่งพวก เด็ก ธรรมศาสตร์เนี่ย ชะตากรรม เดียวกันเหรอวะ
เขียนแต่ เซ็ง นอย เบื่อ
เราเลยต้อง อินเทรน เลย เซ็งเป็นเพื่อน
อีกอย่าง คนอ่าน space เราก็มีพอควรนะ แอบไปดู static มา แต่ทามมาย เม้นกัน so few เหลือเกิน
(แต่ในไดstory นี้ เม้น มันส์กันจริงๆ)
มีไรอยากเขียนไร ก็เขียนใส่ๆมาเถอะ ไม่ว่าๆ ชิว
10月17日 sleepless kind of thingi just cant sleep.(i took a huge afternoon nap.)
actually i was going to write this page in thai
but it seems to me that it will not b Liberal Arts kid's space enough.
ha ha then i should write in German?no no..it's too dangerous.
someday i will.
i was thinking to take english literature,but then i thought
of my first memory of me choosing German to study.
i have this goal that i want to b able to read write 'n speak german like i do with english.
it's still the goal i want to achieve.
just that.
moment ago i watched this film again "the notebook"
it's a novel written by Nicolas Sprak.
he (i guess)has written a lot of romantic stuffs
like message in the bottle,a walk to remember,notebook 'n etc.
to me the notebook is the best.
it's touching 'n beautiful.
it talks about summerlove that simply not last that long
but if u work on it.if u use ur mind to take it then it will last forever.
(dude...im so swampy)
i dont really gain many ideas of how ppl should love each other.
(i dont really have good couples to look up to....then no competition.)
sumtimes i dont understand
y (most) girls like big bunch of flowers on valentine?
y (most) girls like big teddy bear?
i mean...y there're always b big things?
i used to b in the place where i had to buy expensive'n huge stuffs just to impress someone.
dont get me wrong
i just spent my 14 years in all-girl school.lot of things could happen but still im 100percent lady na ka
(actually being in all-girls is kinda nice.no horny boyz around :P)
for me a big bunch of roses isnt worth like one rose from my special someone
which he really wants to gimme.
i like presents which are able to imply ur feeling
that u care 'n love someone.cost doesn't count.
i think love is what matters.
for my emotional status.i think it's my best position so far.
i think i take this kind of story slower 'n wiser.
i used to b like rush 'n hot-blooded kind of person (that sounds scary)
then i realize if u take it fast 'n vigorous.
it will b just too damn painful.
in my view
when u r with someone.that person should bring the best in u.the good side of u.
NOT
the ugliest one.
i used to show out my ugliest side 'n i never thought i could b any worse.
which i thought it was love.
it was perhaps love,but i rather not taste that feeling again.
i want to treat the one i love with warm 'n trusty feeling
i dont want to have fight over some little things 'n jealousy.
nevertheless i know it's hard to aviod.
but if both really give hearts.i think they will work things out fine.
this probably makes me like coming out of the fairy tale.
it may sounds real nice.
it may sounds impossible.
i dont know.
but it's just what i think.
(ps. sorry for soapy.plz find the bin to puke.) 10月14日 เราเปลี่ยนไป จริงๆเหรอเพื่อนเราที่คบมากันตั้งแต่ สว บอกว่า เราเปลี่ยนไป
ไอ้อุ้ย เพื่อนกลุ่มเดียวกันเลย Eggs ตอนนี้ก็อยู่ มธ นิติ
บอกว่าเราใจเย็นขึ้น บอกว่าเรามีเหตุผลมาก และเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
อุ้ยเอ่ย เราอยากบอกแกว่า เราเป็นแบบนี้มานานแล้ว
ที่เคยเห็นเรา โอนเอ้น ตามใครไป เพราะว่า เราเป็นคนใจไม่แข็ง
เราเลยคิดเสมอว่า เรามา มหาลัย เราต้องใช้ชีวิตให้คุม
ขนาดเพื่อนที่อยู่กันมานานแบบนี้ เรายังคิดว่า มันไม่รู้จักหมดของเรา (ซึ่งบางทีมันอาจรู้จัก)หรือเพราะเรา
ใช้เวลาเสียไปกับ กิจกรรม(ที่เพื่อนๆเราก็ชอบกิจกรรมเสียเหลือเกิน ไม่มีใครมาทำด้วยเลย)
เกี่ยวกับ เรื่อง ใจ(ที่ โคตรผิดพลาด) จน เรานี่แหละ ที่ไม่ได้ทำความรู้จักกะเพื่อนเราจริงๆสักที
คนที่เราเคยคบ
(เหอๆ เค้าตอบเราไม่ได้ว่า เคยเป็นแฟนเรารึเปล่า เราเปล่าต้องการ turn หรือ เพราะรักเค้าวะ แต่ เออ เรามัน เลว อย่างนั้นเชียว)
เค้าเหมือน SF หนังจบ อารมณ์ไม่จบ เลิกไปแล้ว แต่ยังบอกว่า ขาดไม่ได้ เอ๊ะน้องจ้ะ นี่มันอะไร
เอาพี่เปนที่ระบายเหรอจ้ะ ^_^
จำได้ว่า อยากไปมีคนอื่นเอง จะไม่ถามว่าแอบคบกะคนอื่นนานเท่าไร แค่อยากบอกว่า เธอแน่มาก
แต่ก็ต้องขอบคุณน้องเค้าจริง
ประสบการณ์เต็มกระเป๋า ที่เราไม่คิดว่า จะเราเสียใจกะอะไรมากเท่านี้
ตอนแรก เราก็ใจร้อนนะ เป็นพวก รักก็รักเลย ไม่รักก็บอกเลย
ไม่อยากใช้เวลา คิดว่า เด้วก็เป็นไปก่อน เรียนรู้ระหว่างทาง
แต่ก็ คิดได้ว่า ถ้าต้องจบ มันเจ็บนะ
ตอนแรกเวลาชอบใครมันก็ดีหมดอะ แต่ใช้เวลาศึกษาจริงๆจังๆหน่อย
อย่าง คนที่ผ่าน มารอ มายุ่งกะชีวิตเราเกือบปีได้ พอคบเป็นแฟนแล้ว ใช้คำนี้แล้ว กลับเปลี่ยนไป
ทำให้เรารู้ว่า โอ้ว คำนี้ มัน แอบ น่ากลัว จริง
สำหรับเรา
เรารู้แค่ว่า เราไม่ชอบทำคนผิดหวัง
รักแล้วต้องเลิก ก็อยากเลิกให้เข้าใจ ให้รู้ว่า
สิ่งที่เคยมีกัน มันก็คือรักจริงๆ แม้ตอนนี้อาจไม่ใช่ แต่ตอนนั้นมันมาจากใจ จริงๆ
ไม่ใช่เลิกแล้ว คิดได้แต่
"กรรม เราโดนสวมเขามาตลอด ที่เคยบอกว่า รัก คือโกหก"
แล้วทำไม วันนี้เรามาเขียน เรื่อง ความรัก เนี่ย
กล้า รัก ก็ต้อง กล้าเจ็บ (คำเท่ห์ปะ)
แต่มัน จริง วะ
เพื่อนชอบบอกว่า ทำไมเรากล้าแสดงออกว่า เราชอบใคร
คือ ให้เค้ารู้ โอ้ว เราอะ ไม่กล้าไปบอกเค้าหรอก
"พี่ๆชอบพี่อะ จีบหน่อยนะ"
โอ้ว แนวหนักแล้ว self ไม่พอวะ เหมือนเราหน้าด้านนะเว้ย แต่ เรื่องพวกนี้ ไม่รู้วะ เหอๆไม่ค่อยอะ
เราจะแบบว่า เออ sms แต่ไม่กล้าโทรนะ sms gudniteไรแบบเนี่ย
เราว่า อีกฝ่าย เค้าก็ต้องคิดแหละวะ อะไรกะเค้าเปล่าเนี่ย smth like that
แต่ถึงเค้าไม่คิด ไม่ชอบเรา ก็ไม่เป็นไร มันบังคับใจใครไม่ได้
เราก็ใช่ว่าจะ โอ้โฮ น่ารัก เพรียบพร้อม
เราแค่ อยากให้เวลาเรารักใคร รักเราทำให้เค้ามีความสุข
ไม่ใช่ รักเราทำร้ายเค้า
ถ้าเค้าต้องทุกข์ใจ เราว่า อย่าทำร้ายเค้าเลย
เหมือนเค้าไม่ได้เชิญอะ ก็ไปชอบเค้า กลับไปทำเค้าทุกข์อีก
ไม่สมควร วะ
มาปรัญชา นอยๆ ไรแถวนี่เนี่ย
อย่าคิดมากเลยนะ ตามประสา สอบเส็ดก็เงี่ย
เกรด TU130 เฮ้ย เราทุกข์ใจวะ อ่านไปแล้วไม่โดน โดนน้อยมาก
ถ้าเราติด F regrade พวกนี้ อืม เหมือนเรามาอัพสเปซ แต่กลับเรียนให้ดีไม่ได้
แต่เอาจริงๆวะ วิชาที่เราเลือกเรียนเองอะ ไม่มีวิชาไหนที่เราว่าเราไม่ทุ่มอะ
ขนาด ยำออก อะ เราเป็นคนไม่อ่านหนังสือ แต่ว่า เราเลือกเรียนเองอะ
มันต้อง ทุ่มดิวะ ถึงออกมา ไม่ดีนะ แต่อย่างน้อย เราก็ทุ่มอะ (บอกไว้เพราะเกรดคงอาภัพชัวร์)
TU 130 นี่ มหาลัยทุ่มใส่วะ กูขาขาด แขนขาดไปอย่างล่ะข้าง
ตอนนี้ รอผลจาก หมอ มาบอกว่า จะต่อให้เราคืนได้มั้ย
(หมอ ต่อให้ได้เถอะนะ พิการแบบนี้ มันไม่ดีจริงๆ)
10月9日 InterZoneน้ำท่วม น้ำพุ4 ยังเริงร่าก็แบบว่าของเค้าแรงจริง วันนี้สอบ TU117 แหม สุทธาทิพย์ จะไปเขียนประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้เอเชียใต้ และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้เลยทีเดียว
แล้วนี่เลย มหาตมคานธี เว้ย เราไม่ค่อยรู้ คือว่า จำไม่ได้เลยก็ว่าได้ ว่าเค้าทำอะไรให้อินเดีย แต่นี่เลย รู้เว้ยว่าเค้าตายยังไง
นอยหนักอะ ก็เขียนไปว่า เค้าต้องการรวมอินเดีย ไรแบบเนี่ย แล้วก็โดนมิสลิมหัวรุนแรงฆ่าตาย
แล้วนี่เลย ของยากมันอยู่ตรงนี้เลย SEA นอยหนัก จารย์ก็นะ บอกว่าจะสอนเร็วแบบ ชินคันเซน
จารย์ไม่ต้องเร็วขนาดนั้น แค่รถไฟไปหัวลำโพง จากสามเสน หนูว่า หนูก้ไม่เข้าใจจารย์แล้วล่ะ เสียงจารย์มันน่าหลับเสียจริง
แล้ว รอบเช้าด้วยนะ 8 โมง จารย์ค่ะ เสียงจารย์เพราะไม่น่าเชื่อ แต่พูดขจริงๆนะค่ะจารย์
หนูไม่อยากเรียน regrade นะค่ะ ที่เขียนไปในวันนี้ หนูอยากบอกจารย์ว่า หนูอ่านมาแล้วนะค่ะ
T_T ถึงบางคำตอบจะไม่ค่อยตรงประเด็น แอบโชว์เขาอันใหญ่ๆ แต่นั้นแหละค่ะอาจารย์ หนูอ่านจนจะอาเจียนแล้วค่ะ
จารย์ทำให้หนูรู้ว่า หนูไม่น่ากะแดะเลยจริงๆค่ะ - -" จารย์ค่ะ ขอให้เราได้จบกันตรงนี้ อย่าให้หนูได้เจอจารย์ใน TU117 เลยนะค่ะ
หนูอยากเรียน ยำตก ค่ะ จารย์ ปล่อยหนูไปนะค่ะ TU130 ก็เหมือนกันนะค่ะ หนูอยากกลายพันจาก Homohabilis เป็น Sepien Sepien สักที
หนูคิดเป็นนะค่ะ ประดิษฐ์ก็ได้ ปล่อยหนูไปนะค่ะ จารย์ (เฮ้ย นี่ serious วะ)
แล้วบ่ายเจอ EL172 ไม่ได้แหล แต่แอบหวัง A ไว้ แต่ท่าทางจะเกินเอื้อมแล้วล่ะ เหอๆ เพราะว่า ทุ่มเทกะ TU 117 ก๊ากๆ
ขำหนัก Passive ใช่ปะ คือเราเป็นคนพูดได้ อ่านออก เขียนได้ โอ้ให้เขียนเถอะ เขียนได้ ถูกด้วย แต่ว่า เหอๆ เราเมาๆกะ เยอรมันไป
เขียนเหมือนกันเลย เราเกือบเขียน geworden ไรแบบเนี่ยแหละ Passiv ใน เยอรมัน ไม่รู้ทีทำไปมันถูกเปล่า แอบนอยหนัก
เขียนไม่มันส์มือเลย T_T i should b dead soon.ich bin tot gleich.แต่อังกิดที่ มธ ของเค้าแรงจริง เห็นตั้งแต่ TU Get แหละ โอ้ CU tep กูได้ 600
TU ได้ 400 มันก็ต่างกันนะ แต่ก็เออ นั้นแหละ TU ชอบ ออกซับซ้อน เอาเหอๆ ขอ A นะจารย์ (ไม่มีอะไรเหลือแล้ว) B+ ก็ซึ้งนะค่ะ
แต่ช่างเหอ เรื่องสอบ ขอเรื่อง InterZoneน้ำท่วมหน่อย
ก็คือว่า วันนี้มันฝนตกเว้ย ตอนแรก เหมือนเป็น interlude ตกมาพอเป็นพิธี เหมือนจะบอกว่า อย่าเดินตลาดนัดเลย เฮอริเคน จะลงแล้ว
แต่ว่า อย่างเรา หมู เมย์ สา จั๊ด แม้ง จะฟังเหรอ เดินกันหน้าตาสวย (ไอ้จั๊ดแกมาสวยเถอะ) แล้วต่อมา ฝนก็ตกอย่างนอย อะ พายุเลยสิ
แบบว่าจะกางร่มไปทำไม เปียกอยู่ดี เราก็โชว์แมนเลยสิ เห็น เพื่อนๆกลัวฝนจัด เอาร่มเราไปเลย เด้วตั๊บตากฝนเอง ก๊ากๆ
แล้วก็มาที่ Inter Zone เว้ย และก็เจอน้ำพุ4อีกส่วน(แม้ง น้ำพุ4 มันทุกที่จริง) เบียร์ แตง เมียส (ปุ้ย)มันแบบว่านั่งรอฝนเว้ย ให้หยุด
แต่ที่ Inter Zoneมันน้ำท่วมเว้ย เราก็ง่ายๆสบายๆ น้ำก็สุดนอยอะ ตอนแรกไม่กลัวมาก จนเห็นเค้ากรี๊ดๆกัน กรี๊ดไรง่ะ
สรุป พระเจ้า หนูกระโดด ตัวลอยเลย สุดยอดจริงๆ แล้วอะไรไล่หนูรู้มั้ย หมา ค่ะ หมาวิ่งไล่หนู แล้วไงต่อ
หมาก็ตัวเปียก หนูก็วิ่งต่อไป แล้วหมาก็มาหยุดอยู่ น้ำพุ4 ที่นั่งเรียงกันอย่างนอยๆ เพราะว่า แมลงสาบก็ว่ายน้ำกันสนุกเลย (เราเอาขายกขึ้นอะ ไม่ให้แตะน้ำ)
ไงต่อรู้มั้ย หมาสบัดขนค่ะ ถึงหมามันจะหน้าตาน่ารักนะ แต่แบบ โอ้โฮ สะบัดน้ำใส่พวกเราเพื่อ ไอ้เบียร์ ไอ้เมียส นี่ร้องโวกเวกได้ใจมากๆ
ส่วนเพื่อนเรา ไอ้อ๊อฟ เอก เยอรมัน เหมือนกัน มันนั่งทานข้าวกะแฟนเว้ย แฟนมันมาหาที่ มหาลัย น่าอิจฉา จริงๆ 555 คนอื่นนะ โดยเฉพาะ สาวพุ4 แหละ
กรี๊ดกัน interzone จะแตก หนูที แมงสาบที หมาที (ส่วนแมวก็มี แต่มันหลบน้ำ ปล่อยหมามาจับหนู) แต่ ไอ้อ๊อฟกะแฟนมัน นั่งหวานกินส้มตำ เหมือนโลกนี่มีเพียงสองเรา
และเรายังขอยืนยันวะอ๊อฟ แฟนแกหล่อจริงๆ 555 รักกันนานๆนะจ้ะ
แล้วเราไปดุ Dead Note มาแล้วนะ อืมมม เราไม่เคยอ่านการ์ตูนเว้ย (ที่จริง เราเป็นคนไม่อ่านการ์ตูนวะ แต่ชอบดู)ก็เลยไม่ค่อยมี idea อะไรเกี่ยวกะมันเท่าไร
รู้แค่ว่า เพื่อนที่ดูก่อนบอกผู้ชาย(ทั้งหลาย)ที่เล่น น่ารักดี (ดูๆไป แม้งไม่โดนจายวะ แต่ชอบ คนที่เล่นเป็น FBI น่ารักดี..แก่ดี 555)และเพื่อนบอกว่า การ์ตูนสนุกมาก
ก็ไปดูเฟร้ย ขอบอกว่า คนที่นั่งข้างๆ หลับแล้วสะงั้น ไม่อยากเผา แต่ขอบอก อุสาชวนเอง หลับไปเลยสะงั้น โถ ชวนเรามาเพราะว่า กลัวหนังมันน่ากลัวอะจิ 555
แต่ว่านะ เราก็อยากหลับนะ ก๊ากๆ พูดญี่ปุ่นกันอะ เราเปล่าเอก Jap จะรู้เรื่องมั้ย
แต่รู้ว่าถ้าหลับอะ เด้วคนข้างๆตื่นมาแล้วไม่เข้าใจ คงไม่รู้จะถามใคร เราต้องตื่นไว้ (อะไรเราจะดีป่านนั้น ล้อเล่นๆ มันหนาว หลับไม่ลง ก๊ากๆ)
รวมๆก็หนังหนุกดี มาเร้าใจตอนท้ายๆ แต่แอบเดาได้วะ แต่ขอบอกชอบยมฑูต น่ารักดี มาบ้านเราสิ จะเลี้ยงด้วย Apple ตลอดเลย 555
อ๋อแล้วเพื่อนๆ เราเจอ นักแสดงเรื่อง season change ทั้งเรื่องเลยวะ ที่ร้าน Oldies เออ แบบว่า เปล่าบ้าดาราวะ แต่แอบขำที่ไปเจอ
มือยังถือ Stabilo คามืองอยู่ สีชมพู ด้วย เหมือนกะหนังเลยทีเดียว เพราะซื้อมาตามหนัง เปล่า เพราะน่ารักเหมือน นางเอก 555
แต่ season มันก็หนังดีจริงๆอะ เพลงอย่างเพราะ เสียดาย soundtrack ไม่มีเพลงบรรเลงตอนสุดท้าย ถ้างั้นจะซื้อแล้วล่ะ
อืม ท่าทางว่า dvd season change ออก เราคงต้องไปซื้อมาจริงๆแล้วล่ะ เก็บ memory แล้วก็ เรื่องขำๆในชีวิต 555
----ตั๋วหาย----
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ดูแลสุขภาพดีๆนะค่ะ เป็นห่วง(รอบพุงอันโตๆ) ^_^ 10月7日 TU 130 กระป๋มเจ็บหนักอ่านไปเพื่อไรเนี่ย ??? จอร์จ ติดลบ แน่ๆ เฮ้ยนี่เครียดจริงฟร่ะ ร้องไห้เลย
เฮ้ย รู้นะว่าสำคัญ แต่เออ...เอาเหอ พี่ๆสิดสาด รุ่นอื่น เค้าก็ผ่านมาได้เราจะมาอ้างอะไรโง่ๆ ก็ไม่ควร
แต่ เออ ช็อควะ แล้วเราโง่แบบนี้ อ่านแล้วมันก็ต้องทำได้ใช่มั้ย แต่นี่อ่านแล้ว ดันทำไม่ได้
แนวไปมั้ย แนวไปมั้ย แล้วเด้วเหลือร้าย Tu 117 อ่ะ มันส์แหละ
ขอบอกความบ้าหน่อย เราก็เป็น เด็ก เอก เยอรมัน เว้ย แล้วก็ติดโคต้าของ อังกิด นะ แต่บางรมณ์เนี่ยก็อยากเรียน ภาษาวรรณคดี อังกิด
ซึ่ง ไม่มีอะไรเกี่ยวกะ อารยธรรมตะวันออกเลย แต่เรา ทามมานลงปายทามมาย
ลงเรียน อารยธรรมตะวันออกไปแบบนั้น ตอนนั้นมันฟิตมั้ง ซึ้งเลย
ตอนแรกเรียน จีน ญี่ปุ่น เกาหลี เออ รู้เรื่องเว้ย รู้เรื่อง
ต่อมา เจอ อินเดีย (เหอๆ) แล้วก็ South East Asia (ขอ พี่แบงค์ SEA ปี 2 มาติวได้ป่ะล่ะ...ทามมายต้องเป็น ตุ๊ด ค่ะ)
ล้อเล่นฟร่ะ ล้อเล่น
เราพยายามมาเขียนให้เหมือนเราสบายใจที่สุด แต่รู้มั้ย เราร้องไห้ไปแล้วล่ะ เหอๆ เสียใจตัวเอง
คือ คิดว่าอ่านดีแล้วไง แต่ไง ไอ้ที่จำได้ มันไม่ออกเท่าที่ต้องการ ก็นั้นแหละ ก็คือเรายังดีไม่พอ เตรียมมาไม่พร้อม
แต่วันนี้อึ้งไปของจริง อ่าน TU 117 แบบงงสุดๆ ช็อคTU130 ทำเจ็บหนักจริงๆ
เรียนราชินีบน ไม่เคยได้ต่ำกว่า 75% เรียน สว ก็ไม่เคยได้ต่ำกว่า 3 เรียน มธ เทอมแรกนี้คงประวัติศาสตร์
ยิ่งม ปลาย ล่ะ ไม่เคยต่ำกว่า 3.5 ขนาดเรียน ชิวจัด อ่านๆ ขำๆ เฮ้ย ธรรมศาสตร์ นี้แหละ วาดฝันจะเรียนมาแสนนาน
- -" นี่ เราทำได้แค่นี้เหรอวะ
คือเปล่าหมดกำลังใจขนาดนั้น แต่ก็ อืมมม รู้วะ ว่าตัวเองทั้งนั้น
เรื่องอะไรเราก็ทนได้นะเว้ย ผิดหวัง เนี่ย แต่เรืองเรียนเนี่ย อืมมม เรื่องเดียวที่ เครียดที่สุดและว่าสำคัญสุดแล้ววะ
อืมม ฟังเพลง ของ ก้อ AF3 แอบเพราะมาก จนซื้อมาทั้ง album เหอๆ เจ็บแทนเธอ หรือไรสักอย่างเนี่ยแหละ ดนตรี เค้าดีจริง ชอบคนเขียนเพลงที่ใช้ชื่อ
Banana Boat เห็นแต่งมาหลายแหละ ชอบเพลง style นี้มากๆ รู้สึกจะแต่งให้ ไอซ์ ด้วยมั้ง อืมมม ชอบๆ
Wenn du allein bist.
Wenn du niemand siehst.
Denk an mich.
ich bin irgendwo,wo du willst.
เคยดู หนังเกาหลีของ Jo In Sung มั้ย
มันพูดดีนะ เค้าประมาณว่า
"ชั้นชอบท้องฟ้า เพราะอยู่กับเราตลอดเวลา เวลาต้องการก็แค่เงยหน้ามอง"
เออ เราชอบ
10月3日 vdo conferenceเมื่อวานก็ไปหาไอ้อุ้ย ว่าจะไป update ชีวิตมันที่หอสักหน่อย
มันอยู่หอนอก พอเราเดินออกไป เจอร้ายขายยา
ก็เดินเข้าไปซื้อยา...ไม่ใช่กัญชา แต่เป็ร ยาแก้ไอ
แต่เค้าบอกว่า ถ้าทานยาแก้ไอ จะง่วง ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่work
เลยเปลี่ยนเป็นซื้อลูกอม จะได้ชุ่มคอ ไม่ไอ...แต่ที่ตลกก็คือ
เราเปล่าป่วย เราเปล่าไอ เราเปล่าไม่สบาย เราทำไปทำไม
พอซื้อเส็ด เพิ่งคิด ไปๆมาๆ ทำไปทำไม? รู้แหละว่า ทำไปทำไม เขียนให้สับสนตัวเองเล่นเท่านั้น
วันนี้กลับไป สว มา ด้วยความที่น้องเนย (เรียกเมิงสะดีเชียว..)บอกว่า ให้ไปทำ vdo conference ของ dreams and teams ที่ british council
เราก็ ไม่คิดว่า มันลำบากอะไรนะ เพราะเราชอบทำกิจกรรม ไอ้กิฟท์สิ ด่าเอา ด่าเอา โวยวายไปทามมาย อิหนูเอ่ย เราทำ เปล่าใช่เธอทำ - -"
ไม่รู้เคยคบกันได้ไง อีกอย่างมา มธ ยังไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย อ๋อ จะบอกความฮา สอบเยอรมันวันจันใช่ม่ะ
ง่วงมาก เหมือนว่าจะหลับไปแล้ว แต่ระลึกได้ไงว่าสอบ ก็ตื่นมาทำต่อ อ้า แล้วเริ่มเคลื้ม สมาธิหลุด (ไอ้เมียสเดินผ่านหน้าห้อง บอกว่า หน้าเราแม้งลอยจัด)
พอเราสมาธิหลุด รู้มั้ย เราคิดอะไร เราคิดเว้ย ว่ารับน้องปีหน้าจะทำอะไร จะไปจัดที่ไหน พี่ๆจะด่ามั้ยว่าทำงานไม่ดี เราต้องเอาให้ดี
ดูตูคิดสิ จอร์จ โอ้...ค่ายรับน้อง - -"ในเวลาสอบเยอรมัน พอตั้งสติได้ ก็นั่งทำข้อสอบต่อ อืมมม หนุกหนาน สอบเส็ดเหมือนกินยาลืมเขย่า เอาแต่ขำอย่างเดียว
อ้าวๆนอกเรื่องไปใหญ่แล้ว เด้วไม่ซึ้ง ต้องขอเล่าต่อ
อะ เนยมันบอกว่า อาจารย์สุพัฒนา ซึ่งอาจารย์เปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่ของเราเลย เราชอบไปชิวที่ห้องอาจารย์ที่มีโซฟา มีตู้เย็น มีทีวีด้วย
บักตั๊บเนี่ยได้ใจไปเลย จารย์บอกเนยว่า ตั๊บมันชอบส่งmsgมาให้ครู ครูไม่อยากตอบมัน ไม่ใช่ไรหรอกนะ ไม่รู้มันจะถามทำไมว่าคิดถึงรึเปล่า
อยู่ สวมาตั้งแต่ ม1-6 ไม่เคยมีวันไหนที่มันไม่ขึ้นมาหา แล้วตอนนี้มันจบแล้ว อะไรมันก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว
เนี่ยแหละ ท่าน ข้าพเจ้าเลย รีบบึ้งรถไป สตรีวิทย์ ตั้งแต่ 8โมง ทางด่วน ท่าพระจัน-รังสิต ถึงที่น้นก็ 9 โมงกว่า
เฮ้ย กลับไปโรงเรียน บอกตรงๆนะ มันแบบว่า โฮ้ 6 ปีที่อยู่มาอะ เรื่องราวมากมายเกิดขึ้นที่นี่ หัวเราะ ร้องไห้ สุข ทุกข์
เฮ้ย บอกจริงๆนะ ที่เราบอกใครต่อใครว่า "เออ เราเข้าใจ" เพราะเราเข้าใจจริงนะเว้ย
ไม่ได้แบบว่า ไม่เก็ตเรื่องแล้วพูด เรื่องความรัก เรื่องเพื่อน เราเข้าใจจริงๆ เพราะเราเคยเจอมาสมัย สว นี่แหละ
(แต่มีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใ แต่เป็นของเพื่อนอะ มันเล่าให้ฟัง ที่ รร วันนี้ก็ยังไม่เข้าใจ ขอโทษจริงๆวะ น้อง1วัน)
อะเรื่อง vdo conบ้าง ไปถึง สยามตั้งแต่ เที่ยงเว้ย แต่ทำ วีดีโอ อะ ตอน บ่ายสามโน่น ไม่เป็นไรเพิ่อน้องๆพี่สามารถ (เปล่าหรอก ชอบเล่น)
ไปก็ไม่ได้ช่วยน้องอะนะ พี่ขอโทษจริงๆ แต่ขอบอกเถอ แม้งเจอเด็กมาจาก ศรัทธาสมุทรมาทักชั้นเป็น รุ่นบัณฑิต แกเล่นมุขอะไรกะชั้นเนี่ย
ถ้าตอนนี้เราเป็นรุ่นบัณฑิตจริงๆ แกคิดว่าจะชั้นจะหวั่นเหรอ ก๊ากๆ ไอ้น้องเอ่ย เล่นมุขแก่ๆกะพี่เนี่ย
พี่ชิวน้อง พี่ชอบ ธรรมศาสตร์ไม่หวั่น (เฮ้ย นี่เราเพ้อเปล่าเนี่ย จะเล่าต่อแหละ)
ก็รอ เล่น กิน เล่น จนจารย์จนบ่ายสาม ตอนแรก นึกดีใจ แม้ง จะได้เจอ ผอ เว่าคนนี้ของเค้าดีจริง อยากสนอความคิดให้เค้าฟังว่าอยากให้ สวมีแบบนี้ แบบนั้นบ้าง
แต่อดเลย ผอ ไม่มา เจ็บหนัก ก็ทำ vdo con แม้ง ฝั่งอังกิดบอกเว้ย เราจบไปแล้วนี่ อุสามา ดีจัง
แน่ดิ เราชอบเสร่ออะ
ก็หนุกดีอะ เว้าอังกิด กระจาย (ที่จริงนั่งฟังน้องๆมันพูด เราอะแก่แล้ว เอาแต่ฟัง กะ เสริมหน่อยๆ ไม่ถูกใจน้องๆก็โทษทีน้า)แล้วเราก็แอบขี้เล่น-แต่รู้เรื่องนะเว้ย
(นี่แหละนะ ที่ชอบบอกว่าเราติ๊งต๊องกัน เข้าmodeจริงจังไม่ได้ เพราะเราชอบเล่น โถเพราะเรารู้ไงว่าถ้าเราเครียดเมื่อไร งานไม่ถูกใจเราเนี่ย เรางอนใหญ่นะเฟร้ย)
ว่าไปก็คิดถึง ตอนไปทำกิจกรรมที่โน่น คิดถึงทำกิจกรรมที่ รร ชอบที่เดินไปแล้ว เฮ้ย รู้จักคนเยอะๆทักกันวุ่นวาย
ห้องไม่ต้องขึ้นอะ นั่งคุยกะน้องๆนั้นแหละ กำลังคิดว่า พอถึง ม ค อะ ที่พวก อังกิดจะมา จะกลับไปเสร่อ ที่ รร ไปงาน farewell กะเค้าด้วย
คิดถึง steve ใจจะขาด โอ้โฮ คืน farewell ครั้งก่อน ตอนนั้ยังจำได้ โว้ว...(นี่เหมือนเราเขียนรู้เรื่องอยู่คนเดียวนะเนี่ย)
ไงสะ ก็ ไปอ่านหนังสือ สหวิทยาการ แหละ มันส์เกิน อย่างกะชีวะ ขอคนเก่งๆช่วยติวหน่อยดิ ก๊ากๆ จำได้ ม5 เรียนชีวะ แค้นหนัก อีก 1 คะแนนจะได้ 4
จารย์ทำงี้กะตั๊บได้ไง - -" ช่างเถอะ ผ่านมาแล้ว แต่ที่จะเจอที่ ท่าทางเจ็บหนัก เหมือนเชื้อมะเร็งที่รักษาให้ขาดไม่ได้ - -"ความโง่ ของ ข้าพเจ้านั้นเอง ก๊ากๆ
*ดูแลตัวเองดีๆหน่อย คนแถวนี้เค้านอยหนัก..เขียนให้ฮาๆ แต่รู้ว่า genius เข้าใจแน่นอน* |
|
|
