นี่เป็นรอบที่สามที่อัพหน้านี้...คิดไว้ว่า..จะอัพแบบไม่เครียด...เฮ้อ...ตอนแรก..น้ำหูน้ำตาราด..ว่าไม่work...เฮ้อ

 

วันนี้ไปดู me myself ตามคำชวนของน้องตูน เพื่อนสมัยเรียนราชินีบน รู้จักกันตอนป4เลยนะ 55(เราเสียใจที่ มันบอกว่า graveyard คือ สุสาน แต่เพื่อนๆเถียงมันว่า ไร่องุ่น..เฮ้อ..ไอ้ตูนมันถูกเห้อ)เธอปลื้มเรื่องนี้มาก สามารถดูได้หลายรอบ เพราะเรื่องนี้อาจเอาชีวิตเธอมาทำ...กร๊าก..ไม่สิ..ผู้หญิงคนนี้ต้องการชีวิตแบบในเรื่อง..55 เราหวังว่า หากรักของแกสำเร็จ..พระเจ้า..ขอตูดูงานแต่งเมิงด้วยเถิด..เราลุ้นว่าใครจะใส่ "ทัค" จากนั้น น้องยี่หว่าก็ตามมาสมทบเพื่อนคนนี้รู้จักผ่านเพื่อนอีกคนมานาน(ไอ้ติ๊บ) เจอกันจริงๆตอนค่ายอังกิด ป6 (Wayne อิอิ ขำวะ..ยังปลื้มนะเว้ย วันที่เค้าใส่ไทที่เราให้ ในวันที่เค้าสอนห้องเรา กร๊าก..)จำได้ว่าคำถามแรกที่คุยกันคือ "ตั๊บชอบ backstreet boysมั้ย" ..โอ้ย..และจากนั้นก็ so on 'n on มากๆ

 

เมื่อเพื่อนมาครบ จองตั๋วหนังเส็ด ก็นั่งทานข้าวกัน..shareเรื่องราวชีวิต..แต่เราติดใจเรื่องรุ่นพี่ที่ไอ้ตูนชอบนี่แหละ..โคตรโดน สุดจะ me myself (หากพี่ที่เราชอบ เค้าเกิดความจำเสื่อม..จำพลาดว่าตัวเองเป็นเกย์จะเป็นไงฟ่ะ..คงฮามาก..55..ความสุขเล็กๆน้อยๆในการพูดถึงคนที่ไม่มีวันรักเรา..เออ ดีจริงๆ)มีรุ่นน้องRBไหว้ในร้านอาหาร(ฮาตรงที่เราเป็นคนเดียวที่จำได้ว่าน้องคนนี้เรียน RB...แต่เด็กRBแม่งสวยนะเว้ย..ถ้าเราไม่เรียน ส.ว.เราอาจจะออกมาสวย..แต่ไม่สิ ไอ้ชี่ก็ RBต่อSW มันก็ดูดี..คงมีแต่เรานี่แหละ..เฮ้อ)พอเข้าไปดูหนัง..หนังก็ดีนะ..แต่ถ้าเป็น ตูน รับรอง ท่านทั้งหลายจะ อิน ได้มากกว่าเดิม 55เราก็เหมือนจะร้องไห้ น้ำตาซึม..แต่ก็ไม่ไหลนะ..ส่วนยี่หว่านี้ออกมายังซับน้ำตา..เราแอบเห็นนะ แต่ไม่อยากทัก..เราอยากให้เพื่อนเรามีความสุข..เพราะเพื่อนเราน่ะเป็นคนดี และก็น่ารัก..เพื่อนเอ่ย..ให้เวลาเค้าอีกหน่อยนะเว้ย..เค้าอาจจะกลัวอะไรในใจเค้าก็ได้..

 

จากนั้นก็ขึ้นtaxi มา จุฬา..แต่ ไม่รู้โชคดีหรือร้าย..เค้าประชุมกันเส็ดแล้ว ก๊าก..หว่าแต่งชุดนศเก้อค่ะ..55 เราก็โทรหา หนอแหน (เป็นไงชื่อเพื่อนเรา..แนวป่ะ)ไอ้นี่เรียน บัญชี คนนี้รู้จักกันตั้งแต่ ป3..10แล้วอะ...สุดๆ ถ้าขาดมันในชีวิตเหมือนขาดจุ้ย..55(คนอาราย ว่ายน้ำจนกล้ามขึ้น..หมอมิสามารถเจาะเข็มฉีดยาได้..55..ชั้นรักแกนะ)มันก็บอกว่าให้ไปเจอที่บัญชี..ตอนนั้นต่างคนต่างมึน บัญชีอยู่หนใด..แต่เรามี ตึกใหญ่ๆตึกนึง เป็นที่นำทาง..(พูดสะ อย่างกะตึกนั้นเป็น ดาวศุกร์)ก็เดินไปเจอกัน..chitchat คุยกันวุ่นวาย(เห็นแหนลด นน ได้ตั้งแต่..เราต้องทำแล้วใช่มั้ย)จากนั้นแหนก็กลับบ้าน..และเราก็นั่งรถAirport?!? กลับไปสยาม (ตลกอะ)จากนั้นก็เดินดูของ หว่ากำลังอยู่ในช่วง Sario Therapy(เฮ้ยเพื่อน..ตอนเราน่ะ..เราก็เป็นแบบแก..เราเช่าGTOมาดู..ต้องหาอะไรทำให้ห่างไกลความรักที่สุด..โชคดีตอนนั้นยังไม่hurtถึงขั้นนั้น)จากนั้นก็ไปกินร้านขนมปังตรงข้ามศูนย์หนังสือจุฬา สักพักฟังเพื่อนเปรยๆเรื่องตัวเอง..เราก็เกิดอาการ..เฮ้อ..อยู่สยาม น่ะเข้าใจมั้ย...เพื่อนบอกว่า เหมือนเราเพิ่งรู้จักเค้าเนอะ..แค่โทหายังตื่นเต้น..เออ เราก็ไม่รู้ทำไมเราตื่นเต้นมากมาย..เหมือนคนเพิ่งรู้จักกัน..ไม่รู้ดิ..เรากลัวมั้ง..นี่แหละ ที่เรางี่เง่า 55 เกรงใจด้วยมั้ง..อืม..

 

และก็นั่งtaxiกลับไปแถวจุฬาอีกครั้ง..ที่จริงตอนบ่าย ตูนบอกอยากกิน BKK gril พอได้ไปกลับสั่งซุปสะงั้นฮาอีกอย่างคือ True Music เปิดแต่ SJ..มันยากที่จะไม่ดูนะเว้ย คังอิน น่ารักมาก (แหมตอนเต้น Tic Toc ใน seed จะแรดไปนิด)อีกยังเปิดSJ K.R.Y. the one i love เฮ้อ..เพลงมันฟังดูเศร้าเหอ และก็ Rockku Go..ของ SJ trot อยากจะเต้นจริงๆ

แต่เกรงใจ 555 ฟังเพลงนี้ทีไร มีความสุขดี..เพราะมันฮา ...อืม ที่รู้สึกดีอีกอย่าง คือ เราเคยคิดว่า เวลาเราอยู่กะคนที่เราชอบเนี่ย เราเปนตัวของตัวเองรึเปล่า คือมันก็แน่ที่เราจะเกร็งๆบ้าง(เค้าอาจคิด นี่ขนาดเกร็ง..ยังรั่วได้ขนาดนี้)แต่วันนี้เพื่อนก็บอกว่า ตอนแรกก็คิดว่าเราจะไม่เป็นตัวของตัวเอง..แล้วเพื่อนก็บอกว่า เราก็ยังเป็นตั๊บบี้ (อ๋อ..เพื่อนเรียกเราว่า Tubby ตลอดนะตอนอยู่ RB..teletubbyอะ เอิ๊กๆ เหมือนน่ารักเนอะ 55 ที่จริงคือ ตัวประหลาดอ้วนๆสี่ตัวชอบโชว์พุ่งให้ดูTV..แต่เราก็ชอบอะ)

บางทีอาจเพราะ มีเพื่อนแล้วเราไม่เครียดมั้ง - -" แต่เอาเหอ..there's nothing เราแค่รู้สึกดีที่เพื่อนบอกว่าเราก็ยังเป็นตัวของตัวเอง..

(อย่างน้อย..เราก็ยังรู้ว่า เราก็ยังไม่เสียความเป็นเราไปเพราะใคร)

 

รักเพื่อนๆ..ขอบคุณที่ทำให้ชีวิตเรามีสีสัน เราหวังว่า เราจะสามารถทำให้ชีวิตของเพื่อนๆมีสีสันได้เหมือนกัน..และถึงเราจะรั่วๆ - -" แต่เราก็เป็นผู้ฟังที่ดีได้นะเด้อ...

ขนาดroommateเราตอนปีหนึ่ง ยังบอกว่า..เวลาเราโมโห ยังฮา..ทำให้มันหัวเราะและหายเครียดได้...เรามีพรสวรรค์ใช่มั้ยเนี่ย?!?

เราว่า การที่เราจะจำอะไรสักอย่าง เราสามารถเลือกจำได้ เรามักเป็นคนชอบบ่นว่ามีแต่เรื่องน่าเสียใจ แต่กลับเก็บเรื่องดีใจไว้กับตัว

แปลกๆมั้ย?

 

วันเกิดปีนี้เป็นวันเกิดที่มีความสุขมากๆ ขอบคุณ ของขวัญที่ส่งมาให้นะก๊าบ ชิ้นแรกต้องพี่ออฟเลยเพราะกลับมาบ้านวันที่ 20 ก็เจอกล่องพัสดุตั้งอยู่ที่โต๊ะ

ขอบคุณมากๆนะค่ะพี่เทคพันธุ์ดุ แล้วก็ หนังสือจากพี่ตุ้มที่เป็นเลขาตา(ส่งหนังสือ เติมเต็มตัวเอง มาให้...ครั้งที่แล้ว Love book ที่แถมเกมส์บันไดงูแล้วเอาไปเล่นที่ค่ายรับน้องพุ4อะ)

และก็วันนี้เลย น้องแพร(แคด)ส่งของขวัญมาให้...น้องเค้าดีกะเราจริงๆเล้ย..เรานี่ทำตัวแย่เหอ - -" ขอโทษนะ และก็ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง

อีกก็มี sms ที่ส่งมา..คนแรกก็พี่ออฟอีกแหละ (ทำหน้าที่พี่เทคดีจริงๆ)คนต่อมาก็น้องเบียร์ (อ๋อ..เค้ามากันเป็นตระกูลหมี อิอิ..แซ่วเล่นๆ)

และก็ sms ที่ส่งมา happy birthday ...ขอบคุณนะที่ยังไม่ลืมเรา T_T (เพราะเราชอบลืมวันเกิดชาวบ้าน..เราแม่ง..ไม่มีอารายดีเลยวุ้ย)

และก็ขอบคุณที่โทรมาhappy birthday...ปีนี้เป็น ปีวันเกิด ที่เราไม่รู้สึกเหงาเลย ขอบคุณจริงๆน้า

 

วันนี้ตื่นเช้ามา แม่ก็ซ่อนกระดาษมาแผ่น..เขียนว่า..."...แล้วไม่ต้องน้อยใจหรอกว่าคนที่รัก(ได้ยินนะ)ไม่สนใจวันเกิด เดี๋ยวเย็นนี้มีSurprise แล้วเจอกัน คนที่รักไงล่ะจ้ะ ลูกจ๋า"

แล้วแม่ก็กลับบ้านมาพร้อม เค้กวันเกิด...นานกี่ปีแล้ว ที่เราไม่ได้เป่าเค้กวันเกิด...เราอยากเป่าเค้กวันเกิดที่สุด...แม่บอกว่า หาของขวัญให้เรามันยาก

เพราะ ถ้าให้เงินก็ดูธรรมดา ให้สิ่งของก็รกบ้าน..เมื่อวาน แม่ได้ยินเราบ่นๆกะเพื่อนว่า เราอยากได้เค้ก..แม่ก็ซื้อเค้กมาให้ เค้กกาแฟ(ก็แม่ชอบ กร๊าก) เราก็ปักเทียนด้วยเทีนยสีฟ้า(เพราะแม่เกิดวันศุกร์..แต่อย่าลืม..พ่อเราก็เกิดวันศุกร์) ตอนเช้า พ่อก็โทรมา happy birthday...บอกตรงๆนะ..เราก็เหมือนเด็กปกติ(หรือไม่เด็กแล้ว..เอาเป็นว่าในฐานะลูก)

เราก็อยากให้พ่อกะแม่เราอยู่ด้วยกันแหละ...แต่ถ้าเค้าอยู่แล้วเค้าไม่มีความสุข...ไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็ได้..แต่พอหย้าเนี่ย มันเหมือนตัดขาด ทางกฎหมายและจิตใจด้วย

แต่เราก็รู้นะว่า ยังไงเราก็มีคนที่รักเราอย่างแม่..ส่วนพ่อ...เราก็อืมอย่างน้อยเค้าก็คงรักบ้างแหละ..แต่เราเป็นลูกคนเดียว..เราก็aspectให้ พ่อแม่ รักเราคนเดียว

เห็นแก่ตัวนะ...แต่เข้าใจเราหน่อยนะ...เรายังมีพ่อ ยังมีแม่ คนเดียวเล 15 ปีต่อมา..จะให้เรารับว่าเรามีน้อง..มันไม่ได้หรอก อีกอย่าง..แม่เค้าก็ไม่ใช่แม่เราสะงั้น

 

เราว่า..ถึงเราจะเป็นคนงี่เง่าบ้าง..อาจจะขี้น้อยใจ และก็ตามใจตัวเองไปบ้าง..แต่เราก็ไม่ได้ทำร้ายใคร(ใช่มั้ย) เราไม่ได้แย่งใครใช่มั้ย

เราอยากบอกบางอย่าง...เพราะเราไม่รู้ว่า คนที่เราอยากให้เค้ารู้ ..เค้าจะเข้าใจมั้ย ว่า เราคิดแบบนี้...แต่มันก็ยากที่จะบอกแหละ...

แต่อยากบอกแค่ว่า..เราไม่ซีเรียสหรอกนะ เพราะเราเสียใจมามาก เสียใจจนไม่รู้ว่า จะเสียใจกว่านั้นได้อีกมั้ย...พอกันที

เพราะฉนั้น ถ้าเรื่องความรัก การคาดหวัง ความเชื่อใจ ... เราไม่สนหรอกนะว่า จะคนที่เรารักจะรักเราตอบมั้ย เราไม่อยากตั้งคำถามในใจมากมาย

ปล่อยไปตามใจ...แต่ขอบคุณนะ ที่ทำให้เราได้รัก

 

Happy Birthday to me.Even there's no Miracle like i wish,but i know that there r quite some ppl who stand for me.

-Love Mom for giving birth to me.even i have done some serious shits.u r always there for me'n putting the smile on my face.

v dont get along sumtimes but that's only bcoz v r so closed.thx for giving me ur best.u know what.i give u my best,too.

-Thx Dad for not being around so much,so u teach me how to stay strong.'n i know how to manufacture something i need even in real world,i can never have it,so i have plenty to give than recieve.

-Grandmom,for keeping me patient.i know u miz grandpa'n i believe he miz u,too.

 

ps.it's easier to write than telling.i will print out this.

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพลง : ห่วง  >> ศิลปิน : ทรี-จี [3G]  >> อัลบั้ม : 3G

 

แค่อยากมาหา ไม่เคยจะคิดไกล ก็แค่ห่วงใย เมื่อรู้ว่าเธอเศร้า

เธอถูกทอดทิ้ง ได้ยินทุกเรื่องราว แค่ห่วงเท่านั้น ไม่เคยคิดแทนที่ใคร

*มาทางไหนจะไปทางนั้น กลับไปที่เก่าของฉัน
เธออย่ากังวลกลัวจะผูกพัน อย่าคิดมากมาย

**แค่วันที่เหงา ให้ฉันนั้นยืนข้างเธอ แค่อยากมาหา เมื่อรู้ว่าเธอทุกข์ใจ
อดห่วงไม่ไหวเท่านั้น เมื่อรู้ว่าเธอไม่มีใคร ไม่อยากให้เธอต้องเหงาคนเดียว

เธอไม่เคยรัก อยากบอกฉันเข้าใจ แต่คนมันรัก เหตุผลก็ห้ามไม่อยู่
เธอเจ็บ เธอเหงา แค่อยากได้เฝ้าดู และจะกลับไปที่เดิม เมื่อเธอหายดี
(*.**)

--------------------------------

เราเคยได้เรียนร้องเพลง เพลงนี้ด้วยนะ ตอนม3 ที่KPN (เหมือนเราเรียนหลายสิ่งเกี่ยวกับดนตรีนะ..แต่ไงไม่บรรลุเลย หึ)

แล้วเราก็คิดถึงเพลงนี้สะงั้น อ่านเนื้อไปมา..อืม

 

สมมติว่า Aต้องการB Aอาจรู้สึกเศร้า และให้มี CDEFG (อย่างกะ cord เปียโน G7 D7..ด้วยมั้ย?)มาเป็นเพื่อน มาห่วง

Aก็ไม่ต้องการ ถ้ามันไม่ใช่ B เราเลยคิดว่า เพลงนี้ มันจะออกแนวหน้าด้าน แต่ก็เข้าใจฟิว คนที่คิดจะให้เพลงนี้กับใคร

มันแนวว่า...เป็นห่วงA อยากให้Aไม่คิดมาก ไม่จิตหลุด (ได้อ่านหนังสือเล่ม อ่านผ่านๆอะนะ..จำได้ว่าชื่อประมาณ 7วันจิตหลุด..แนวได้อีก)

รวมๆก็คือ เป็นการบอก A ว่า "เป็นห่วงนะ"