ก๊อปปี้คำถามพวกนี้ไปที่โน้ตของคุณ ลบคำตอบฉันออกไปซะ
ใส่คำตอบของคุณเองลงไป และหลังจากนั้นจะแท็กเพื่อนกี่คนก็ได้
หนุกๆๆ ขำๆๆ จะได้รู้จักกันมากขึ้นไง


1. หนังสือเล่มล่าสุดที่อ่าน?
:: หนังสือเรียนภาษาเกาหลี ของ Lonely Planet ฮ่าๆ

2. ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่ดู ?
:: The Ugly Truth เพิ่งออกมาจากโรงได้ สาม สี่ชั่วโมงเอง..หนังงั้นๆ แต่ Gerard Butler หล่อโคตร!!!

3. คิดว่าหน้าตาตัวเองตอนตื่นเหมือนอะไร?
:: เหมือนตัวเอง!!!

4. พูดคำว่า รัก ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จำได้เปล่า?
:: บางครั้ง..ก็ไม่รู้ว่า จุดไหนที่เรียกว่ารัก...แล้วก็ไม่รู้ว่าครั้งสุดท้ายเมื่อไร หรือ ครั้งแรกตอนไหน...ฮ่าๆ

5. ข้อดีของคุณ?
:: แล้วคิดว่าเราดี ยังไงบ้างล่ะ..เราเป็นของเราอย่างนี้ เราก็ว่าเราดีแหละ เราเลนไม่เปลี่ยนตัวเราไง

6. แล้วข้อเสียของคุณล่ะ?
:: ก็เยอะแหละ...อืมมม...แต่ที่อยากเปลี่ยนแต่เปลี่ยนไม่ได้นี่คงเรื่อง ขี้บ่น พูดมากอะ

7. แล้วมองคนอื่นยังไง?
:: มองคนไหนล่ะ..

8. Wallpaper ที่คอมพิวเตอร์เป็นรูปอะไร
:: รูป Lee SungJin กำลังยิ้ม และยกข้างนึง แอบเห็น ขนใต้วงแขน...ขนเป็นระเบียบดี ฮ่าๆ

9. สถานที่ที่อยากไปมากที่สุด?
:: เมืองลับแล .... อยากไปมาแต่เด็กแหละ มันอยู่ไหน?!?!เข้าไปแล้วไม่ออกจริงเหรอ

10. คำพูดติดปากที่พูดประจำเลย?
:: เมิง...กูอยาก....(กิจกรรม หรือ topicที่อยากคุย)....

11. ตอนนี้คิดถึงใครอยู่หรือเปล่า?
:: พอถามอย่างงี้ เลยต้องคิดถึงใครซักคนเลยเนี่ย

12. เวลามองเห็นทะเลแล้วรู้สึกอะไร?
:: ทำไมคลื่นซัดเข้าฝั่งวะ?!?!? ลมแรงเหรอ?!?!?

13. ผลไม้สุดโปรด?
:: apple (ไฮโซม่ะ..แต่จริงๆก็ ทุกอย่างอะ ไทยปลูก ไทยกิน)

14. มีโทรศัพท์ถึงคุณกี่ครั้งในหนึ่งวัน
:: ก็แล้วแต่....แม่ทุกวันต้องมี แม่โทรมา อิอิ

15. ช่วงนี้มีอะไร ไหม?
:: อะไร? มีตลอดเวลาแหละ

16. ตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะเรียนถึงระดับไหน?
::  โท ก็...โล่งใจแล้วนะ

17. ถ้าถามเรื่องความรักคิดยังไงกับประโยคที่ว่า "รักคนที่เขารักเราดีกว่า"
:: เราว่า เปลี่ยนเป็น "พิจารณาคนที่เค้ารักเราดีกว่า" นะ...คือ บางครั้ง คนที่เรารัก..เราก็แค่รักเค้า เค้าอาจไม่รักเรา แต่คนที่มารักเรา เค้าเสนอตัวมาให้ ก็พิจารณาเค้าก่อน จะดีกว่านะ ฮ่าๆ

18. ถ้าจับได้ว่าแฟนนอกใจทำไง?
:: นอกใจกับใครล่ะ...ถ้านอกใจกับเพื่อนเรา คนใกล้ตัว นี่จะโกรธมากๆ ถ้าคนนอกก็จะดูว่า "เอ๊ะ..นังนั้นมันเป็นไพ้บ่???"

19. อกหักรู้สึกอย่างไร?
:: ชิน

20. ถ้าขอพรได้จะขออะไร?
:: อยู่อย่างไร้กังวล ตายอย่างสงบ

21. คุณคิดว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร?
::เพื่อเรียนรู้อะไรต่างๆนาๆ รอบตัวเรา จนเราพอใจแล้วก็ตาย

22. เลี้ยงรุ่นครั้งต่อไปเมื่อไหร่
:: รุ่นไหนอะ ฮ่าๆ

23. คิดยังไงกับเพื่อนที่มหาลัยหรอ
:: รักมากๆ ขอบคุณที่มาเป็นเพื่อนกัน...จริงๆนะ LT และ NP4

24. ถ้าไม่ได้เกิดเป็นคนคิดว่าอยาก เกิดเป็นอะไร?
:: ไม่เคยคิดวะ...แบบ..แต่ก็อยากรู้ว่าพวกสัตว์มันคิดยังไงกับเราเนอะ..ฮ่าๆ...เกิดเป็น นก เป็น ปลา ล่ะกัน...อยาก บินได้ และ ว่ายน้ำได้นานๆ

25. วันเกิดตัวเองอยากให้ใครอวยพรมากที่สุด?
:: ใครก็ได้ มาเถอะ มีคุณค่าทุกคน

26. ชอบวันหยุดวันไหน?
:: ชอบ สงกรานต์..เพราะ คนไทยทั่วประเทศเหมือนรู้จักกัน เล่นสนุกกัน ต่างชาติมาก็เหมือนได้ มีกิจกรรมทำร่วมกัน โดยไม่ต้องรู้จักกัน ก็ยัง สาดน้ำใส่กันได้ ฮ่าๆ

27. คิดว่าคนอื่นจะไม่ชอบอะไรที่ตัวเองทำ?
:: ขี้วีน แหละมั้ง..คือบางครั้งชอบ หน้าโหด วีนๆ ทั้งที่ จริงๆก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ถ้าโกรธจริงๆ จะ ต้อง ตัวสั่น และ ลมออกหู

28. คิดว่าคนอื่นจะชอบอะไรที่ตัวเองทำ?
::  แล้วชอบอะไรที่เราทำล่ะ?? ถ้าให้คิดเองก็....เราตลกมั้ง?!?!

29. มีความสามารถพิเศษอะไร?
:: เลียนแบบชาวบ้าน(โดยเฉพาะคนใกล้ตัว)...ใครๆก็บอกว่า เราทำเป็นใคร..หน้าคนนั้นพุ่งขึ้นมาทันที...ขอบพระคุณ

30. เคยตกบันไดรึเปล่า?
:: โอ้ย...ก็มีบ้างอะไรบ้าง

31.ในชีวิตที่ผ่านมาคิดว่าอะไรคืออุบัติเหตุร้ายแรงที่สุดในชีวิต
:: ยังไม่มีนะ...และ ไม่ต้องมี..กลัวเจ็บ

32. ในกระเป๋าตังค์มีรูปรึเปล่า?
:: มี..รูปถ่ายคู่กับเชน และก็คู่กับจิน และก็ ภาพตา(Grandfatherนี่แหละ)กำลัง ยิ้ม หน้าชิวๆอยู่

33. ไปทำบัตรประชาชนตอนอายุเท่าไหร่?
:: 15 ซิวะ????

34. เคยคิดจะชกใครมั้ย?
:: ชกแบบไหน...ถ้าจริงจัง กำหมัด น่ะไม่เคย

35. เบื่อไม๊ ตอบคำถามพวกนี้?
:: ไม่อะ

36. ถ้าให้เลือกอยากให้วันนึงมีกี่ชม.?
::24 ก็โอเค แล้ว ไม่ชอบความเปลี่ยนแปลง อะไรมากมายเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ เรื่องที่โลกกำหนดไว้แล้วอะ อย่าเปลี่ยนเลย

37. เขียน DIARY รึเปล่า?
:: เขียน (บ่อยด้วย ฮ่าๆ ตั้งแต่เด็กๆเลย..)

38. รู้จักโดเรมอนดีแค่ไหน?
:: ตอนเด็กๆดู ตอนนี้ไม่

39.มีกรรไกรกับคัตเตอร์จะเลือกใช้อะไร
:: กรรไกร

40. ในชีวิตโตมาถึงตอนนี้ฆ่ามดมากี่ตัวแล้ว?
:: โอ้โฮ..เอาเป็นว่า เลี่ยงได้จะไม่ฆ่า

41. ใช้เวลาอ่าน นสพ. นานเท่า ไหร่ ?
:: ไม่ค่อยอ่าน..ไม่ชอบอ่านหนังสือ (แต่เรียนเอกวรรณ หิ)

42. กินผัดไทใส่ถั่วงอกรึเปล่า?
:: ใส่ แต่ชอบที่ ผัดเสร็จแล้ว เหี่ยวๆ ด้วย ไรงี้

43. ถ้ามีกล่อง 1 ใบ คิดว่าอะไร อยู่ข้างใน?
:: ของขวัญจากคนมากมายที่ส่งมาให้เรา

44. เชื่อเรื่องรักแรกพบรึเปล่า?
:: ไม่ค่อย

45. คิดว่าตัวเองเคยเจอไหม?
::ไม่ เราต้องใช้เวลานิดนึงกว่าจะชอบใคร..แบบ..เห็นหน้า ฟังเค้าพูด ไรงี้

46. รักใครคนนึงเพราะอะไร?
:: เพราะ รัก และ เค้าทำให้เรารู้สึก รัก และเค้าไม่รังเกียจเรา


47. ชอบเล่นเกมรึเปล่า?
:: ไม่อะ...ไม่ชอบติดอะไรมากๆ..เพราะติดไรแล้วจริงจัง เลยไม่ค่อยเล่นเกมส์

48. เวลาว่างชอบทำอะไร?
:: กัดหลอด(ดูดน้ำ)...ชอบกัดโน่น กัดนี่ ไม่เข้าใจตัวเอง ...ไม่ว่างก็ชอบกัด

49.เพลงที่ชอบที่สุดตอนนี้
:: Romantic ของ Shinee แต่ถ้าเพลงที่ชอบแบบมานานแล้วก็เยอะอะ

50.ความฝันยังอยู่ดีอยู่ไหม หรือเปลี่ยนไปแล้ว
:: สิ่งที่เราดีใจคือ อะไรที่เราฝันเอาไว้..ยิ่งโตขึ้น ก็ยิ่งสำเร็จ หรือ เหมือนจะทำอะไรที่สามารถทดแทนความฝันได้ เรามีความฝันหลายอย่าง บางอย่างตรึงใจก็จำได้ บางอย่างธรรมดาก็คงลืมไปบ้าง.....และบางอย่างก็คงเปลี่ยนไปตามกาลเวลา..มันขึ้นอยู่กับว่า ตอนนั้นเราเป็นไงแล้ววันนี้เราเป็นไง

 

จินออกทีวีแล้ว วันอาทิตย์ นี้

 

สมัคร Luxury ได้แล้ว ด้วยความช่วยเหลือจาก เจ้าของบอร์ด catdog

 

เย้ๆ

 

ทำงานส่งจารย์แหละล่ะ...

 

เฮ้อ...

มันแปลกอะ เข้าใจมั้ยว่ามันแปลก

ปกติ จินต้องมีงานทุกอาทิตย์นี่ นี่ รายการ kkotminampocha ก็ไม่ไปถ่าย แล้วไอ้พิธีกรที่มาแทนนี่...เห็นหน้าแล้วปวด head

กลายเป็นตอนนี้ รายการนี้มี พิธีกร สามคน เพราะ พี่แว่น วูยอก ซักอย่าง ก็หายเหมือนกัน แล้วเราก็เข้า บอร์ดรายการ

ก็มีคนมาเขียนถึงจินนะ แต่แปลไม่ค่อยออก อีพวกเวบแปลนี่ก็อย่าไปฝากความหวังกับมันมาก..เพราะ...เหอๆ...แปลออกมาเหมือน ต้องเอามาแปลอย่างแรงอีกที!!!

แต่ก็คือ มีบางคนเขียนว่า ไม่มีจิน ก็ไม่สนุก ไม่ชอบ แล้วก็มีเขียนว่า ทีมเขียน อะไรก็ไม่รู้...ทำไมจินมีเรื่องกับทีมงานเหรอ...แล้วก็มีเขียนอีกว่า

โนดาชิ จินก็ไม่ไปออก แบบว่า จินหายคะ!!! ส่วน musical นี่ยังเล่นอยู่ สัปดาห์นี่จินเล่น สาม รอบ วันที่ 30กันยา 2 3 ตุลา (ถ้าจำไม่ผิด)

เรานี่ก็พยายาม search ชื่อจิน แต่...ข่าวก็ไม่ได้มีอะไรง่ะ...มีไอ้อันนี้ออกมาก็งงๆ เลยช่างแม่ง...อาจเป็น อิซองจิน อีกคน..ชื่อคนเกาหลีก็แหม..ปวดร้าวได้อีก ซ้ำกระจาย

 

เราคิดว่า จินหายไปเพราะว่า จินป่วย...อันนี้มีสิทธิ์ แบบว่า รับงานเยอะเหนื่อย...แต่อย่างจินอะนะ..อะไรจะหายยาวอย่างนี้..จินถึกจะตาย ฮ่าๆ

และเราก็คิดถึงช่วงกลางปีที่ จินบอกว่า Hamo Hamo จะกลับมาทำอัลบั้ม ช่วง สิงหา...นี่คือช่วงทำเพลงอยู่เหรอ? เพราะ ชุนคงออกมาแล้วล่ะ แต่ทำไมไม่มีข่าวชุนออกมาอะ

แต่เรื่องทำ อัลบั้มนี่เข้าใจ แบบว่า ถ้าหายไป เก็บตัวอะไรอย่างนี้ (แม้จินจะไม่เคยเก็บตัวมาก่อน ฮ่าๆ) แล้วรายการก็ไม่ไปถ่ายนี่อะนะ เธอจ้า..เธอหายไปไหน!

คิดถึงคะ คิดถึงมาก...มันรู้สึก หวาดเสียว ยังไงชอบกล เกาหลีก็นะ..ดู แจบอม ซิ...โว้ว อะไรของมัน

 

จินก็ไม่ได้ดังมากมาย ดังนั้น ก็คงไม่เป็นเป้าอะไรมากมาย..แต่...นะ..หวาดเสียวไง..เข้าใจป่ะ...

แล้วนี่ไม่ใช่โผล่มาอีกที...แต่งงาน...โน...ไม่อยากทราบคะ

 

แล้วเราจะไปเกาหลี 14ตุลานี่...จะไปดู musical อีก เราจะได้ดจินมั้ย

 

อ๋อ..เราทำของให้จินด้วยแหละ ทำกรอบรูป แปะด้วย โมเซด อะ...อย่างตั้งใจ เป็นอันแรกในชีวิตเลยนะ ...อิอิ ไว้เดียวจะเอาภาพมาลง

 

ทุ่มเทไปไหน แม่ก็บอกว่า เวลาเราชอบใคร อะไร นี่ ทุ่มเทเหลือเกิน...มากเกิน...

 

 

 

 

 

 

 

 

14 กันยา...วันครบรอบ แต่งงาน ของ Shane ใช่มั้ยนะ

เออ...ก็ 13 ปีแล้วนี่..ว้าว..ความรักของเค้าก่อร่างสร้างตัวด้วยอะไรนะ

ทำไมมันถึงได้ยาวนานอย่างนี้...น่าอิจฉาจริงๆ

ส่วนเรา ยังไม่มีใครเลย

ยังคงเพ้อฝันต่อไป...

แต่สุดท้าย เราก็ต้อรับสภาพอะไรที่เป็นอยู่ได้

จะมีหรือไม่มีคนข้างกายหรือใจ ก็...สุดท้ายเราก็คงมีความสุขกับชีวิตที่มีไปเอง

 

อืมมมมม...

ช่วงนี้ทำละครเวทีของเอก อาหรับราตรี

ก็..เนื้อเรื่องใหญ่เสร็จแล้ว รอแต่งบทพูด...

หัวแตกแน่คะ คราวนี้...เร้าใจจริงๆ

แล้วก็ใกล้สอบแล้ว..บอกตามตรง...

ยังไม่ได้เริ่มอะไรเลย

 

สอนหนังสือก็....โอเค....อยากให้เด็กเรียนแล้วชอบ แล้วก็ทำข้อสอบได้

เฮ้อ...

 

อยากไปเกาหลี คิดถึงซองจิน...ถึงซองจินจะไม่ใยดี..แต่อะนะ

ชินคะ...(แหม..พูดเหมือนเจอเค้าหลายครั้ง เจอบ่อย)

แต่จินอะนะ..พี่แกโหด เถอะ

นี่โนดาจิ เทปล่าสุดนี่ก็...เอาแต่ กระชากหัวชาวบ้าน(พูดเหมือนพี่ท่านไร้มารยาท)

คือก็ทำขำๆอะนะ แต่ แหม..โห๊ดโหด....เห็นแล้วมัน น่า...จริงๆ

ส่วนถ่ายโนดาจินี่ ท่าทางว่า เค้านัดกองตั้งแต่เช้า ทำให้จินนั้น แค่อาบน้ำ แปรงฟันพี่ท่านก็คงโอแล้ว

ทำให้พี่ท่าน ใส่แต่หมวกคะ นี่ ถ่ายมา สามอาทิตย์ รู้สึกว่า หมวกนี่ยังไม่ซ้ำกันเลย

(นี่แอบไปยืม ซังฮุน มารึเปล่านะ อิอิ)

 

เออ...ไปแหละ..

Cathasis is a way to express your anger,emotion and sadness

through something and make you feel relief.

I have been listening to the song "What if" by SuperJunior for several times.

i know this song becoz it was played when Yesung SJ went away from Kkotminam pocha show.

then i started to like this song.

 

I dont really understand full meaning of the song, but it's about one-sight love, like waiting or something.

However the melody is very touching. im astonished how people like songs without their meanings

but they can guess what these are all about by listening to the melodies.

 

Then my friend who likes NRG gave me the link to Kim Hwan Sung's memorial website.

I like NRG after Hwan Sung's dead therefore i didnt know him that much.

Nevertheless, i have seen lots of clips 'n memorial pictures of him and everyone misses him.

it's also astonished how people remember someone for a real long time even they are not related.

Hwan Sung has passed away for almost 10 years,but people still remember him.

I guess most fans must be wonder what HwanSung would have become if he was still alived.

NRG is a good band (i dont want to say "was")

it would be nice to see all the five members together.

 

The more i listen to the song, the more heart breaking i become.

i dont know whether i have troubles on m mind or else.

i just want "catharsis".

i always want to write novels, telling some chapters of my life through stories

becoz i think my stories are fascinating.

it doesn't mean they are nice 'n clean but they are exciting for me.

then i can play with some of the fact that isn't really a fact to impress my pleasure.

Catharsis...indeed.

Nevertheless, everytime i start,i tend to stop quickly.

i cannot make a single finished "Catharsis".

 

--------------

 

 

จินไปเล่น infinity challenge แล้วแหม..

ได้อยู่ถึรอบ สองคน สุดท้าย

แต่

จินก็ไม่ได้ชนะนะคะ พอดี เสี่ยงดวงได้พลุที่ไม่ระเบิดเป็นประกายคบเพลิงสวยงาม

แต่ ก็ดีแล้วล่ะคะ ถ้าจินชนะ....คงมีหลายท่านประนาม

 

เริ่มการแข่งขัก็ตั้งแต่ เช้าตรู่ แล้วหน้าอย่างซองจินนะหรือจะตื่นเช้า?!?!

ท่าทางจะขี้เซาเป็นที่สุด

นอนนิ่งมากมาย คุณชายท่านนี้

แต่พอ แตร่เป่า อาจทำให้พี่ชายทราบว่า "กูถ่ายรายการอยู่นี่หว้า"

ก็ตื่นมาแบบ มึนๆนอยๆ และวิ่งไปเอาฉลากเบอร์

ได้เบอร์ 6 จากคน 8 คนคะ

แต่จินก็ยังดวงดี เพราะ เบอร์ซวยคือ 8

 

และเรื่องอาหารเช้า ก็ต้องมีเอาของมาประมูลเพื่อได้กินอาหารเช้า

แต่จินคะ..เหมือนไม่ประมูลเอาอะไรเลย...ไม่กินต่อคนอื่นด้วย

แบบว่า ไม่ยอมดู สิ้นหวัง (ประทับใจมาก)

จินก็ท่าทางจะไม่ยอมกินอะไรคะ (โอ้ย..วางมาดอย่างนี้ น้องชอบ)

 

คราวนี้ ก็มีเล่นเกมส์ต่อ ทีมจินก็แพ้ จน เหลือจินกะพี่นักร้องอีกคน(ที่ดูเป็นคนดี ทุ่มเท..แต่ช่างเถอะ..ไม่ได้ชอบ)

คราวนี้ก็ต้องมาแข่งแบบ แยกแต่ละคนแล้ว

เกมส์ที่เล่นคือ ให้ขุดทรายแล้วลอดไม้ที่ฝังอยู่ในทรายไปเอาธงอีกฝัง..

จินแม่ง...ได้ ขัน!

ในขณะที่ทุกคนพยายามขุดอย่างตั้งใจ จินก็ขุดนะ แต่ขุดแบบ..

"อืม..ขุด"

แล้วพอ พี่ข้างๆที่ได้พลั่วไป ขุดได้ ลอดไปได้

จินก็ไปลอดของเค้าคะ...คราวนี้คนเล่นที่เหลือก็ อึ้งตามกัน

 

ดิฉันดีใจที่กล้องไม่จับภาพใกล้ๆ เดียวคนดูจะประนามจินได้ว่า

"อะไรนี่ พ่อคุณ"

 

ดิฉันก็ยังชอบซองจินอยู่นั้นแหละคะ

แต่ อะไรแบบนี้มันน่าโดนจับตีซะให้รู้สึก

 

อาราย..คะที่รัก...ไปลอดของคนอื่นเค้าได้ไง

ไอ้คนที่เหลือจะลอดตามก็ไม่ได้ เพราะ ตัวใหญ่กันซะ

 

โอ้...ซองจิน

 

 

 

 

 

บ้านป้าเราที่เกาหลีอยู่ที่ อิแทวอน

ซึ่งเป็นย่าน ของชาวต่างชาติ ที่ตอนกลางคืนนี้ ไม่มีทางได้หลับ ผับเปิดกระจาย

คืนที่พี่ผู้จัดการมาส่งที่บ้าน แล้ว ส่งผิดที่(ไปซะไกล แต่ซึ้งน้ำใจงามๆของพี่โฮจุนโคตรๆ)

เราก็ได้มีโอกาส เดิน อิแทวอน ตอนกลางคืน ช่วง เที่ยงคืน

 

เราเดินผ่านร้านอาหาร ตุรกี พวก puff kebab ไรทำนองนั้นมั้ง เราก็เอ๊ะ

เหมือนรายการ มูจองเดต ที่จินมาเล่นเลย (รายการนี้คือ ที่ให้จินจีบสาวแข่งกับ จีฮุนด้วยเงินที่น้อยนิด)

แล้วพี่ที่เป็น แฟนคลับจีฮุนก็บอกว่า ดีที่บ้านเราอยู่ตรงนั้น เพราะ จินมาถ่ายรายการ มูจอง ที่นี่

เราจะได้ซึบซัมบรรยากาศ และ ไอจางๆจากตัวจิน (โว้ว เราเวอร์มากๆ)

เราก็เดินๆไป...ในใจก็คิดว่า อืมมมม..อาทิตย์ที่จินมาที่นี่ เราชอบมากๆ ว่าจินน่ารัก มีเสนห์และฮามากๆ ซึ่งอาทิตย์นั้น

เป็นอาทิตย์ที่ผู้หญิงเลือกจินทั้งสองคนด้วย

 

เราเดินไปถนนอิแทวอน เราคิดอยากจะซื้อ เสื้อที่จินใส่ในรายการคู่กับผู้หญิง แต่ว่า เราก็คิดว่า

เก็บตังค์ไว้ดีกว่า อย่าเลย...ไป ทริปนี้ เราประหยัดมากๆ ขอบอก

 

จนวันสุดท้าย เราต้องไปซื้อ cd minnovation ให้น้องหวาน เราก็เดินไป ร้านcd ใต้ hamilton shop ข้างๆ Etude

เพราะ มันเป็นร้านเดียวที่อยู่แถวนั้น

สภาพร้านเหมือนจะไม่มีซีดีดีๆ แต่เราเห็นว่ามี KATTUN คะ ก็เกือบซื้อเหมือนกัน แต่เอ๊ะ มาเกาหลีจะซื้อ ญี่ปุ่นเพื่อ?

แล้วเราก็ได้ minจากร้านนี้...ขณะที่รอแผ่น เพราะ เหมือนป้าจะต้องโทรหาคนอีกคนให้เอามาให้

เราก็เหลือบเห็น ซีดีเก่าๆ เทปเก่าๆก็มีตังค์ขาย เราก็เลย ลองเสี่ยงถามหา NRG ดู

ตอนแรก ป้าก็ไม่เข้าใจ แม้เราจะพยายามพูด NRG สำเนียงเกาหลีๆ แต่ป้าก็ไม่เก็ท จะอังกิดก็ไม่เก็ท

เราก็ เอ็น อาร์ จี แบบ ไทยๆนี่แหละวะ! ป้าก็บรรลุเลยทีเดียว

ขณะนั้น ลุงก็เดินลงมา พร้อม ซีดี มินมิน เรารู้สึกว่า ลุงนี้หน้าตา คุ้นๆ แต่ก็ไม่ได้อะไร

พอป้าบอกลุงว่าเราต้องการ NRG ลุงก็ฮามาก ลุงถามว่า You remember NRG?

เราก็บอกว่า Yes

"You like NRG?"

"Yes. Lee SUngJin Chu hwa yo" ชอบซองจินคะ

ลุงก็ ฮา และยิ้มอย่างมีความสุข พูด NRG อิซองจิน วนไปมา แล้วบอกให้ตามลุงไปชั้นสาม

 

ระหว่างทาง ลุงก็บอกว่า NRG wow...ten years

u remember NRG....Lee SungJin oh SungJin ah

เราก็คิดว่า ที่ลุง ตื่นเต้น หรือ ดีใจอย่างนี้ คงเพราะ NRG มันเป็นวงนานแล้ว ซองจินก็ไม่ได้ดังพลุแตก

อีกอย่าง เราเป็นคนต่างชาติ ลุงคงตื่นเต้นตรงนั้น

พอถึงร้านลุงทีชั้นสาม ลุงก็ไปหา ซีดี NRGมา ลุงบอกว่า

"i have NRG. i think i have wait wait"

แล้วลุงก็ค้นคะ

ในมุมลึกจอง กระบะซีดี ที่ลุงเรียงไว้อย่างสวยงาม...เหมือนคลัง ซีดีของศิลปินช่วงแรกเริ่มของ Korean Wave

ลุงหยิบ วีซีดี NRG 2001 ขึ้นมา

คอนนี้ เราอยากได้มานาน เรามีเป็น CDฟังแล้ว และก็อยากเห็น ภาพ แล้ว ของNRG เราไม่เคยมีของเถื่อนนะ

คลั่งมาก..ซื้อจริงทุกอย่าง!

เราก็เลยดีใจที่เราได้ ลุงก็ดีใจที่ได้ขาย แล้วลุงก็เดินเข้าไปข้างๆร้าน และออกมาพร้อม

NRG for Antonio in China 2000 คะ คอนนี้ก็อยากได้เหมือนกัน พระเจ้า มันเก่ามากๆ

ลุงก็ ดีใจมากๆที่ได้ขาย ยิ้ม และก็ "oh NRG...very long. im happy. Lee Sung Jin"

และลุงก็ถามว่าเราเป็นคนประเทศอะไร เราก็บอกว่า "แทกุก" ลุงก็ ยิ้มดีใจมากๆ หัวเราะด้วย

เราก็คิดว่า ลุงคงดีใจที่ ขายของได้ ซึ่งเป็นของศิลปินเก่า

แล้วลุงก็บอกว่า "I laugh because im happy. no shame.u no shy. i laugh im happy"

เราก็ยิ้มๆ งงๆ แล้วเราก็ happyเหมือนกัน ไปเกาหลีมาสองครั้งนี้ ได้ NRG เก็บไปเรื่อยๆ ขาดแค่ อัลบั้ม 2 กับ7

ส่วนพวก album christmas นี้...ไม่มีจินก็ไม่ค่อยสนเท่าไรคะ ฮ่าๆ หรือ อันชุด สาม

 

เราเก็บซีดีใส่กระเป๋า พร้อมมองรอยยิ้มของสุดท้าย

เรารู้สึกว่า ลุงดีใจมากๆ ดีใจแบบ..โคตรๆ เค้าบอกว่า เค้า surprised ด้วย และก็พูดชื่อ ซองจิน

 

และเราก็กลับถึงเมืองไทย เราเปิด มูจองเดต ตอนที่จินไป อิแทวอน

เราเห็นทางที่จินเดิน...บ้านเรานี่หว้า" ตรงนี้ ตรงนั้น...หากเราได้เดินวันที่เค้าเดินก็ดีซินะ

ใน มูจองเดตนี้ ถ่ายเมื่อ ปลายปี 2008 ดังนั้น ก็ผ่านมา แค่ แปด เดือน

ในตอนนี้ จินลากกระเป๋าสีขาวสวยมาหนึ่งใบ ในนั้นประกอบด้วยของเช่น ซีดี หนังสือ

เนื่องจาก จินต้องการหาเงินมาจุนเจือค่าออกเดตของเค้า

 

เราดูตอนนี้หลายครั้ง แต่เราก็ไม่ได้ใสใจกับรายละเอียดที่ลึกซึ้ง

แต่ครั้งนี้ เมื่อเราไปสถานที่จริงมาแล้ว เราก็สนใจสิ่งต่างๆมากขึ้น

 

ขณะที่จินเปิดกระเป๋า เราก็เห็น ซีดีที่จินหยิบขึ้นมา

NRG concert 2001 VCD

เราก็ "อ้าว เหมือนอันที่เราซื้อมาเลย" เราก็ดีใจ...แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร

จินมี ซีดี มา สามอัน มี VCD NRG 2001/ NRG Vol6 และอะไรอีกอัน เห็นม่ค่อยชัดแต่กล่องขาวๆเหมือน ซีดีpackคู่

หัวมุมมีเขียนว่า 4CD

แล้วจินก็ลากกระเป๋าตามทาง อิแทวอน และ จินก็ได้ฤกษ์ขายของคะ

จินเดินไปร้านซีดี..ซึ่งเราคิดว่า..มันคุ้นๆ เหมือนเพิ่งเห็นมาไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว

แล้ว ก็บรรลุความสงสัยคะ

 

"ลุงเจ้าของร้านที่ i laugh im happy no shame" นั้นเอง

จินเอาซีดีของจินมาขายที่ร้านนี้

ในรายการ ลุงพูดเหมือนว่า NRGเก่าแล้ว ไม่รู้จะขายได้รึเปล่า

จินก็บอกว่า อิซองจินฝากมาขายได้มั้ย (ตรงนี้แปลแบบเดาๆ เพราะจินพูด อิซองจิน อิแทวอน ซีดี)

ลุงก็เหมือน จะแบบ..งงๆว่า ของเก่าอย่างนี้จะขายได้เหรอ จินจึงฝากขายไป ไม่เอาเงินาจากร้านนี้

 

 

มันอาจไม่ได้ แผ่นเดียว กัน แต่ว่า เราก็รู้สึกฮาที่

วีซีดี ที่เราได้มาจากร้านลุง เหมือนกับ วีซีดีที่จินเอาไปขาย

ที่ลุงขำ คงเพราะ ในที่สุด NRGขายออก แถวคนที่คนซื้อชอบ ยังเป็น ซองจิน อีก

ลุงคง ตื่นเต้นตรงนี้

 

และเราก็บอกว่าพี่อูน ที่ชอบจีฮุน พอบอกพี่ว่า นี่เป็น วีซีดี พี่ก็บอกว่า

"ร้านลุงไม่มี วีซีดีนะ ร้านลุงเน้นขาย ซีดีฟัง"

ดังนั้น

"ซีดีที่ตั๊บได้มา มีสิทธิ์เป็นของที่จินฝากขายนะ"

 

ราคาของซีดี นับว่าถูก 13000W หรือ 15000W ส่วน อันที่เป็น china ซึ่งเป็นpackคู่

ก็ราคาแค่ 21500W โดยประมาณ

(เราเคยไปซื้อ cd NRG 1 ที่ร้านป้าใน เมียงดง ป้าคิด 30000W ซึ่งแพงกว่า คอนออกใหม่เสียอีก)

 

เราจึงรู้สึกว่า มันเป็นเรื่องบังเอิญดีนะ

 

 

ส่วนตัวเรา..เราก็ดีใจ

ที่ได้เป็น ซองจิน แทกุก แฟน

แม้เราจะนั่งหน้าสุดแต่จินก็ไม่แลมามอง

เอาเป็นว่า นอกจากครั้งแรกที่เคยเจอจิน ได้จับมือ ได้ยืนใกล้ๆ มองหน้า

หลังจากนั้น เราก็ไม่ได้อยู่ใน เรดาร์ ของ อิซองจินเลย

เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เค้าทำยังไงกับของที่เราให้...เค้าจะขว้างทิ้ง ลืมไว้ ทิ้งไว้

หรือ เก็บ

เราไม่รู้ว่า ในตอนที่เราไปดูละครเค้า เค้าจะรู้มั้ยว่า สายตาเราจับจองที่เค้า

เราไม่เคยตามดาราคนไหนขนาดนี้เลยนะ

 

หากซีดีที่ได้มาเป็นของจินจริงๆ เราก็ว่า เราโชคดีมากๆ

แล้วหากวันใดวันหนึ่ง จินเดินกลับไปแถว อิแทวอน

จินอาจไปช่วง ธันวา อากาศหนาวๆ และครบปีพอดีที่จินเอาซีดีไปวางไว้ที่ร้านลุง จินยืนดูซีดีที่ร้านของลุง

ลุงเดินออกมา และเห็นว่าเป็นซองจิน และจำได้ว่า ซีดีจินได้ขายไปล้ว

ลุงอาจบอกจินว่า "ซีดีขายออกแล้วนะ จำได้มั้ย"

แล้วถ้า จินจำได้ ก็คงดี

และหากลุงจำได้ ลุงอาจบอกจินว่า "แต่คนที่มาซื้อไม่ใช่ เกาหลีนะ เค้าบอกว่า เค้าชอบคุณด้วย"

แล้วถ้าเป็นอย่างนี้

 

จินจะคิดมั้ยว่า "แทกุก แฟน" ซื้อไป จินจะจำเราได้มั้ย?

 

บางครั้งเรามีคำถาม แต่ บางทีคำตอบก็อยู่ไกลเกินที่จะรู้

 

 

 

จะเป็นไงก็ยังไม่รู้

ก็ลุ้นเอา

ไม่อยากคาดหวังมาก แต่ว่า มันห้ามไม่ได้จริงๆ

แอบหวังเล็กๆว่า จะออกมาประทับใจและดี

 

เอาล่ะนะ....

 

การไปต่างประเทศคนเดียว ครั้งแรกของชั้น

 

จินอย่าทำนอยนะคะ

 

ตั๊บ..เอาวะ..ครั้งหนึ่งในชีวิต

มีคนในบอร์ดจินบอกว่า ที่เหลือตรึมเมื่ออาทิตย์ก่อน

 

อ้า....อาทิตย์ที่กูไป ก็เหลือ Golden Seat ไว้ให้กูเถิด!!!!

หรือ ที่แบบ ที่ส่องจินได้ชัดๆ

 

ใจจริงอยากได้ Golden Seat รอบนึง แล้วจากนั้นจะนั่งไหนก็ไม่แคร์

ขอแค่เห็นจินก็พอ...อืมมม....

 

แต่ตอนนี้คนจองตั๋วยังไม่ติดต่อเลย...

 

เค้าว่าไปซื้อหน้างานก็ได้...แต่นั้นจะได้ ชั้น สอง สาม

เราอยากได้ ชั้นหนึ่งซักรอบอะ

 

เออ..รักจินวะ..

กูทำตัวรวยไปไหนวะ

 

ถ้าจินเจอเรา เค้าจะรู้สึกไงวะ

อย่างเค้าก็คงรู้สึก "อ้าว..โอ้" แล้วก็ เฉยๆ

 

เราอ่านเกาหลีไม่ออก ดังนั้น เราเลยไม่รู้ว่า เค้า treat แฟนคลับ ยังไง

มันก็มีโหมดที่เค้าเล่นนะ อย่างพวกงานวันเกิดเค้าอะ เค้าอยู่บนเวทีก็ แอ๊บแบ๋ว น่ารักของเค้าไป

แต่พอลงมาจาก เวที นี่..ไม่เคยเห็น shot แบ๋วๆ จะเห็นอารมณ์ อย่างมากก็ยิ้ม และหายไป

 

เหมือนเค้า keep distance ระหว่าง แฟนคลับ และ ความเป็นส่วนตัวของเค้าอะ

อืมมมม..แต่อย่างคืนนั้นที่ได้เจอนี่...ก็....โอ้...แรง!

หาไม่ได้ในทีวี หรือ คลิปต่างๆ อย่างจะอัดวีดีโอไว้ให้รู้ว่าไม่ได้ฝันไป แต่ก็เอาเถอะ

 

รักจินวะ...จินเว้ย...เราอยากเจอนายวะ...(อ่านออกมั้ย?!?!)

Musical นี้..ตั๊บขอเถอะ...ให้ตั๊บได้ดู และได้สบตากะจินบ้าง อะไรบ้าง

 

มีตั๋วเครื่องบินแล้ว

มีที่พักแล้ว

แต่ไม่มี ตั๋วไปดูละคร...ยังไม่มีเลย

และไม่รู้ว่าจะไปหายังไง เพราะขอให้คนหาให้...ไม่มีตอบกลับเลย

 

ตั๊บซื้อตั๋วไปเกาหลีแล้ว

คืนเงินไม่ได้ ตั๊บต้องไป

แต่ถ้าไปแล้วไม่ได้ดูซองจิน

มันทรมานนะเว้ย

มันเจ็บปวดนะเว้ย

 

เราตั้งใจมากๆอะ เข้าใจความตั้งใจของเรามั้ย

เราได้ครั้งนี้อาจจะครั้งสุดท้ายใน ปีสี่แล้วนะ

ขอร้องเถอะ

เรารอคอยคำตอบ

 

ป้าที๋โน่นก็บอกว่า ตั๋วหาไม่ได้...กูอึ้ง!

เป็นไปได้ไง...

พี่ที่เป็นลูกป้าบอกจะหาให้...ตอนนี้ก็รอคำตอบอยู่ แต่ยังไม่ได้เลย

บอกว่าจะโทรมาดึกๆ นี่ตีหนึ่งแล้ว ยังไม่โทรมาเลย

อ๊ากกกกก เราอยากจะบ้าแล้วเนี่ย

 

เราไม่ต้องการที่ดีเด่นแล้วก็ได้ เราขอแค่มีที่ให้เราได้ดูจิน ทั้งสามรอบก็พอ

อย่าให้เราเจ็บปวดพร้อมกับเงินเป็นหมื่นๆที่แม่เราให้เราเลยนะ เราขอร้อง

 

เราทรมาน

ระหว่างที่ดูหนังอยู่ เราก็รู้สึกอะไรมาบ้างอย่างเกี่ยวกับตัวเอง

เรากำลังจะไปเกาหลี 7สิงหา

เราอยากดู Musical ของซองจินมากๆ

และเราจะไปคนเดียว

เราพูดเกาหลีไม่ได้ ดังนั้น เราจึงกังวลเป็นพิเศษ

แต่เราก็มีคนรู้จักที่โน่นแหละ

ถ้ามีอะไรเราก็คงขอความช่วยเหลือจากเค้า

 

ครั้งที่แล้วที่เราไป เรามีคนรู้ภาษาไปกับเรา และเราคงพกดวงไปดี

เรายังไม่เคยเล่าเรื่องที่เราไปใช่มั้ย?

เราไม่เคยเขียนไว้ในนี่

 

เราชอบ อิซองจิน เพราะเราดู XMan และรู้สึกว่า โดนเหลือเกิน จน search webเค้า

ก็มี คลิป มีเพลง มีอะไรมากมายเกี่ยวกับเค้า เราดีใจมาก เพราะ การดูเค้าแล้วทำให้เราไม่เหงา

และเค้าก็เพิ่งออกมาจากกรมพอดี...โอ้โฮ พอออกมา งานก็เข้ามากมาย ละล่าน ตา ละลายใจ

แล้วประจสนกับการเบื่อการฝึกงาน มีรุ่นน้องจะไปเกาหลี เราจึงไปเกาหลี

ไปตามหาซองจิน!

 

ว่าไปก็ไม่เชิงตามหา...เอาเป็นว่า อยากเจอ อยากเอาของไปให้ดีกว่า

เรามีตารางทำงานของเค้าในอาทิตย์พอดี แล้วเราก็ยังมีที่อยู่บริษัทของเค้า

อีกอย่าง เราคิดอยากไปร้านข้าวของเค้าด้วย

เราก็ไปมันให้ทุกที่ ไปร้านข้าว ไปstudio KBS ทั้ง สามที่! (สองที่เป็น stu อีกอันอยู่บ้านนอก)

ซึ่งเราก็อายนะ แต่คิดว่า...ใครจะรู้จักกูวะ?!?! ส่วนน้องที่ไปด้วยกันก็ บอกว่า เอาวะพี่! ไหนๆก็ไหนๆแล้ว

คนที่นั้นก็ช่วยเหลือเราดี ระหว่างการเดินทาง..คิดแล้วก็ไม่อยากจะเชื่อว่า คนเกาหลีจะใจดีได้ขนาดนั้น (แล้วเราก็โชคดีที่เจอด้วยแหละเราว่า)

 

พอไปมาซะทุกที่ ก็คิดว่า ไปบริษัท Music Factory ดีกว่า ไปขำๆ ก็ลำบากนิดนึง แต่ก็ไปถึง

มันเป็น apartment งงมากๆตอนถึง ขึ้นไปบนชั้นที่เค้าเขียนไว้ แล้วก็ เจอห้อง

ริมสุด ในสุด มืดนิดๆ น้อเราลงมือกดกริ่ง เสียงจากข้างในตอบรับ น้องเราว่า เป็นแฟนคลับจินจากไทย อยากเจอซองจิน

ว๊าก

รอซักพัก คนก็ออกมาเปิด เราเจอหน้านี่ยิ่ง

ว๊าก

คุณคิม แท ยอง เค้าเป็นเจ้าของ Music Factory หน้าเค้างงๆ และอึ้งๆ

เราบอกว่า เรารู้จักเค้า เค้าก็งงว่าไปรู้จักได้ไง เราก็เอาแต่บอก คิม คิม คิม จนเค้าบอก คิม แท ยอง!

เราก็...เอออ...นั้นแหละ!

เค้าอึ้งๆ และเข้าไปในบริษัท โทรหาคนบางคน น้องบอกว่า เค้าโทรหาซองจินแน่เลยพี่ ต้องได้คุยกะซองจินแน่ๆเลย

คุณคิมเดินออกมา และบอกว่า ให้ไปที่นี่ ที่นี่ และโทรหาเบอร์นี่ เค้าเป็นผู้จัดการ เดียวเค้าจะจัดให้เจอซองจิน

 

พอถึงเวลาและที่หมาย...ซึ่งเราไปรอก่อน ตั้งหนึ่งชั่วโมง ฮ่าๆ

น้องเราก็โทรหา ผู้จัดการ พี่ โฮจุน (เหมือนหมอโฮจุน คนดีที่โลกลืมอะนะ ฮ่าๆ)

เค้าก็บอกให้เราไปโน่น ไปนี่..ซึ่งตัดปัญหา วิ่งหา แท็กซี่ให้แท็กซี่พาไปและคุยกะ พี่โฮจุนแทน ฮ่าๆ

ไปถึงปั๊บ ก็เจอโฮจึนปุ๊บ..เราคุ้นหน้าเค้ามานานแต่ไม่เคยรู้ว่าชื่อนี่ เค้าก็มาเปิดประตูให้ สุภาพมากๆ พร้อมกับบอก "ขอบคุณครับ"

เออะ...เค้าบอกว่าเค้าไปเมืองไทยมาหลายครั้ง...เราจึงคิดว่า เค้าจะบอก สวัสดี แต่กล่าวเป็น ขอบคุณ รึเปล่าวะ

เค้าพาเดินไป เหมือน การแข่งเดินเร็ว เราก็วิ่งตามเค้ากัน

และเค้าก็พามาหยุดที่ร้านๆหนึ่ง มีซอกใหญ่ๆ และนั้นแหละ ซองจินยื่นให้ไฟสีส้มนวลๆส่อง พระเจ้า อย่างกะคุณชาย

เราก็ยืนอึ้งๆ ในขณะที่น้องเราเดินไปหาเค้าแล้ว เค้าท่าทางจะรู้ว่า เราคือคนที่ชอบเค้า เค้าจึงเดินเข้ามา

เรายื่นของให้เค้า อย่างแบ๋วมาก อย่างที่ไม่เคยแบ๋วมาก่อน เค้ารับไป และส่งต่อให้ stylistอย่างรวดเร็ว (ยองซู ซึ่งเราเรียกว่า ปั๊กเป้า)

เราน่ะไม่กล้าเดินขึ้น คือมันเป็นบันไดไม่สูงมาก แต่เรากลัวว่าเรายื่นข้างเค้า เค้าจะเตี้ยกว่าเรา

 

แต่ว่า เค้าไม่เตี้ยกว่าเราเว้ย...ดีใจมากๆ

 

เราได้ถ่ายรูป ได้มองหน้า....

เราคิดกับตัวเองว่า

ผู้ชายคนนี้ที่เราเห็นเค้าในทีวี และคลั่งมาเกือบ ครึ่งปี ตัวจริงๆหน้าตาเค้าเป็นอย่างนี้นี่เองนะ หัวไม่โต และก็น่ารักดี

เราได้คุยนิดๆหน่อยๆ ได้จับมือ...ก็เราพูดเกาหลีไม่ได้ และเราก็ไม่กล้าพูดอังกิดกับค้า ดังนั้น เราจึงเงียบๆ ฮ่าๆ

 

และเค้าก็ต้องไปงานต่อ เราก็ยื่นเอ๋อๆ ส่วนเค้าโบกมือบายๆ และจากไป...

 

แต่หลังจากนั้น โฮจุนก็โทรมา ให้ไปหา...การเดินทางเริ่มขึ้นอีก

น้องบอกว่า จะได้เจอซองจิน แบบ ใกล้ๆแน่ๆเลยพี่ แต่เราคิดว่า หากเป็นเช่นนั้น ซองจินจะดีเกินคนไป ฮ่าๆ

แต่ ผจก.เค้าชวนไปนั่งคุย ในคืนนั้น มี หมอของ ชุนและคุณคิม มาเป็นล่าม เพราะเค้าพูดไทยได้และอังกิดได้

และคุณคิมก็มานั่งคุยด้วย...อะไรจะ exclusive ป่านนั้น

 

เรานั่งกันตั้งแต่ สามทุ่ม จึงเกือบเที่ยงคืน คุณคิมไปส่งเรากะน้องที่โรงแรม แล้วยังจัดให้เราได้ไปดูจินถ่ายรายการ

วันอาทิตย์ คือ Global Talk ของ KBS

เราก็ได้ไปนั่งดูจิน แบบ...สี่ชั่วโมงครึ่ง...แม้จินจะไม่มองมา ไม่สนใจ ไม่อะไรทั้งนั้น

และเหมือนดูจินจากทีวี เพราะจินถ่ายรายการ และไม่มองมาเลย แต่มันก็ดี ที่ได้เห็นจินตัวเป็นๆจริงมั้ย

ผู้ที่เล่นมือถือ และสนใจอย่างตลอดเวลา แต่ก็ สติไม่ขาดไปจากการถ่ายทำ (ทำได้ไงอะ)

 

และนั้นแหละ ชีวิตมันส์ Moment in Juneของเรา

เราเจอจินวันที่ 29พค เจออีกคือ 31 พค และกลับไทย 1 มิถุนา

เหมือน เวลาในเรื่อง Moment in June ไม่มีผิด!

 

ครั้งนี้..จะเป็นยังไง เราก็ไม่รู้

จะได้เจอ จะได้ดู หรืออะไร เราก็ไม่รู้

เราจะโชคดีขนาดครั้งที่แล้ว ก็นะ...ครั้งที่แล้ว มันดีมากๆ

คือ มันไม่เหมือนที่เจอเชน เพราะนั้นคือ perfect แต่ กับซองจิน

ที่ได้ครั้งแล้ว นั้นก็ดีมากๆแล้วล่ะมั้ง? ก็ใช่แหละ

 

ครั้งนี้ เราอยากโทรไปหา โฮจุน แล้ว ฝากของไปให้จินอีก

แม้เราจะเพิ่งฝากของให้พี่อูน ผู้ที่ไปดู musical เรื่องนี้แล้ว พี่เค้าชอบ Lee Jeehoon

เราก็ไม่รู้ว่าเค้ากลับมาหรือยัง แล้วเค้าได้ให้มั้ย เค้าได้เจอจิน หรือ โฮจุนรึเปล่า

 

อนาคตเรานี่...จะเป็นยังไงนะ

แต่พรุ่งนี้จะไป โอนเงิน ซื้อตั๋วเครื่องบินแหละ ที่พักก็อยู่กับ ป้าที่เกาหลี

จองตั๋ว musical ก็ลุ้นอยู่! อืมมมม...

 

เรากลัวเค้าจะจองผิดจังเลยอะ

 

มันต้อง ศุกร์ 7 เวลา 8 pm

อาทิตย์ 9 เวลา 2pm/6pm นะ

สามรอบ....กรอบไปเลย!

สุทธาทิพย์มีความปราถนาอยากจะดู หนีตามกาลิเลโอ

ด้ยเหตุผลที่ว่า...ท่าทางจะสนุก...

แต่

สิ่งที่ทุกธาทิพย์ได้รับคือความ ขัดใจ

 

เรื่องแรก...เปิดเรื่องมา.แม่นางหน้าเด้งสองคน นั้นคือ เต้ย กับ ต่าย..ที่หลังจากนี้จะเรียกว่า นุ่นและเชอร์รี่ ตามชื่อตัวละคร

แม่นางสองท่านนี้ อยาก get away เพราะ นุ่นเรียนจบแล้ว เลิกกะแฟน ส่วนเชอร์รี่ถูกพักการเรียน เนื่องจาก EGOอันสูงส่งของเธอ

เชอร์รี่จึงออกความคิดว่า "ไปอังกิดกันเถอะ ทำงานหาตังค์"

และทั้งสองก็ไป

มันตามกาลิเลโอ ยังไงไม่ทราบ?!?

 

แต่เมื่อไปถึงอังกิดแล้ว...เด็กทั้งสองก็ไปที่ป่าซักที่ (ที่ดิฉันขี้เกียจจำชื่อ)

และเล่นหินเสี่ยงท้าย ตามหลักแรงโน้มถ่วงของโลก ที่วัตถุสองชิ้น ชนิดเดียวกันจะตกถึงพื้นพร้อมกัน แม้จะอยู่ในความสูงที่แตกต่างกัน ถ้าหากปล่อยพร้อมกัน

แต่หินเสี่ยงท้ายของหนูทั้งสอง กลับลงไม่พร้อมกัน...

แต่เอาเถอะ หลักวิทยาศาสตร์ นี้ สุทธาทิพย์เองก็ไม่ค่อยเข้าใจ

หากผิดพลาดไป ก็เอาเถอะ...

 

แต่เรื่องที่ปรี๊ดคือ

เรื่องแรก การทำงานในประเทศอังกฤษ

เราไม่เคยไปทำงานอังกฤษ แต่คือ เราอยากรู้ว่า ไอ้พวกที่ไปทำมัน ไม่มี work permitเหรอ

อย่างนางเอก ความรู้ปริญญตรีทั้งสองคนนี้ ไม่มี work permit หรอ? แล้วนี่ขอ visaยังไงวะ?

traveling แต่คนนึงไม่มีตั๋วกลับนี่นะ?!?! เอ๊ะ มันยังไงกันวะ

แล้ว คนจ้างนี่ก็ช่างกล้าเนอะ...เราคิดว่า เค้าน่าจะให้ความกระจายในจุดนี้อีก

อย่างเราไปเมกา เราใช้ visa J-1 แล้วยังสามารถหางานได้อย่างถูกกฎหมาย ขำๆ ชิวๆ

แล้วไอ้เด็กสองคนนี้มันอะไร?!? ขยายความดิ?!?!

 

อีกเรื่องคือเรื่อง การโกงทุกสิ่งทุกอย่างของ เชอร์รี่

อันดับแรก เธอปลอมลายเซ็นอาจารย์เพื่อใช้ห้อง drawning แล้วเธอก็เถียงกับอาจารย์ว่า ทีอาจารย์ไม่มาสอนกลับไม่ผิด

แต่เธอปลอมลายเซ็นกลับผิด ทั้งๆที่หากอาจารย์อยู่ อาจารย์ก็ต้องให้เธอ...

เออะ...การปลอมลายเซ็นถือเป็นความผิดทางกฎหมายอย่างหนึ่ง

อีนี่เรียน ปริญญาตรียังไงเลยไม่รู้?!?! แต่ไอ้ที่นอยมันก็ยังไม่ถึงจุด

จุดคือ พอเธอโดนปรับ F เธอก็นอย ไม่อยากเรียน ตรีอีกแล้ว แม้เธอเป็นคนมีความสามารถ

จนเธอไป ฝรั่งเศสได้แสดง exhibitionของตัวเองแบบฟลุ๊คๆ แล้วคนก็ชอบ ก็เลยชวนเธอไปทำงานทั้งๆที่เธอยังเรียนไม่จบ

ไม่มีความรับผิดชอบ แถมEGOยังสูงอีกต่างหาก(หรือ IT ดี เพราะยับยั้งอารมณ์ไม่ค่อยจะอยู่)

แล้วตอนที่ลองสร้างแบบจำลองงานให้ลูกค้าดูที่ exhibition เธอก็ทำไม่ได้ แต่เธอบอกว่า ถ้าสร้างจริงๆจะทำได้

SO WHATล่ะ?!?!

คือเราคิดว่า ถ้าหาก ผู้กำกับต้องการให้คนดูชอบเชอร์รี่ และเสนอว่า ปริญญาตรีเป็นแค่กระดาษใบหนึ่ง

แต่ความสามารถซิ ของจริง(เพราะจะบอกว่า เชอร์รี่หมันเพียรก็ไม่ได้ อีนี่แค่มีพรสวรรค์)

ก็น่าจะทำให้ แบบจำลองนอยๆในฉากนั้น ให้ตั้งอยู่ได้จริง!

ยังไง เรื่องนี่ก็เป็น ภาพยนตร์แล้ว ก็น่าจะใส่อะไรที่ แม้มันอาจจะดูเกินจริง แต่ นี่ทำให้เหมือนชีวิตจริงก็นอยเหมือนกัน

 

เอ๊ะ หรือนี่คือสิ่งที่ภาพยนตร์อยากจะสอน?

แม้ไม่ต้องจบปริญญาตรี ทำงานก็EGOสูง ยอมลดฑิฐิตัวเองให้ กับคนที่มีผลประโยชน์ให้ หรือ คนที่สนใจในตัวเรา

นี่คือ วิถีของชีวิตรึเปล่า?!?!

 

แต่เรื่องนี่ยังมีเรื่องราวของความซวย ในขณะที่ เชอร์รี่ นอยยังไงก็ยังได้ดี

เพื่อนอย่างนุ่นที่หัวอ่อน และผู้หญิงจ๋ากลับซวยแทนตลอด

เชอร์รี่โกงรัฐบาลฝรั่งเศส โกงเพื่อนสนิทที่ยอมตามมาเมืองนอกด้วยอย่างนุ่น ในการไม่จ่ายค่าตั๋วใต้ดิน

แล้วยังส่งเสริมให้นุ่นทำตาม พร้อมถ่ายวิดีโอเอาไว้ให้สนุกเล่น แต่ นุ่นดันซวย ถูกจับได้

ทั้งสองจึงต้องหนีสู้ฟัด แล้วเชอร์รี่สำนึกมั้ย...ไม่..ยังบอกว่า สนุกอีก

ต่อมา ที่ปรี๊ดสุดคือ เชอร์รี่เสนอความคิดให้ โกงฟาบริซิโอ ที่ช่วยเหลือเด็กสองคนนี่ให้ทำงาน มีเงินใช้ในอิตาลี่

เชอร์รี่ก็อยากล่องเรือซักอย่างของอิตาลี ทำให้เสนอ การโกงอีกแล้ว

นุ่นตอนก็ขัดคาน บอกว่า นี่คือ ฟาบริโอ้ คนที่ช่วยเหลือพวกเธอ แต่ เชอร์รี่มันสำนึกมั้ย ก็ไม่

ความเชี้ยของตัวละครนี้ยังคงดำเนินต่อไป แล้วถามว่า สุดท้ายใครซวย

ก็ไม่พ้น นุ่น ผู้ที่ค่อยทำกับข้าว เก็บบ้าน และแฝงความดี และความอ่อนโยนของผู้หญิง แต่เสือกเชื่อเพื่อน และยอมให้เค้าบงการทำความผิด

 

นอยมั้ย?

 

จากนั้น นุ่นโดนส่งกลับไทย และ เชอร์รี่ก็เศร้าใจเพราะต้องอยู่เมืองนอกคนเดียว

ร้องห่ม ร้องไห้ แต่ถามว่า คนดูจิตใจอย่างชั้นรู้สึกอะไรมั้ย บอกได้คำเดียวว่า เปล่า

สุทธาทิพย์ไม่รู้ว่าถ้าเป็นตัวเองจะทำยังไง ถ้าออกไอเดียชั่วๆอย่างนั้นให้เพื่อนทำ แล้วเพื่อนซวย

แต่ที่แน่ๆคือ สุทธาทิพย์จะไม่คิดอะไรอย่างนั้นตั้งแต่แรก

เชอร์รี่เลือกที่จะช่วยเหลือตัวเอง ไม่ออกรับผิดแทนเพื่อน พยายามไปขอโทษฟาบริซิโอ้ แต่ฟาบริซิโอ้ก็ไม่ได้สนใจ ไม่ฟัง

แล้วสิ่งที่คาใจคืออะไร...เชอร์รี่ทำได้แค่ ร้องไห้ ถ่ายกล้องขอโทษเพื่อน

แล้วจากนั้นก็ ได้ทำงานสถาปนิก มีเพื่อนในอิตาลี่ ทั้งๆที่ไม่มีปริญญา แถมคนดูก็ไม่รู้ว่า เชอร์รี่กลับจิตกลับใจได้หรือยัง

หรือต่อไป เชอร์รี่จะไปโกงเจ้าของบริษัทอีกรีเปล่า...เพราะดูจาก สันดานแล้ว น่าสนใจจริงๆ!

 

แต่ถ้าถามว่าเรื่องนี่มีอะไรดีๆมั้ย ก็มี

เราได้เห็นมิตรภาพระหว่าง คนหลายเชื้อชาติ หรือคนชาติเดียวกันในต่างแดน

คนไทยเหมือนกันก็ต้องช่วยเหลือกัน หรือ เจ้าบ้านที่เห็นชาวต่างชาติเดือดร้อนก็ต้องช่วยเหลือกัน

นี่คือข้อดีของหนังเรื่องนี้ ที่เห็นแล้ว จรรโลงใจ แต่เมื่อเทียบความนอยนี่..ก็ทำให้ไม่ประทับใจหนังเรื่องนี้อยู่ดี

 

อีกเรื่องที่ประทับใจคือ พี่เรย์ แม็คโดนัล

ซึ่งเล่นบทได้เข้ากับตัวมากๆ แถมยังให้ข้อคิดอะไรดีๆไว้ในหนัง

ถ้าในเรื่อง เชอร์รี่คือ EGO IT =EMOTION พี่เรย์จะเป็น REASON

คาแร็ดเตอร์ของเรย์ในเรื่องเป็นมนุษย์ที่น่าสนใจจริงๆ

และอารมณ์ที่พบรักในต่างแดน ต่างบ้าน และเหมือนเดียวดาย พอมีคนมาทำให้ยุกยิกใจ นี่มัน romanticจริงๆ

เต้ย และ เรย์ เล่นเข้ากันได้น่ารักมากๆ

เราคิดว่า ผู้กำกับน่าจะแก้ตัวหนังเรื่องนี่ โดยการ ขยายความสัมพันธ์ของ นุ่น และ พิสิต

มาเป็นหนังอีกเรื่องนึ่ง ที่มี story แบบนี้ คงจะดีไม่ใช่น้อย เพราะ คาแรคเตอร์สองตัวนี้

มาผสมกันได้อย่างน่าประหลาดใจ

ผู้หญิงก็ ผู้หญิงจ๋า ตามติดผู้ชาย แต่คงเพราะไปต่างประเทศเลยโตขึ้น ต้องรับผิดชอบมากขึ้นจึงไม่งี่เง่าเหมือนตอนเด็กๆ

ส่วน ผู้ชายก็ติสมากๆ เหมือนชิวแต่มีความคิด น่าสนใจ น่าสนใจ

 

หรือไม่ก็ ผู้กำกับสามารถแก้ตัวได้โดยการ ทำหนังสอนใจ drama มาอีกเรื่อง

ว่าด้วยเรื่องการล้มสลายของ เชอร์รี่ เพราะ ตามความคิดของเรา

ปริญญาก็คือกระดาษใบหนึ่งที่ให้เราเอาไปสมัครงาน ยิ่งกระดาษมาจากมหาลัยดัง ยิ่งช่วยเหลือ

ส่วนความสามารถ พรสวรรค์ น่ะสำคัญในการสร้างสรรค์งาน

แต่ว่า คนทุกคนต้องมีคุณธรรมประจำใจบ้าง และต้อง ยอมผ่อนบ้าง

 

เราคิดว่า หนีตามกาลิเลโอ ยังห่างไกลจากคำว่า ดี

เป็นหนังที่เกือบดี ภาพสวย เรื่องย่อฟังดูดี แต่พอดูแล้ว ไม่จรรโลงใจ

มันเหมือนขาดอะไรไป

 

เราคิดว่า การทำหนังให้ดี ต้องสื่ออารมณ์ให้สุด ไม่ใช่ อีกนิด อีกหน่อยอย่างนี้

มันหงุดหงิดใจ

ความสุขจากภาพยนตร์ อยู่ที่ประมาณ 80 - 120 นาที ดังนั้น เราควรให้คนดูได้รับความสุขอย่างเต็มที่

หรือได้รับความทุกข์ ให้จับถึงใจ ไม่ใช่ รู้สึกหงุดหงิด นอยเพราะ ความไม่สุด ของหนัง จนกระทั้งเวลาผ่านพ้นไปเป็นอาทิตย์

อันนี้ ทรมานคนดูนะ!

------------------------------------------------------------------------

 

สนใจก็เชิญนะคะ อิอิ ก็ยังมีอะไรไม่มาก แต่ก็พยายามเติมแต่งอยู่คะ

 

คิดถึงคนโน่นคนนี่

คิดถึงคนที่ไม่เคยได้พบหน้า

คิดถึงคนที่ไม่รู้จะได้เจอกันอีกเมื่อไร

คิดถึงคนที่ไม่รู้ว่า ชาตินีจะได้เจอ หรือ ติดต่อกันอีกรึเปล่า

 

เรื่องราวในชีวิตของชั้นนี่ก็มีหลายสิ่งที่น่าจดจำนะ

และมีอะไรอีกหลายอย่างที่อยู่มุมเล็กๆ ที่เมื่อมีอะไรมากระทบใจ

เราก็จะจำได้

 

ชะตาของคนเรานี่ ใครขีดไว้ หรือ เราขีดเอง หว้า?!?!

 

 

ซองจิน....อิซองจิน ชอบชื่อนี้จัง...อิซองจิน

เค้าว่า..ตามหลักจิตวิทยา

คนที่พูดเก่ง คุยสนุก เฮฮา หรือ เป็นคนตลก

มักจะเป็นคนเครียด และมีเรื่องในใจมากมายที่ไม่ยอมบอกใคร

เลยสื่อออกมาเป็นเรื่องตลก หรือ ใช้เสียงหัวเราะกลบบุคลลิก หรือเรื่องราวที่ทุกข์ไว้

ซองจิน ก็คง จะเป็น อีกหนึ่งคนที่ทำอย่างนี้

 

ภาษาเกาหลีของเรา เรียกได้ว่าอ่อนแอ...

ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง ฟังรู้เรื่องเพียงนิดเดียวเท่านั้น จากนั้นก็เดา ที่เหลือก็มั่ว

ตอนที่เราชอบซองจินแรกๆ เราก็นั่งดูรายการมากมาย

เรามักจะเห็นแม่เค้าออกรายการอยู่พอควร และเค้าก็จะพูดถึงแม่บ่อย

แต่เราไม่เคยไม่ได้ยินคำว่า พ่อ ออกจากปากเค้าเท่าไร...จริงๆแล้ว ถ้าไม่อ่าน

speak thank ในซีดี ซองจินก็ไม่ค่อยพูดถึงพ่อเลย

ตอนที่เกาหลี เราก็อยากจะถามผู้จัดการเค้าเหมือนกัน แต่เราก็ไม่กล้า....

มันเป็นอารมณ์ที่ว่า ไม่อยากเป็นแฟนคลับที่ล้วงลึกจนเกินงาม เราก็เลยถามอะไรๆที่เรื่อยๆ และสามารถrelateกับคนที่นั่งอยู่กับเรา

ไม่ใช่ซองจิน ที่เราไม่ได้ใกล้แม้แต่น้อย

แล้วตอนนี้ ถ้าเวบแปล แปลไม่ผิด และความเข้าใจเราถูกต้อง

พ่อซองจินเสียไปตั้งแต่ซองจินเด็กๆแล้ว แล้วที่บ้านก็เศร้ามาก แม่จินนี่เศร้ามากๆ

เราเคยพูดเล่นๆกับน้องตอนไปเกาหลีว่า

ที่จินเข้าวงการมาตั้งแต่เด็กๆ คงเพราะ จินไม่มีตังค์ จินจึงต้องออกมาหาตังค์ บังเอิญหน้าตาเข้าขั้นไม่ต้องศัลยกรรมก็เลยมาเป็นดาราล่ะกัน

ท่าทาง ไอ้เรื่องที่เราแต่งน่าจะเป็นจริง

 

เรานั่งดูคลิปข่าวจินไป ซึ่งมีสัมภาษณ์จินเต็มๆ

เรานั้นอยากจะฟังรู้เรื่องทะลุปรุโปร่ง แต่ เราก็ไม่ค่อยเข้าใจ

เราอยากร้องไห้จริงๆ

ในคลิป จะมีตอนที่จินพูดถึง NRG และ Hwan Sung ที่เสียไปจะครบสิบปีแล้ว

หน้าจินเริ่มแดงๆ เหมือนจะร้องไห้ (แต่จินก็ไม่ได้ร้องหรอก)

เรานั้นอยากเข้าใจเป็นที่สุดว่า คำพูดที่ออกมาจากปากเค้า ออกมาใจเค้า

นั้นมีความหมายในภาษาที่เราเข้าใจว่าอะไร

บางส่วนเราก็เข้าใจ บางส่วนเราก็ไม่เข้าใจ

แต่เราหวังว่า ซักวันเราจะเข้าใจ

เหมือนกับตอนเด็กๆที่เราพยายามเรียนเองกิด เพื่อฟัง เชนให้รู้เรื่อง

เราก็พยายามกับเกาหลี เพื่อฟังจินให้รู้เรื่องเหมือนกัน

เราเคยมีความอยากตอนที่ชอบเชนแรกๆว่า ซักวัน เราจะได้คุยกับเค้าเป็นภาษาของเค้า

เราก็รอ เจ็ด ปีแล้วเราก็ได้คุย

 

ตอนนี้เรามีความอยากที่จะฟังจินให้รู้เรื่อง

เพราะจินมีเรื่องราวอีกมากมายที่เราอยากรู้ (พูดอย่างกับหนังสือเรียน)

อย่าง สัมพาดที่ดูอยู่ ก็มีเรื่องราวของเค้ามากมาย...ที่เราอยากจะรู้

ในขณะที่แฟนๆเกาหลี ฟังอย่างสบายมากๆ

แล้ว แฟนชาวจีนก็คงจะแปลซับให้กันและกันเป็นภาษาจีน

 

แล้วกูล่ะ?!?! ไทย เนี่ย...

เราก็คงต้องพยายามด้วยตัวเราเอง

 

แล้วแม้จะเคยเจอจินแล้ว ก็ยังไม่กล้าเอ่ยคำเกาหลีแม้แต่คำเดียว

ถ้าเรามีบุญได้เจอซองจินอีก เราอยากจะพูดภาษาเกาหลี หรือเขียนภาษาเกาหลีให้เค้าจริงๆ

 

เราว่า เราก็ดูจะบ้าๆ คลั่งๆ เกินจริง

แต่เราอยากทำ...เราจะพยายาม

ซักวัน...เราอยากจะฟังจินโดยที่ไม่ต้องเขียนถาม Fcคนอื่นว่าจินพูดว่าอะไร

เราอยากจะรู้เรื่องด้วยความรู้ทางภาษาของเราเองจริงๆ

it hasnt reached to the state where FCs are fighting for their favourite stars yet.

However it's pathetic to see kids or crazy FCs fight or argue with others for their loving stars.

i used to be one of those kids,but i never talk shit on other stars.

i mostly argued when others misunderstood about mine.

 

well..i was quite pissed with what i have read on Youtube.

Right now, Sung jin is doing a show with Shin Jung Hwan,Yesung SJ 'n another guy(hes so quite)

This show has been airing for 2 episodes.

the first week was not that fun...well...from a person who doesn't understand korean...so i dont understand much.

Then the second one is kinda fun coz the show has more fun activities 'n the MCs especially Sungjin 'n Jung Hwan r so cool.

they deliver good lines 'n jokes. They talk to the guests 'n entertain the show.

Nevertheless, Yesung 'n another MC are sitting pretty quietly.

Therefore the cameras are on Jung Hwan 'n Sung Jin who sit next to each other most of the time.

'n Yesung 'n another host are on the other end.

 

This makes some of SUJU or Yesung's fans become pissed coz for them, SUng Jin'n Jung Hwan steal little Yesung's air time.

Hur...................im so scared.

maybe Sung Jin 'n Jung Hwan will get into troubles bcoz of some silly SuJu fans.

Hurrrrrrrrr....................

 

i just wanna let them know that actors are completing for air time positions 'n if urs is not

capable enough. Then the fans need to admit it.

เช็คตารางละครเวที