Tubby 的个人资料http://leesungjinnrg.blo...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
6月29日 เมื่อไรเมืองไทยจะเป็นประเทศพัฒนาแล้วซักทีวันนี้เราเดินกลับบ้านจาก ม.ธุรกิจบัณฑิต ซึ่ง ระยะทางคงประมาณ สองกิโล ไม่เกินนั้น
ที่เราต้องเดินกลับก็เพราะ มันไม่มี รถเมลล์มาเลยซักคัน ไม่มีสองแถว มีแต่แท๊กซี่
เราจึงคิดว่า "เดินก็ได้วะ"
เพราะ เวลาเราไปเที่ยวต่างประเทศ เราก็เดิน และเดิน และเดิน อย่างไม่ย่อท้อ
มีอยู่บ้านเกิดนี่แหละ ที่เราดูจะขี้เกียจ หาเรื่องทุ่นแรงตลอดเวลา
ระหว่างทางที่เดิน ข้างๆก็เป็นคลอง ที่น้ำเกือบแห้ง และ ถนนที่รถวิ่งไปมาอย่างสนุกสนาน
เราเดินไปเรื่อยๆ บนพื้นที่เดินไม่ค่อยมีขยะที่น่ารังเกียจเท่าไรกระจัดกระจายตามพื้น
แต่ว่า กลิ่น จาก คลองที่เน่า และ มลภาวะจากรถยนต์นั้นเขย่าโสตการรับกลิ่นมาก
ขณะเดินไปนี่หายใจได้ไม่เต็มที่ รู้สึกลำบากเสียจริงๆ
คิดถึง ตำรวจจราจร หรือ ผู้คนที่ต้องทำงานข้างๆถนนที่อึดอัดขนาดนี้
เค้าคงนอย และ สุขภาพเสียมาก
ขณะที่เราเดินไป ทำให้เรานึกถึงเรื่องที่ เมืองไทยไม่ได้เป็นประเทศพัฒนาแล้วซักที
เราคิดว่า มันเป็นเพราะ อากาศ และ มลพิษ แบบนี้นี่แหละ
เราเคยไป New York ที่นั้นนี่เมืองมากๆ วุ่นวายมากๆ และก็ไม่ได้สะอาดเลย ยิ่ง subway นี่สยองมาก
แต่เค้าได้ที่อากาศหนาว มันเลยดูสะอาด และเค้าก็ใช้พวก Bio Dieselที่ช่วยลดมลพิษใช่ม่ะ
อะไรที่เค้าประดิษฐ์กันเพื่อลดอากาศเสียๆ
เราคิดว่า เมืองไทยก็มีนะ แต่ว่า อากาศที่ร้อน แบบนี้ มันเลย ยังมีมลพิษแรงอยู่
ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีทุกอย่าง สิ่งอำนวยความสะดวกนี่ไม่เป็นสองรองใคร
มีทุกอย่างจริงๆ เอาเป็นว่า เราไปมาหลากหลายประเทศพอควร ก็เห็นว่าเมืองไทยก็มีได้เหมือนกับเค้าหมด
บางอย่างมีดีไม่เท่า แต่เราก็ยังมี
เมื่อเทียบกับประเทศอย่าง ลาว เวียดนาม พม่า หรือ พวกด้อยพัฒนา หรือ พัฒนามาคู่ๆกัน
ประเทศไทยนี่ก็ไฮโซใช้ได้
แต่ทำไม เรายังเป็นประเทศกำลังพัฒนาอยู่ดี?!?!
หรือเราเป็นด้อย?!?!
ทำไมคนบางกลุ่มคิดว่าเรา ขี่ช้าง
ทำไมคนบางกลุ่มคิดว่า เราไม่มีมือถือใช้
อะไรที่ทำให้เค้าคิดอย่างนั้น?!?!
ทั้งๆที่ประเทศก็มี(แทบ)ทุกอย่าง?!?!
ที่พอคนต่างชาติมาแล้วไม่ลำบาก
ทำไม?
หรือเพราะขึ้นอยู่กับตัวคนที่ไม่ยอมพัฒนา
หรือเพราะอากาศไม่เป็นใจ
เมื่อไรเมืองไทยจะเป็นประเทศพัฒนาแล้วซักที
6月27日 ผู้ชายแบบที่เราชอบรู้มั้ยว่ามันอึดอัดแค่ไหน ที่อยากระบายอะไรบางอย่างออกมา แต่ว่ามันทำไม่ได้ ได้แต่ อ้อมๆเรื่องราว และมันไม่ตรงกับสิ่งที่ใจต้องการจะบอก 6月13日 อีกซักรอบดีมั้ยตอนนี้ก็...ไปอ่านข่าวในเวบ จิน มา...เหมือนว่า จินจะเล่น ละครเวที Musical อีกแล้วคะ
อืมมม...แสดงช่วง กลาง กค จน 25 ตุลา...สุทธาทิพย์อยากไปดูจริงๆคะ
แล้วคราวนี้ก็คุยกับคุณแม่เล่นๆคะ คุณแม่บอกว่า "เอาซิ"
เฮ้ย..คุณแม่จะใจดีไปไหนคะ
คุณแม่บอกว่า ไปก็ไม่ได้ใช้เงินมากจนเกินงาม แต่ขออย่างเดียว อย่าเอามือถือไปใช้อีก...โอ้ รับทราบคะ คุณแม่..หนูจะไม่เอาไปใช้อีก
แม่บอกว่า "เสียตังค์กับค่าโทรศัทพ์ มันหงุดหงิดนะลูก"....อืมมมม...เห็นด้วยคะคุณแม่
การไปเกาหลีครั้งแล้ว ถ้าไม่ร่วมค่าโทรศัพท์ จะใช้เงินไปทั้งหมด 34000 ไม่เกินนี่นะคะ... อืม...ที่จริง สุทธาทิพย์สามรถกินอยู่อย่างประหยัดได้อีกนะคะ
อืมมม..สุทธาทิพย์อยากไป เกาหลี เพื่อไปดู Musical ของจินจริงๆนะคะ...อืมมมมม...สุทธาทิพย์ก็ยังไม่รู้อะคะ ว่าจะได้ดูรึเปล่า
เดียวต้อง เช็คข่าว และ เช็คผู้ร่วมเดินทางนะคะ...สุทธาทิพย์ก็ชวนน้องอิ๊บบึ ขวัญใจพี่เหลืองไปนั้นแหละคะ...ฮ่าๆ..
ไปกันมั้ยคะน้อง....ไปดู musical จิน และ หา เตอิ ของน้องบ้าง อะไรบ้าง...ฮ่าๆ
-------
วันนี้ได้ไปเจอ คนๆนึ่ง ที่ก็ไม่ได้เจอมาซักพัก...ก็ชอบอะนะ ก็รู้สึกดีๆ แต่ผู้ชายนั้นเป็นอะไร ถ้าเรารู้สึกดีๆมากไป ก็จะทำให้เราเสียใจทุกที
เหมือนเค้าจะตีจาก เหมือนเค้าจะออกห่าง ก็คงต้องรอดูๆอะเนอะ...
ระหว่างที่รอ..ก็...บ้าซองจิน กันไปก่อนล่ะคะ...ฮ่าๆ
6月5日 ดีแค่ไหนที่ได้เกิดมาตอนเด็กๆเราชอบอิจฉาคนโน่น คนนี่
เห็นเค้าสวยกว่า ก็อิจฉา เห็นเค้ารวยกว่าก็อิจฉา
อิจฉาไปซะทุกเรื่อง
แถมเรายังคิดอีกว่า ชีวิตเรานี่ช่างยากลำบากเหลือเกิน
เกิดเป็นเรานี่มันจะตายไปพ้นๆไปเสียจริงๆ
แต่ พอโตขึ้น เห็นอะไรเยอะขึ้น ได้ใช้เวลาคิด
เราก็รู้ว่า เกิดเป็น เรา ก็ไม่ได้แย่ไปซะเท่าไร
สเป็คของคนส่วนใหญ่ก็คือ ผู้หญิงขาวๆ ตัวเล็กๆ หมวยๆ
ส่วนเรานี่ก็ไม่ใช่เลย เราออกจะแทนๆ แถมสูงอีกต่างหาก
บางครั้งเราก็ไม่มั่นใจในตัวเองเท่าไร บางครั้งเราก็กลัวว่าคนจะคิดว่าเราเป็นเด็กข้างถนน
แต่พอเราหันไปเจอ คนข้างถนนจริงๆ เราก็คิดว่าหน้าตาเค้า บุคคลิกและท่าทางมันไม่ได้เหมือนเราเลย
ดังนั้น เราจะกังวลไปทำไม แล้วผิวแทนๆอย่างเรา ทำไมมันจะดูดีไม่ได้ มันขึ้นอยู่กับการบำรุง การดูแลตัวเอง
ซึ่งถ้าเราดูแลตัวเองดี เราก็ดูดีตามไปเอง
พอเราคิดอย่างนี้ เราก็รู้สึกว่า "เกิดมาเป็นเราก็ไม่ได้แย่ซักหน่อยนะ"
หลายครั้งเวลาที่เราชอบหนุ่มคนไหน..หนุ่มๆเหล่านั้นจะเลือกผู้หญิงคนอื่นก่อนเราทุกที ฮ่าๆ
เค้าก็จะเลือก ขาว หุ่นดี ขอแค่ หมวย ก็กินขาดแล้ว เราก็เป็นได้แค่ "น้อง"ทุกที
บางครั้งเราก็น้อยใจนะ ที่ทุ่มเทให้ไปเท่าไร ถึงเราจะดีแค่ไหน แต่มันก็ได้แค่
"ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่เราน่ะมันไม่ใช่" ทุกที
เราก็เลยคิดว่า เรานี่มันไม่สวย หน้าตาแย่ อ้วน ทุเรศ ก็นั่งด่ากับสิ่งที่แม่ให้มาไปเรื่อยๆ
แต่เราก็หันไปเจอ คนพิการ ที่ไม่มีแขน ไม่มีขา ไม่มีหู ไม่มีนิ้ว และพอมองกลับมาดูตัวเอง
แขน ขา ครบ นิ้วครบ ปากไม่แหว่ง จมูกไม่ยุบ
เราก็บอกกับตัวเองว่า "เกิดมาเป็นเราก็ไม่ได้แย่ซักหน่อยนะ"
อีกเรื่องที่ดูแม่เราจะกังวล จนเราอยากจะบอกแม่ว่า "พอเถอะ" คือ เรื่องที่เราไม่มีญาติ
เราก็มีแค่แม่ เป็นญาติจริงๆจังๆคนเดียว เพราะพ่อเราก็หย้า ไปมีลูกอะไรของเค้าแล้ว
ตั้งแต่วินาทีที่เค้าเดินจากบ้านเราไป เรากลับคิดว่า ชีวิตเราสมบูรณ์แบบแล้ว
เราว่า มันเป็นประสบการณ์ของชีวิตดี ที่
เกิดมา 15 ปี มีพ่อแม่ แต่วันนึง ผู้ชายที่เรียกว่าพ่อ กลับมาบอกว่า
เค้าคบผู้หญิงคนนึงมากว่า 10 ปี และผู้หญิงคนนั้นกำลังท้อง เนื่องจากเราโตแล้ว เค้าจึงจะไปรับผิดชอบอีกฝ่าย
(แต่สำหรับเรา เค้าก็ไม่ได้เป็นผู้นำครอบครัวที่ดีเท่าไร ก็ให้เค้าไปเริ่มใหม่ที่อื่น เราก็ไม่ว่า)
และเค้าก็ไป เราว่านี่แหละ..ประสบการณ์ชีวิต แต่แม่เราก็กลัวว่าเราจะ ขาด เสียใจ กังวล
แต่ พอเราเห็นเด็กในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ที่เกิดมา ไม่รู้จัก พ่อแม่ของเค้าด้วยซ้ำ
แถมไม่รู้จักไม่พอ ไอ้เชี้ยชาย หญิง คู่นั้นยังไม่สามารถมาเลี้ยงเด็กๆพวกนั้นได้อีก
สำหรับเรา อย่างน้อย เราก็รู้ว่า พ่อคือใคร แม่คือใคร จะไปติดตามได้ที่ไหน แต่เด็กพวกนั้นก็จะคงงงกับชาติกำเนิดของตัวเองต่อไป
พอเป็นอย่างงี้แล้ว เราก็กลับมาคิดกับตัวเองว่า "เกิดมาเป็นเราก็ไม่ได้แย่ซักหน่อยนะ"
ในวันที่เราท้อแท้ และรู้สึกเหงา
ในวันที่เราร้องไห้ และคิดว่าไม่มีใคร
เราก็จำได้ว่า แม้ว่าอยู่คนเดียวเราก็เคยมีความสุขได้ ดังนั้น ทำไมเราจะทำให้วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่น่าพอใจสำหรับไม่ได้?!
เราไม่ใช่คนที่โชคดี หรือ มีพร้อมที่สุด
ไม่มีอำนาจ หรือ ชื่อเสียงที่เป็นที่รัก
แต่เราก็รู้สึกดีกับชีวิตของเราที่เกิดมา เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
แค่ทุกๆครั้งที่เราท้อแท้ เราก็จะเห็นคนอีกกลุ่มที่เราคิดว่า เค้าน่าจะทุกข์กับชีวิตเค้ามากกว่าเรา
แล้วเราจะทุกข์กับชีวิตของเราไปทำไม มันไม่มีอะไรน่าทุกข์ใจ ที่เราแก้ไม่ได้เลย
เรามีบ้านให้ซุกหัวนอน เรามีเงินไว้ใช้จ่าย(ในปริมาณที่พอกับความจำเป็น...ไม่ได้รวยอะนะ)
เราไม่ต้องขอใคร(นอกจากแม่ ฮ่าๆ)
เราว่า ชีวิตเราก็ โอ เค นะ
เราไม่รู้ว่าอนาคต เราจะเสียทุกอย่างที่เรามีในวันนี้ไปมั้ย
แล้วถ้าหากเราเสียทุกอย่างไป เราจะยังดีใจรึเปล่าที่เราได้เกิดมา
เกิดวันใด วันหนึ่ง เราต้องไปนอนข้างถนน และ พิการ เราจะให้กำลังใจตัวเองได้มั้ย
แต่วันนี้ ที่เราไม่พิการ มีที่ซุกหัวนอน มีการศึกษาในระดับน่าพอใจ
เราก็ ดีใจนะ ที่เราได้เกิดมา
และเราก็อยากจะเป็นแบบนี้ตลอดไป
เพราะเรารู้คุณค่าแล้วว่า
"ดีแค่ไหนที่ได้เกิดมา"
6月3日 Lee SungJin...doe...saranghe ในที่สุดก็เจอตัวจริงจินแล้ว
มันเป็นอะไรที่..จะบอกว่า พยายาม ก็พยายาม จะบอกว่า บ้าก็บ้า
จะบอกว่า เรื่องง่ายๆก็ง่าย...
เราก็ไม่รู้จะบอกยังไง
แต่พูดได้ประโยคยาวๆว่า
การไปเกาหลีและได้เจอซองจิน และเรื่องทุกอย่างในช่วงเวลานั้น คือ แรงมากๆ เปรี้ยวสุดๆ
ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า ว่า FC คนอื่นๆ จะได้รับการดูแลจาก ผู้จัดการ และ ประธานบริษัทจิน คุณ คิม ดีอย่างนี้มั้ย
ฮ่าๆ
อีกอย่างที่อยากจะรู้คือ
จินจะรู้สึกยังไง ของของเรา เค้าเหวี่ยงไปที่ไหนแล้วรึเปล่า
เราอยากให้เค้าอ่านการ์ดเราจังเลย เราเขียนแบบ simple และ informative นะ
เราอยากบอกเค้าว่า เราชอบเค้ามากแค่ไหน แล้วชอบนี่ก็ไม่ได้ชอบผ่านๆนะ
มันมีการ research ข้อมูล และ พยายามมากๆ
และเราก็ไม่อยากให้ คุณคิม ผู้จัดการ และจิน ลืมเราเลย
หากมาเมืองไทยก็โทรมาได้นะ ฮ่าๆ จะไปหา
แต่พอถึงวันนั้น หรือ แค่เรากลับมา เค้าก็ลืมแล้ว
แต่เราน่ะ ไม่ลืมหรอกนะ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จะจำให้ดีที่สุดเลยล่ะ
-------------------
ใกล้เปิดเทอมแล้ว ปีสุดท้ายแล้วนะเนี่ย
ปีสุดท้ายก่อนหลุดวัยเรียน...จะเป็นวัยทำงาน
วัยหาเลี้ยงตัวเอง...เฮ้อ...
เราจะทำได้ดีรึเปล่านะ
แล้วงานที่เราจะได้ทำ...เราจะได้งานที่ไหนหว้า
เราอยากทำงานหนังสือ ตามดาราอะไรแบบเนี่ย entertain อารมณ์นั้น
แต่ท่าทางคงเข้ายาก คนก็อยากทำเยอะ
อยากจะไปเป็น ครู ที่ สตรีวิทย์ นี่ก็ต้องหาลู่ทางนิสนึง
อ๋อวันนี้เจอเพื่อน เพื่อนบอกว่า เจอเด็กปีหนึ่งเหวี่ยง
แบบว่าเพื่อนเราต้องได้ mate random แล้วได้มาเป็น เด็ก BECปีหนึ่ง
ซึ่ง..เหวี่ยงมากๆ
ทำให้เพื่อนคิดเล่นๆ เป็นแผนแกล้งเด็ก(คิดแล้วก็ฮา)
เพื่อนบอกว่า เดียวเปิดเทอม มันจะนั่งมุมห้อง นั่งขูดแก้ว!
แล้วพอน้องหันมาถามว่า ทำไรพี่ มันจะบอกว่า "ขูดแก้ว"
(มันดูโรคจิตโคตร)
แล้วตอนกลางคืน น้องนอนอยู่ มันกะไปยืนมองน้องนอน...น้องคงจะ freak out
ฮ่าๆ
เราแม่ง คิดแล้วฮา ถ้ามีขึ้นจริง เราแม่งอยากรวมวงแกล้งเด็กด้วยจริงๆ
แล้วจะชวนเพื่อนๆในเอกมา เช่น อ๋อ ให้ถือ chunky มา ฮ่าๆ
เราว่า เด็กมันต้อง เปลี่ยนนิสัย เลิกเหวี่ยง แล้วเปลี่ยนมา ไหว้พระ ทำบุญ แน่ๆเลยวะ
หากเพื่อนเราทำอย่างนั้นจริงๆ
"ขูดแก้ว"
แม่งคิดได้ |
|
|
