Tubby's profilehttp://leesungjinnrg.blo...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    February 26

    คืนสู่เหย้า..สตรีวิทยา

    เลือด แดงขาว ...babies...
    วันที่ 10 มีนา จะมีงานคืนสู่เหย้า ณ โรงเรียนสตรีวิทยา
    โปรดเสนอความงามของท่านมาที่งานโดยพร้อมเพรียง
    บัตร จะจัดจำหน่ายหน้างาน (ตามประสาชาวบ้านเค้าเรียก..ลานโพธิ์ นะจ้ะ)
    ราคา 100 บาทเท่านั้น
    งานเริ่มเวลา 5โมงเย็นเป็นต้นไป
    (อย่าลืม โรงเรียนพวกเราอยู่ใกล้ข้าวสาร...ช่วยพา ตั๊บไปเปิดหูเปิดตาที)
     
    -----------------------------------------
     
    หนึ่งปีแล้วเหรอเนี่ย ที่เราเรียนจบ จากรั่วแดงขาว...โว้ว...เวลาวิ่งเร็วอย่างกะเสือชีต้า
    เมื่อคืน นั่งดู ละครกลุ่มตัวเอง (ที่เล่นในวิชาการละคร) ชื่อเรื่องว่า LOOK ใหม่หัวใจเดิม
    ซึ่งเรื่องนี้ได้แปลงมาจาก หนังเรื่อง She's all that
    ถามว่า สุทธาทิพย์ เล่นบทเป็นอะไร 555 เราเล่นเป็น Chad the Shady ที่เป็นแฟนใหม่ Lydia(ไอ้ชี่)
    ซึ่ง Lydia เพิ่งเลิกกะ Mark(ไอ้เตย) ทำให้Markแอบนอย หวังจะหาแฟนใหม่มาลบความดังของLydia เพราะคิดว่า
    Lydia ดังได้เพราะ Mark และเค้าก็พบ ชบาแก้ว (ไอ้พลอย และ สีผึ้ง-ชบาแก้วตอนupgradeแล้ว)
    และ แบบ ชบาแก้วก็แปลงโฉมตัวเองจนเป็นสาวงามแล้วทั้งสองก็รักกันจริงๆ..จบ
     
    costume ค่อนข้างแมนมาก จนไม่ควรเปิดเผยให้ใครได้เห็น...กร๊าก
    ตอนแรกก็ว่าจะเอาลงให้ดู แต่ว่า..เขินวะ..เห็นหน้าตัวเองตอนเรียน เวลาถ่ายภาพเล่นๆ
    ในวันนี้ ที่เป็นอยู่คือ พัฒนา แล้วนะเว้ย
    เราล่ะไม่เข้าใจ พวกน้อง พวกพี่ ที่เคยอุสามาให้ความสนใจตู...ล่ะ ไม่รู้เค้าเห็นอะไร
    ขำง่ะ...ท่าทางเค้ากินยาผิดกัน
     
    แล้วก็ ในละครเราต้องใส่สูทด้วย..โอ้ยแมนมาก..และฉากที่ฮาของหนังก็คือ
    ฉากที่เรากะชี่ ทะเลาะกัน ก็คือ เราไม่สนใจเรื่องใส่ชุดไปงาน ไรแบบเนี่ย แล้ว แบบ ให้เราเล่นเป็น rapper เหอ
    โอ้ย...อุบาท กว่านั้นได้อีก..อย่างกะเราเป็นลูกไอ้ชี่ ฉากต่อมาก็งานprom เว้ย
    แบบ..คิดดูนะเว้ย งาน prom แต่มีคนในงาน ไม่ถึง สิบ คน (กร๊ากๆ ก็ไม่ได้จ้าง extras)
    แล้วก็ ไอ้หญิงกะไอ้จิ๊บ...แต่งตัวเป็นผู้หญิงทั้งคู่นะ แต่ว่า ต้องกลายเป็นคู่เลส ไปเต้นกันเอง ก๊าก
    เพราะ คนแต่งผู้ชายหมด (เวร)แล้ว แบบ ฉากเต้นรำเว้ย
    โคตรดูromantic แต่ไอ้เล้ง เอาเพลง Fuck It ของ Emo (ชื่อนี่เปล่าวะ) ลงอะแก
    คือ ทำนอง มันซึ้ง แต่ เนื้อหา จะยกมานิดๆให้ดู
    "Fuck what i say.it dun make shit now....Fuck u.u whore.i dont want u back"
    แล้ว...มันเป็นฉาก พระเอก นางเอก เต้นรำ แล้วก็ โคตรรักกัน ประสานสายตา...
    โถ เล้ง ...น่าจะบอกตู...จะได้เอาเพลงให้...เพลงซึ้งมีเป็นโกดังเหอ กร๊าก
    และคิดดูนะ จาก ไอ้พลอย แปลงโฉมเป็น สีผึ้ง..แนวไปเปล่า กร๊าก...เออ น่ารักมากๆอะ
     
    คิดถึงชีวิต สตรีวิทยา ความทรงจำที่ดีๆก็ยังอยู่
    ก็งานคืนสู่เหย้า
     
    คิดถึงเพื่อนๆ ไว้คราวหน้าจะมาบ่นใหม่
    February 22

    ช่วงนี้เหนื่อยใจวะ

    เบื่อสมอง ความคิดอ่าน ของ มนุษย์ทั่วไป เบื่อคำพูดที่เหมือนแก้ต่างให้ตัวเองกัน แล้วกลายเป็นเรื่องใหญ่ เบื่อที่ไม่มีใครอยากจะยอมใคร
    เบื่อที่เรื่องบางเรื่องที่ยากที่อธิบาย และก็ไม่มีวันจบสักที
    เราเป็นคน..ใจร้อน คนหนึง ที่ค่อนข้าง หงุดหงิดง่ายกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ เรื่องนั้นเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเรา
    เราเข้ากับคนไม่ยาก แต่ เราไม่ค่อยคบใครลึกซึ้ง..รึเปล่า...เราชอบความอิสระ บนพื้นฐานของ ความเข้าใจ เคารพ และก็ซื่อสัตย์
    เราว่าทุกคนที่เกิดมาบนโลกอะ..ดี และ มีคุณค่า ต่างตรงที่..คุณค่ามากหรือน้อย
    ดาราดังเกิดมา มีคนมากมายรัก ไม่ได้หมายความว่าเค้าคนนั้นจะเป็นคนดี เพียงแค่ เค้ามีคุณสมบัติที่ดี และมีคนมากมายรู้จักเค้า
    คนกวาดถนน เกิดมาไม่ใช่ไร้ค่า มีคนรักเค้าเหมือนกัน แต่ว่า คนที่รักเค้าอาจเป็นคนในครอบครัว..สังคมเล็กๆ ไม่ใช่ คนรักมากมายแบบ ดาราดัง
    ดังนั้น บางที คนกวาดถนน อาจคิดว่า ตัวเองด้อยค่าไป...แต่จริงๆแล้ว มันอาจไม่ใช่ก็ได้...มันแล้วแต่ใจคนจะคิด
     
    เราก็เคยคิดว่า ตัวเรา มันมีค่าแค่ไหน...และเมื่อเราอยู่นิ่งๆ เฉยๆ...ไม่คิดเรื่องต่างๆ...ถ้าคิด ก็บอกตัวเองว่า คิดแต่เรื่องดีๆนะ...
    ทำให้เรารู้ว่า เราก็เป็นคนที่มีความสุขนะ...ก็มีคุณค่านะ...แต่ พอเรื่องที่มันทุกข์ใจเรา...เพราะเราเป็นพวก"กังวล" เราก็คิดว่า เราไม่น่ามีชีวิตเลย
     
    ชีวิตคนมันก็ต้องมีสุขปนเศร้าใช่ม่ะ...เราไม่ได้อยาก บวช ตัดทางโลก เราชอบ แสง สี และ เสียง..แต่เราอยากอยู่เงียบๆ แค่เริ่มเราก็เริ่มพลาดแล้ว
    ระวังอีกเรื่อง เสียงอีกเรื่อง...อะไรกัน?
     
    เมื่อคืน นั่งดูรายการของ RS มันจะมีช่วง moody request (เมิงตั้งชื่อ ปญอ ได้กว่านี้อีก) ก็คือ มีผู้หญิงคนหนึ่ง มีแฟน คบกันมา สามปี ที่บ้านรับรู้...แต่วันนึงผู้ชายโทรมาบอกตอนปีใหม่ว่า "เออ เราแต่งงานแล้วนะ" โอ้โฮ ถ้าเราเป็นผู้หญิงคนนั้น เราคง งง มากๆ คบกันมาสามปี ไม่รู้เรื่องเลยเหรอวะ..พระเจ้า...
    แล้วเด้วนี้ ผู้ชายมันเหลือน้อยกันนักใช่มั้ย (ใช่ 1:9..นี่ไม่นับตุ๊ด เกย์ บ้าบอ นะ..คงกลายเป็น 1:20 เหอๆ) แต่ ช่างเม้งเหอวะ...เรา ขำๆ
    คือ เพราะ เหตุนี้เปล่าวะ ผู้ชายเลยทำตัวเหมือน หล่อเลือกได้ ซึ่งจริงๆ โนใช่ ... เราว่า ผู้ชายส่วนมากสมัยนี้ น่าจะเรียกว่า "ผู้ชาย99shocks" เพราะชอบเอาเรื่อง อึ้งๆมาให้รู้เสมอ
    บางทีก็รู้สึกดีใจนะ ที่ไม่มีแฟน...แต่ไม่ชอบเวลา แม่บอกว่า ไม่กลัวอยู่คนเดียวเหรอ...ฮืมม...สมมติว่า เราได้มีแฟน แต่ เรารักเค้ามากกว่าที่เค้ารักเราล่ะ
    สุดท้าย เค้าก็คงทิ้งเราไป หรือ บีบให้เราบอกเลิกเค้าไปเอง...ไรแบบนั้น .. แต่ไงเราก็ต้องเสียใจอยู่ดี โดยที่เค้าอาจไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้...
    เค้าว่า ผู้ชายไม่ชอบบอกเลิกนะ ... แต่ชอบ บีบให้ฝ่ายหญิงบอกเลิก...55 ตลก ดีเหมือนกัน เราว่า รักใครอะไรก่อน หรือไง ไม่มีเรื่องเสียศักดิ์ศรี เพราะรักเป็นความรู้สึกดีๆ
    แต่การไม่ให้เกียติร์เนี่ยแหละที่เป็นสิ่งไม่ดี
     
     
     
    February 19

    หมดเวรกับGR212

    วันนี้ สุทธาทิพย์ ได้ทำการสอบภาษาเยอรมัน GR212 แม้ว่า สุทธาทิพย์จะเป็นผู้มีปัญญาเท่ากับเม็ดถั่วที่สุดแล้วในsec
    แต่ถ้าว่าเหตุใด สุทธาทิพย์ยังดันทุรังเรียน คำตอบคือ...สุทธาทิพย์จะเอา โท เยอรมัน...เหอๆ
    สุทธาทิพย์เรียน เอก ภาษาวรรณคดี ค่ะ..หากท่านใดยังไม่ทราบกัน
     
    ความเน่าของชีวิต มันเริ่มด้วย การสอบ zD (อธิบายไปก็เท่านั้น เอาเป็นว่า แนว entranceล่ะกัน แต่ยากกว่านัก)
    มีสอบ เขียน ฟัง พูด อ่าน...โอ้ย..จบๆ ตั๊บตายดีกว่า และปีนี้เป็นปีแรกที่ทำข้อสอบแบบนี้..บอกตั๊บทีสิค่ะว่าทำไม
    (แต่ถึง ข้อสอบระบบ เก่า ตั๊บก็ทำไม่ได้อยู่ดี...เหอๆ)
     
    เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมเลือกเรียนภาษา ทั้งๆที่เรามักจะใช้ความเคยชินในการเรียน มากกว่าการท่องจำ และ การเรียนภาษาที่สาม ก็ต้องใช้สมองในการท่องอย่างมาก
    พระเจ้า...ส่งแฟนเยอรมันมาให้ตั๊บสักคนสิค่ะ..ตั๊บจะได้ ฝึกฝน (อิอิ)..ตอนสอบเขียนเนี่ย เค้าก็มี จดหมายมาให้ แบบว่า อีคนเขียนเนี่ย ชีวิตนอยมาก เบื่อโรงเรียน อยากออกจากบ้าน อยากหางานทำ มีปัญหากะแฟน แล้วให้เรา เขียนตอบไปหาเด็กคนนี้...เราก็ไปแบบนางสาวไทยมากๆ (เหมือนให้รักครอบครัว รักโรงเรียน ไรแบบเนี่ย เหอๆ)
    เวลาที่ให้มาก็น้อยไปมากมายสำหรับเราที่กำลัง จับเมล็ดถั่วเขียวในสมอง ... โอ้ย...หัวจะแตกตาย ...เอาเป็นว่า ยากหมด...ไม่ไหวแล้ว
     
    ตอนเย็นมีนัดกะกลุ่ม 120 ไปนั่งทำ quiz โอ้ย..turning point มานคือ จั่งใด วะ???
     
    แต่ว่าไป ก็ใกล้จบ ปี หนึ่งแล้วนะเนี่ย ..ว้าว..
     
    สุดท้ายจะเป็นใคร เราไม่สนใจแล้วล่ะ
    ถ้าคนเราเป็นแบบนี้ต่อไป มันก็ต้องเป็นแบบนี้เรื่อยไป
    February 16

    ดูเป็นต่อ ดูกุมภาพันธ์

    ท่าทาง ตั๊บจะชอบ ชาคริส แล้วล่ะ
    ..เฮ้ย..
    ชอบชาคริส ที่เล่น เป็นต่อ จริงๆนะ บทอื่นเราเฉยๆวะ
    คุณพัดของจำเรียง นี่ก็นอยหนัก..ต้องเป็นต่อ ปลื้ม ได้ใจ (อ๋อ อย่าเพิ่งคิดว่าเป็นเพราะชื่อ=ร้อนตัว)
    อยู่คนเดียว ก็คุ้นเคย อยู่สบายจนเคย เลยไม่คิดมีใคร
    เจอบางคนน่าสนใจ ก็แค่พอ ครึ่งใจไม่ได้คิดรักจริง

    เป็นต่อไปอย่างนี้บางทีก็เหงา
    อยากจะมีใครมากอดเราบ้างซักคน
    แต่เป็นต่อไปอย่างนั้นบางทีก็สับสน
    ก็ชินกับการเป็นคนอยู่คนเดียว

    บอกหน่อยว่าฉัน จะต้องทำเช่นไร
    อยู่คนเดียวง่ายกว่าไหม
    จะเป็นแบบนี้มันต่อไป หรือจะลงเอยเมื่อไร
    จะมีใครที่เข้าใจ หนักใจไม่รู้ไปทางไหนดี

    ที่มองๆ ยังไม่เจอ แต่บางคนที่เจอก็ไม่พร้อมดังใจ
    ที่ลองๆลองเข้าไป ก็ลงเอยคนละทาง ไม่อยากคิดรักใคร

    อาจไม่เป็นอย่างนี้ หากเจอใครคนนั้น
    เปลี่ยนชีวิตนี้ให้กับเรา
    แต่รอจนวันนี้ยังไม่มีแม้เงา
    เราก็คงต้องทนเป็นต่อไป

    อยากได้เพลงเป็นต่อ เป็น เพลงรอสาย จริงๆเลย..ว่ามันฮาดี..

    ตอนนี้ ลูกพี่ลูกน้องเรา..เด็กกว่าเรา6เดือน  ติดสัมพาด BBA MUIC แล้ว...ปลื้มมากเพราะMalcolmสอน Pre College (ยังไม่จบ)

    เปล่าล้อเล่น ดีใจกะแกด้วยนะ กิ๊ฟ น่ะ (อ๋อน้องชื่อกิ๊ฟ..ชื่อแกโหลวะ) เรียนไปแล้ว มาบริหารเงินให้เราบ้างก็ดี กร๊าก

    ควันหลง Valentine
    ps ขอบคุณของขวัญ valentine นะ..สวยมากๆ ขอบคุณกระจก Taz งามจริงๆ..เด้วนี้ สตรีวิทยา เค้าแนว..สอน เด็กแกะลายกระจก..หรูวะ ปีเราถักผ้าพันคอ
    February 13

    Declan's birthday

    actually i dont really care about Valentine
    coz as u all know..im fed up with those kiddy love stuffs.
    plus i am single.who da hell am i supporting to celebrate with?
    but seriously...valentine is just an ordinary day.
    it doesnt need to express ur love passion only in this day.
    u can say "love"to anyone in anytime,just u need to say it in appropriate time.
     
    anyway..u might ask who Declan is.
    Hes is the first son of Shane Brandon McMahon.
    he was born on Friday the 13th Feb.(cool date,huh?)in the year 2004
    at first i pronounced his name as "Dee-Clan"i mean it sounds really a wrestler name,rite?
    then when Shane was in NZ last 2005.the interviewer,with a very amusing NZ accent,asked Shane
    about his son,'n Shane pronounced his son name "Dec-lan"then i finally realized i was..damn hulmiliated wrong.
    - -" anyway Declan James McMahon.im sure i wont make the same mistake again.i will keep this name in mind.
    i hope Declan will be just as hot as his father (or if God has a heart,make Dec even more handsome than his dad.)
    im sure in the future when i have my own family 'n my daughter (actually i expect a boy)loves watching WWE.
    maybe she will fall for Dec like i fall for Shane for over 8 years.
     
    today i had my last german class.my first year in TU is nearly over.i dunno whether i should b happy or sad
    coz another year is closing to pass.i feel like it moves so fast,nevertheless i feel older in the same time.
    i like being older.Older for me is meant knowing more bout ur life.be more patient,be more rational
    'n of course be wiser.
     
    i dont know what future might bring 'n im sure i dun want to forecast coz things always change.
    but i hope that good things will come to my way,to please and encourage me for a better future.
     
    Happy 3th Birthday for Declan.(ask ur daddy if he wants a hot Nany.i will fly to USA right away.No more TU110 120..just USA!)
    also if ur mom cant perform the motherhood or wifehood properly...call me!!! i will respectfully take her honor duty.
    ha ha ha
    u do know that any of those things are going to happen,right?
    Hur..love a married person is tough.especially when he seems to be ur ideal man.haha
    im just kidding about rambling bout married person,but Shane is a kind of my ideal man.mmm...
    Marissa is really lucky. ^_^
    February 09

    เออ โดน กิ๋ง tag เลยต้อง อัพ

    คือ ตั๊บโดน เพื่อนกิ๋ง (จาก ส.ว.รุ่น 101)
    (spacesของแม่นางคือhttp://penguinkinz.spaces.live.com) tag
    คือนี่เป็น เกมส์ blog tag วิธีการเล่นคือ
    เมื่อเราโดน tag แล้ว เราต้องเขียนเรื่องความลับของเรา 5 เรื่อง
    ลงใน space ของเรา แล้วก็ต้อง tag เพื่อนๆอีก 5 คน
    เพื่อให้เค้ารับช่วงต่อ (คือฟังก็น่าสนุกดีนะ)
    พอเข้าใจกันรึเปล่าค่ะ (ตั๊บอธิบายอะไรไม่ค่อยรู้เรื่อง)
     
    เรื่องแรก
    ตอนอายุสัก 6 ขวบได้ ตั๊บเคยไปเที่ยวพัทยากะครอบครัว แล้วตั๊บก็เห็นพ่อว่ายน้ำอย่างpro
    เราก็เลยอยากว่ายไปกลางสระอย่างนั้นบ้าง เราก็เลย จมน้ำ แม่เราที่ว่ายน้ำไม่แข็ง ก็ตะโกนเรียกพ่อ
    แต่ พ่อไม่ได้ยิน แม่ก็เลยตั้งสินใจ ว่ายมาช่วย แม่ก็ลากคอ (คือ.จะบอกจับหัวแล้วดึงก็น่ากลัวใช่ม่ะ)
    ว่ายถึงฝั่งจนได้..ก็..เราไม่ค่อยเล่าเรื่องนี้อะ มันเป็นความประทับใจของเราล่ะ ขอบคุณแม่นะ
     
    เรื่องที่สอง
    อันนี้จะเกี่ยวกะ กิจกรรมที่เคยทำมาตอนเด็ก ก็ตอน อนุบาล1 ตั๊บวิ่งแข่งได้เหรียญทอง..อาจารย์ก็ฝั่งใจมาก
    อยากให้ตั๊บเป็นนักวิ่งทีมชาติ (เหอๆ) ตอน อนุบาลสอง ได้เหรียญทองทุ่มน้ำหนัก (โหดแต่เด็ก) ตอน ป4 ได้เหรียญทองแดงว่ายน้ำท่ากรรเชียง (ตั๊บก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองว่ายกรรเชียงเป็นตอนที่ อาจารย์สั่งให้ว่ายนั้นแหละ)
    แล้ว ตอน อนุบาล ตั๊บเคยอยู่ วงอังกะลุง และเล่นในงาน อนุบาลหรรษาที่ราชินีบน พร้อมเต้นชุด"นางฟ้า" (คือไม่มีอะไร
    แค่ตอนนั้นผมยาว มันเป็นการแสดงห้อง...อายวะ) และตั๊บเรียน บัลเล่ต์ ตั้งแต่ ป2-ป5
    เรียน เปียโน อิเลคโทน กีต้า..แต่ไม่เอาถ่านสักอย่าง ตอน ม6 ในวิชาดนตรีไทย ตั๊บเรียน ขิม (อันนี้work แต่ไม่pro)
    อ๋อ แล้วตั๊บได้เป็น GK ที่เสียประตู handball น้อยที่สุดตั้งแต่อยู่ ม2 จน ม4 (YES)
    และอาชีพในฝันของตั๊บตอน ประถม คือ การเป็น นักวิทยาศาสตร์ (เท่านั้น)
     
    เรื่องที่สาม
    ผู้ชายคนแรกที่ตั๊บชอบคือ คุณ ขจร เจียรวนนท์ หลานชาย ธนินท์ เจียรวนนท์ (เจ้าของ Trueอะนะ)
    ตอนนั้น คุณ ขจรอายุสัก 29 ตั๊บ 9 ขวบ
    (เป็นการบอกได้ว่า..ตั๊บไม่ชอบผู้ชายอายุใกล้ๆกันตั้งแต่เด็ก..ก๊าก..คนที่เราชอบแล้วอายุใกล้เราที่สุดคือ อายุแก่กว่าเรา 5ปี)
    เค้าน่ารักมากๆ แล้ว เราได้ฉายาว่า ลิงม้วน เพราะเราม้วนอายเขิน เวลาเจอเค้าทุกครั้ง..ตอนนี้ ก็โตแล้ว เจอเค้าเราก็ยัง อายม้วนเหมือนเดิม เอิ๊กๆ
     
    เรื่องที่สี่
    คือ ในตู้เก็บอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ ของโรงเรียน สตรีวิทยา ณ ตึกหลังเขา(ตอนนี้มีชื่อทางการว่า ล้ำวิทยเนาว์) ชั้นสาม..
    หลอดทดลอง จะหายไปอัน (ที่จริงมันมีหลายอันอะนะ) เอาเป็นว่า..ตั๊บทำแตกเองไปหนึ่งอัน (กร๊าก)
    และ จะมีบอร์ดประกาศของฝ่ายวิชาการ..มีอยู่อัน ข้างหลังจะเขียนประมาณว่า
    i love shane mcmahon ไรแบบนั้นอะ เอาว่า มีคำว่า shane brandon mcmahon อะนะ
    นั้นแหละ ลายมือตั๊บเอง เขียนไว้ตอน ม2 (เหอๆ เมื่อก่อนมันอยู่หมวดสุขศึกษา เอาลงมาใต้ตึกเก้าได้ไงไม่เข้าใจ)
     
    เรื่องที่ห้า
    สุดท้ายแล้วเหรอเนี่ย เอาอะไรมาเล่าดีล่ะ..ออกจะอายไปหน่อย
    ตอนนั้นตั๊บ ม3 ตั๊บชอบคนๆหนึ่ง..ชอบมากๆ เป็นที่มาของชื่อemail ตั๊บ คือ maniacdegel
    (คือ mail เค้าขึ้นด้วย m ชื่อเค้าก็ m) เป็นคนที่ตั๊บแต่งเพลงให้ 1 เพลง (นอยเปล่าวะ เรา)
    อีกอย่าง เราไม่ชอบเล่น msn แต่รู้ว่า m เป็นทางเดียวที่จะได้คุยกะเค้า เราก็เลยเล่นmบ่อยมากๆ
    วันเกิดเค้าคือ 19 กรกฎาคม ปีแรกที่รู้จักกัน พอดีวันนั้น เค้าสอน double classes ห้อง 3.4
    อาจารย์ห้องเราก็ไม่สอนพอดี เราก็เลยไปนั่งเล่นกะเพื่อนที่ 3.4 และก็ ชวนเพื่อนร้อง happy birthdayให้เค้า
    ปีนั้น เราซื้อตุ๊กตา ควาย(ขำๆนะ) พร้อม ทำการ์ดเขียน happy birthdayให้ เป็น การ์ดชื่อเค้า แล้วเขียน hap อะ
    ปีต่อมา วันเกิดเค้าตรงกะ วันเสาร์ เค้าทำงานที่สยาม เลิกงานก็ประมาณทุ่ม
    เราก็ซื้อเค้กจาก s&pไปให้ และก็มีของขวัญไปให้เค้า พอเค้าทำงานเส็ด
    เราก็จุดเทียนเค้กร้องhap แล้วก็ให้เค้าเป่า(ก็ เด็กๆอะนะ)
    อีกอย่าง เค้าเป็นคนที่ทำให้เราสนใจ Liverpool (ทั้งๆที่เราชอบLeeds)
    อ๋อ แล้วไม่เข้าใจ ผู้ชายที่เราชอบทุกคนต้องเชียร์ Liver และก็ใส่แว่นด้วย ไม่เข้าใจ - -"
     
    หมดแล้วล่ะ ความลับ 5 เรื่องของเรา
    ที่จริงเพิ่งคิดได้ว่า มีอีกความลับที่อยากบอก
    เกี่ยวกับของขวัญ วัน christmas ที่ซื้อให้คนๆหนึ่ง
    เราซื้อของขวัญไว้สองชิ้น อยากให้เค้าในโอกาส xmas และ new year
    เรายังทำ การ์ด happy xmas ให้เค้าด้วย หลังจากที่ไม่ได้ทำการ์ดให้ใครมาหลายปี (หลังจาก คุณ 19 กค ตอนม3นั้นแหละ)
    แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ให้ ให้ของเค้าไปอย่างเดียว เป็นปากกาแล้วมีชื่อเค้าสลักอยู่..(ทำไมกูทุ่มทุนจังวะ)
    ส่วนของขวัญอีกอย่าง กะ การ์ด เราว่า เก็บไว้จะworkกว่า..จบข่าว
     
    ตอนนี้มาถึงรายนามของผู้ที่โดน tag
     
    ไอ้คุณหนู อุ้ย สาว นิติ มธ ที่รู้จักกันมาตั้งแต่ ม2 เป็นเพื่อนกลุ่มไข่ที่เจอกันบ่อยสุด(เพราะเรียนที่เดียวกัน)
     
    พี่หั่ง ...พี่ชายจาก น้ำพุ 4 คือ พี่โดนตั๊บtag ก็มาเล่นเกมส์กันนะ
     
    พี่ตูน..พี่ที่รู้จักกันมาตั้งแต่ ม3 ..ตอนนี้พี่เรียน เอก รัสเซีย ปี3 มี่ สิดสาด มธ เหมือนกันนี่แหละ
     
    นี่คือ หมู เพื่อนจากโต๊ะน้ำพุ4 ที่ ชีวิตนี้เธอมีแต่ ปรัชญา จริงๆ
     
    พี่จิ๊บบี้...อิอิ..ความลับพี่คงน่ารักดี อิอิ 
     
    มาเล่นกันเถอะ มาเล่นกันเถอะ
    February 03

    อาทิตย์นี้สนุกดี

    ถ้าเราลำดับอะไรผิด ก็อย่าถือสา..แค่ ชีวิตของเด็กมหาลัยมันแนวดีนะ..ยอมรับว่า ชอบชีวิตม ปลาย หลังจากที่ไปดู final score มาก็ คิดถึงเวลาที่เราไม่สามารถเรียกคืนได้ ไม่สามารถแก้ได้ แต่เราก็พอใจกะวันนี้เรามี ... จริงมั้ยล่ะ คนเราคงไม่ได้ทุกอย่างตามที่หวัง และ ชีวิตนี้ก็คงไม่ผิดหวังตลอดชาติ...เออ
     
    เริ่มกันตรงไหนดี...กินเลี้ยงกะลีดตลก...อาหารไม่พอ...ก็ไม่เป็นไรอะ (ดีๆ เราอ้วนมากกกกกกกกก...ลดไม่ลง เฮ้อ)แต่ได้เจอเพื่อนๆ ก็ขำๆดี..^_^...พวกเรานี่บ้าดีเนอะ กร๊าก จากนั้นก็ พฤหัสไปดู Final score และ เจิ้งถือโอกาสนี้ เลี้ยงวันเกิดด้วย(ดู final ชอบคนที่ชื่อ โบ้ต..น้องเรียน สว ด้วยอะ โอ้ย..)ตอนที่ดูหนังเส็ด มี พี่ปอแก้ว พี่ท๊อป ป้าโอ๋ ปิ๋ม อ๋อ แพร ซื้อเค้กรอไว้ แล้ว พี่หมี เรา เบียร์ แตง เมียส ก็พาเจิ้งเดินลงมาข้างล่าง ..แล้วฝ่ายเค้กก็เอาเค้กออกมา ให้เจิ้งเป่า ตรง ทางขึ้นบันไดเลื่อนชั้นสองอะ(คิดสิ ความเด่น..แต่เราน้ำพุ4 หน้าด้านเหอ กร๊าก)
    แล้วก็ร้อง happy birthday..เปรี้ยวจายได้อีก..แต่เพื่อเดือนโต๊ะ (หรือ hamsterประจำโต๊ะดี) เราทำได้..รักเจิ้งน้า จากนั้นก็ไป ถล่ม MK (เออ เค้าเปิด zone ให้เลยอะ..เพราะคนเยอะไงกร๊าก) หม้อที่เราทานเนี่ย มี เรา ป้าโอ๋ น้องแพร (ก็ที่โต๊ะชอบเรียก คุณดาวโต๊ะว่า น้องแพร อิอิ) และ ปิ๋ม..แต่ทานกัน แบบ บ้าคลั่งได้อีกกร๊าก พอทานเส็ดก็มี พีธีตัดเค้ก ตัดเป็นก้อนเล็กๆน่ารัก น่ารัก (อย่าให้กินเยอะเลย..ตูอ้วน..อย่างน้องแพรเนี่ย..ตัวผอมนะ..แต่หน้าบาน..แข่งกะน้องปุ้ย สองคน..กร๊าก..นี่เราไม่ดูตัวเองเลย หน้าไม่กาง..ตัวบานเลยทีเดียว)
     
    แล้วก็วันนี้ไปงาน เปิดบ้านศิลป์ ...หนู kitty กับ restroom เปิดการแสดง ดูประสบความสำเร็จดี มีคนenjoy (เราก็ enjoy..กร๊าก มือกลองเค้าฮาได้อีก)อีกอย่าง วันนี้ ก็ไปขายสมุด เอาไปขายที่ สตรีวิทย์ ด้วยมี ปุ้ย ปิ๋ม เจิ้ง เรา tagteam กันไป..เจอน้องๆ ขำๆ...โรงเรียนเอาเก้าอี้มาลงใหม่..ดูโคตรอลังการ (ดีๆจะได้มีที่นั่งเยอะๆ) เหมือนว่าโรงเรียนจะอลังเมื่อเราจากมานะ..ทำไล่รุ่น 101 อะเปล่าเนี่ย
     
    เฮ้อ อยากกลับไปใช้ชีวิต ม ปลาย แค่รู้สึกว่าเสียดายกับ มิตรภาพ อะไรหลายๆอย่าง..น่าจะอยู่กะเพื่อนมากกว่านี้ เยอะๆๆๆๆมากกว่านี้ ไปไร้สาระกะอะไรก็ไม่รู้..ใช้การไม่ได้..แต่ก็เป็นฐานที่ดีล่ะมั้ง เพราะ เหมือนเราจะ เปลี่ยนไปเยอะมาก...
     
    ใกล้รับน้องแล้วเหรอวะ...รับน้องรุ่น 50...โอ้ยจะเปนไงบ้างวะ โต๊ะเราจะเป็นยังไงบ้าง..จ่ายเงินโต๊ะหน่อยสิ..เห เหนื่อย (ปิ๋มบอก) แกนก็..เหนื่อย (อยากสังหารบางชีวิต..เซ็ง)
    และค่ายรับน้อง..3 วัน 2 คืน ปลาย มิ.ย. ..แน่นอน..
     
    สุดท้าย เอารูปมาให้ดู ถ่ายคู่กะพี่เทค (คนไรเหมือนหมี) และก็ กะ เห โต๊ะ the ปิ๋ม