Tubby's profilehttp://leesungjinnrg.blo...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
May 29 ปี2ปีสองแล้วนะค่ะ..ไม่ได้รู้สึกแก่ขึ้นเลย..แค่ว่า เดินไปเดินมา เจอน้องไหว้..เอิ๊กๆ
วันนี้เกรดออกหมดแล้ว...เอาฟร่ะ สู้ต่อไป...เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้วไง...เทอมนี้มี A มาให้ประทับใจแม่...เอิ๊กๆ
เปล่าหรอก แม่อยากให้สอบ กพ อีกสักรอบ..เกรดไม่ถึง เค้าไม่ให้...อีกอย่างที่น่าเสียดายคือ เมื่อเทอมที่แล้ว เราน่าจะ ถอน 117 เนอะ...
ถ้างั้น เกรดเราที่ มธ อาจจะสวยงาม..เอิ๊กๆ...
วันนี้ ได้เรียน LT สนุกสนานเฮฮา ไม่มีที่ติ..เราว่า เราเหมาะแล้วล่ะ กะ เอกนี้..ภาษาและวรรณคดีอังกฤษ...อีกอย่างที่ดีคือ เพื่อนๆที่เรียน เอก เยอรมัน
มันเรียน reading GR อยู่ห้องข้าง..เราก็วิ่งไปบ้าบอให้มันเสียสมาธิเล่น...อิอิ...พอดีเป็น อจารย์วรรณีสอน...อาจารย์เค้าใจดี (แต่เราก็ได้ C+ เอิ๊กๆ)
anyway เปิดเทอมใหม่มา..ยังไม่ได้เจอ ปรีดีโดมเลย..ว่าจะขอขอบพระคุณที่ประธาน B งามๆมาให้ใน 120 อิอิ..เพราะเรียนไปไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย
Bที่ได้มาก็งงๆ..อิอิ..แต่ตั้งใจเรียนนะ เอิ๊กๆ
อ๋อ..เพราะขึ้นปีสอง ทำให้เราต้องขอบคุณมนุษย์อีกหลายชีวิต
ขอบคุณ Gerard Butlerที่เล่น Beowulf / 300
ขอบคุณ Jeremy Irons ที่เล่น Eragon / Man in the iron Mask / Kingdom of Heaven
ขอบคุณ ชาคริต ที่เล่น เรือนรักเรือนทาส..เหอๆ ไม่ใช่...ไม่เกี่ยวกาน
ที่ต้องขอบคุณเพราะว่า ชายเหล่านี้ มีหน้าตาเป็นอาวุธ ทำให้ข้าพเจ้าจำต้องเข้าไปดูหนังของพี่ๆ..บางเรื่องรู้เรื่อง บางเรื่องไม่รู้ แต่ไม่เป็นปัญหา..แค่มองหน้าก็ซึ้ง
และหนังที่พี่ๆเหล่านี้เล่น (และอีกมากมายที่ไม่ได้กล่าวมา) นั้นเกี่ยวข้องกับ LT ที่ข้าพเจ้าเรียนทั้งสิ้น
ยังต้องขอบคุณ คณะ วิศวกรรมศาสตร์ ที่ยังไม่ได้ย้ายไปท่าพระจัน (ใช่ม่ะ) และขอบคุณวิชาบางตัวที่ไม่มีเปิดสอน ณ ท่าพระจัน
ทำให้รุ่นพี่หน้าตา hot ต้องเดินทางจากในเมืองสู่ทุ่ง ... กรี๊ด...
ขอบคุณปีการศึกษา 2550 ที่นำพาคนหน้าตาดี เดินเล่นไปมา ใน ธรรมศาสตร์ ...(และที่ไม่ใช่ รุ่นเด็กกว่าตู) ขอบคุณจากใจ..ขอบคุณ 555
ชีวิตอยู่หอ..ปีนี้ได้เปลี่ยนไป ตอนนี้ตั๊บอยู่ b5 713 (ปีที่แล้ว b4 713) เพื่อนที่อนยู่ด้วยก็ เบียร์ กะ เมียส จากน้ำพุ4 และ แป้ง เด็กเสดสาด (ทำไมไม่เป็นตาแหวงวะ)
สภาพห้องสะอาดน่านอน น่าเล่น แต่ตอนนี้ยังไม่ได้เอา จิปาถะ เข้ามามากนัก คาดว่า อาทิตย์หน้าจะค้นเครื่องเล่น CD VCD มาถล่มห้อง (โอ้ย สุทธาทิพย์ใจเย็น...อ่านหนังสือบ้างนะลูก) แล้ว แป้ง มี keyboard ด้วย อืม(ที่บ้านเธอดีดเปียโน ค่ะ ไฮโซ เนอะ) เราก็ได้พึ่งใบบุญ เอา keyboard มันมาเล่นไป อิอิ ตอนนี้ มุ่งมั่นเพลง ETC เธอคือใคร ...เหอๆ
พอคิดถึงเพลงนี้ ทีไร...ทำให้ไม่เข้าใจอะไรบางอย่าง
เราอะ เป็นคนรักจริงนะ คือเหมือนเราชอบคนง่าย แต่ชอบจากใจ มันก็ไม่ง่ายนะ แต่เราเห็นคนบางคนที่ค่อนข้างล้อเล่นกะความรัก ทำไมเค้ามีคนมารักตัวเค้าเยอะแยะจัง
หรือเพราะมันน่าท้าทาย หรือ ตื่นเต้น เหรอวะ แต่อย่างเราที่รักจริงเนี่ย ทำไม มันจะลงเอย ลำบาก ยากเย็น เสียจริงๆ และ ในเวลาต่อมา ก็ หมดเวลา ของเราไปแล้ว..จบ
แต่เรายังไม่อยากให้จบ...แต่มันจบแล้ว 555 แล้วชีวิตเราก็เป็น วัตถจักรวนไปวนมา วนอยู่แค่เนี่ย อาจเป็นเพราะ นิสับเราไม่ดี เรามีข้อเสียที่อีกฝ่ายรับไม่ได้ เราไม่น่ารัก ไม่สวย
อืม...ก็คงมีส่วน...แต่จะให้เราไปเป็นแบบแอ๊บแบ๋วได้โล่ เพราะเราทำไปคงไม่น่ารัก เราไม่สามารถแต่งหน้าให้เนียบตลอดเวลาได้ (แต่เราก็ไม่ได้จะปล่อยตัวเองนะ)ผมเราก็ไม่ได้ยาว ผอมบาง เราก็ไม่ได้ผอม..55 ไม่ได้เหมือนผู้หญิงแบบ specนิยม เอาเสียเลย...เราก็ยังอยากจะรู้ว่า ในชีวิตนี้ จะมีใครรักเราที่ตัวเราบ้างมั้ย...?!?
เราก็อยากมีใครสักคน..จริงๆนะ..เราก็อยากให้ความรัก และมีคนรับไปและให้เรากลับมาบ้าง นิดๆหน่อยๆไม่ใช่เพราะ เห็นคนอื่นมีเลยอยากมี หรือรู้สึกว่า แก่เลยต้องการมี การอยู่คนเดียวไม่ได้ทำให้เราเหงา หรือ ตาย...อืม...
แค่ว่า...เราแค่ May 23 หายไปสะนานพอดีหยิ่งไปหน่อย ไม่ยอมมาอัพ แต่จริงๆแล้ว เป็นเพราะว่า....มันมีเรื่องมากมาย โคตรๆ..เลยไม่รู้จะอัพอะไร
เอาเป็นว่า ตอนนี้ น้องตั๊บ ได้เป็น พี่แล้วนะค่ะ...มีน้องเทค กะเค้า สองคน คือ น้อง มิ้ม กะ น้องโจ้...หญิงทั้งสองคนนะค่ะ..อิอิ
น้องมิ้นนี้เป็นเด็ก สว เหมือนกัน เป็นintensive เหมือนกัน (แต่เสียดาย น้องไม่เคยได้เรียนกะ Steve นะ แล้วน้องจะบรรลุ)
ก็มีน้องๆมากมายในโต๊ะ...เราอยากบอกว่า ตอนที่ได้น้องในโต๊ะอะ ตอนที่เค้าประกาศชื่อ..เราโคตรดีใจอะ...มันก็เป็นความรู้สึกแปลกๆนะ
แบบว่า..เราคิดกันมาตั้งนาน ว่ามีน้องเทคจะเป็นไง..น้องเราจะเป็นใคร...พอมีน้องเทค มีน้องในโต๊ะ ก็รู้สึกว่า โต๊ะแม่งเป็นรูปเป็นร่าง
มีน้อง อิ๊บ น้อง หวาน น้องสองคนนี้เป็นน้อง club Shinhwa ..กรี๊ด ชอบ Junjin เหมือนกันด้วยนะค่ะ (แต่น้องเค้า โปร กว่าเราเยอะ..แหะๆ..ต้องพึ่งน้องๆเสียแล้ว)
แล้วก็มี น้องเอมี่..น้องคนนี้เป็น ตอพ. น้องเค้าเล็กมากๆ กร๊าก..และก็หน้าตาน่ารักดี..55 เค้าบอกว่า เค้าอยู่ บาส ตอพ ด้วยนะ..โอ้โฮ...แต่ตัวนิดเด้ว..55
แล้วก็มีน้องแบงค์ นี้ก็ ตอพ โชคดีเป็นน้องเทค อาลาเล่ หมู กะเมย์ เห็น นี่เป็นไม่ได้...โอ้โฮ..งาบศีรษะ เด็กเข้าไปเลยจริงๆ (น้องเค้าหน้าตาใสซื่ออะ)
แต่เตรียมพัฒน์ ก็ likely จะเหมือนกันหมดนะ..มีตัวอย่างจากรุ่นพี่ของน้องๆเค้า (ถามเรากะปุ้ย สิ...เด็ก รร นี้ ชอบทำ shock cinema 55 แต่อาจเฉพาะกะ ส.ว. เท่านั้น)
และก็มีน้องหมิว คนนี้ ตามหาพี่เมย์ อย่างมุ่งมั่น...โถ...ไอ้เมย์มันเป็นน้องแฝง นะ....แต่มันก็ยังจับได้โต๊ะน้ำพุ 4 คิดดู...แนวมั้ยล่ะ
มีน้อง แนน น้อง แน็ท น้องโรส (น้องได้พี่จั๊ดเป็นพี่เทค..เครียดแทนวะ..มีพี่เป็นลิง) น้องเบย์ คนนี้ก็ฮาได้โล่ เอกเดียวกะ พลูโต เลย กร๊าก..
ก็มีน้องๆอีกหลายคน..แต่ก็..ไว้เราทำความรู้จักกันมากกว่านี้นะค่ะ...^_^ น้องก็อย่าเพิ่งเบื่อกานสะก่อนนะ..พวกพี่ๆ ก็ปลื้มใจมากๆที่มีน้องมาอยู่กะพี่นะค่ะ
มาตอนรับน้องบ้าง..ปีนี้ได้อยู่กลุ่มท่าเต้นhot คือ ลาลันจ้า (มันดังนะเว้ย)มี เมย์ กะ หมู จาก น้ำพุ4 แลก็ เป้ ใหม่ เพื่อนจากสิดสาดนี่แหละ(งาน สืบสาน สิดสาด..เมิงจะเอาวิดวะมาเหรอ)
ก็สนุกมากๆนะ น้องๆก็น่ารักดี..มีน้องในโต๊ะ หลุดมาคน..น้องอิ๊บนั้นแหละ..มีน้องจาก สว ด้วย น้องยุ้ย นี่น้องไอ้ออน โคตรชื่นชมไอ้ออน...เออดีๆ..
แล้วก็มีน้องจาก dreams 'n teams ด้วย เป็นเด็ก ราชวินิต บางแก้ว ชื่อ มีมี่ (ก็ว่าหน้าแม่งคุ้นๆ) แล้วก็มีน้อง จาก รัสเซียศึกษา เป็นเด็กราชินี เก่า..จำชื่อไม่ได้วะ
แต่ว่า น้องเค้า มาถามเราว่า เราเป็นทอมรึเปล่า...แบบว่า ตัดสินใจได้หรือยังกะชีวิตนี้ พระเจ้า..สองปีแล้วที่ออกจาก รั่วหญิงล้วน..ก็ยัง งงๆกะตัวเองอยู่
แต่รู้ว่า ตอนนี้ ชอบ ผุ้ชายวะ..ชอบมาตั้งนานแล้วนะ..บ้า..อย่างแรง..อย่างนั้นคงไม่ชอบ Shane ไรแบบเนี่ยหรอก กร๊าก..
แต่ก็เป็นคำถามhitมากเลยนะ ที่เราได้ "พี่เป็นทอมรึเปล่าค่ะ" ... "พี่หน้าเหมือนวงcoverเลยนะค่ะ" ..อยากบอกว่า น้องบอกเราหน้าเหมือนน้อง cover Kuttun โอ้โฮ
วงนั้นเป็นวงของรุ่นน้องเราด้วย(ที่มันแก่กว่าเราอีก) แบบว่า เหอๆ...แล้วบอกว่าเราหน้าเหมือนน้องที่ cover Koki ..เห็นว่าคนนี้หน้าตาดีมาก เป็นทอมหล่อมากๆ
เหอๆ...จะดีเหรอค่ะน้อง..แต่นั้นแหละ เพราะถามเรามากๆ เรื่องพวกเรา..เราก็เลยตอบน้องเค้าไปว่า
เราน่ะ รักใครก็ได้ที่รักเรา..แต่เราอะชอบผู้ชาย..แต่ถ้ามีผู้หญิงดีๆมาทำให้รู้สึกดีมากๆ..ก็จะคบผู้หญิงก็ได้..เราไม่สนใจวะ..เราอยากได้คนที่ทำให้เรารู้สึกดี และเรารักเค้า พอแล้วล่ะแต่ยอมรับว่า..ตอนนี้ ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองดีหรืออะไรไง..ก็เลย ไม่ได้อยาก วางอะไร หวังอะไรเอาไว้..เฉยๆจริงๆนะ..ไม่อยากร้องเพลง "เซ็ง" ของ Golf Mike อิอิ
นี่คือ พลูโต..ไม่อยากจะเชื่อว่า ทำ ลาลันจ้า เหมือนกัน..ปลื้มอะ อิอิ..เราอาจเจอแม่เค้าบ่อยๆนะค่ะ ..อาจารย์ จุฑาทิพย์ 110 กะ 113 นั้นเอง.หัวหน้าภาคปรัชญา..และนี่คือ ลูกชายของอาจารย์นะก๊าบ.. ps. วันนี้ดีใจได้คุยกะ Steve..ตกใจอย่างแรงที่Steveโทรมา..แอบปลื้ม ที่พี่แกกลับเมกา แล้วก็กลับมาไทย..มาสอนที่ MU เหมือนเดิม..ทำไมไม่ TU ล่ะวะ เค้าอยากให้เราเป็นไป ไกด์ พาเพื่อนเค้าทัวร์ อยุธยา..แต่เฮ้อ..เราพาหลงแน่ๆอะ..เด้วคิดว่าพรุ่งนี้จะโทรไปบอกว่า ไม่สามารถวะ..แม่ง..หาข้ออ้างว่าอะไรดีวะ..แต่ยอมรับว่า..อยากไป(หากรู้เส้นทาง) อยากไปเพราะอยากเจอ ตีฟ....เฮ้อ..คิดถึงมากๆอะ...ฮือๆ... ------------------------------ เรากำลังคิดอยู่ว่า หรือเราเป็นคนเอาใจยาก..หรือ เพราะสิ่งนั้นมันไม่ได้ดั่งใจจริงๆ ถามจริงๆ เราดูเปนคนชิว ตลก ขนาดนั้นเลยเหรอ เราไม่ใช่ คนที่จะข้ามหัวไปได้ง่ายๆ หรือต้องพิธีรีตองหรอกนะ เราชอบ กลางๆ น่ะ เรากำลังพยายามปรับปรุงตัวเอง ให้เป็นคนเย็นกว่านี้...มันไม่มีอะไรร้ายแรงมากมายหรอก ถ้าใช้เวลาพิจารณา..เราไม่ได้ไปฆ่าใครตาย แต่เออ..ยอมรับนะ เมื้อกี้รู้สึกหงุดหงิดมาก เรื่องงานนะ ล้วนๆ..แต่พอมี..เออ..มีคนโทรเข้ามา...เราแค่รู้สึกว่า..เราเลิกหงุดหงิดได้แล้ว...ยิ้มได้แล้ว..เออ..เข้าใจเรามั้ย..เรารู้สึกดีจัง เหมือนกะว่า ถ้าเศร้าก็ควรหายเศร้า ไม่ได้ fake เหมือนให้เค้าเห็นด้านเดียว..แต่รู้สึกอย่างเงี่ย..แต่ช่างเถอะ..แค่อยากเล่าให้ฟัง.. May 14 Finally....TUB could do IT !!!ประกาศไปแล้ว กะ ผล admission ของน้องๆ 50 ...
น้องๆหลายคนที่ข้าพเจ้ารู้จัก..เฮฮา เพราะ ติดที่นั้นที่นี่..
ส่วนน้องคนไหนที่ไม่ติด..ชีวิตเราก็ยังไม่สูญสิ้นนะ..ช่างมันๆ ก็แค่ entrance น่ะ ไอ้น้อง
ลูกพี่ลูกน้องของตั๊บนั้นติด เศรษฐศาสตร์ จุฬา (ทำไมไม่ มธ หึ จะจับส่ง ตาแหวง)
กิฟ ดีใจม๊ากมาก(น้องเราชื่อ กิฟ) ดีใจกะน้องด้วย..เจอกานงานบอล กร๊าก
ปีหน้า..ยายเลือกเชียร์บอลไม่ถูกฝั่งเลยทีเดียว..ปีที่แล้วยายเชียร์ มธ ไป
ตอนนี้ หลานสองคน อยู่ จุฬา กะ มธ ... ยายจาทำยังไงดี..กร๊าก...
 ตอนนี้ น้องๆที่เข้ามหาลัยได้..ก็คง ดีใจกานนะ..แล้วก็คงเตรียมตัวซื้อชุด นักศึกษา
ส่วนตั๊บ...เนื่องจากใช้ชีวิต มหาลัยมาปีหนึ่งแล้ว..เกิดอาการอยาก back to school
เมื่อคืนคว้าชุดนักเรียน สมัย มปลาย ที่ สตรีวิทยา มาใส่สะงั้น (หากมี ม ต้น คงอยากใส่น่าดู)
คือกล้อง nokia ที่ถ่าย มันเอ๋อๆ..ทำให้ ภาพที่ออกมากลับด้านอะนะ..อย่าคิดมากเวลาดู
เราอะ ชอบบอกว่า สมัยเรียน เราช่างหน้าตา ท่าทาง แมนจนผู้ชายอาย(เราตอนนี้..ผู้ชายก็ยังอายความแมนเราอยู่ กร๊าก)
เลยอยากให้เห็นพัฒนาการทางด้าน ความแอ๊บแบ๋ว..ให้เสมือนเป็น สตรี มากขึ้น
ภาพที่ถ่าย before เนี่ย ม6นะ เทอม2 ..หน้าทำไมมันเศร้าจังวะ(อ๋อชีวิตช่วงนั้น เหนื่อยหนักอยู่..มิใช่อ่านหนังสือเอนนะ..เรื่องอื่น)
แล้วดูภาพปัจจุบันสิค่ะ..ถ่ายสดๆร้อนๆ..เมื่อคืน..หน้าตาดู..แอ๊บแบ๋ว น่าตืบจริงๆนะค่ะ..555
ถ้ามีทางย้อนเวลากลับไปได้..เราก็อยากเรียน ม ปลายนะ..เราชอบชีวิต มปลาย และเราเสียดายบางอย่างที่เราเสียไป
แต่อดีตก็ทำให้เรามีปัจจุบันที่..เราคิดว่า..เราทำดีที่สุดแล้วนะ..ให้ไม่เสียใจเหมือนวันเก่า
เรื่องเดียวที่เราบอกเสียดาย..คือเรื่องเพื่อน..เราคิดว่า เราน่าจะติดเพื่อนให้มากกว่านี้ เฮ้อ..
6.12'SW 101..คิดถึงจังเลยวะ..
-->รัก ราชินีบน และ สตรีวิทยา นะค่ะ <--
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เมื่อวานไปเช่า คนป่วนสายฟ้า มาดู ...ฮืม..เด้วนี้ชอบดาราไทยสะงั้น..เพื่อนๆงงกันเป็นแถว ไอ้ตั๊บแม่ง global
เออ ชาคริต..ดูเรื่องนี้แล้ว plot แอบ สะท้อนใจ เป็นแนวว่า ชาคริต เกลียดติ๊ก(เจษฎา เนี่ยแหละ)
อยากชนะติ๊ก ไรแบบเนี่ย ก็เลย ออกแนว วู่วามๆ คิดจะฆ่าแม่งอย่างเดียว แต่ก็ฆ่าไม่ลง..เพราะเป็นคนดี..เหยอ..
เออ..เราก็มีไม่ชอบคนบางคน..ไรแบบเนี่ยนะ..แต่เราก็คิดว่า การเฉยๆ..เป็นสิ่งที่ดีที่สุด
เราเป็นพวก หากเกลียดมาก แค่ชื่อก็ไม่อยากเอ่ยจากปาก ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากสนใจ
ไม่อยากแข่ง..ให้จบๆเหมือน ตายจากกันไป..นั้นคือเรา
เพราะเรากลัวว่า หากเรารู้สึกเกลียด และ PEAK ... เด้วจะฉุดกันไม่อยู่กัน
อยู่ ธรรมศาสตร์ ยังไม่เคย ระเบิดเลยสักครั้ง..เฮ้อ..ดีแล้วล่ะ
 นี้คือ ภาพจากหนังเรื่องใหม่ของ ชาคริต..เห็นว่าจะลง ปีนี้แหละ ชื่อเรื่องคือ โอปปาติกา
เปนหนัง action fantasy อืม..พี่แกเล่นเป็น นักล่า..เห็นว่าบู๋กระจายกะ เต๋าสมชาย
(ตูไม่คิดเลยจะได้มานั่งเขียนเกี่ยวกะวงการหนังไทยในนี้)
เออ..ก็ตอนนี้ชอบชาคริตอยู่อะนะ ทำให้ดูละครหลังข่าวด้วยสะงั้น
แต่ดูเดี่ยวๆไม่หนุกเลยอะ ต้องดูแบบตอนอยู่หอ มีพี่โก๊ะ มีเนย์..พระเจ้า
อย่าให้พูด เรือนรักเรือนทาส เงี่ย แล้วเรื่องที่บี้เล่นอย่างเนี้ย..โอ้โฮ เรายำแหลกแหกโค้งเลยค่ะ
"อย่าลืมนะจ้ะ จำเลียง"..แล้วต้องพูดเปนเสียชาคริตด้วยนะ..ไม่งั้นไม่ฮา
ยังคงประทับใจฉากที่ ชาคริต และ จอย นั่งปิกนิกกันริมน้ำ..แดด อย่างแจ้ง..
แต่ในเนื้อเรื่องนี่การหนีตามกันมา..และก็มี โน้มตัวลงไปนอน มุมกล้องถ่ายสูงขึ้นไป
ให้ทราบว่านี้..คือ..อิจะ อิจะ ซุรุ ..ตามภาษาแบบพี่โก๊ะ
ฉากต่อมา...มานรู้ตัวแล้วค่ะ..ว่าท้อง !!! พระเจ้า..B4-713'2006 งงเป็นไก่ตาแตกค่ะ
และดีใจมาก ที่ในสุดท้าย ข้าพเจ้าก็สามารถนำภาพลง blog แบบนี้ได้เสียที..
เฮ้อ..นั่งหาwebสอน..อยู่ได้สักพัก กร๊าก..และก็ทำให้สามารถเอาภาพใส่ลง board โต๊ะได้ด้วย
อย่าลืม..board โต๊ะน้ำพุ 4
เข้าบ่อยๆน้า..จะพยายามปรับปรุงให้สวยๆในภาคหน้า..กร๊าก May 10 เด้วเราก็ผ่านไปได้กับทุกๆครั้งที่เกิดอะไรขึ้น..เราก็ผ่านมาได้ และหันย้อนมามองและก็แอบขำ
มันอาจมีความรู้สึกบางอย่างที่ร้ายๆติดอยู่..แต่ก็..มันก็ยังยิ้มได้..ถึงแม้ก่อนที่จะยิ้มได้..เราก็ร้องห่มร้องไห้เสียน้ำตาจนน่าจะสร้างเขื่อนกั้น
เราเคยเข้าไปอ่านspaceของคนๆหนึ่ง..ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว แค่ผ่านไปเจอ..เท่าที่เราเคยได้ยินมา..เค้าก็มีบ้านที่ฐานะดี การศึกษาก็ดี
หน้าตาก็โอเคนะ (สวยกว่าเราแน่นอน ขาวกว่าเราแน่นอน ตัวเล็กกว่าเราแน่นอน ผมยาวกว่าเรา...นี่โคตรแน่นอน)แต่ทำไมเค้าชอบเขียนว่า
เค้าเป็นคนที่เศร้า..ชีวิตมีแต่เรื่องน่าเสียใจ..เราว่า.."มันไม่ใช่อะ เธอ มันไม่ใช่" เราเลยกลับมาคิดว่า..ถ้าเราคิดว่าชีวิตเรามันน่าเศร้า
แล้วคนอื่นที่มองล่ะ..เค้าอาจจะมองเรา อย่างที่เรามองคนๆนั้นที่เราไปอ่านspaceเค้าก็ได้
ความสุขอยู่ทุกที่ เพียงแค่เราจะมองจะเก็บเอามาใส่ไว้กะตัวมั้ย..เราน่ะ..หงุดหงิดกะเรื่องโน่นเรื่องนี้..เราก็รู้ว่าทำอะไรจะทำให้เราหาย..
อาจเหมือนหลบความรู้สึกตัวเองแต่บางทีมันก็ดีที่หลบ..จริงมั้ย..แต่บางทีเราก็ปล่อยให้หงุดหงิด..เพราะเราอยากตามใจตัวเอง(และพยายามไม่ได้ละลานคนอื่นนะ)
เราเลยมั่นใจว่า..เราไม่ใช่คนที่เสียใจหรือเศร้าที่สุดในโลก..ชีวิตเราก็มีความสุข...แล้วถ้าเราว่าซวย..คนพิการล่ะ..คนที่ไม่มีเงินล่ะ etc.
แต่ยอมรับบางที..แค่อยากทำตัวเป็น drama queen และก็อยากฟังเพลงเศร้าๆให้อิน..เหมือนให้ชีวิตนี้ก็รู้จักความรู้สึกแบบนี้
------------------------------------------ เออ..ชอบชาคริส จังเลยง่ะ..ปีนี้ 29 นะ รู้สึก..กร๊าก..นั่งดูแสงสูรย์..เฮ้ยหล่ออะ..ดูเป็นต่อ ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา..แอบเซ็งๆนะ
แบบว่า..ดูเป็นต่อ..แต่ไม่มีเป็นต่อในเรื่อง (เหมือนกะว่า ช่วงที่ถ่าย ชาคริสจะไปถ่ายละครที่ฮ่องกง...ก็ดีอะ เหมือนว่ามีคนไม่ชอบเค้าเยอะ แต่เค้าก็ยังมีงาน)
คือเราชอบไง..เราไม่เห็นจะสนเลยอะว่า จักจั่นกะชาคริสเลิกกัน..ชาคริสเป็นแฟนคนโน่น จะแต่งกะคนนี้..ไม่รู้ดิ..เรื่องของเค้าอะ
จะไปโกดไปเจ็บแค้นแทนเค้าทำไม..จักจั่นเราก็ไม่รู้จัก..ชาคริส เราก็ไม่รู้จัก ถ้าเปนเพื่อนเราโดนทำร้ายจิตใจ..นี่สิน่าโมโห
เฮ้อ..ชาคริสหล่ออะ..ใครรู้ประวัติ..บอกเราทีดิ..เรารู้แค่ว่า..เค้าเคยกรีดข้อมือตัวเอง พ่อทิ้งเค้าไปก่อนเค้าคลอด7วัน แม่เลี้ยงเค้ามาแต่เด็ก
และ หมูบอกว่า..เจอตัวจริงคริส..พี่แกช่างหล่อมากๆ เอิ๊กๆ "จำเลียงจ้ะ" สำเนียงฮาๆอะ
Shane น่ารักมากมาย..(ยังไม่จบ) ตอนนี้เซ็ง Kennedy เจ็บอีกแหละ..แล้วจะได้มาไทยมั้ยเนี่ย..หึหึหึหึหึหึหึ..ทำมายชอบเดี้ยงตอนนี้หึหึหึ
แล้วเชนล่ะ..เชนอยากกลับมาทานข้าวเหนียวมะม่วงในเมืองไทยอีกมั้ย...ตั๊บอยากบอกว่า..ตั๊บอยากเชนตัวจริงอีก..รู้มั้ยว่าครั้งที่แล้วที่ได้เจอ..เรามีความสุขมากๆ
อืม เชนเนี่ยจะไม่ค่อยชอบออกทีวี..แต่เมื่อเรารู้สึกแย่ๆ..เชนก็จะออกทีวี..อืม..ช่วงนี้เป็นช่วง..อืม..ว่าง เออ..ก็ได้นั่งดูเชน..
Shane Brandon McMahon...
May 06 สก๊อย..เคะ..เมะ..อะไรล่ะค่ะเนี่ยค่ะ...ไปทำงานพิเศษมา..เรื่องราวมากมาย..ไม่รู้จะเขียนอะไรดี..สถาปนิก50...ดิฉันเหนื่อยแต่สนุกมากๆ...
คิดว่าชีวิตทำงานเปนอะไรที่...สุดๆ..แต่ว่า ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า (เมื่อเราเข้าใจงาน และทำได้ เอิ๊กๆ)...
งานของเราเปนงานบริการชั้นเยี่ยม(55..เพราะแม่ง..เดินกระจาย กระจุย กระหน่ำ)เหนื่อยใจจะขาด..แต่ว่าก็เต็มใจเดินส่งcostumerนะ
เดินจาก challenger2 ไป 3 วกกลับมา 1 ..สุทธาทิพย์ก็ทำมาแล้วนะค่ะ...
ตั๊บชอบตรงที่ตั๊บได้เจอคนเยอะ..ก็พวก สถาปนิก วิศวกร เจ้าของโรงงาน(จะสร้างโรงงาน..ถามโน่นถามนี่เกี่ยวกะก่อสร้าง..ตั๊บเรียนศิลปศาสตร์..ตั๊บบ่ฮู้เด้อค่ะ)
คนทั่วไป..ที่ดังดนมาจากต่างจังหวัดเพื่อมางานนี้..บางทีเราจะเจอคนประหลาด(ประหลาดจริงๆมิได้ล้อเล่น..)อย่าง วิศวกรจีบprettyแบบไร้การศึกษามากๆ..
ก็ไม่เข้าใจ วิศวะมันก็ยากนะ..ไม่รู้มานเรียนจบมาได้ไง..ไม่ก็..คนเอ๋อแอ๊บเป็นวิศวกร(ท่าทางอาชีพนี้จะเป็นdream jobของชายไทยทั่วหล้า)อ๋อ..คนเอ๋อนี้hotหนัก
เค้าชื่อว่า Bobby..เปน หนุ่ม(เฒ่าsnake head)ดังในเหล้าpretty..(เสียใจชื่อเหมือนหมาที่บ้าน)เค้าแอ๊บว่าตัวเปนวิศวกร(คือคนเข้างานถ้าเป็นพวก นักออกแบบ สถาปนิก วิศวกร พวกอาชีพที่เกี่ยวข้องอะ..เค้าจะมีป้ายให้ติดเสื้อ)Bobbyก็แอ๊บมาแต่ไกลเลยค่ะ(ตอนแรกไม่รู้หรอกนะว่าชื่อนี้..วันต่อมา..พี่แกเริ่มบทสนทนาเลยรู้)
วันแรกเค้ามาที่บู๊ทเรา..เราก็ถาม ให้ช่วยอะไรมั้ยค่ะ (เรียบร้อยนะค่ะ..ดิฉันน่ะ)เค้าก็ เอ๋อๆอะ บอกว่าไม่เป็นไร(แบบ..เอ๋อๆอะ..เอ๋อ..ส่อนิดๆ..เข้าใจป่ะ)
เราก็คิด..เออ.วิศวกร..ทามมายมันดูแปลกๆวะ..วิธีการพูดจาก็...ถ้าวิศวกรเค้าต้องคุมงานไรแบบเนี่ย..การสื่อสารเค้าคงต้องรู้เรื่อง..แต่ท่านนี้ช่างห่างไกลคำว่า ปกติ นัก!!!
วันต่อมา..เค้าก็มาใหม่..คราวนี้มาจิ๊จ้ะกะpretty..ทั้งบู๊ตเราเห็นเป็นเรื่องentertainดี(มันฮาจริงๆนะ) prettyบู๊ดเราก็สวยนะ...ก็รับมุขกันดี..ฮากำลังสอง(ล้าน)
Bobbyเค้าก็เลยบอกว่า ที่จิงเค้าไม่ได้เป็นวิศวกรหรอก..เค้าเป็นคนไม่ค่อยเต็ม..แม่เค้าก็ไม่รู้จะพาเค้าไปไหนเลย มาปล่อยเค้าที่exhibition..(คือbobbyก็แก่มากแล้ว
เลยอยากเห็นหน้าแม่bobbyมากๆอะ-ที่จริงเราถ่ายรูปbobbyไว้ด้วยนะ..ที่ระลึกของแปลกจากfirst job) คราวนี้พวกเราก็เล่าเรื่องนี้ให้พี่ต้นฟัง(เป็นพี่ที่คุมพวกเราอะนะ..คนของttf
..เราขอสารภาพวะ..เราชอบพี่เค้าอะ..แต่เค้าเป็นเกย์ 55..พอดีชอบผู้ชายใส่เชิ้ต..กะหุ่นประมาณเนี่ยอะ..ไม่สูงมาก55และตันๆ55) พี่ต้นก็บอกว่า..อย่าไปเชื่อbobby..เพราะ ท่านผู้นี้
เป็นพวกล่ารางวัล แล้วเอาของที่ได้จากการมางานแบบนี้ไปขายJJ(โอ้โฮอย่างกะละคร)bobbyจะมาเป็นgang..หน้าคนในgangก็จะเหมือนกะbobbyนี้แหละ
(คือbobbyเนี่ย..ไม่รู้ชีวิตนี้ได้แปลงฟันกี่รอบ..เพราะฟันเค้าหายไปครึ่งปากหรือมากกว่าแล้วอะ..ส่วนที่เหลืออยู่ก็โอ้โฮ..ผุกระจุยแน่ๆอะ..วันนี้มาคุยใกล้ๆ..เห็นฟันแล้วอดอึ้งมิได้)
แล้วbobbyเนี่ยเค้าจะมางานexhibitionแบบเนี้ยเรื่อยๆ..มาล่ารางวัล..โอ้โฮ..ช่างกล้า..ทำให้bobbyเป็นที่รู้จักในหมู่organizerอย่างแรง...ก็ขำๆดีนะ
ที่ฮาอีกอย่าง..ทำไมต้องบอกว่าตัวเองเป็นวิศวกรฟร่ะ..เสียสถาบันหมด - -"
เฮ้อ...ทำไมเด้วนี้เกย์เยอะจัง..ที่ตลกคือ..เราดันชอบ..เอาไม้ตีหัวแล้วขับชนสักรอบดีกว่าม่ะ..เค้าว่าตกบันไดหัวฟาดก็เลิกเปนเกย์ได้นะ กร๊าก..(แค่เสียดายเกย์อย่างพี่เมเม่ที่บู๊ตเนี่ย..ก็หล่ออะ กร๊าก) พี่ต้นเงี่ย..แต่ก็คิดไม่ออกว่าถ้าพี่เค้าจะแมน มันจะออกมารูปไหนนะ..55มีอยู่วัน โทรไปถามงานพี่เค้าแล้วพี่เค้าโทรกลับมาตอนกลางคืน..พอรู้ว่าเป็นเราเค้าก็บอก
gudnite..ฝันดีถึงบ้านเรียบร้อย..นอนให้สบายเจอกันตอนทำงานในตอนเช้า..ไรแบบเนี่ย ก็ตลกดีอะ..ไม่ได้ปลื้มแบบ..ว้าว..เพ้อฝันนะ(ชอบให้ตายยังไงก็ไม่สมหวัง..ตั๊บไม่ใช่ผู้ชาย)
แต่แค่..ตลกอะ..บอกไม่ถูก..อ๋อ..ฝันถึงปรีดีโดมอีกแหละ..(ตอนแรกลุ้นระทึกTU120..ถ้าได้ต่ำกว่า bจะเศร้าโฮก..ได้bพอดี..โล่งค่ะ..แหม..ยังไม่ดี..แต่สมองเท่าถั่วเขียวน้อยๆของตั๊บก็ว่าดีแล้วนะค่ะเหอๆ)คราวนี้ฝันว่า..อยากเจอเค้ามาก(ซึ่งก็อยากเจอจริงๆ..เวลาเดินมธเนี่ย..อย่างท่าพระจันว่าน่าจะมีลุ้นก็ไม่มี..(สรุปเค้าสอนคณะไหนฟร่ะ..ใครรู้ช่วยที)แล้วก็เหมือนได้เจอก็วิ่งๆตามเข้าไป..ในฝัน ฝันว่าเค้าเข้าไปในคณะนิติ(ทำไมต้องนิติ..อ๋อ..รองเดือนเค้าหล่อดี)แล้วปรีดีโดมก็หายไป..แล้วในฝัน นิติอะ มันจะมีโต๊ะใช่ม่ะ..แต่ชื่อเสืออะไรหลายอย่าง..มีหลายชื่อ...(ไม่เข้าใจ..เด็กนิติเค้าจะจำกันได้หมดเหรอ)ก็ฝันว่าในนิติมีสวน..มีเสือประจำโต๊ะ เสือเปนๆเดินไปเดินมา(แม่ง..เราก็จินตนาการได้เนอะ..ผูกพันอะไรหนักหนากะนิติ..อ๋อ..แม่บัวทำงานที่นิติมธ อิอิ)..ก็ในฝัน..ก็มีเรื่องมากมาย..เล่าไปก็ว่าเวอร์แน่ๆ..แต่สรุปก็ไม่ได้เจอปรีดีโดม...อยากเจอวะ..ตลกวันvalentine..ทำเหมือนชอบเค้าจริงๆเลยเนอะ 55..หรือเราชอบ?!?...ไม่อะ..อยากรู้จักมากกว่าอะ...แบบว่าเราว่าเค้าติสดี..น่ารู้จักอะ..คงได้มุมมองอะไรแปลกๆใหม่ๆเยอะ(แค่ชื่อก็ว่าแนวแล้วอะ)
ตอนนี้ไม่ได้ชอบใคร..อาจจะมีเบลอๆ อาจตาฝาด มองเห็นใครสักคน แต่จิงๆแล้วเค้าไม่ได้มาอยู่ตรงหน้า..แต่นั้นคงเป็นเพราะ เราสายตาสั้นและไม่ยอมใส่แว่นมากกว่า(เออ..ชอบยุคนอื่นในแว่นแต่ตัวเองไม่ใส่..แค่รู้สึกว่า แว่นตัวเองไม่เทห์อะ..อันดีๆก็ทำหายไปแล้วอะ เสียใจ) เราก็คิดในใจตัวเองนะว่าเราเป็นอะไร..ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นแบบเรามั้ย
..เราก็เห็นโน่นเห็นนี้..รู้นั้นรู้นี้..ได้ยินนั้นได้ยินนี้...แต่เราก็..ไม่ได้..อยากหยุดอะไร..แต่พอตื่นมาตอนเช้าวันนึง..เห็นประโยคอะไร ประโยคนึง..ในสมองเราก็โล่งๆ
แต่ใจก็เหมือนหล่น แล้วเราก็ร้องไห้ อยู่นานเหมือนกัน..คือเราเคยคิดว่า..เราต้องไม่เสียใจอย่างที่เราเคยเสียใจ..เราเลยไม่ค่อยร้องไห้มากมาย..แต่เช้าวันนั้น..เหมือนเรา..
ร้องเกือบเท่ากับ ตอนนั้นที่เราเคยเสียใจ..แล้วเราก็ต้องขับรถไปทำงาน แล้วพอเจอหน้าคนอื่น..เราก็ต้องยิ้ม...แล้วเราก็ต้องหยุดร้องไห้..หลังจากนั้น..เราก็..เฉยๆ
เราก็...คิดถึง...แต่ทำไมเราต้องบีบให้ตัวเองทรมานกับคนหนึ่งคนที่ไม่มีวันคิดถึงเราตอบ..มันก็มีอะไรที่เหมือนเป็นความทรงจำที่เราเก็บไว้ใกล้ๆตัว..ที่เราได้เห็นทุกๆวัน
แต่เราก็..เฉยๆ..เราไม่รู้ว่าเราปิดบังอะไรตัวเอง..เวลาเราว่างๆ..เราก็เอาประเด็นนี้มาคิดเล่นๆคนเดียวนะ..เราก็ยังได้คำตอบว่า..เรารักเค้ามาก...แต่เราเฉยๆ..
เราเชื่อว่า เรายังรักคนอื่นได้เรื่อยๆ..ถ้าเราเจอคนที่เราประทับใจ..เราไม่มีคนที่หนึ่ง ไม่มีตัวแทน..
เราว่าคนเราแทนกันไม่ได้อะ..ยังไงก็แทนที่กันไม่ได้...มันต้องมีที่พิเศษให้กับคนที่เราประทับใจอยู่แล้ว..เพียงแต่ว่า..ที่ตรงนั้นจะใหญ่หรือจะเล็ก
ที่คนๆนี้อาจจะใหญ่มากในใจเราตอนนี้...แต่วันหน้า..ที่ของเค้าอาจจะเล็กลง..เพราะเราก็จะเลิกรอ..และก็เก็บเป็นความทรงจำ..อีกอย่าง..เพราะเราไม่มีพื้นที่ในใจเค้าเลย
แล้วเราจะให้พื้นที่ในใจแบบมโหฬารกะเค้าไปทำไม..เราก็เห็นว่ามีคนรักเค้าอย่างที่เรารัก..ก็มีพอควรนะ..และคนนิสัยอย่างเค้าก็ไม่แปลกที่จะมีคนมารักนะ..
เรายังยืนยันว่าเค้าเป็นคนมีเสน่ห์..และก็เข้ากับคนง่าย ทำให้คนรู้สึกว่าเข้าใจเค้าได้..และเค้าก็จะเข้าใจคนอื่นได้ดี..แต่จริงๆแล้ว..บางทีเราอาจไม่เข้าใจอะไรเค้าเลยก็ได้
การรู้จักเค้าทำให้เราคิดว่า..อย่าคิดมาก..อย่าคิดมากว่าทำไม..ผู้หญิงทุกคนน่ะ..คิดมากอยู่..และเราก็เป็นหนึ่งเรื่องคิดมาก..แต่รู้จักกับเค้า..พร้อมกะอะไรที่เราเคยเจอมาในอดีต
เราแค่รู้ว่า..คิดไปก็เท่านั้น..กลัวไปก็เท่านั้น..เตรียมใจไว้ก็พอ..เราดีใจที่เราได้รู้จักกะเค้า..เราก็ไม่รู้ว่าทำไมเราดีใจ ทั้งๆที่เราก็รู้สึกแย่ สุข ปนกันมั่ว..แต่ช่วงหลังๆนี้จะมีแต่น้ำตานะ..
เอิ๊กๆ..มันไม่มีอะไรที่เราต้องการ..ไม่รู้สิ..เราอยากให้เค้าใส่ใจกับเรื่องที่อยากใส่ใจ..อยากให้เค้ามีความสุขกับสิ่งที่เค้าต้องการ..พูดเหมือนนางเอกจังวะ..หรือนางอิจฉาในคราบผู้ดีก็ไม่รู้
^_^
เป็นเด็กภาษาวรรณเค้าขึ้นชื่อที่ช่างจินตนาการ..ช่างเพ้อฝัน...เรามีล้นเลย..ว่ามั้ย?!?
May 02 ไม่เข้าใจเราว่าเราก็ทำงานแล้ว เราน่าจะสติสตังดีขึ้นกะเค้าบ้างแต่ก็เปล่าเลย
ทำงานไปก็สนุกดีนะ แต่มันรู้สึกแย่เวลาเห็นคนเดินคู่กัน จูงมือกัน ถามหน่อยสิ เราเป็นอะไร
เราเบื่อเสียน้ำตา เราเบื่อที่เห็นอะไรสะกิดใจเราก็เป็นแบบเนี่ย
แค่รู้สึกว่าไร้ค่ามากๆ เกลียดตัวเองวะ และก็รู้ว่า ถ้าเกลียดตัวเอง แล้วใครจะมารักเราชอบใช่มั้ย
อย่าใช้มุขนี้เลย
เราเข้าใจว่า ถึงมีคนอีกเป็นสิบมาให้กำลังใจ อะไรต่างๆ แต่ถ้าไม่ใช่คนเดียวที่ต้องการ ก็คือไม่มีใคร และยิ่งกว่าไม่มีใคร
แต่หนึ่งคนนั้นเราก็ไม่ต้องการ...ไม่ได้ต้องการได้ยินคำดีๆ ไม่ได้ต้องการที่จะเจอ ไม่รู้ดิ ไม่เจอแล้วจะตาย แต่รู้ว่าถ้าเจอก็รู้สึกอยากจะตาย
เราเข้าใจว่า ชีวิตของคนทุกคนก็มีช่วงดีช่วงไม่ดี เราคิดว่าถ้าเราอดทน อนาคตของเราคงดีบ้าง เราอาจไม่ได้ต้องเจอเหตุการณ์ซ้ำๆ วนไปวนมา
เจอมากๆแล้วท้อนะ เมื่อแม้เริ่มต่างกัน แต่ก็จบเหมือนกันทุกครั้งไป
แค่ เราผิดตรงไหน เหรอที่เกิดมา เราผิดมากมั้ยที่เป็นเรา และเราควรจะเป็นอะไร เราเคยทำร้ายจิตใจใครไว้มากมายเหรอวะ
เราขอโทษ..ใครก็ตามเถอะ |
|
|
