Tubby 的个人资料http://leesungjinnrg.blo...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
12月28日 ส่งท้ายปีเก่าอีกไม่กี่วัน ก็จะถึง คืนปีใหม่แล้วนะคะ
ตัวตั๊บ ยังไม่มีไอเดียว่าจะทำอะไร นอกจากอ่านหนังสือสอบข้ามปีให้มันรู้แล้วรู้รอดไป
บังเอิญว่า พอเปิดจากปีใหม่ วันที่ สอง สาม สี่ อาจารย์ ฟิตจัด สอบกระหน่ำ
สนุกสนานเลยทีเดียวคะ
แล้วพอดี วิชา LT 212 ที่น้อง ตั๊บเรียนไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไร
แต่ตั๊บก็ดันไม่ตั้งใจเรียน...ตั๊บเลยต้องอ่านให้แตก เพื่อไม่ให้เป็นการเสียหน้านะคะ
เพราะ เหมือนว่า มี ศัตรู เด็กดีผู้ตั้งใจเรียน ที่เค้าเล็งอยากตัดหัวตั๊บไปฆ่าอยู่
นอยหนักเลยมั้ยคะ
มาเรื่องกิจกรรม
เมื่อวานเป็นวันซ้อมวันสุดท้ายของลีดตลกในปีนี้ เราจะมาพบกันอีกทีก็
โน่นเลยคะ สิบสี่ มกราคม เปิดมา อาทิตย์งานบอลเลยทีเดียว
ก็ไม่น่าเชื่อนะคะว่า เวลามันผ่านไปได้รวดเร็วเยี่ยงนี้
ตอนนี้ตั๊บกำลังวุ่นเรื่องเสื้อ เรื่องรถ เรื่องที่พักอยู่นะคะ
ก็ เสื้อก็สั่งอยู่ รถก็ได้แล้ว ที่พักนี่ติดต่อพี่อ้วนไว้ แต่ยังไม่ได้ยื่นหนังสือ
แต่คิดว่าน่าจะทันนะคะ
และไม่รู้ว่าตั๊บนี่ หมกหมุ่นเรื่องลีดตลกมากเกินไปรึเปล่า
ฝันเรื่องลีดตลกซะงั้นคะ
ฝันว่า...ต้องจัดค่ายลีดตลก หลังจากที่ ทำ งานบอลเส็ดแล้ว
เหมือนว่า มีเวลา สามวันในการเตรียมงาน ตั๊บก็ติดต่อหารถก่อน
รถในฝันที่ได้มา เป็น รถบัส ใหญ่โตมาก ที่มีทุกอย่าง สามารถ บรรจุคนได้ ร้อยคน (โอ้โฮ)
ในฝัน ก็ฝันว่า ทุกคนก็ช่วยงานกันดี เรากำลังขนของขึ้นรถ
มุ่งหน้าไป ที่พักที่จันทบุรี
แต่แล้ว ตั๊บก็คุยกะ คนที่เป็นสต๊าฟว่า แล้วเรื่องที่พักว่าอย่างไร
และเมื่อถามใครก็ไม่มีใครรู้ ก็เลยได้คำตอบว่า เราติดต่อทุกอย่างเว้นเรื่องที่พัก
ก็จิตหลุดสนุกสนาน ในฝันพี่หั่งเดินมาบอกว่า ให้รอพี่ต่อแป๊บนึง พี่ต่อยังไม่มา
ในฝันนั้นมองนาฬิกาเป็นเวลา สี่โมงครึ่ง เราก็วิ่งหน้าตั้งหาที่พัก
และก็สำเร็จในวิชาสุดท้าย
พี่หั่งเดินมาบอกว่า ตอนนี้พี่ต่อมาแล้ว ให้ขึ้นรถแล้วไปได้แล้ว
โอ้โฮ..ขนาดในฝัน เรายังไม่ได้เจอหน้าพี่ต่อเลยนะเนี่ย(ช่างเหมือนชีวิตจริงช่วงนี้จริงๆ)
แล้วก็มุ่งหน้าไป จันทบุรี และพักที่พักที่เราสามารถจองได้แบบ วุดวิด อิอิ
นี่จะสามารถมา โยงกับชีวิตจริงได้รึเปล่าว่า
เราจะสามารถ ทำลีดตลก ได้สำเร็จ มีความสุขสนุกสนานในงานบอล (เอิ๊กๆ)
แม้ว่าทุกอย่าง มันอาจจะดู เฉียด ไปบ้าง
ตอนนี้บรรยากาศในลีดตลก เราชอบนะ
น้องๆก็น่ารักดี เต้นแบบ แนว ครอบครัว คนคงไม่เยอะเท่าไร แต่เราก็สนิทสนมกันดี
มันไม่เหมือนปีที่แล้ว ที่พี่ส่วนพี่ น้องส่วนน้อง ปีนี่ดูผสม ขำๆดี
แต่พี่ปีที่แล้วเค้าก็วางแผนมาให้เราดี ไหนจะเพลงคอมโบ ไหนจะเอกสารต่างๆที่พี่เอามาให้
ขอบคุณนะครับพี่ เราก็คิดว่า เราจะ เอา มรดก อะไร ไปให้น้องในปีหน้าดีเนี่ย
แต่การทำลีดตลก ยังคงไม่ให้ความรู้สึกแบบ ทำโต๊ะจริงๆนะ
คือ นี่เอาเฉพาะความรู้สึก ส่วนตัวของเรานะ ในฐานะที่ เราได้เป็น แกนโต๊ะน้ำพุ4 และ ประธานลีดตลก
ซึ่ง สองหน้าที่ นี้ เราไม่ได้ ตัวเลือกแรกทั้งสองอันนะ
อย่าง โต๊ะ ก็ รู้ๆกัน คนที่เค้าเลือกเป็นแกน เป็น เด็กผู้ชาย (ที่หายหน้าไปเสียแล้ว)
ส่วนประธานลีดตลก ตอนแรกก็คือ เชียร์
คือเราจำความรู้สึก วัน แรกพบศิลปศาสตร์ได้ ที่เค้าประกาศว่าน้องปีหนึ่งคนไหนได้โต๊ะอะไร
แล้ว ก็มีน้อง ประมาณ ยี่สิบกว่าคน ที่ได้ประกาศว่าเป็นน้ำพุสี่
เพื่อนๆในโต๊ะ พาน้องๆมานั่งที่โต๊ะ แล้วเราก็เริ่มแนะนำตัวเอง
เชื่อป่ะ น้ำตาเราจะไหล ตอนที่เราบอกว่า "พี่เป็นแกนโต๊ะน้ำพุสี่นะคะ"
เรารู้สึกดี เพราะ เราเตรียมตัว รับน้องๆพวกนี้ มาตลอด
เรานั่งคิดว่า ถ้ามีเด็กเข้ามา เราจะพาน้องไปทำโน่นทำนี่ เราจะคุยกะน้องเราแบบนี้
ในส่วนตัว พี่ 48 ของโต๊ะ เค้าปูพวกเราไว้ดีนะ พี่เค้าก็เล่นกะเรา
แต่พอ ไปทำรับน้องกลับมาแล้ว ก็คือ นะ
แต่เอาเป็นว่า เรารู้สึกดี ที่เราได้ทำหน้าที่ แกนโต๊ะ อะ ตั้งแต่ ตอนแรกจนตอนนี้เราก็ยังรู้สึกดี
ไม่เหมือนลีดตลก
ตอนที่เค้าเลือกให้เป็น ประธาน ซึ่งถามว่า เป็น ประธาน เป็นแกน มันไม่ค่อยมีอะไรหรอก
ก็แค่ หน้าที่คนเซ็นงาน คนคิดงานบ้าง มีเพื่อน มีฝูงค่อยช่วยเหลือเยอะไป
แต่ ให้เราเป็น ประธานลีดตลก เราไม่ได้รู้สึกดีเหมือน โต๊ะ
วันแรกพบของลีดตลก ตอนที่บอกว่า เป็น ประธาน
เราก็รู้สึก อาย รู้สึก เขิน นี่มันไม่ใช่ตัวเรา ไรทำนองนั้น
ไม่มั่นใจ และ ไม่ได้รู้สึกตื่นตัน
แต่ทำลีดตลก มีอยู่วันที่เรารู้สึกตื้นตันคือ วันเปิดตัวเสื้องานบอล
ที่เราทำ คลิป ไปฉาย เราเห็นงานที่ตัวเองทำ แล้วเราดีใจ เราอยากร้องไห้
นั้นแหละ อารมณ์เดียวกับตอนที่ ได้น้องๆมาเป็นรหัส ห้าสิบ ของโต๊ะน้ำพุสี่เลย
ตอนนี้เราเหลือ อีกประมาณ หนึ่งอาทิตย์ ที่จะซ้อม ที่จะหาที่พัก ที่จะพาน้องๆไปเปิดหูเปิดตาในงานบอล
เราหวัง พอจบงานเราจะรู้สึก ตื้นตันใจ
เราหวังว่า อะไรก็จะเป็นใจ เหมือนกับตอนที่เรา ทำรับน้องโต๊ะ
น้องๆลีดตลก จะมาอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เพราะเราน่ะ ทุ่มจริงๆนะ
ปีนี้เป็นปีแรกที่ลีดตลก ไม่ได้ไป จตุจักร
และ คงไม่ได้ มาบุญครอง
แต่เราก็หวังว่า เราจะทำให้ออกมาให้มันมันส์นะ
เทหน้าตัก ... รักหมดใจ
เลยอะ
จะได้ จูบลา ความเป็นประธาน ด้วยความรู้สึกดีๆ
ตอนนี้ก็เริ่มมีน้องถามเหมือนกันว่า เราเล็งใครเป็นประธานปีหน้ามั้ย
เราก็ตอบไปด้วยความรู้สึกจริงๆ (แต่ก็เหมือนพวกพี่ๆที่ผ่านมา)
เราไม่ได้เล็งใครซักคนเลย
เพราะเราคิดว่า ใครก็ได้ ที่จะมาเป็นประธาน
มันจะเป็นใครก็ได้ ที่รักลีดตลก และ มีเวลาพอ ทำงานให้ลีดตลก และพยายามทำออกมาให้ดีๆ
แค่เนี้ยจริงๆ
น้องยังมีถามเราอีกว่า ปีหน้าเราจะยังมา วนๆเวียนๆในลีดตลกมั้ย
เราก็ตอบไปว่า "แน่นอน"
คือถ้าน้องต้อนรับเรา เราก็มา
ตลอด อีก สองปีที่จะใช้ใน ธรรมศาสตร์ ลีดตลกก็จะวนเวียนในสายเลือดเราแน่นอน
เป็นดั่ง มรดกตกทอด
หากในอนาคต แต่งงาน มีลูก ก็บอกลูกไปว่า "นี่แหละลูก...แม่เคยทำมาแว้ว"
ให้ลูกมองหน้าเรา อย่าง งงๆ ตกใจเล่นๆ ช็อคแม่ตัวเอง
ฮ่าๆ พ่อเด็กเป็นใคร ยังไม่รู้เลยนะ
ไม่ใช่ พ่อของลูกก็มาบอก "เนี่ยแหละ พ่อก็เคยทำเหมือนกัน"
อ้าว..เฮ้ย...จบกัน ถ้างั้น ลูกเราจะออกมาเป็นอะไร
เอาเถอะ...เรื่องมีลูกอะไรทำนองนี้ ยังอีกยาวไกล(ก็ อีกสัก หก เจ็ดปีได้)
ก็พูดไปขำๆ แต่ก็คงฮาดีนะ ถ้าเกิดมีลูก ลูกถามพ่อกะแม่เจอกันได้ไง
"ลีดตลก จ้ะลูก"
ฮ่าๆ...แต่ไม่หรอก..เราคงไม่ได้เจอในลีดตลก
พ่อของเด็ก ต้องอยู่ ที่กองถ่าย เป็นต่อ ...ชาคริต แย้มนาม กร๊าก......
12月25日 annihilationhave u ever tried to forget someone u love?
it is painful when u love someone
and u cant and will never recieve his love back.
u realize that u have no hope but u just cant accept that fact.
u get ur head up high 'n tell urself that u will b fine,but
u secretly hope for miraculous things that one day there will b light
'n make him change his mind.
the truth is these silly things only happen in the movie.
it probably happens to others.it just doesnt happen to u.
u try to find the reason to explain to urself for u can feel better.
but u also know that there is no exact theory for this kind of things.
human hearts are unfathomable.
even u go up to ur loved one,he will not answer ur question clearly.
it is mayb bcoz he doesnt understand his mind neither or he doesnt want to hurt ur feeling.
u want to walk away bcoz u know it is no use to stay in the same position for too long.
if it cant b forward,then u gonna b disappeared.
however,u cant walk away coz ur heart doest want to'n
he has done no wrong to u.
every feeling that emerge into ur brain is something u think on ur own.
u feel pain in ur heart bcoz ur special someone doesnt love u back,
even u want him to feel the same way,u just cant.
u know it is something that u cant force him to feel.
u cant force him to b in the way u want.
u know that no matter what how good u try to b,
if he thinks u r not the one then u will never b his.
he might feel a bit sad that he makes u hurt
but he cant do anything about it coz he doesnt love u.
u want to make urself no longer cry,but u just cant help it.
u tell urself u just take some time off,find someone new to love.
unfortunately,u cant make that quick.
u want to seek for the quickest way to get over him.
the main way is to win ur heart.
u must not think about him.
however,it is too damn hard.
the only quickest way is to die.
u will surely unable to percept anything.
u will not care for anyone who left behind
which make u nothing but a jerk.
u cant die for this condition,even u want to.
ur life is worth in theory,but right now u just want a way out.
for me,i have faced this kind of problems.
im pretty surprised that i have faced lots of things,but
it still brings me something new.
The new heartache !
i want to end this 'n b happy ever after.
it is just hard.
i always give my best,but noone takes it.
those people got bored with me then left.
they told me i was good,someone even told me that i was the best thing in his life.
the only sentence pops up in my head.
" WHY LEAVE ME THEN? "
i dunno whether i should b happy or not,but when i start to like someone
they all speak to me nicely.
they all say that im nice.people will b lucky to get me.
another sentence pops up to my head.
" WHY NOT CHOOSE ME THEN? "
i have the answer.
im always in the wrong time and wrong place.
trust me.i will never know how to b in the right place.
i will b always too young.
why u talked to me in the first place?
did u not know about my age?
did u not know about my life?
did u not know about my education?
why make me fall into u so hard then leave?
this is not mentioned to only one person.
i write in general.
i know there is noone to blame but me.
all of these happen bcoz of me.
present is present.past was past.future is still a puzzle.
i had passed the age where i get angry 'n throw things
or yell.
i had passed the moment where i kneed on the floor,asking someone to love me.
i had passed the moment when i had to make hundreds of calls to ring someone just to make
that person understand how much i care.
i had passed the time when i acted like a little child 'n cried for no reason.
dont try to mention that i will b tough.
it is bloody hell rude to me.
i try to b better and rational.
nevertheless,i still get hurt.
eventhough love is painful to me,i still hope for bliss of it.
make me a bit happy then i will trade everything i have for u. 12月18日 เพลงนี้ โดนจริงๆSisKa - อย่ามากมาย
ชั้นก็ไม่รู้ ไม่รู้เหมือนกัน พอเจอเธอนั้นมันจะไม่สบาย แตะหน้าผากแล้วเหมือนจะเป็นไข้ มันเป็นอาไรนักหนา เมื่อไหร่เธอนั้นแค่หันมองมา ใจสั่นมือชา อาการเริ่มสับสน โมโหจริงๆ คิดแล้วก็ยิ่งวุ่นวายวกวน *ก็ใจมันหวิว อยากจะพลิ้วลอยไปใกล้ๆเธอ เป็นอย่างนี้ทุกวันคงรักเธอ ไม่อยากเจอกับเธอซักพักคงดี **บอกใจตัวเอง ว่าอย่า ว่าอย่ามากมาย อย่าไปให้ท้ายหัวใจจนคุมไม่อยู่ กลัวเธอนั้น จะรู้ แอบรักเธอมาตั้งนานเท่าไร บอกใจตังเอง ว่าอย่า ว่าอย่าดิ้นรน กลับไปฝึกฝนวิชาควบคุมหัวใจ ทำได้เมื่อไหร่ แล้วค่อยกลับไปหาเธอ หัวใจของชั้นมันชักเกินเลย อยากลองทำเฉยไม่ต้องคิดอาไร ปล่อยไปอย่างนี้ชักไปกันใหญ่ ไม่นานใจคงละลาย ชั้นคงต้องพักหยุดรักซักวัน แต่กลัวว่าชั้นนั้นจะห้ามใจไม่ไหว กลัวต้องละเมอ กลัวต้องรักเธอ หมดทั้งหัวใจ (*/**/**) ทำได้เมื่อไหร่แล้วค่อยกลับไปให้เจอ ไอ้เมียสบอกว่า ไม่อยากจะเชื่อว่า เราจะฟังเพลงได้ แอ๊บแบ๋ว ขนาดนี้
เอิ๊กๆ เรายังไม่เชื่อตัวเองเลย
แต่มันก็จริงนะเว้ย...เนี่ยแหละ อารมณ์เราเลย
เวลารู้สึกแย่ แล้วได้ฟังเพลงที่ใกล้เคียงกับตัวเอง มันทำให้รู้สึกดีนะ
สำหรับเรา มันทำให้รู้สึกว่า
อย่างน้อย ก็มีคนอื่นที่รู้สึกเหมือนๆเรา เราไม่ได้ประหลาด หรือแปลกไปมากมาย อิอิ
เมื่อวาน ซ้อมลีดตลก อย่างทุกวันที่เป็นมา
เราพยายามนำสันดีๆ แต่ก็ได้ไม่ดีเลย อยาก นำเก่งๆ อยาก บ้าๆ และเป็นคนเต้นฮาๆ
เราไม่ได้ฝืนทำสิ่งนี้นะ เราแค่ไม่ถนัดเอาเสียมากๆ ร้อง เต้น...แล้วเรียกใช้สุทธาทิพย์ ช่างพลาด
แต่ถ้า เรื่อง ติดต่อ สื่อสาร ตามงาม...จงเรียกมา..ถนัดอยู่
แต่ได้ข่าว เราเป็นประธาน...มันต้องได้ทุกอย่างเหอ
เมื่อวานพี่ต่อ แวะเข้ามา มาสอนท่าเต้นลีด(จริงๆ)
ขณะที่พี่ต่อฝึกสอนอยู่นั้น น้องๆหันมาถามเราเล็กน้อย
"พี่คะ พี่เค้าเป็น เก้งกวาง รึเปล่าคะ"
โอ้ย...ถ้าต่อบุญ เป็น สุทธาทิพย์จะว่ายังไงดีเล่า
เราก็นะ "เปล่าน้อง พี่เค้าไม่ได้เป็น"
แต่น้องถามแบบนี้ ดีกว่า น้องมาถามเราว่า
"พี่ตั๊บคะ เบอร์พี่ต่อเบอร์ไรคะ..หนูช๊อบชอบ"
เราคงตอบน้องได้ว่า "ถามถูกคนจริงๆ"
เราล้อเล่น
วันนี้ส่ง เมลล์ หาเด็กในลีดตลกที่ไม่เคยมาซ้อม หรือมาน้อย
เราเพิ่งรู้ว่า การที่ถามเมลล์ไว้ มันมีประโยชน์ยังไง มันเป็นการ ตามตัวที่ราคาถูกที่สุด
มันมีคนบางกลุ่มที่เค้าเช็คเมลล์ ไม่เหมือนเราที่...เหอๆ...ทิ้งไว้ซะ สี่ร้อยกว่าฉบับ ไม่ยอมอ่าน อ่านบางอัน
และไม่เคยส่งเมลล์กระจายขนาดนี้...
หวังว่าน้องๆจะมากันนะ
วันนี้ไปติดต่อ สถานที่พักมาด้วยแบบว่า สุดยอด แปดพัน พัก หนึ่งร้อยคน
ราคาแม้งดุเดือดจังเลย วะคะ แต่ว่า จองไว้เรียบร้อยแล้ว แต่จะเช็คจำนวนเด็กอีกที
(ลมจะใส่)
เดียวอีกนิดก็ต้องเข้าไป ชมรม ไปซ้อมแล้ว เรายังนำสันไม่ได้เรื่องเลย เครียดจังเลยวะ
เรามันพัฒนาช้าอะ แต่ก็ต้องทำวะ
เฮ้อ..รับน้องปีที่ผ่านมา..ของโต๊ะ รุ่นพี่หลายๆคนบอกว่า จัดได้ดี
แต่ ถ้าพี่มาเจอ ลีดตลกรุ่นเรา...เวร...
(พอดี พี่ที่โต๊ะ กะ ลีดตลก นี่แทบจะ ยกโต๊ะมาทำ)
อยากให้งานออกมาสนุก และ ก็มี คุณค่า มีความประทับใจ
เราจะทำได้มั้ยวะนั้น
ps. เราไม่เหมาะเป็น ประธาน เลยใช่มั้ยวะ
รู้งี้ เมื่อวานที่มีน้องถามว่า เราเป็นอะไรใน ลีดตลก เราน่าจะตอบ "สวัสดิ์ น้อง" เอิ๊กๆ 12月17日 พรุ่งนี้หากพรุ่งนี้คือวันที่จะได้เดินทางไป อเมริกา เราคงดีใจมาก
หากพรุ่งนี้คือวันที่ปาฎิหารย์จะเป็นจริง เราคงไม่มีน้ำตา
หากพรุ่งนี้ทุกอย่างจะลงตัวอย่างที่เราให้เป็น
หากพรุ่งนี้เราได้ ดินสอ และไม้บรรทัดวิเศษ ออกแบบชีวิตเราได้ตามใจเราต้องการโดยไม่ต้องใช้สมองซักนิด
เราจะนอนหลับอย่างสงบและลืมตาตื่นในวันพรุ่งนี้อย่างเป็นสุข
แต่โลกความเป็นจริงมันเป็นไปไม่ได้
พรุ่งนี้ไม่ใช่วันที่เราไปอเมริกา มันต้องเดือนมีนาคม ซึ่งตอนนั้นเราอาจอยากอยู่เมืองไทยใจจะขาด
พรุ่งนี้จะไม่มีปาฎิหารย์ อาจารย์จะไม่งดชั้นเรียน คนที่เรารักก็ยังไม่รักเราเหมือนเดิม งานของเรายังขรุขระต่อไป
พร่งนี้จะไม่เป็นอย่างที่ใจเราหวัง มันอาจจะมีบางอย่าง แต่มันไม่ใช่ทุกอย่าง อย่างที่เราเสาะหา
พรุ่งนี้จะไม่มี ดินสอ หรือ ไม้บรรทัดวิเศษ งี่เง่าที่เราต้องการ ชีวิตของเรา เราออกแบบได้ แต่ออกแบบภายใต้สิ่งแวดล้อมทุกอย่างที่มี ไม่ใช่อย่างที่เราต้องการทั้งหมด
คืนนี้เรายังคงนอนหลับ และมั่นใจว่ายังคงลืมตาตื่นมาในตอนเช้า และคงไม่เป็นสุข แต่ก็คงไม่ทุกข์อยากตาย แต่มันก็ไม่สุข มันคือ เฉยๆ
หากฟ้ายังไม่พรากชีวิตของเรา
เราคงต้องทนหายใจและใช้ชีวิตต่อไปเรื่อยๆ
เราต้องเจอทุกข์และสุข(เหรอ)
จะคิดว่าทุกข์ก็ทุกข์ จะคิดว่าสุขมันก็คงสุข
มันอยู่ที่ใจ
เราทนอยู่โลกนี้ไปเพียงแค่เพราะว่า
เราอยากรู้ว่า จุดจบของชีวิตเราจะเป็นยังไง 12月13日 Life latelyช่วงนี้ไม่ค่อยมีอะไร นอกจาก เรียน และ ทำลีดตลก
มีแค่นี้จริงๆเว้ย
ที่เคย ฟุ้งซ่าน เรื่อง ไร้สาระ(แต่มีสาระมากสำหรับเรา)ก็..ที่จริง มันขี้เกียจ อะ
อยู่เฉยๆก็ดีนะ จะดีใจ จะเสียใจ ก็ช่างเถอะ
โชคชะตาเรากำหนดได้ แต่เรากำหนดใจคนอื่นไม่ได้
งานบอลปีนี้ แอบตื่นเต้น
นอกจากทำลีดตลกแล้ว
ยังมีอีกเรื่องที่ตื่นเต้น
แต่เก็บไว้ก่อน ไม่บอก ไม่บอก
ได้รับ fwd และ tag hi5 จากเพื่อนๆสมัย ราชินีบน รุ่น 76
ว่าจะมีงานเลี้ยงรุ่นเกิดขึ้นในวันที่ 12 มกราคม ที่โรงแรม Riverside
อยากไปมากมาย ต้อง เตี๋ยมกับเพื่อนๆ น้ำเงิน ชมพู ก่อน
ก็รู้สึกดีนะ เพราะไม่คิดว่า จะมีคนจำได้ ว่าเราเคยเรียนที่นี่ เหอๆ
แต่อาจารย์สมัยเราเรียน อนุบาล ยังจำเราได้เลยนะ
เรามีความแปลกอยู่อย่างนะ ถ้า ราชินีบน รุ่นเราคนไหนที่อยู่จาก อนุบาล
เราสามารถทายได้หมดเลยนะ ว่าคนนั้นมาจากห้องอะไร โดยที่ไม่ต้องดูเลขที่ด้วยซ้ำ
มันเหมือนว่า บอกได้โดยสัญชาตณาณ ฮ่าๆ
ในงานนี้ เค้าเหมือนต้องการให้ใส่ชุดราตรีหรูๆไปเลยนะ เราก็...อืม...ราตรี...อืม...
จำได้ว่า คร้งล่าสุดที่กลับไปราชินีบน คือไปดูละคร Superstar ของรุ่น 76
ก็อลังดี สวยดี
จำได้ว่า ตอนที่ออกมาจาก ราชินีบน ก็รู้สึกเสียใจ เพราะว่า การที่จะดำรงอยู่ในสังคมนี้ ช่างยากนัก
ใช้เวลา แปด ปีกว่าจะปรับตัวได้ลงตัว แล้วพอถึงเวลาที่ลงตัวแล้ว
อ้าว..ย้ายโรงเรียนซะงั้น
แต่การมา สตรีวิทยา ก็เป็นเรื่องที่ดีท่เกิดขึ้นกับชีวิตเหมือน
ไม่รู้นะ เรารู้สึกโชคดีที่ได้เรียนโรงเรียนสองโรงเรียนนี้ ได้รู้วัฒนธรรมที่แตกต่าง
แม้ว่าโรงเรียนสองโรงเรียนนี้จะเป็นโรงเรียนหญิงล้วนเหมือนกัน
เราบอกไม่ได้ว่า เราชอบไหนมากกว่ากัน หรือ รักโรงเรียนไหนมากกว่ากัน
เราชอบฝันว่าได้อยู่กับเพื่อนที่สตรีวิทย์ แต่โรงเรียนที่ยืนอยู่คือ ราชินีบน
เราชอบฝันแบบเนี่ย
เรายังคงจำทุกซอก ทุกมุม ของราชินีบนได้เป็นอย่างดี ทั้งๆที่โรงเรียนก็ใหญ่มาก และมีสองฝั่งด้วย
ตอนเย็นๆเวลาแม่มารับช้า (ทั้งๆที่บ้านก็อยู่แค่สามแยกพิชัย)
เราก็เดินเล่นในโรงเรียน เดินเข้าตึกโน่น ออกตึกนี้
ตึกเดียวที่ไม่เคยขึ้นไป คือ ชั้นเรียนของเด็ก ม ปลาย อะนะ ที่อยู่ประตูหน้า
จะเป็นตึกเก่าๆ(แต่สวย) ชั้นสองของ ตึก ครูใหญ่ ไรแบบเงี่ย ไม่เคยขึ้นไป หรือ แค่ครั้งเดียว
เราก็เคยคิดนะว่า อยู่แต่โรงเรียนหญิงล้วนมาตั้ง สิบสี่ ปีโดยประมาณ
ไม่เคยได้อยู่ สห เลย ไม่เคยมีอารมณ์แอบชอบเพื่อนในห้อง และ ปลื้มรุ่นพี่ อะไรแบบนั้น
แต่ ถามว่า มันขาดเยอะมั้ย ก็ไม่นะ
ไม่เคยแอบชอบเพื่อน ไม่มีรุ่นพี่ให้ชอบ
เราก็ชอบโน่นเลย "อาจารย์" ฮ่าๆ
เปล่าหรอก อยู่หญิงล้วนมันก็มันส์ดี
ได้ทำบางสิ่ง ที่คิดว่า ถ้าอยู่สห เราคงไม่ได้ทำ
เพราะบางที เด็กผู้ชายมันก็ชอบข่มๆนะ ไม่ก็ผู้หญิงเองก็ยอมให้มันข่มด้วย
มารยา หญิง บางทีก็ต้อง แอ๊บแบ๋ว บ้าง มีอยู่ร้อยเล่มเกวียน ต้องงัดมาใช้สักสองสามกระบวนท่า อิอิ
แต่ที่ สตรีวิทย์ ที่ราชินีบน ทุกคน หญิงหมดอะ
(อาจมี แบ่งนิดหน่อย ทอม ดี้ ผู้หญิง...แต่ก็นั้นแหละ รวมแล้วก็ เพศเดียวกันหมด ฮ่าๆ)
ถ้าอยู่ สห เราอาจไม่ได้เล่น แฮนบอล อาจไม่ได้เปน ประธานด้วย (ที่นั่งชิวๆ ไม่ได้ทำอะไรเลย ฮ่าๆ)
และถ้าอยู่ สห แล้ว ทำพวกกีฬา ต่อหน้าผู้ชาย เราคงเหมือน ทอม หรือ แมนเกินร้อย กว่าผู้ชาย
มาจาก หญิงล้วน น่ะ ดีแล้ว
เอ๊ะไง วันนี้ มาพูดเรื่อง โรงเรียน ท่าทางเราจะแก่พอตัว มานั่งพูดเรื่อง สมัยเด็กๆ
เมษายน หน้าก็ ยี่สิบ แล้วนะเนี่ย ว้าว..อายุ ขึ้นเลข 2 แสนปลื้ม
อีกอย่าง จะได้เลือกตั้งเป็นครั้งแรกในชีวิตแล้ว
(วันที่เลือกก็ ดีดี๊..23 ธันวา...ละไว้ในฐานที่เข้าใจ)
จะไปใช้สิทธิ์ใช้เสียง
ว่าไป พรรคไหนก็คงมีโกงเหมือนกัน แล้วเราไม่ได้ใกล้ชิดกับคนพวกนี้อย่างนั้น
เราคงไม่รู้ความจริง ว่านั้นเลว คนนี้ดี คนโน่นชั่ว
เพียงแต่ พอดี ตั้งแต่เด็กๆคิดว่าถ้าเลือกตั้งได้ จะเลือก พรรค และเลือกคนนี้
ก็คิดว่า จะลงเสียงให้ พรรค นี้แหละ เพื่อให้ นักการเมืองคนนี้เป็น นายก
จะโกง หรือไม่โกง....ทุกประเทศ มันมีความนอยอยู่แล้วล่ะ
แต่อย่าให้เริ่มประเด็นการเมือง
ขอจบเพียงเท่านี้
ธรรมศาสตร์ และ การเมือง
^_^
12月5日 Late-teen crisis
One Perfect Rose
|
|
|
