เริ่มก่อนที่ว่า ไม่ยอมมาอัพ ไม่ใช่อะไร...คือ อยากเอาภาพลง ควบคู่ไปด้วย..แต่ว่า...ตอนที่นำกระเป๋าเดินทางมานั้น ขากลับเกิด สบู่ และ แชมพู มันระเบิดในกระเป๋าค่ะพี่น้อง

กระเป๋าหอมมากๆ แต่ น้ำตาแทบทะลัก เพราะ MP4 นั้นเสียหายหลายแสน..กู้ไม่กลับ เสียไม่ฟื้น ยังค่ะ ยังไม่หมด สาย USB Nokia สุดที่รักของตั๊บก็เสียค่ะ...โอ้ย อะไรมันจะซวยกระหน่ำอย่างนั้นค่ะ คือ ไม่สามารถload data ลงคอม ได้เยี่ยงเก่า - -" ที่เสียใจคือ ภาพจากรับน้องที่ถ่ายในมือถือ ยังไม่สามารถdownload ออกมาได้อะค่ะ..เหอๆ...พอดี ภาพในมือถือตัวเองอะ สวยมากๆ (ไม่เหมือนที่เพื่อนๆมานถ่ายกัน คนอื่นดูดี..ตั๊บนี่สิ...โอ้ย..มันจอร์จมากๆ)กลับจากรับน้องมา..ก็ดำขึ้นเป็นสองเท่า(นี่เราจะเหลืออะไรวะเนี่ย)

คือ แขน ขา ก็โคตรดำไง แต่ว่า ผิวอีกส่วนก็โคตรขาว...เฮ้ย...พระเจ้าไม่เห็นใจกันเลย.....(อ้าวบ่นเข้าไป ไม่เข้ารับน้องสักที)

 

รับน้องปีนี่..โดยภาพรวม...เราก็ไม่ได้คิดว่ามันจะดีเลิศอะไรมากมาย แต่รู้สึกว่า "เชี้ย...ตูทำได้" ... เราเป็นคนจัดหาสถานที่ จองรถ planทุกอย่าง manageทุกอย่าง แต่มันไม่ได้หมายความว่างานมาตกที่เราคนเดียว...เราว่า เราเป็นศูนย์กลางมากกว่า (เฮ้ยเขียนหรูไปรึเปล่าวะ) ก็เพราะเราเป็นแกนโต๊ะ งานทุกอย่าง มันต้องผ่านเรา...

 

 

 

 

 

 

เพื่งไปดู clips ที่ถ่ายรับน้องมา..เห็นตัวเองแล้วตกใจ..ไม่มีรูปไหนดีสักรูป (แต่ขอโทษ เป็นข้าพเจ้าที่เอารูปใส่ cd) ว่า censor ตัวเองออกเยอะแล้ว แต่มิวาย..

พลาด...ยังคงมีตัวเองหลงเหลือ..เสียใจจริงๆ..ที่เป็น clip เห็นตัวเองแล้วรับไม่ได้...ของจริง..บอกแม่ดีกว่า..ท่าทาง คงไม่มีลูกเขย..แต่ท่าว่า สะไภ้ จะขอได้ง่ายอยู่

 

เซ็งตัวเอง...ทำกรรมไรวะเนี่ย...

 

อยากร้องไห้(นี่พูดจริงๆ)

และเค้าก็เรียนข้างห้องช้าน...อยากกลับไปเรียน GR211 เพื่อทบทวนบทเรียนได้มั้ยค่ะ...พื้นไม่แน่น ทำให้เรียน GR213ไม่สะดวก....อิอิ..

ว่าไปก็ตลกดี...ตอนแรกเพื่อนบอกว่า เค้าเรียนGoethe..แต่เราแม้งไม่ได้ชอบขนาดต้องลงทุนขนาดนั้น เรียนGoetheทรมานเหอ...ว่าถ้ามันจะได้เจอกัน เด้วก็ได้เจอ

จนวันนี้ เดินเข้าห้องเรียน...โว้ว..เค้ามาเรียน GR211 อยุ่ห้องข้างๆสะงั้น...ท่าทางเค้าคงเก็บเป็นโท....เราคงต้องตั้งใจเรียนGRเสียแล้ว

เผื่อว่า...เค้าจะเดินมาถามgrammar ไรต่างๆนาๆ จะได้ตอบเค้าได้...เอิ๊กๆ...zD เราทำได้ดีนะเว้ย...เสียดาย midterm กะ quiz

 

 

555 ก็เขียนไปงั้น...ก็คงแค่หาmotivationในการเรียน...ก็แค่ปลื้มๆ เพราะตอนนี้ไม่ค่อยมีกระจิตกระใจ อยากรักใคร

ก็แค่อยากหาจุดจบ เพื่อที่จะได้เริ่มใหม่

 

เด้ววันศุกร์นี้ก็จะรับน้องแหละ...อยากเขียน เรื่องราวในspaceนะ แต่รู้สึกพี่ๆน้องๆ มาอ่านspaceเรา...เด้วจะแบบไม่ตื่นเต้น

 

อืม เราได้รับ comments เยอะมาก ว่า เราเป็นคนเครียด แบบว่า จริงจัง อย่างน่าประหลาด แนวๆว่าแก่

เราก็รู้สึกว่า เราแก่ และเราไม่ชอบ ความชิวหนักเกินพิกัด เราไม่ชอบจริงๆ อินดี้กระหน่ำอย่างนี้กูก็ไม่ชอบ

แต่เครียดแบบไมเกรนอันนั้นก็ไม่ใช่สไตล์ ... แต่ถามว่ารับน้อง เราเครียดจริงมั้ย เราเครียด แต่เราก็มีความสุข นะ

เราอยากทำรับน้องให้ได้ดีๆ อยากมี ช่วงเวลาที่ดีที่ค่าย (อยากคิดแง่ไหนก็คิด)

 

ps มีน้องบอกว่า อยากเห็นหน้าคนที่เราชอบ...เพราะเราบอกว่า คนที่เราชอบก็ไปค่าย 555

น้องบางคนยังคงทายว่าเราชอบพี่หั่ง...ซึ่ง..น้องๆไม่เคยเจอหน้าพี่หั่ง แล้วน้องทายพี่หั่งกันได้เยี่ยงไร....

จงทายต่อไปนะ..เพราะ ชอบคนนี้มานานแหละ และมันไม่มีอะไรมากไปกว่านี้แหละ แต่เท่าที่รู้ ไม่อยากมีพี่ชายเป็นคนนี้ ว่าถ้าบอกเปน คนรู้จัก ได้มั้ย?!?

 

 

 

 

If I had to live my life without you near me
The days would all be empty
The nights would seem so long
With you I see forever oh so clearly
I might have been in love before
But it never felt this strong

Our dreams are young
And we both know they'll take us
Where we want to go

Hold me now
Touch me now
I don't want to live without you 

 
Nothing's gonna change my love for you
You ought know by now how much I love you
One thing you can be sure of
I'll never ask for more than your love 

Nothing's gonna change my love for you
You ought know by now how much I love you
The world may change my whole life through
But nothing's gonna change my love for you

If the road ahead is not so easy,
Our love will lead the way for us
Like a guiding star
I'll be there for you if you should need me
You don't have to change a thing
I love you just the way you are
So come with me and share the view
I'll help you see forever too

อัพมาตั้งนาน...แต่คิดว่า ถ้าอยากให้เค้ารู้ เราควรบอกเค้าเองอะเนอะ

ตื่นเต้นค่ายรับน้อง กังวลและกลัว แต่สู้โว้ย

i understand 'n i know perfectly clear what stands in our relationship.i know he thinks about me as his mm..sister?(fine by me..i always want to have a brother,but..whom i have in mind is not him.)i understand my feeling nevertheless i understand the reality.that's y i dont get hurt or cry that much about him.now i understand my feeling more.it's obvious in my head'n mind,so i get a little scared,but i still understand him,too.im sorry for what i said the other days.hoping he understands that it's just a moment of mind that i cried 'n stuffs.i love talking to him,if he doesnt mind talking to me.i love to keep him company if he wants me to.i dont mind that he is never gonna love me coz good relationship isnt only lovers.i had done some silly stuffs in my past before i met him.i just want him to remember in a good way no matter how it will end.i never say that hes the first one i love nor the one i will always put the first,but to love him make me realize how mature i am.how much i have changed.