Tubby 的个人资料http://leesungjinnrg.blo...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


5月29日

และก็

ไม่ว่าจะ ท่านประธาน ผู้จัดการ หมอส่วนตัว...พบมาหมดแล้วคะ
สไตล์ลิส ก็เจอ ....นี่ถ้า NRG เค้าไม่ได้อยู่กรมกัน วันนี้ชั้นคงได้เจอยกบริษัทไปเลยล่ะคะ

อารายจะดูแลดีกันอย่างนี้.....พูดแล้วคนคงคิดว่า โม้
แต่มันจริงๆ...

แต่ที่อยากบอกคือ ตอนที่เจอซองจิน...พี่ท่านพูดอังกิดนะคะ แบบดูใช้ความพยายามหน้านิ่งๆมาก
ตัวจริงเหมือนในทีวีอย่างแรง แต่เงียบกว่าเยอะ และตอนนี้ไม่สงสัยว่าทำำไม ตาซองจินคล้ำๆ เหนื่อยๆแล้ว เพราะ พี่ท่านรับงานกระจายโลกโคตร และตัวจริงก็ไม่ได้เตี้ยมากนะคะ สูงกำลังพอดี โดนใจเป็นที่สุด (เดียวจะเอารูปลง แต่ตอนนี้เครื่องน้องอ่านการ์ดไม่ได้)

นี่เราเจอซองจินแล้วเหรอวะ...ถ้าถามความรู้สึกเรารู้สึกงงๆ แล้วยิ่งได้เจอแบบ ท่านประธาน ผู้จัดการ และ ลุงที่....เหอๆ แต่คือ ท่านประธานคิมนี่ก็ใจโคตร....โอ้....ต้องหาแผ่น "SoBanCha"ของท่านประธานซะแล้ว แล้วมีการอยากให้พวกเรารอซองจินจนจบงาน...ไอ้ตัวเราอะนะ ก็อยุ่ใกล้แค่เอื้อมแต่ไม่ได้อยากคุยกะจินหรอก..ดูเค้าลำบากในการที่ต้องปั่นอังกิดมาคุย (ไม่หลุดเกาหลีเลยนะคะ ขอบอก และทำหน้าคิดตามตลอดเวลา) อีกอย่าง งานเลิก ตีสาม โอ้โฮ..เราจะแนวรอเค้า เราน่ะไม่เป็นไร แต่เค้าอะดิ..เหนื่อยตาย...เคยเห็นคลิปจินที่ถ่ายตอนกลางคืน..รายการสด..แบบ ง่วงแล้วง่วงอีก นั่งหลับได้ พี่ท่านหลับไปแล้วแน่นอน.....โอ้โฮ

มาที่นี่ก็....รู้สึก อินไซด์เดอร์อย่าง งงๆ อะไรจะดีกันขนาดนั้น....ดีเกินไปก็ตกใจนะ...
ส่วนผู้จัดการ...ก็...โอ้.....ไม่รุ้จะพูดยังไง ท่านประธานก็ไร้คำบรรยาย

นี่การเป็นเด็กไทยมาตามนี่เค้าจะเทคแคร์ดีอย่างนี้เลยเหรอ.....
ส่วนซองจินก็.............นี่ฝันอยุ่รึเปล่า....แต่ตูดก็เจ็บอยู่ คงตื่นแน่นอน

หนึ่งนาทีโดยประมาณ การจับมือสองครั้ง....การที่ได้มองหน้าแบบ...อึ้งๆ การที่เค้าพุดอังกิดให้ฟังด้วย "i have no time." "yeah very busy" โอ้...พระเจ้า

LEE SUNG JIN กลับไป เราได้เรียนเกาหลีแน่ๆ

วีรกรรมที่ยังไม่สิ้นสุด(ของวันนี้)

อย่างแรกต้องขอบคุณแม่ที่จ่ายทุกๆอย่างที่ทำให้ได้มาเกาหลี ต้องขอบคุณน้องอิ๊บที่มาเป็นล่าม และเดินทางทำภารกิจไปด้วยกัน
แต่น้องดูจะทำมากกว่าพี่เสียอีก

วันนี้เราตื่น(เกือบเช้า) มุ่งหน้าไป KBS center mediaอะไรซักอย่าง ซึ่งแม่ง..พอลงจากสถานี กูคิดว่านี่ เพชรบูรณ์....เขา ป่าไม้ ก่อสร้าง
โอ้มายก๊อด นี่มันคืออะไร เส็ดก็เดินไปเรื่อยๆ ก็เจอ ตึก เคบีเอส อยู่ไกลๆ ก็คิดกันว่า ...เออ ต้องไปตรงโน่นให้ได้
พอไปถึง ก็ ตามหา ซองจิน นั้นแหละคะ คือ ถาม เคบิเอสใหญ่ เค้าก้ไม่รู้ว่า รายการ ของจินกะชินจองฮวาน ถ่ายที่ไหน เราก้แบบ
โอ้ย....ไม่มีใครรู้ พอมาที่นี่ ที่นี่ก็ไม่รู้ (เจริญ) แต่เค้าก็ช่วยเหลือเราดีนะ คราวนี้ก็คิดว่า งั้นไป music factoryล่ะกัน พอไปก็..โอ้โฮ ฟ่าฟันโคตร
แล้วก็ตกใจโคตร...เพราะมันเป็นเหมือน อพาร์ตเมนต์อะ.....เหอๆ...
คราวนี้ พอคนที่ออกมาเปิดประตูก้เป็น คุณคิม (เจ้าของค่ายอะนะ เราจำได้เพราะเห็นใน ดีวีดีคอนนั้นเอง)
น้องก็พูดภาษาไป..ส่วนเรารู้ข้อมูล แต่ยืนใบ้ เพราะพุดเกาหลีไม่ได้
คราวนี้ คุณคิมก็อึ้งๆ และก้ไปโทรสับ หา....คิดว่า น่าจะเป็นผู้จัดการซองจิน....แล้วก็บอกกับพวกเราว่า
เดียวเยนนี้ไปรอที่สถานีนี่นะ เค้าจะจัดให้เจอซองจิน (เค้าไม่ได้พูดอังกิดเก่งนะ...แต่ตอนนี้ไม่ได้อยากเล่าละเอียด)
เราก็...โอ้ มาย ก๊อด...มาก...อยากจะร้องไห้....
แล้วเราก็บอกว่า เราเจอเค้าในทีวี เค้าก็ หน้าอึ้งอีก เค้าถามว่าเห็นได้ไง เราก็บอกว่า ใน ดีวีดี นี่แหละ เค้าก็"อ๋อ"

อืมมมมมม...แรงมั้ยคะ

ก็คืนนี้ก็ต้องดู...อืม..จะเป็นไง เค้าบอกว่าช่วงนี้จินยุ่งมาก เราก้..ไม่ต้องเจอก็ได้...ฝากของให้แล้วได้ถึงมือก็พอ..แล้วก็ขอที่ที่สามารถส่งของให้จินได้ด้วย แม่งได้ที่อยู่มา ที่ music facนี่ ลำบากนะ..เหอๆ...แล้วก็ไม่มีที่อื่นด้วย...เหอๆ...ก็นั้นแหละ....ที่ต้องการ...ฝากของที่ถึงจินแน่ๆ และ ที่อยุ่จินที่สามารถส่งของมาให้ได้อีก...

เอาล่ะ..เย็นนี่...จะรอดูว่าจะเกิดอะไร...ได้เจอไม่ได้เจอ..จะเกิดอะไร ผู้จัดการเบี้ยว จินเหนื่อยเกินไม่มา เรารอเก๋อ....ต้องรอดู...
5月28日

ขาลาก

ถึงเกาหลีมาสองวันแต่เดินเหมือนอยู่มาสองปี

ที่จริงเรื่องเล่าอะไรก็เยอะอยู่ แต่อยากจะเขียนถึงวันนี้คะ

ไปเจอมาแล้ว ร้าน "ซินซอง" ของ ซองจิน (แอบงงว่า ที่คนจีน fc SungJin บอกว่า มันปิดไปแล้วนี่อะไร)
คือว่า วันนี้ก้ไปกินมา คือ ร้านแบบ ที่เห็นในทีวีเลย ร้านอย่างนี้ โตีะอย่างนี่ เคาเตอร์อย่างนี้ และ ตราร้านอย่างนี้
ร้านอยู่ Lotte Castle Empire ซึ่งออกมาจาก สถานี ยออิโด แล้วก็หน้าเดินสู่ฟัดเลยคะ (ไม่ห่างไม่ไกล หากใจมันรัก)
พอเดินไปที่หน้า Lotte castle ก็จะมีป้ายเขียนว่า มีร้านอะไรอยู่บ้าง ตาก็เหลือบไปเห็น "ซินซอง" คะ แบบที่เห็นในเวบจนชินตา
คราวนี้ก็เดินไปเรื่อยๆ ขอแค่ว่า ร้านมันปิดจริงๆ กูก็ขอดูซากหน่อยเถอะ
พอไปถึง ตึก Lotte Castle มันจะอารมณ์ ตึกช้างอะ ตึกออฟฟิศ หรืออะไรแบบนั้น ร้านอาหารก็เยอะอยู่ แต่ตอนที่ไปก้บ่ายๆ เกือบบ่ายสองคนก็
คงไม่ค่อยมากินข้าวกันแล้ว(ล่ะมั้ง) เราก็ เดินขำๆไปร้านซินซอง ตามที่ป้ายมันเขียน พอไปถึงที่ร้าน...

"พระเจ้า"
(คิดว่าเจอ ซองจิน อะดิ....โอ้โฮ ..นั้นคงแบบ ฝันเวอร์ๆ)

ก็เจอ ร้านคะ...ตามที่เห็นในคอมมาเลย....ดีใจนะคะ ขอบอก (เหมือน นิราศ...ตามรอย นิราศซองจิน)
และนั้นแหละ ก็คุยกะน้อง...และคิดว่าจะถามว่า ร้านนี่ของซองจินรึเปล่า ควรที่จะถามเมื่อเข้าไปกิน
แ้ล้วก็เข้าไปกินคะ ในร้านก็จะมี กระดาษที่พวกดารามากิน ก็เขียนๆติดเอาไว้ ไม่เยอะมาก แต่ถึงเยอะก็ไม่สนใจ
อยากเห็นคือ มีลายมือซองจินมั้ย แต่ก็ไม่เห็นนะ ไม่กล้าเดินเข้าไปดูด้วย เอิ๊กๆ
ก็นั่งๆ คิดๆไป ก็มีคุณป้าเอารายการอาหารมาให้ ป้าดุหน้าอึ้งๆ กลัวๆ ท่าทางป้าจะคิดกะตัวเองว่า
"เชี้ย พุดภาษาไรดี" แต่ก็นั้นแหละคะ น้องพูดพอได้ น้องก้สั่งไป
แต่ตัวดิฉันนี่ อึ้งๆคะ เพราะว่า ในร้านมีแต่ เนื้อ...แล้วดิฉันก้ไม่กินเนื้อ แต่สุดท้ายก้ได้กินเนื้อ (ซึ่งก็ไม่ได้อร่อยเท่าไร)
แต่เครื่องเคียงอย่างอื่นใช้ได้นะคะ อาหารที่นี่ก็ไม่ได้แพงมาก (หากเทียบกะ อาหารบ้าอะไรไม่รู้ ที่ได้กินเมื่อคืนวานก่อนไปกินซินซอง)

ถึงจะยังไม่มีประสบการณ์ในการสั่งอาหารที่ ซินซอง เดียวจะไปตอกย้ำความรู้เรื่องอาหารเกาหลีที่นี่อีกแน่นอน ฮ่าๆ...
ตอนนี้ อยู่ดีๆก็นึกถึง เรื่องที่บอกเพื่อนๆไปว่า อยากเจอหน้าเจ้าของร้าน เราคงพังร้านเค้า

แต่ตอนนี้...เราเลิกแล้วล่ะ หลังที่รู้มาจาก ป้าว่า มีเจ้าของสามคน ดังนั้น อยากจะเจอซองจิน...คงต้องผ่านหลายด่าน
คงได้เจอ ไอ้พี่หน้านอย ที่เอาแต่เช็คผลเบสบอล แน่ๆ...

พรุ่งนี้ จินมีรายการถ่ายของ KBS JOY ซึ่งจินจะเป็นพิธีกรคะ...อยากดูโคตร สนใจมาก...
สนใจมาก จนวันนี้ตามไปหาว่า เคบิเอส จะไปยังไง (คือ ร้านจิน เคบีเอส ก็ไม่ห่างมาก(แต่ก็ห่าง))
เราก็ไปเลยคะ ...ไป เคบีเอส สตู ก็ไม่กล้าเข้า เลยคิดว่า ไปที่ใหญ่ดีกว่า
คราวนี้ก้ไม่ถาม อินฟอ....เจ๊ก็บอกว่า เจ๊ไม่รุ้...เพราะมันเป็น เคเบิล...คือท่าทางว่าถ้าเคเบิลต้องอีกที่่นึง ซึ่งไม่รู้ว่าที่ไหน


มัน เคบิเอส ยังไงวะเนี่ย...โว้ย แล้วก็เดิน และเดิน และเดิน อย่างมุ่งมั่น เพื่อ.....ตามหาที่ๆจะได้เห็นซองจิน

แต่ก็............ยิ่งดูไกล
เราไม่เข้าใจว่าทำไม แม้เรามาอยุ่เกาหลีแล้ว เราก็รู้สึึกไกลๆยังไงไม่รู้
เราเริ่มรู้สึกกะตัวเองว่า เราคงไม่ได้เจอเค้า ไม่มีวันได้เจอเค้าที่นี่...เราคงแค่ต้องหาที่ฝากของที่น่าเชื่อถือได้ว่าเค้าจะได้รับของๆเรา
เรายิ่งใกล้เหมือนยิ่งไกล แต่นั้นแหละ..คงเพราะ ยิ่งใกล้มันเลยรู้ความจริง ความเป็นจริงที่ว่า
ดาราัมันไม่ได้เจอกันง่ายๆ ...เรานับถือพวกที่เค้าตามเลยจริงๆ (แต่ตามแบบอย่างบุกรุกมากนะ นั้นน่ากลัว สงสารดารา)
พวกที่ตามเค้าต้องรู้ข้อมูล ต้องสืบ ใช้เส้นสาย....มากมายจริงๆ

แต่ก็รู้สึกโอเคนะ เราจะบอกว่าดีใจก็คงไม่ได้ เพราะเราอยากเจอตัวจริงซองจิน แม้ว่ามันจะยากลำบากแค่ไหน ถ้าเรารู้ เราก็จะไปหาให้ได้
แ่ต่นี่เราคิดว่า เราทำทุกอย่าง สุดความสามารถของเราแล้ว ถ้าเราไม่เจอ (แต่ได้ฝากของให้เค้า ในที่ที่เค้าน่าจะได้รับมากที่สุด)
เราก็โอเคแล้วล่ะนะ เรามีความสุขและเราก็ภูมิใจในตัวเอง..ไม่รู้จะภูมิใจทำไม แต่เราก็รู้สึกว่า เรานี่มัน สุดๆ จริงๆ


5月25日

เขียนอะไรลงไปเพื่อแทนใจ?

เรามีของขวัญไปให้ซองจิน
 
แม้จะยังไม่รู้ว่าจะเอาไปให้ที่ไหน
จะเอาไปให้ยังไง
แต่เราก็ยังเตรียมไป
 
มันเป็นหมวก ก็ไม่ได้อลังการมาก
ปักคำข้างหน้าว่า SJ มาจาก SungJin
ส่วนข้างหลัง เขียนว่า "ซองจิน" แต่สีจาง แบบว่าต้องเพ่งดูถึงจะเห็น
คือ เราคิดว่า ถ้าเป็นสีตัดมันจะเสี่ยว เราก็เลยเอาสีจางๆ
แบบต้องดูใกล้ๆจะได้เห็น
หมวกที่สั่งปักเนี่ย แอบราคาสูงถ้าเทียบกับลายที่ทำ
แต่เราอยากให้หมวกเค้า
เราเห็นเค้าใส่หมวกบ่อย สีดำ สีขาว ซะส่วนใหญ่
อันนี้เปนสีน้ำตาลอ่อน คือเราไม่เคยเห็นเค้าใส่สีนี้เราก็เลยเลือกสีนี้
แต่บอกตามตรงจากใจ เค้าคงไม่ใส่หรอก
แล้วก่อนที่จะคิดว่าเค้าจะได้ใส่รึเปล่า เราต้องทำใจก่อนว่า
"เราจะเอาไปให้เค้ายังไง"
 
มีคนในบอร์ดซองจิน ให้ที่อยู่ส่งของให้ซองจินมา
เป็นี่อยู่บริษัทของเค้า ที่ทำ album NRG ซึ่งบอกตามตรง
ศิลปินในค่ายนี้มี NRG ดังที่สุดแล้ว
บริษัทชื่อ Music Factory ศิลปินมีแค่ สามกลุ่มเท่านั้น และเหมือนศิลปินเหล่านั้น
ตอนนี้ก็ไม่มีผลงาน บริษัท webก็เข้าไม่ได้
มันเจ๊งไปแล้วรึเปล่าคะเนี่ย
 
ฝันลางๆของเรา จากที่เหมือนจะเจิดจ้า ตอนนี้ก็เริ่มเหงาๆมนๆไปทุกที
แต่ความตั้งใจก็ยังมี
 
เขียนไปแล้วก็เหมือนมาบนแบบเด็กๆ
คลั่งดารา ตามดารา - -"
ไม่สมวัยใช่มั้ยนั้น
 
อ๋ออีกอย่างที่เราจะให้เค้า เราจะเขียนจดหมายให้
เราเลือกกระดาษเลือกซอง นานอยู่
แต่ เราก็ยังไม่รู้จะเขียนอะไรให้เค้าดี
เขียนความรู้สึก เราก็คงต้องรวบรวม
แต่ถึงเขียนแล้ว เค้าจะได้อ่านรึเปล่ายังไม่รู้
 
ก็ขอแค่ได้ทำล่ะกันเนอะ
 
ขอแค่ได้ทำ
5月24日

MEN

ตามประสาคนโสดไร้คู่ หัวใจมันก็ต้องหยุกยิกได้อย่างอิสระ
ซึ่งคืนนี้หัวใจได้เต้นไม่เป็นจังหวะ เพราะหนุ่มๆในจอหลายท่านทีเดียว
ขอเริ่มที่
Shane Brandon McMahon คะ
ที่วันนี้ตื่นเช้ามาก็เจอเลย RAW โอ้โฮ มีmatch กะ Orton แต่เรื่องมวยปล้ำเราก็ไม่ค่อยจะสนเท่าไร
แต่การได้เห็นหน้าเชนเนี่ย กี่ครั้งก็น้ำตาจะไหล
ช่วงนี้เชนคงไม่ได้ได้ออกทีวีอีกนาน
แต่ล่าสุด เชนเพิ่งแถลงข่าวการย้ายสนามของ WWE ที่จะไปจัดทีเดียวกะทีจัด Lakers(บาส)
เราก็ไม่ได้ฟังอะไรอย่างตั้งใจ เพราะมั่วแต่ตะลึ่งกับความน่าเอ็นดูของเชนในตอนสัมพาด
ที่ออกจะซื่อๆ เชนเนี่ยเวลาให้สัมพาดชอบหลุด จากนิ่งๆ เงียบๆ นี่เอ๋อเลยทีเดียว
เชนจะชอบยิ้มๆ เล่นมุขแป๊กๆแต่น่าเอ็นดู
ส่วนนี้คือหลังจากเชนให้สัมพาดเส็ดแล้วก็เข้ามาดูบาสต่อ แหม ซีน่านี่ใส่ซะ รู้เลยว่าเด็กLakers
แต่เชนนี่...ทางการไปไหน แล้วก็นั่งเงียบเชียว(เห็นแต่ในภาพอะนะ ไม่เห็นclip)
คือเชนนั่งเรียบร้อยมาก ถือ fingerโฟมพอเป็นพิธี ผิดกะซีน่าที่ดูสนใจทุกสิ่งทุกอย่าง Alertจริงๆ
แล้วเราก็ได้เห็น clipสั้นๆของเชน(ซึ่งเป็นที่มาของภาพบนสุด)
คือเชนเดินอยู่ใน New York แบบ เดินชิวๆเลย ก็มีคนถือกล้องเข้ามาถามเชนเรื่องWrestle Mania 2009
เชนก็เดินไปตอบไป แบบ ชิวโคตร
แต่ฮาตรงที่ คนถือกล้องถามเชนว่า
"What are you doing here in New York?"
เชนก็ตอบ "I live here." คนถามถึงกับไปต่อไม่เป็น
 
ทำไมตอนที่ไปNYเราไม่เดินไปเจอเชนอย่างนี้บ้างนะ?!?!
พอพูดถึงเชนก็ต้องคนนี้เลย
พอตกหัวค่ำ ละครหลังข่าวช่อง 9 คะ Daddy Duo นำแสดงโดยพี่ฟิล์ม
โอ้ มาย บุ๊ดดา พี่ฟิล์มหล่อเขย่าโสตประสาทมากคะ
แต่อาจจะงง แล้ว เชนเกี่ยวไรกะพี่ฟิล์ม
เชนเคยอุ้มฟิล์มคะ
ประเด็นคือ เมื่อเกือบสี่ปีที่แล้ว ที่เชนมาไทยกับบาติสต้า
ในงานแถลงข่าวที่ดุสิตธานี ติสต้าก็อุ้มลิเดียตอนแถลงข่าว
แหม พี่ติสต้าอุ้มลิเดียก็งามตาอยู่ แบบว่า หนุ่มอุ้มสาว แล้วงานนี้ ลิเดียมากะฟิล์ม
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เชนก็หันไปคุยอะไรกับฟิล์มซักอย่าง และก็อุ้มฟิล์มคะ
โอ้ พี่ฟิล์มเกือบสาวแตก ส่วนเชนนี่เหงื่อแตกเลยคะ
แต่นักข่าวก็มีความสุขคะ ได้ภาพ...แปลกๆไป เหอๆ
คือจนทุกวันนี้ ก็ไม่รู้ว่าเชนจะอุ้มฟิล์มทำไม คงอยากให้ภาพออกมาสวย แต่ฟิล์มเป็นผู้ชาย
บอกแล้ว เชนเค้าเอ๋อๆ(น่ารักน่าเอ็นดู)
 
วกกลับมาที่ละครของพี่ฟิล์ม ขนาด ดินน้ำลมไฟของชาคริต สุทธาทิพย์ยังขอดูย้อนหลังผ่าน Youtube
เพราะ พี่ฟิล์มและน้องเซน(น้องที่ถูกreferในเรื่องว่า หน้าเรียบเยี่ยงเขี่ยง แต่หน้าก็ฮาน่าเอ็นดูเช่นกัน)
เล่นกันน่ารักเหลือเกิน เห็นแล้วปลื้มใจ อยากดันละครไทยสู่ตลาดโลก
อีกทั้งเราก็ยังแอบปลื้มพี่ฟิล์มในalbumชุดใหม่ ที่เสียงพี่ฟิล์มดูจะพัฒนาขึ้นมา
แหม..ถ้าเรื่องเสี่ยอู๊ดไม่ทำจืดไปช่วง พี่ฟิล์มคงได้importสู่ตลาดโลก ออก Asian Music แบบ Golf Mike
ที่น้อง Mikeควงกระบวงหล่นแล้วยังทำหน้ามึนๆเวที (อ๊ะ ถ้าไม่เข้าใจก็ต้องหา Asian Music Festครั้งที่ 4 มั้ง มาดู
และนั้นคือการแสดง เพลง Fight For U)
 
พอพูดถึงงานแสดงต้องคนนี้เลย หลังจากที่ได้เห็นใน Angels&Demons
ก็พูดได้คำเดียว
"หล่อโฮกคะพี่"
เราเคยได้อ่านนิยายเล่มนี้จบมา สี่ปีได้แล้ว ที่อ่านเพราะรู้ว่า Tom Hanksจะเล่นเป็น Langdon
แล้วเราก็ชอบ Tom Hanksม๊ากมาก
แต่ในเล่น เทวากับซาตาน นี้ จะมีตัวละครตัวหนึ่งที่เราแอบรอคอยดู
เพราะ ต้องดูดีมีระดับ นั้นคือบท
Camerlengo Patrick McKenna
ที่ลุง Ron Howard เลือก พี่Ewan McGregor มารับบทนี้ พระเจ้า หล่อไปไหนคะ
มีคนเขียนใน chalermthai,pantipว่า หากหลวงพ่อหล่อขนาดนี้ แม่งจะเข้าโบสถ์ทุกวันอาทิตย์
แต่สุทธษทิพย์คิดว่า หากหลวงพี่หน้าอย่างนี้ น้องจะขอเข้าโบสถ์บำเพ็ญประโยค ท่อง bible ยิ่งกว่าติวสอบ LT203(เอกวรรณสยอง)
มันทุกวันเลยคะ
เรานี่ก็ชอบพี่Ewanนะ แต่ไม่เคยคลั่ง คงเป็นเพราะเวลาไม่อยู่หน้าจอ เค้าจะติสๆแหละมั้ง
พี่ท่านมีหนังสือขับรถมอไซค์ผจญภัยอะไรแบบนี้ด้วย แถมยังหนวดเครา ผมเพร้าไม่ตัด
มันจะ Obi-1 ภาค3 ไปอีกนานมั้ยเนี่ย?
แต่พอเล่นหนัง ฮืมมมมม หล่อลากคะ ดิฉันนี่แทบจะเลือกเรียน ป.โทที่ Scotland
เจริญตามรอย Ewan McGregor พร้อมกับหาหนุ่มใส่ Skit มาครองใจ
 
แต่นี่ไม่ใช่peakสุดคะ
peakสุดมันต้องคนนี้ เรียกว่า ALL-IN เทหน้าตัก รักหมดใจเลยทีเดียว
ไม่ว่าจะทำท่าไหน อะไรยังไง เลิศคะ
แม้ว่าช่วงนี้ หน้าจะโทรมๆ และอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ไปทำงานที่รายการไหน
ทำให้สุทธาทิพย์ระทึกมาก ว่า อาทิตย์หน้าที่สุทธษทิพย์ไปเกาหลี ซองจินจะมีรายการถ่ายบ้างมั้ย
หรือ ซองจินออกนอกประเทศ ไปเที่ยวชิวๆ
อย่านะ อย่า
คิดแล้วก็อยากร่ำไห้ มันขึ้นอยู่กะดวงจริงๆ
 
ปล. นี่คือการเขียนครั้งที่สอง ดังนั้นอารมณ์มันไม่เท่าอันแรก
แต่อันแรก พอกดอัพก็เครื่องเกเรทันที...แม่ง...หน้านี้เลยไม่ค่อยมีอะไร
เอาภาพผู้ชายไปดูก็แล้วกัน
5月20日

พระเจ้า...สิ่งศักดิ์สิทธิ์...อย่าล้มความตั้งใจของตั๊บเลย

ตั้งแต่รู้ว่า ร้านซองจินไม่มีแล้ว ความฝันก็ดูพังทลายไปซะครึ่ง
การเดินทางไปเกาหลีครั้งนี้ จะได้บรรลุความตั้งใจมั้ยคะ
 
เราไปสั่งทำหมวกมา
ไม่ได้มาก ไม่ได้น้อย ไม่ได้สวย แต่ ตั้งใจ
ก็คือว่า...ปกติชอบดาราเค้าก็ชอบส่งของให้ดาราใช่มั้ยล่ะ
เราก็อยากเหมือนกัน
เราอยากให้เค้ารู้ว่า เออ มีคน support เค้าอยู่ ติดตามผลงานเค้าอยู่
ถึงแม้เราจะไม่ใช่คนในประเทศเค้า
เราเลยอยากส่งของให้เค้า
แต่เราไม่มีที่อยู่ fanmail อะไรของเค้าเลย
(เข้าใจความยากลำบากมั้ย)
offcial fanclubเค้าก็ใหญ่โต แต่ว่าเราสมัครไม่ได้
เพราะ moderator มันบอกว่า
Suthathip Sararith ไม่ใช่ชื่อจริง!!!
(ไอ้ควาย...กูคนไทยไง)
นั้นแหละ
เราจึง
 
ไปเกาหลี
โดยมีความฝันจะเอา ของของเราเนี่ย
ไปฝากไว้ที่ร้านเนื้อย่างเค้า
แต่...ร้านไม่มีอีกแล้ว
ต่อมา เราเลยฝันจะไปตึกรายการทีวีที่เค้าจะไป
แต่เราก็เริ่มกลัวแล้ว
อาทิตย์นี้ ตารางทำงานซองจิน ถ่ายแค่ Vitamin ที่ SBS(มั้ง)ที่เดียว
แล้วอาทิตย์หน้าที่เราจะไป...เค้าจะไปที่ไหนรึเปล่า!?!?
หรือเค้าจะ ชิว บินเที่ยวเล่นนอกประเทศ
 
ก็รู้ว่ามันเป็นไปได้ยากที่จะได้เจอ
ตั๊บก็แค่อยากให้ของของตั๊บ ได้ส่งถึงมือเค้า
มันเป็นความตั้งใจที่จะเรียกว่าเด็กๆก็ได้
ตั๊บแค่เชื่อว่า ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั้น
แต่ถ้าไม่ได้รับโชคเรื่อง ดวง บ้าง
พยายามไปเท่าไร...มันคงไม่สำเร็จ
 
ขอร้องเถิดได้โปรด
อย่าให้การไปครั้งนี้เสียเปล่าเลยคะ
ความฝันตั๊บมีอยู่อย่างเดียวในการบิน
คือการทำอย่างนี้
แค่นี้แหละคะ
5月19日

รู้สึกแก่ๆ

รักแรกของเราคงจะหนีไม่พ้น Shane McMahon คือมันเป็นความประทับใจแรกของชีวิตเลยก็ว่าได้ เราชอบเชนตั้งแต่ 10ขวบ เราติดตามเรื่องของเชนตั้งแต่วินาทีนั้นจนวินาทีนี่ เราsaveภาพเชนเป็น ร้อยๆ พันๆรูปในคอม (ตั้งแต่internetมันเข้ามามีบทบาทในชีวิต) และภาพที่เราชอบมากที่สุดคือ เชนตอนเรียนจบ high school ตอนนั้นก็คือปี 1989 ส่วนเราก็หนึ่งขวบ ภาพของเชนน่ารักมากๆ ใส่ชุดนักเรียน ยิ้มตายี้ๆ และเราก็คิดกับตัวเองว่า แล้วพอเราอายุ 19 หน้าตาเราจะเป็นยังไง จากนั้น ก็ถึงเวลาที่เราเรียนจบ ม.ปลาย ตอนนั้นเราก็ 17 เพื่อนบอกเราว่า เราต้องถ่ายรูปลงหนังสือรุ่น นั้นทำให้เรานึกถึงภาพเชนที่เราประทับใจ ... เราคิดกับตัวเองว่า "เฮ้ย เราจะได้ถ่ายรูปจบแล้ววะ..." และภาพเราในหนังสือรุ่น ก็ออกมาไม่ต่างจากภาพเชน...เราไม่ได้ยิ้มตายี้โชว์ฟันเหมือนเชน แต่ หน้าเราก็ดูมีความสุขเหมือนกับหน้าเชนนั้นแหละ เชนตอนที่ถ่ายก็คงรู้สึกเหมือนกะเราล่ะมั้ง "นี่เราโตแล้วนะ ชีวิตในโรงเรียนหมดแล้วนะ เราจะก้าวไปขั้นแล้วนะ" (จริงๆแล้ว ปีที่เราเรียนจบ ก็คือปีที่เราได้เจอเชนตัวจริงนั้นแหละ) จนเราอายุ 19 เราก็คิดได้ว่า "นี่เราอายุเท่ากับเชนในภาพนั้นแล้วนะ" มันเป็นความรู้สึกว่า วันแรกที่เห็นภาพนี้ คือ เราอายุ 10 ขวบ แล้วผ่านมา 9ปีแล้วหรอ...ไวจัง

ส่วนตอนนี้เรา 21 แล้ว ช่วงเวลาผ่านไปเร็วจริงๆ

แม้ว่าเข็มวินาทีจะเดินไปในจังหวะเดิม

 

5月18日

แฟนคนอื่น...

ชอบแฟนคนอื่น
บอกได้แค่นี้...ก็แค่ชอบ
แค่คิดว่า หากเจอคนแบบนี้อีกซักคนที่เกิดมาเพื่อเราก็คงจะดี
 
Get this widget | Track details | eSnips Social DNA
 
"Time for Confession"
เพลงใหม่ของ 2 AM ที่ รายการ 1000 Challenge ได้เชิญให้ ซองจินไปออกและมี 2AM ด้วย
ตอนแรกได้ฟังก็เพราะดี
แต่พอมาเห็นซองจินร้องเพลงนี้กับ 2AM Jinwoon และ ไอ้แว่น(ที่หน้าเหมือน MC Mong ขี้เกียจหาชื่อ)
โอ้โฮ...พระเจ้า...ซองจินไม่คิดจะออกอัลบั้ม บัลลาด บ้างเหรอคะ
ที่รัก..ตั๊บจะซื้อแน่นอน (แต่เหมือนตอนนี้ เค้าจะทำรวมฮิต NRG...คือไปคงซื้อไม่ทัน แต่จะดีใจมากหากมี)
จินร้องบัลลาดเพราะโคตร...พระเจ้า...
คือในรายการนี้มันจะร้องตาม คาราโอเกะ ซึ่งแต่ละเพลง..แบบ..แก่โคตร
แต่จินก็ร้องโออะนะ แต่เพลง...สูงอายุมาก
ทำให้เราคิดว่า เราคงไม่อิน เพราะ ภาษาก็ฟังไม่รู้เรื่อง ดนตรีก็...
แต่พอมาเจอเพลงสมัยนี่..
 
อ๊าก..ตายเลยดีกว่า..ซองจินร้องเพราะมากๆ
ตอนนี้หา คลิปไม่ได้ แต่ขอบอกว่า เพราะจริงๆ...อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
สุดยอด...
 
 
5月17日

จินคะ ไปตัดผมมาร้านไหนนั้น

ทำงานนี่เหนื่อยจริงๆ
กินเยอะ ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย นี่ก็ตัวบวมเลยทีเดียว
แม่ง....เซ็งวะ
ก่อนไปเกาหลีจะต้อง วิ่งออกกำลังกายซักหน่อยแล้ว
(เออะ..แต่ขาก็เดี้ยง...กรรม)
ช่วงนี้ทำงานขายอุปกรณ์ดำน้ำ ที่เราไม่มีความรู้เลย
ดังนั้นเราจึงโยกตัวเองไปขาย กระเป๋าเดินทางแทน...เอิ๊กๆ
งานนี่ก็ไม่ได้ต่างจาก event ไหนๆที่เคยไปทำ แต่ความรู้เกี่ยวกับสินค้าเราช่างต่ำมาก
วิธีการเดินทางก็ลำบากมาก อีกทั้ง ค่าจ้างที่ได้มาก็เหมือนไม่คุ้มกับค่ากิน ค่าอยู่เสียเลย
เราคิดว่าการมาทำงานนี้เหมือนเตะ free kick กรายๆ
 
เรื่องหัวจินดีกว่า
(แม้ว่าตอนนี้ ฝันในการไปร้าน ShingSung จะพังทลายอย่างน่าเศร้า เพราะ ร้านปิดไปแล้ว แต่ความรัก
ที่มีต่อผู้ชายคนนี้ยังไม่เสื่อมคลาย)
จินไปตัดผมมา...แม่ง..เห็นแล้วอยากจะตีซะให้ตาย
ซอยเปิดหูคะ...แต่มัน สั้นมากกกกกกกกก ลีบมากกกกกกกกก
หัวโตมากคะ
ที่จริงชอบผู้ชายผมสั้น แต่ไม่ได้สั้นแล้วหัวโตขนาดนี้
(ดิฉันอิจฉาคะ ..ดิฉันหัวเล็ก)
ที่จริงแล้วมีภาพนะ แต่ว่า กลัวจะทำร้ายจิน จึงไม่เอาลง
และมีอีกตอนที่จินยิ้ม...ที่จริงเห็นมานาน
จินหัวเราะมากๆแล้ว
เส้นเลือดจะขึ้นขมับคะ...แม่ง..เห็นแล้วสยองใจนิดๆ จินเครียดอะไรรึเปล่า
แต่ตีนกา...ไม่ค่อยเหี่ยวนะคะ หน้าผู้ชายคนนี้
 
แต่นั้นแหละ..ผมของจิน....โอ้..ขอให้ยาวอีกซักนิด สุทธาทิพย์จะปลื้มใจ
 
รักซองจินนะ....จุ๊บๆ
 
อ๋อ..พูดถึงจิน ก็นึกถึงอีก จิน...Junjin shinhwa
เออ...ท่าเต้น และ performance HEY YA! เพลงใหม่นี่
จินคะ รีบเข้ากรมเถอะ...ไม่ต้อง promote อัลบั้ม แล้วคิดจะเอาเพลงเต้นนะ
รักษาสุขภาพ และ เข้ากรมเถอะ
แล้วก่อนเข้าก็ฝากผลงานเป็น เพลง บัลลาด ซึ้งๆเอาไว้
ถ้างั้น อัลบั้มจะไม่ดังนะจินนะ...อืมมม...
จอนจินที่(เคย)รัก...หนูเคยเต้นได้สบัดประทับใจหลาย
แต่วันนี้เพราะปัญหาสุขภาพ...ดั๊นเข้าใจคะ
ดังนั้น...เข้ากรมเถอะจิน !!!
 
 
5月12日

Sung Jin - No Yoomin NRG

คู่นี้คือ แก่สุดของวง กับเด็กสุดของวง
ทำไมคู่นี้ถึงสะกิดใจดิฉันหรือคะ
เรื่องมันเริ่มที่ ดิฉันได้ฟังเสียงของคุณโน ยูมิน และบางครั้งก็รู้สึกว่า ละม้ายคล้ายคลึงคุณพี่ซองจินเสียเหลือเกิน
แต่ว่า ยูมินจะเสียงทุ่มกว่านิดหน่อย แต่นั้นแหละคะ ฟังเผินๆนั้นคล้ายกันเหมือนแกะร้อง
คราวนี้ก็ได้ดู NRG Since 1997 ตอน ยูมิน...ตามคาดคะ ผู้ชายคนนี้พาผู้ชมไปดูพี่ท่านเล่นเกมส์
พี่ท่านเป็น professional gamer ด้วยนะคะ พระเจ้า!!!(เพราะเล่นเกมส์จนลืมออกกำลังกายรึเปล่าคะ ถึงได้กลม พองลมเยี่ยงนี้)
และ ยูมินก็พาไปเล่น snowboard จนท้ายสุดก็มีการเล่าเรื่องที่มาNRG
ยูมินนี่ เหมือนจะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับซองจินที่สุด
ตอนแรกที่เข้าวงมา ก็บอกว่ากลัวซองจินที่สุด เพราะซองจินแก่สุด ยูมินเป็นเพียงเด็ก ม3 ส่วนซองจิน 20ไปแล้ว (คู่นี้ห่างกัน 5ปี)
แล้วยูมินก็บอกว่า ตื่นเต้นที่ซองจินกับฮยองฮุนเคยเป็น dancerมาก่อน(ได้ข่าวว่าเมิงก็เป็นยูมิน)คิดว่า จินต้องเต้นเก่งมากๆ
และยูมินก็เงียบไป ส่วนซองจินหันไปมองแบบ "สรุปกูเต้นไม่เก่งอย่างที่เมิงหวังว่างั้น"
ยูมินก็เอาแต่ยิ้มๆ(หน้ามันแบ๋วตลอดเวลา) และยูมินก็บอกว่า ตอนแรกๆมีปัญหาเรื่องร้องเพลง
ซองจินก็พากลับบ้านไปฝึกร้องเพลงที่บ้าน ทำให้ การร้องเพลง สไตล์ของยูมินจะเหมือนซองจิน
(ที่โคกกันออกมาเยี่ยงแกะนี่เพราะไปฝึกร้องเพลงที่บ้านกันนี้เอง..มิอยากจะเชื่อ ซองจินจะมีประสิทธิภาพสอนคนอื่นร้องเพลง
แต่เค้าแข่งรายการร้องเพลงของ SBS ได้ที่หนึ่งนะ - -นี่รายการล่าสุดเลยนะคะ แล้วพอได้ร้อง Koyote นี่หหน้าบานเชียว
แม่งไม่ต้องดูเนื้อเลยล่ะมั้ง...Shinjiคงจะร้องให้ฟังทุกวัน...ชิ)
คราวนี้ ความน่ารักของคู่นี้ก็มีมากใน คอนเสริต เราได้ดูแค่ NRG in Seoul 2003
ยูมินกะซองจิน ปกติแล้ว จะอยู่คนละมุมเวที แต่พอได้เต้นใกล้กันทีไร ต้องมี smth
เช่น เต้นอะไรฮาๆด้วยกัน แล้วสองคนนี้ชอบร้องท่อนต่อกัน ก็จะมาร้องแล้วก็ ลูบๆไล้ๆกัน
แหม..เห็นแล้ว ฮาและน่าเอ็นดูจริงๆ มีอยู่shotที่ ยูมินคุกเข่าไปกอดขาซองจิน
ซองจินก็ลูบหัวอย่างกะน้องหมาขนฟูๆสีขาวๆที่บ้านเสียจริงๆ เปลี่ยนจากหมาสีขาว เป็น เด็กโข่งตัวขาวก็น่ารักดีนะพี่
>
แล้วจะมี MV เพลง Tiffany ae suh ah chim eul (หรือ Breakfast at Tiffany's)
ที่เหมือนว่า ยูมินคงจะแต่งให้สาวคนหนึ่งที่ซองจินกับฮยองฮุนชี้ให้ดู
(หรือที่จริง เมิงอยากแต่งให้ซองจินฟร่ะ?)
MV เพลงนี้ ยูมินหน้าตา สวยเหลือเกิน ซองจินบอกว่า ยูมินเป็น Beautiful boy หรือ ไม่ก็  pretty boy
ฮือ?!?! โอ้...กินกันเองอยู่แค่นี้อะคะ และดู GIF ข้างบน..แหม..มันได้ใจเจ๊จริงๆ
เห็นแล้วอยากจะแหวกผ่านจอไปตี ยูมินเสียให้ตาย มาจงมาจูบซองจินอะไรนี่!!!
และหน้าก็เธอก็ เปรมเสียเหลือเกิน (แหม..แต่ดูซองจินมาหลายคลิป ตั้งแต่ช่วงแรกๆจนปัจจุบัน แก้มท่าจะนิ่มนะ อิอิ)
ฮืมมม ภาพนี้ก็ อย่าให้มินได้กระทำแต่ฝ่ายเดียว จินคงหมั่นเขี้ยวบ้าง(แหม..มินมินกับจอนจิน shinhwaด้วยรึเปล่านะ boybandรุ่นใหญ่ซิ ถูกใจชั้น)
ที่จริง ที่มินจะสนิทกับจินก็ไม่ค่อยแปลก เพราะ เหมือนจินจะอารมณ์เล่น ขำๆที่สุดกับยูมินแล้ว
ถ้าฮยองฮุนคงต้องไปกะซองฮูน เพราะคู่นี้เค้า แอบเถื่อนๆจิตๆ ส่วน ซองจินกับยูมินนี่เค้าจะแบ๋ว ขำๆใส่กันวุ่นวาย
ยูมินก็ออกจะ ขี้อาย เด็กๆ ก็คงต้องการพี่ชายมาดูแล..ซองจินนี่แหละ
แล้วเราได้ดู Happy 10000 won version HAHAเป็น MC
จินไปแข่งกะดาราที่เคยเล่น แดจังกึม เป็นเพื่อนนางเอก และ เล่นละครเป็นคนใบ้กะ Vic f4 อะ
ยูมินก็แกล้งจินตลอดเวลา ไหนจะแอบเอามือถือจินโทรออกเพื่อให้จินโดยหักเงินค่าโทสับบ้าง ไหนจะบอก producerว่า
จินแอบกินอาหารในห้องแต่งตัวบ้าง พอจินโดนปรับยูมินก็ดูมีความสุขเหลือเกิน
จินจึงใช้ความแก่ข่มยูมิน เดียวก็ทำโหดใส่(อธิบายไม่ถูก ต้องเห็นภาพและจะเข้าใจ) แล้วพอตีกัน ตีกันแร๊งแรง เอิ๊กๆ
แล้วบางครั้งเล่นกันก็วิ่งไล่ตีกัน...ฮืมมมม...สมวัยมากคะ (ชอบๆ)
นี่ทำให้คิดถึงตอนถ่ายByolchegburog เอมวีของ ชุด7
ซองจินต้องใส่น่วมเพราะเล่นเป็นนักมวย(น่าร๊ากกกก) Myung Hoon ก็เล่นเป็นพี่เลี้ยง
แล้ว เค้าต้อง lip sync ตามเพลงใช่ม่ะ ก็ถึงท่อน ซองจินร้อง แต่ ไม่รู้ไป act ท่าไหน MyungHoonเห็นก็ฮา
ล้อซองจิน ซองจินก็คงเขิน ก็ต่อยMyung Hoon แบบ "เขินนะ" ...วงนี้เค้าช่างชอบ ตีกันจริงๆ (เวลาเขินและอยากแกล้งกัน)
 
เฮ้อ...อยากไปอยู่ในช่วง NRG รุ่งเรือง เราจะตามติดทุกกระแส
ซองจินบอกว่า อยากให้ NRG มาทำอัลบั้มกันอีก เราก็อยากฟังนะ (แต่ชุด7 อันล่าสุดนี่จะฉีกไปหน่อยเหมือน แต่ละเพลง
มีร้องเดี่ยวเยอะ เหมือนเค้าอยากให้แต่ละคนได้มีเพลงสั่งล่า ส่วนเพลงซองจินก็เศร้าเหลือเกิน อย่างกะใครจะตาย ตอนแรกก็ฟังๆ
ไปรู้เรื่องไม่กี่คำ แต่มันต้อง ลาจากกันแน่นอน แล้วบวกกับเสียงจินที่แทบจะขาดใจ นี่เศร้าได้โล่ จนอ่านคำแปล พระเจ้า โอ้โฮ เพลงโคตรเศร้า)
http://aheeyah.com/lyrics/nrg/nrg.htm (เวบแปลเพลงของ NRG)
 
ตอนนี้ ยูมิน กับ ฮยองฮุน ยังอยู่ในกรม ซองจินก็เดินสายออกรายการอะไรรอๆไปก่อนนะ
อย่างเพิ่งเหงา เดียวน้องชายก็ออกมาเล่นด้วยนะ จินนะ
 
จินจ๋า...มีใครชวนไปเล่นละครนี่ก็ไปเล่นกับเค้านะ อยากเห็นจินเล่นละครอีก...ปลื้ม...กรี๊ด
 
Hey...any producers,can u ask Lee Sung jin to perform in ur drama?
i wanna c!
5月9日

สกุลกา - ปิ๊งรักคุณผู้ปกครอง

ดิฉันติดละครคะ
ปกติแล้ว ดิฉันเลือกดูละครจากนักแสดงคะ หากเป็น ชาคริต นี่จะดูอย่างไม่ลังเล แต่ สะใภ้ใกล้ปืนเที่ยง ที่ฉายอยู่ ดิฉันดูแล้วแอบหงุดหงิดคะ
มิใช่เพราะ ชาคริต นะคะ แต่คือองค์อย่างอื่น ที่ดูๆแล้วเหมือนจะ สมบูรณ์ เป็นละคร comedy ที่น่าสนใจ แต่พอเอาความperfect มาร่วมกันแล้ว
ดิฉัน "หนวกหู" มากคะ ไหนจะ ตะโกนปล่อยมุขกันวุ่นวาย ไหนจะตบ จะเตะกัน โอ้โฮ ดิฉันเหนื่อยแทน คุณ แอน ทองประสม จริงๆคะ ดังนั้น ดิฉันจึงย้ายช่องคะ
และก็มาเจอ "สกุลกา"ช่อง 5 คะ
 
นักแสดงก็หน้าเดิมของ exact นั้นแหละคะ พี่มอส น้องวิว(ผลิตผล สตรีวิทย์ ฮ่าๆ) คือ ละครของ exact ถ้าเสพมากๆแล้วจะเอียน เพราะ plot มุมกล้องอะไรจะเหมือนกันหมด
แต่เรื่องนี้ โอ้โฮ ดิฉันเปิดมาก็เจอ ฉากโรงเรียนคะ เห็นพี่มอสเดินมาเจอ น้องวิว ผู้ชายหนึ่งคนใส่สูทกับนักเรียนสาวคอนแว้น..ปาด! มันจี๊ดคะ
นี่พระเอก นางเอก จะมีความสัมพันธ์แรกเริ่มอย่างนี้จริงหรือคะ และความสัมพันธ์ยังคดเคี้ยวไม่พอ พี่มอสเล่นเป็น อาของเพื่อนสนิทนางเอก(ดาว=น้องวิว)
ซึ่งเพื่อนสนิทของดาว มีพี่ชาย และพี่ชายคนนี้ก็จีบดาว นางเอกอยู่ ... พระเจ้า นี่คือความสัมพันธ์คดเคี้ยวแบบ เบซิค ลองมาดูด้วยตัวเองซิคะ ไม่สายเกินไป
ความสัมพันธ์ผูก วน กันได้เยี่ยง นิยายสมัย victorian ของ charles dickens เรื่อง the great expectation ยิ่งทำให้สุทธาทิพย์ประทับใจมากเกินคำบรรยาย
 
อย่างไรก็ตาม การที่ตัวละครผูกกันอย่าง amazing soap opera เยี่ยงนี้ สิ่งที่ดิฉันต้องตาต้องใจที่สุดคือ นางเอกเรียนหญิงล้วน คะ และก็มาเจอพระเอกที่เป็นผู้ปกครอง
ซึ่งดิฉันพอเข้าใจคะว่า สาวหญิงล้วนแล้วยังวัยแรกแย้มอย่างนี้ มันจะไปหาหนุ่มที่ไหนให้ปลื้มจริงมั้ยคะ ก็ "ปิ๊งรักคุณผู้ปกครอง"เสียเลย ตรงนี้แหละคะที่ดิฉันปลื้มใจ
เห็นแล้วนึกถึงวัยเยาว์ครันเรียน ราชินีบน (ป.6 เท่านั้นขอสารภาพ) ตอนนั้นเป็นตอนเย็นกำลังเดินเล่นกับเพื่อนๆในโรงเรียน เดินไปเดินมาก็มาประตูหน้า เห็นผู้ปกครอง
จำได้ว่าเค้าใส่ชุดทหารอากาศนะ ดูเทห์เชียว ผมขาวหน่อยๆ โอ้โฮ ดิฉันกับเพื่อนป.6 ผมเปียก็พูดขึ้นมาว่า "หล่อดีอะ ผู้ปกครองใครวะ"
และก็มีเพื่อนอีกคนนึง เดินถือกระเป๋ากำลังจะกลับบ้าน เพื่อนที่ยืนกะเราก็หันไปชี้ให้เพื่อนที่จะกลับบ้านดูว่า "เฮ้ย ผู้ปกครองคนนั้นหล่อดีอะ"
ส่วนเราก็แอบเคลิ้มๆอยู่ในใจ เพื่อนที่กำลังจะกลับบ้าน(ไม่ขอเอ่ยนาม..คิดแล้วละอายใจตัวเอง)ก็พูดว่า "อ๋อ..พ่อเราเองอะ"
 
ตึ่ง!งานเข้าคะ(หากแต่ศัพท์ฮิตนี้ยังไม่บังเกิดในปี 2542คงได้ใช้กันแน่นอน) สรุปคือ ดิฉันปลื้มพ่อเพื่อนคะ และคุณพ่อเพื่อนก็มารับคุณเพื่อนกลับบ้าน ดิฉันและเพื่อนที่ยืนข้างกัน
หน้านิ่งเหมือนสัตว์สต๊าฟก็ไม่ป่าน แต่ เราคิดว่า เหตุการณ์แบบนี้ก็คงเกิดบ่อยๆในโรงเรียนหญิงล้วน ไม่ชอบพี่ชายเพื่อนที่มารับน้องสาว ก็อาจารย์ฝรั่งในโรงเรียน นี่เคยได้ข่าวว่าหลังจากที่มาอยู่สตรีวิทย์แล้วว่า ภารโรงที่ราชินีบนหน้าตาดี เลยมีเด็กRBแอบปลื้ม (โอ้โฮ...แรง รักต่างชนชั้นหรือนั้น) และ อีกมากมาย ความรักในโรงเรียนหญิงล้วน
ที่คนนอกอาจจะฟังดูแล้วว่าแปลกๆ แต่เราว่าก็น่ารักดีอะนะ (ก็เราอยู่หญิงล้วนมา 14 ปี ก็ต้องชินอะนะ)
 
เรานี่จะระลึกอะไรในวัยเยาว์ไปถึงไหน เฮ้อ นี่เราเรียนจบมัธยม จนจะใกล้จบมหาลัยแล้วหรือนี่ เราว่า มหาลัยเป็นช่วงเวลาที่อิสระ แต่ โรงเรียนเป็นที่ที่เรียนรู้ชีวิต
พื้นฐานของความรู้ เศร้าที่สุด แต่ก็ยังมีความสุขมากมาย เราน่ะ ใกล้เรียนจบแล้ว บางความคิดของเราก็อยากกลับไปเป็นครูที่โรงเรียนนะ...เรามีความคิดอย่างนี้ไว้
ตั้งแต่สมัยเรียนสตรีวิทย์แล้ว เราชอบบรรยากาศที่เดินเข้ามาในโรงเรียนตอนเช้า และรู้สึกว่านี่คือบ้านหลังที่สอง :)
 
แต่ถ้าเป็นครูที่สตรีวิทย์เนี่ย...ต้องไม่ให้นักเรียนคนใด รู้วีรกรรมของดิฉันครันยังเรียนอยู่เด็ดขาด...ไม่เคยเกเร แต่ แก่แดด มากมาย เหอๆ
 
เอาล่ะคะ สกุลกา กลายมาเป็น reminiscenceส่วนตัว ซะนี่ สรุปก็คือ ละคร "ปิ๊งรักคุณผู้ปกครอง" นี่ตรึงจิตดิฉันเพราะ เราชอบความรักต่างวัย และ เด็กหญิงล้วนที่ปลื้มผู้ปกครองเพื่อนนี่แหละคะ พระเอก 30 นางเอก 17 โอ้โฮ แต่ความรักดูสับสนวุ่นวาย แหม..อยากดูตอนต่อไปจริงๆ ท่าจะต้องไปซื้อหนังสือละครอ่าน(เป็นเอามาก)
กำลังคิดอยู่ว่า พี่มอสจะตายมั้ยเนี่ย...คือมันไม่น่าจะ happy ending อะนะ ฮ่าๆ
 
ปล. พี่มอสหล่อมาก! นี่ยิ่งแก่ยิ่งร้องเพลงเพราะ หน้าก็ omg! ฝ่ายcostumeนี่รักพี่มอสของจริง แต่กลับทำร้ายน้องวิวมาก แต่งหน้าให้น้องซึ่ง 17กระชากวัยไปใกล้พี่มอสเสียเหลือเกิน
ซึ่งพี่มอสอายุจริงนี่น่าจะ 36 ได้นะคะ เอิ๊กๆ ส่วนน้องวิวก็ซัก 19 ....ลากมาหน้าใกล้กันได้อะคะ ช่างแต่งหน้าexact นี่ทำร้ายผู้เยาว์มาก โดยเฉพาะ สตรี ฮ่าๆ
 
ปล2. ซองจินไปงานแต่งงานของดาราชายซักคน (คือแปลข่าวโดยใช้เวบแปลเนี่ย ลำบากความเข้าใจมากมาย เหอๆ ต้องก๊อปและแยกรายละเอียดเยอะมากๆ)
และ ซองจินก็เทห์มากๆ ใส่เข็มขัด DG แบบ โคตรใหญ่และโคตรเทห์ เป็นผู้ชายที่ costume ทำร้ายเธอน้อยมาก ฮ่าๆ แต่เฮ้อ ซองจิน อย่าเพิ่งมีข่าวดีนะ hurt (เวอร์ได้อีกกู)
 
5月8日

NRG since 1997

ได้มาครอบครองสมใจอยาก สำหรับ NRG Since 1997 ซึ่ง DVDชุดนี้เป็น DVD star collection ของ SBS ที่ทำมาล่อใจผู้ที่คลั่งไคล้ boyband สีชมพู นามว่า NRG
DVD เซ็ทนี้ประกอบด้วย DVD สองแผ่น ความยาวรวมกันประมาณ 360 นาที แผ่นแรกจะเป็นภาพของ SungJin และ Yoomin พร้อมบทสัมภาษณ์รวมวงของ NRG อีกทั้งยังมี MV
แต่ตั้ง debut ในปี 1997 ส่วนแผ่นที่สอง จะเป็นปกของ Myung Hoon และ Sung Hoon ซึ่งภายในจะมีเมนู Dances clips ซึ่งจะมีโปรแกรมจับภาพท่าเต้นของนักร้องแบบเฉพาะคน
โอ้ละคะ พระเจ้า สุทธทิพย์นี่ก็สวรรค์ชั้นเจ็ดเลย นั่งดูซองจินแทบจะกลืนกิน ไม่ว่าจะส่ายขวา ส่ายซ้าย พี่ท่านก็ดูดี มีเสน่ห์ในสายตาดิฉันไปทุกอณู แต่เมื่อดีวีดีมีความยาวกว่า หกชั่วโมง ดิฉันก็ยังดูไม่หมดหรอกคะ แต่เท่าที่ดูมาก็คุ้มกับราคา 1300 บาทที่เสียใจจริงๆ
 
เริ่มจากการได้ดู interviewของทุกคนในวงที่ออกมาพูดพร้อมกัน หัวใจการสนทนาจะแบ่งไปเช่นเรื่องเจอกันครั้งแรก มาเป็นNRG ได้อย่างไร และ บล้าบล่าบลา...แต่ส่วนที่ดิฉันสนใจมากคือ Hobby(กิจกรรมยามว่าง)ของแต่ละคน ในตอนนี้ภาพจะเปิดมาด้วย Myung Hoon ที่หยองสุดติสต์ที่หน้าไม่หล่อแต่ความสามารถเกินต้านทาน นั่งเล่นgrand pianoอยู่(บรรเลงไม่ได้เลิศหรูเยี่ยงบีโทเฟน แต่ก็ไม่ขี้เหร่เมื่อฝีมือดิฉัน)โดยมีสมาชิกที่เหลือยืนล้อมรอบ จากนั้นพี่Myung Hoonก็บอกว่า "ผมไม่ค่อยได้เล่นเปียโนหรอกในเวลาว่าง" แต่สิ่งที่พี่ชอบเล่นคือ wake board หากเป็นหน้าร้อน snow board หากเป็นหน้าหนาว และเป็นboardอย่างอื่นในฤดูที่แตกต่างกัน เพราะพี่ท่านเป็นคนที่ชอบกีฬากลางแจ้ง มีความสุขหากได้ทำอะไรกลางแจ้ง ต่อมา Yoo Min น้องเล็กของวง ซึ่งแม้ว่าตอนนี้จะเข้ากรมรับใช้ชาติ ก็ไม่วายหน้าแอ๊บแบ๋วตลอดเวลา ดิฉันเห็นก็ละอายใจ ถ้ายืนข้างกัน ดิฉันคงเป็นพี่สาวผู้ชายคนนี้ได้แม้เค้าจะเฉียด 30ไปแล้ว ซึ่งกิจกรรมยามว่างของยูมินคือการ เล่นเน็ตและเล่นเกมส์คะ นี่ก็ไม่แตกต่างจาก SungHoon พี่โล้นซ่าที่ใครๆคิดว่าเค้าไม่ชอบพูด แต่เรื่องของเรื่องที่ไม่ค่อยพี่ท่านไม่ค่อยพูดเวลาออกทีวี ไม่ใช่เพราะพี่ท่านเงียบ แต่พี่ท่านพูดไม่ทัน SungJin มากกว่าคะ MyungHoon นี่ถ้าจะพูดก็non stop hitเหมือนกัน SungHoonนี่ชอบ เล่นเน็ต เล่นเกมส์ นอน!(กิจกรรมที่ทุกคนชอบทำ) แต่ ซองจินคะ ตอนแรกดิฉันคิดว่า คุณเธอจะตอบว่า "นอน" "ดูทีวี" "ร้องเพลง koyote และ ถ่ายรูปหลุดสุดสยิว" (อันนี้ไม่ใช่...) เธอชอบ homeshoppingคะ หน้าของเธอจริงจังมาก เมื่อบอกว่า "ผมชอบhomeshoppingครับ เพราะราคามันถูก" โอ้โฮ เจ้าของร้าน "ซินซอง" นี่คงจะเลือกของแต่งในร้านเป็นสินค้า ออนไลน์ไปกว่าครึ่ง และยังไม่หมดกับความน่ารักของผู้ชายคนนี้ เธอบอกว่า ชอบอยู่บ้าน ไม่ค่อยออกไปไหน และก็ชอบกินข้าวที่คุณแม่เค้าทำคะ (เคยเห็นรายการที่ชั้นแปลไม่ออก ซองจินไปออกกะแม่ มีพูดไปร้องไห้ไป คุณนายลี ก็ควักกระดาษมาให้ลูกชายซับน้ำตาแบบหน้านิ่งมาก เหมือนกับคิดว่า "ซองจินเอ่ย..แกร้องไห้ทำไม" อะไรทำนองนั้น (แต่ตอนนี้กำลังสงสัยเรื่องพ่อซองจิน ว่าหายไปไหน ซองจินไม่เคยพูดถึงพ่อเลย หรือพูดแล้วกูฟังไม่รู้เรื่องล่ะมั้ง แต่นั้นแหละ ไม่เคยเห็นพ่อเค้า ไม่เคยได้ยินเค้าพูดถึงพ่อ และตอนที่มีให้พูดความรู้สึกต่อครอบครัว ซองจินนี่ขึ้นมาแต่ แม่ คนเดียวเลย ดิฉันก็ แล้วพ่อพี่หายไปไหนคะ ไปมีลูกดกแบบพ่อดิฉันรึเปล่า?!?) และนั้นแหละคะ กิจกรรมยามว่างของซองจิน (ซึ่งก็ไม่ค่อยต่างกับดิฉันเลยนะคะ อยู่บ้าน ดูหนัง ก็ดูซองจินนี่แหละคะ ซื้อของออนไลน์ ก็ซื้อNRGนี่แหละคะ)
 

จากนั้นอีกตอนที่ประทับใจในdvd คือตอนที่แต่ละคนพาไปแนะนำชีวิตของหนึ่งวันของตัวเอง แม้ดิฉันจะยังไม่ได้ดูของ ยูมิน แต่ก็เดาไว้ว่าคงพาไป ไม่เล่นเกมส์ก็ต้องกิจกรรมน่าเอ็นดูๆแน่นอน เริ่มที่ SungHoon คะ พี่ท่านพาแฟนๆไปเล่นกอล์ฟ และพอตีลูกได้งามๆพอใจเค้าก็เอาแต่พูด "that was beautiful." คือถ้าดีวีดีนี่ จริงใจ ไม่ตัดอะไรออก ไม่จำกัดเวลา และจะฉายภาพซังฮูนที่สนามกอล์ฟทั้งวัน ดิฉันมั่นใจว่า ซังฮูนก็จะย้ำการตีของตัวเองไม่ต่ำกว่า สามสิบรอบว่า "that was beautiful!" และก็มีตอนเก็บตกที่ซังฮูนคุยเล่นกับโค้ช ซึ่งเป็นคนเกาหลีคะ แต่เค้าคุยอังกิดกัน แหม...เคยได้ยินมาว่า ซังฮูนใช้ชีวิตวัยเยาว์ที่เมกามา นี่ก็จัดอังกิดไปอย่าให้เสีย...แต่ทำไมไม่มาสอนซองจินบ้างคะ คนนั้นภาษาต่างประเทศอ่อนแอเหลือเกิน ส่วน Chun Myung Hoon ผู้ที่ออกตัวว่า ไม่ได้เป็นลูกชายที่ดีของแม่ (แต่พี่แกดูแมนๆ เชื่อมั่นในตัวเอง และรักศักดิ์ศรี ก็ไม่รู้ว่ากล้าเล่นอะไรที่ชวนฝันร้ายใน Lover Letterได้อย่างไร) พี่ท่านพาแฟนๆไปผับคะ โดยให้เหตุผลว่า "ผมมาศึกษาเพลงว่าเพลงไหนฮิตอยู่" และก็ไปนั่งก๋งกับเพื่อนๆต่อ ซึ่งเพื่อนนี่ แนว ติสต์แตก ดีเจ อะไรอย่างนี้ ก็ เออ คนแรกพาไปเล่นกอล์ม อีกคนพาไปผับ แล้วซองจินล่ะ พาไปไหน เธอคนนี้พาไปงาน meetingวันเกิดปี 2004 ถ้านับแบบไทยก็ 27 เกาหลีก็ 28(กูเซ็งที่จะนับแตกต่างกัน) ซองจินก็เคยบอกว่า เค้าเป็นคน sensitive แต่แค่ไม่แสดงออกเวลาออกทีวีว่าน้อยใจที่คนเห็นเค้าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ และเหตุผลที่ขี้น้อยใจเพราะ เค้าเลือดกรุ๊ป เอ (ตั๊บเข้าใจความรู้สึกนะคะ ตั๊บก็ เอ คะ) ซึ่งการพาแฟนๆมาดูชีวิตซองจินในหนึ่งวันนี้ จินเลือกจะพาไปงานวันเกิด ที่มีแฟนๆมาให้ของขวัญเยอะมากๆ และก็พาไปวันเกิดของ ดงฮุค (พระเอกmy girl) แล้วเมื่อออกมาจากงานนั้นก่อนไปแข่งเบสบอลให้กับทีม jemisama หรือแปลแล้วหมายถึง"เล่นให้สนุก" ซองจินก็เดินออกจากงาน และมีเด็กผู้หญิงสองคน เรียกซองจิน แล้วก็บอกว่า "พี่เทห์มากเลยคะ" ซองจินหัวเราะในขณะที่รีบเดินไปที่รถแล้วก็ตอบว่า "ไม่หรอก ดงฮุค ต่างหากที่หล่อ" แล้วเด็กผู้หญิงสองคนนั้นก็กอดกันเอง กรี๊ดจะแตกกันเลยทีเดียว หลังจากนั้น แฟนๆก็จะดูซองจินเล่นเบสบอล แม้ว่าสุดท้ายจะแพ้ แต่ก็ "แล้วไง"
ซองจินก็น่าเอ็นดูมากมาย ซองจินบอกเหตุผลที่ให้แฟนๆมาดูเค้าเล่นเบสบอลเพราะอยากให้รู้ว่าตัวจริงๆเค้าทำอะไรบ้าง ชอบอะไร ไปไหน เป็นคนยังไง เค้ามีเพื่อนเป็นใครบ้างที่อยู่นอกวง ซึ่งเค้าดูเป็นคน sensitive และ คิดอะไรเยอะ อย่างที่เค้าบอกไว้จริงๆ
 
สุดท้ายที่ประทับใจคือ คลิปการเต้นที่สามารถเลือกได้ว่าจะดูใครเต้น โอ้โฮ เพลง Hit Songนี่ เต้นสี่คน สี่สไตล์เลย และดฉันไม่ได้เข้าข้าง แต่ ดิฉันว่าซองจินเต้นได้เทห์บาดใจที่สุด ไม่อู้ พลิ้วไหว(แต่ไม่เข้าใจว่า ทำไมถ้าอยู่กับคนอื่น จะไม่ยอมเต้น) น่าประทับใจอย่างมาก และจะมีท่าเด็ดที่เป็นท่า ชกลม แล้วกระโดดถี่ๆถอยหลัง โอ้โฮ..เห็นแล้ว เทห์มาก สุทธาทิพย์แทบหยุดหายใจ แต่พอไปดูกล้องของคนอื่น....อืม...SungHoon ที่ให้ดิฉันให้ที่สอง เพราะ เต้นได้แข็งแรง แค่รู้สึกว่าไม่พลิ้วไหวเท่านั้น นอกนั้นก็เทห์สมชายชาตรีดี ส่วนต่อมาคือผู้แต่ง hit song คือ Myung Hoon ที่แอบอู้งานหน่อยๆ จะบิดมือ บิดขา ขออู้ซักนิด แต่ไม่ทำเสียขบวน ส่วนยูมิน...น้องน้อย....นี่เต้นเหมือนเด็กจริงๆ ตัวก็เตี้ย หน้าก็เด็ก ก็เลยดูได้แค่น่ารักๆแบบเด็กผู้ชาย เต้นก็...น่ารักๆแบบเด็กผู้ชาย แต่เนี่ยแหละคะ พี่ใหญ่ซองจิน โตเข้มเต็มวัย (แต่อย่าเพิ่งแต่งงานเลย...หัวใจตั๊บจะสลาย...เกี่ยวกะเค้าด้วยหรือเรา)
 
ก็นี่แหละ ความประทับใจต่อ DVD star collection NRG since 1997 ที่ได้ทำความรู้จักกับวงๆนี้เพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัว
5月6日

could any directors ask Sungjin to perform in any dramas?

i really want to c Sungjin in a drama.
he has done singing,being MC and doing short dramas,BANJUN/
right now, he is in many game shows and talk shows.
nevertheless,i wanna c him in a drama.
and if this dream will b possible,i wanna c him in a serious role.
 
5月4日

การสมัคร DAUM cafe ที่แสนลำบาก

ยากมาก
บอกได้ว่ายากมาก
การสมัคร DAUM server อารมณ์พันทิพ ของเกาหลี
เริ่มแรกที่ เราจะต้องมี DAUM account
ดิฉันก็ต้องไป search หา วิธีการสมัครเป็นภาษาไทยคะ เพราะใช้ เวบแปล แล้วไม่ช่วยอะไรเท่าไรเลย
จากนั้นเมื่อเจอเวบที่ทำการแปลวิธีสมัครอย่างละเอียดนะคะ ดิฉันก็ลงมือทำตามคะ
แต่มันก็ต้องมีวิชามารอะไรติดตัวกันบ้าง
นั้นคือ ต้อง ฟังเลข เกาหลี เป็นคะ...
 
เวรจริงเชียวคะ คือตอนสมัคร account จะต้องฟังเลขเป็นภาษาเกาหลี และนำมาเขียนในช่องรหัส
(นี่ มันจะ nationalism ไปไหนคะ คือมันโปรโมทประเทศมัน แต่เหมือนกีดกันไม่ให้ต่างชาติเข้าได้นะคะ)
นั้นแหละคะ เมื่อใส่เบอร์ของเราลงไป ทาง daum ก็จะโทรกลับมาหาเราคะ เพื่อบอกรหัส
นี่ชั้นฟังหลายรอบมาก กว่าจะได้ ดิฉันเนี่ย อัดเสียงเพื่อฟังซ้ำด้วยนะคะ เร้าใจจริงๆคะ
พอได้เลขมา ใส่รหัส คราวนี้ก็ถึงข้อมูลคะ
และเหมือน เวบ จีนเลย คือ ห้ามใส่ชื่อเป็นภาษาต่างชาติคะ ดิฉันเลย manufactureชื่อเกาหลีให้ตัวเองเลยคะ
"บิชิน" ถ้าจำไม่ได้ผิด...ไม่รู้ไปเอามาจากไหนด้วยคะ เหอๆ
พอกดมั่ว ถึงมั่วมากที่สุด ก็เหมือนจะได้แล้วคะ
 
ดิฉันก็จัดแจงเข้า cafe ของ SungJin คะ ซึ่งเค้าว่านี่เป็น official เลยนะคะ
มีนามงามๆว่า "LUXURY"
เมื่อดิฉันเข้าไป หลังจากการฝ่าฟันกับการสมัคร account
ชั้นก็เพิ่งสังเกตุว่า ดิฉันกดอะไรไม่ได้เลยคะ
ดิฉันท้อแท้ จนต้อง search การสมัคร CAFE DAUM คะ
(มี account ไม่พอ)
พอเจอวิธีสมัคร cafe นี่ เร้าใจหนักกว่า
คือเราต้อง
"ตั้งกระทู้แนะนำตัวเอง เพื่อให้ เจ้าของ approve เราคะ"
 
โอ้โน มากคะ
คือที่ไปรู้มาได้ เพราะ มี FC ลีซึงกิ (Usher)เค้าสมัครมาได้ เลยเอา post ไว้ให้ประชากรตาดำๆ
คือของ ซึงกิ นี่เรื่องเยอะกว่าของซองจินอีกคะ
ของ ซองจิน require ชื่อของ daum ชื่อจริงของเรา อายุ และ ที่อยู่
ดิฉันก็จริงใจตอบมากคะ
ว่าชื่อจริงคือ Suthathip Sararith
และที่อยู่คือ Bangkok
แล้วมีการเขียนคะว่า เป็นแฟนชาวต่างชาติของซองจิน รู้ว่าเวบนี้ดีเลยอยากสมัคร
รับชั้นด้วยเถอะคะ...แต่ตอนนี้เค้ายังไม่กดรับนะ (แต่ถ้าเค้ารับแล้วก็ไม่รู้ว่าจะรู้รึเปล่า ฮ่าๆ)
ส่วนของ ซึงกิ โอ้โฮ...
ต้องมี การเขียนว่าทำถึงชอบ ซึงกิ เหตุผลที่มาสมัคร อะไรแบบนี้เลยทีเดียว
กรี๊ด....เมิงไม่ใช่เขียน essay เลยล่ะคะ เร้าใจที่สุด
 
นี่แหละคะ ความเร้าใจในการสมัคร DAUM ปลื้ม...จริงๆ
ถ้าสุดท้าย LUXURY approve สุทธาทิพย์ก็จะยิ่งปลื้มคะ
ซองจินก็มีมาโพสข้อความนะ แต่ไม่บ่อย (หากเป็นลุงดงวาน...โอ้ย..อย่างกะส่ง status facebook ถี่ที่สุดในโลก)
ซองจินจะมาเป็นเทศกาล ฮ่าๆ หรือไม่ก็ เมื่อมีผลงานอะไรที่อยากโปรโมทและพี่ท่านภูมิใจเป็นพิเศษ
พี่ท่านก็จะนำเสนอคะ
แต่สุทธษทิพย์ก็ยังไม่มีบุญได้อ่าน เพราะ....เค้ายังไม่ approve คะ (น้ำตาไหล)
 
ตอนนี้มีรายการของ KBS มาอารมณ์ Xman หน่อยๆ ซองจินก็มาออก
เฮ้อ...รายการนี่ท่าทางจะเข้าใจง่ายเพราะว่า ไม่ค่อยมีพูดเหมือน รายการอื่นๆของซองจิน (อันนั้นไม่รู้เรื่องเลย เหอๆ)
อันนี้ยังเป็นกีฬา ก็ดูได้ขำๆ
เหอๆ อย่างเคยบอก ถ้าตั๊บเข้าใจเกาหลี
ตั๊บคงแข่งแฟนพันแท้ ซองจิน ได้ที่หนึ่งของโลก ฮ่าๆ (เวอร์)
 
แต่มีอย่างนึงที่สังเกตุจินมานาน
จินมักจะนิ่งๆเวลาคนอื่นไม่มอง แต่บ้าแบบฮาๆ เมื่อคนอื่นทำตัวหล่อ
เราคิดว่าเค้าก็ทำอะไรได้ตั้งหลายอย่างนะ
จะมีอยู่เรื่องนึงที่เค้าจะไม่ยอมเล่นๆ นั้นก็คือเวลา ร้องไห้ เค้าจะร้องแบบตั้งใจ
แต่ถ้าเต้นเนี่ย จะอุบาท มาก ทั้งๆที่เค้าเต้นดีๆก็ทำได้ เฮ้อ...
 
จุดขายของพี่คือแบบนี้ป่ะคะ
 
พุธนี้ จะได้ DVD NRG SINCE 1997
ขอให้เป็นอันที่ถูก ขอให้มีภาษาอังกิด(อย่างที่เขียนไว้ข้างกล่องในเวบ)
 
รัก NRG + SungJin
ไปเกาหลีปลายเดือนนี้ขอให้เจอร้าน และเจอคนด้วยจะวิเศษมาก (ฝันไปแล้ว สุทธาทิพย์)
 
โย่ว